Atos 23
Kuloonaay (KRX) vs NVT
1 Pusoocaali pa pakati Room ta nkacoope ta Póol hátikin ñíhampaatiin píhina kíiti ya, naasincanii caw naasokii: “Aluu pakanam, eloŋ ya etoom, eloŋ eecoonoole hátikin Pútuun pa fo ti hinoom ha hiti fíyooy. Kunuuwam kitempanaa-tempan ti eehuu.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Ta Anañas awaaseena ya enfakat a ati Pútuun pa náasiye ta eehuu naasok keesiiŋiye ka pukol Póol kafantoo ti putum.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Fiye Póol naasokoo: “Pútuun pa efipifanti, awe nícuf! Awe hiniŋ héehiiniyanee! Aayenaayeno le aakati hínam kíiti ti hilim ha heesiiŋanee ha, pale awe faŋi íyyemi ho ti hípucu aapusok kafantam?”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Keesiiŋiye ka pukol Póol nkasokoo: “Fo awe háañiye kateñal awaaseena ya enfakat a ati Pútuun pa?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Póol naañahanii: “Pakanam, inci pánnumut nii akina ayem awaaseena ya enfakat a. Niŋ inci méyimeyi etiteñaloo kaatuko kiiceekiic ti hilim ha hiti Pútuun pa nii: 'Aañaŋut káakup heenaput ti ati hikaw ha ati pakani.'”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 — ausente —
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 — ausente —
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 — ausente —
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Poko púlooŋ nkayeno kaaceeceekool. Pakakee ti pikalaŋana hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis pakati kayoŋ ka kiti Pufalisaay pa nkalito, niŋ hilim heeyanke nkálaacin nkasok: “Ucukut heenaput eeha áyiin a aŋe náahine. Pikee pa maleekoo niŋ ekina tom kunuu kúkupe neyoo!”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Nkayeno pílaacinool pihaŋhaŋ toko. Ahámpaatiin a ati pusoocaali pa naafe timpi kataatulool Póol. Fiye, naawufan hilim eehe pusoocaali pa: “Niwano, ínnifulan Póol ti éhinuma kíiti ya inniñahanoo ti ékinuma ya etuunaa.”
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Hánant ha Ateeteyo náafulii ti Póol naasokoo: “Sík piliit! Samat nii fa ántuunane fa páni ya kutoom le Jerusalem, fo lompo áafatuunan páni ya kutoom Room.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Eti kacom eteyyo mpucom, pakakee Pusuwif nkaconcoolo kapiteŋenool, nkasintoolo nii, etikali waah etikalaan taamanta kamukut Póol.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Keeconcooliye ka kapisintoolo kamuusaamuus pakan áwii ésupak (40).
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Ti oom káasiiŋuma, nkakaay ti puwaaseena pa kenfakat ka pakati Pútuun pa niŋ ñíhampaatiin ña nkasokii: “Unii usintoolaa-sintoolo ti coonool nii, etuuli waah taamanta umukut Póol.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Fiye, aluu niŋ ñíhampaatiin píhina kíiti ya, nipoñ hilim pati áhampaatiin a ati pusoocaali pa nipiluumoo ápucoopii Póol petaaluu. Níhin fiye nii hitaaku hilim heehiina ínnilafiye teyoo. Unii éfuulopoo nuumukoo le niŋ áfaacolii.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Pale Póol ásanfunoo akampaani náasi eeha nkacenke ha. Fiye, naakaay pati ékinuma ya eti pusoocaali pa apusok ho Póol.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Ta Póol náasiye ta eehuu, naayonkal akee áhampaatiin asoocaali naasokoo: “Coop akampaani aŋe pati áhampaatiin a ataaluu, ataakaataak eeha naañaŋoo hisoku.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Asoocaali ya naacoopoo pati áhampaatiin a ati pusoocaali pa naasokoo: “Póol eekulee ya ayonkalaam, naasokam nii inci cóopii akampaani aŋe petaawe kaatuko ataakaataak eeha naañaŋuu hisoku.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Ahámpaatiin a ati pusoocaali pa naacokoo ti epees naanaaco neyoo naacakanoo: “Weyme antaake uti hisokuyam?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Akampaani ya naasokoo: “Pakakee Pusuwif kásiyoolaa-síyool kati kaluumi nii kacom íncoopii Póol hátikin ñíhampaatiin píhina kíiti ya. Efíkahin fiye nii hitaaku hilim heehiina nkálafiye teyoo.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Timpi síitanii, kaatuko taakaataak pákayiin keemuuse áwii ésupak keeyemoo ti cíllopa. Kasintoolaa-sintoolo nii etikali waah etikalaan taamanta kamukutoo. Kapayoolaa-payool neehuu; fiye, awe lamma nkayem ti hítuulu aakati hín eeha nkálafiye ha.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Ahámpaatiin a ati pusoocaali pa naasok akampaani ya: “Timpi sok an nii aakamanaam-kaman eehuu.” Púful toko naakatanoo apikaay.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Ahámpaatiin a ati pusoocaali pa naayonkal pákasupak ti ñíhampaatiin pusoocaali pa naasokii: “Niconcenool pusoocaali sikeme súsupak (200) niŋ pakati pufalinc áwii éhaaciil niŋ ŋaasuwan (70) niŋ pakati pupaay sikeme súsupak (200). Kañaŋaa pikaayu ti saatee ya eti Sesaale papayal hili káciim.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Nimemanool lompo pufalinc peekaakaay híyuuku Póol, innicoopoo ti kásuumaay pati ati hikaw ha Felis.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Púful toko, áhampaatiin a ati pusoocaali pa naakiic leetal eyye:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Inci Kulot Lisiyas kicanuu, awe eñaap ya Felis ati hikaw ha.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Pusuwif pa kacoke áyiin a aŋa inci ímpoñiyuu ya, himukuyoo nkayeniye ékey. Fiye, ínsi nii ati Room, ekina ewune inkaay niŋ pusoocaaliyam infakanoo.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Páawoo láfilafi kameye heewune nkanookoo, ekina ewune inci incoopoo ti ñíhampaatiin píhina kíiti ya pakateyii.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Incuk nii heewune nkanookoo, hiti hilim ha hiteyii heesiiŋanee ha. Pale taakut heewune kati akulee niŋ ekina tom naamukee.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Púful toko, nkakamanam nii pakakee ti poko kacenke heenaput teyoo, ekina ewune inci ímpoñiyuuyoo picascas. Sokaasok keenookoo ka kákey kapikamani eeha nkanookoo ha.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Pusoocaali pa nkáhin eeha áhampaatiin a ati pusoocaali pa naasoke ha. Nkacoop Póol niŋ hánant ha fo ti saatee ya eti Antipatilis.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Eti kacom eteyyo pusoocaali pa keesapale ka nkañoho pati ékinuma ya eteyii, pakati pufalinc pa nkahankan pítin pa niŋ Póol.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Nkacol Sesaale, nkawufan ati hikaw ha leetal ya nkawufanoo lompo Póol.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Ati hikaw ha naakalaŋ leetal ya naacakan Póol: “Awe ati emmeyme mah?” Póol naañahanoo: “Ati Silisi.”
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Ati hikaw ha naasokoo: “Inci fáhin kíiti ya etii niŋ keenookuu ka kácoliyoo.” Naawufan hilim nii, Póol afaasee lati ekumpaan ya eyya amansa ya Helot naalute ya.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.