Atos 23

Kuloonaay (KRX) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pusoocaali pa pakati Room ta nkacoope ta Póol hátikin ñíhampaatiin píhina kíiti ya, naasincanii caw naasokii: “Aluu pakanam, eloŋ ya etoom, eloŋ eecoonoole hátikin Pútuun pa fo ti hinoom ha hiti fíyooy. Kunuuwam kitempanaa-tempan ti eehuu.”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ta Anañas awaaseena ya enfakat a ati Pútuun pa náasiye ta eehuu naasok keesiiŋiye ka pukol Póol kafantoo ti putum.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Fiye Póol naasokoo: “Pútuun pa efipifanti, awe nícuf! Awe hiniŋ héehiiniyanee! Aayenaayeno le aakati hínam kíiti ti hilim ha heesiiŋanee ha, pale awe faŋi íyyemi ho ti hípucu aapusok kafantam?”
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Keesiiŋiye ka pukol Póol nkasokoo: “Fo awe háañiye kateñal awaaseena ya enfakat a ati Pútuun pa?”
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Póol naañahanii: “Pakanam, inci pánnumut nii akina ayem awaaseena ya enfakat a. Niŋ inci méyimeyi etiteñaloo kaatuko kiiceekiic ti hilim ha hiti Pútuun pa nii: 'Aañaŋut káakup heenaput ti ati hikaw ha ati pakani.'”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 — ausente —
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 — ausente —
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 — ausente —
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Poko púlooŋ nkayeno kaaceeceekool. Pakakee ti pikalaŋana hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis pakati kayoŋ ka kiti Pufalisaay pa nkalito, niŋ hilim heeyanke nkálaacin nkasok: “Ucukut heenaput eeha áyiin a aŋe náahine. Pikee pa maleekoo niŋ ekina tom kunuu kúkupe neyoo!”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Nkayeno pílaacinool pihaŋhaŋ toko. Ahámpaatiin a ati pusoocaali pa naafe timpi kataatulool Póol. Fiye, naawufan hilim eehe pusoocaali pa: “Niwano, ínnifulan Póol ti éhinuma kíiti ya inniñahanoo ti ékinuma ya etuunaa.”
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Hánant ha Ateeteyo náafulii ti Póol naasokoo: “Sík piliit! Samat nii fa ántuunane fa páni ya kutoom le Jerusalem, fo lompo áafatuunan páni ya kutoom Room.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Eti kacom eteyyo mpucom, pakakee Pusuwif nkaconcoolo kapiteŋenool, nkasintoolo nii, etikali waah etikalaan taamanta kamukut Póol.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Keeconcooliye ka kapisintoolo kamuusaamuus pakan áwii ésupak (40).
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Ti oom káasiiŋuma, nkakaay ti puwaaseena pa kenfakat ka pakati Pútuun pa niŋ ñíhampaatiin ña nkasokii: “Unii usintoolaa-sintoolo ti coonool nii, etuuli waah taamanta umukut Póol.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Fiye, aluu niŋ ñíhampaatiin píhina kíiti ya, nipoñ hilim pati áhampaatiin a ati pusoocaali pa nipiluumoo ápucoopii Póol petaaluu. Níhin fiye nii hitaaku hilim heehiina ínnilafiye teyoo. Unii éfuulopoo nuumukoo le niŋ áfaacolii.”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Pale Póol ásanfunoo akampaani náasi eeha nkacenke ha. Fiye, naakaay pati ékinuma ya eti pusoocaali pa apusok ho Póol.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ta Póol náasiye ta eehuu, naayonkal akee áhampaatiin asoocaali naasokoo: “Coop akampaani aŋe pati áhampaatiin a ataaluu, ataakaataak eeha naañaŋoo hisoku.”
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Asoocaali ya naacoopoo pati áhampaatiin a ati pusoocaali pa naasokoo: “Póol eekulee ya ayonkalaam, naasokam nii inci cóopii akampaani aŋe petaawe kaatuko ataakaataak eeha naañaŋuu hisoku.”
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Ahámpaatiin a ati pusoocaali pa naacokoo ti epees naanaaco neyoo naacakanoo: “Weyme antaake uti hisokuyam?”
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Akampaani ya naasokoo: “Pakakee Pusuwif kásiyoolaa-síyool kati kaluumi nii kacom íncoopii Póol hátikin ñíhampaatiin píhina kíiti ya. Efíkahin fiye nii hitaaku hilim heehiina nkálafiye teyoo.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Timpi síitanii, kaatuko taakaataak pákayiin keemuuse áwii ésupak keeyemoo ti cíllopa. Kasintoolaa-sintoolo nii etikali waah etikalaan taamanta kamukutoo. Kapayoolaa-payool neehuu; fiye, awe lamma nkayem ti hítuulu aakati hín eeha nkálafiye ha.”
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Ahámpaatiin a ati pusoocaali pa naasok akampaani ya: “Timpi sok an nii aakamanaam-kaman eehuu.” Púful toko naakatanoo apikaay.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Ahámpaatiin a ati pusoocaali pa naayonkal pákasupak ti ñíhampaatiin pusoocaali pa naasokii: “Niconcenool pusoocaali sikeme súsupak (200) niŋ pakati pufalinc áwii éhaaciil niŋ ŋaasuwan (70) niŋ pakati pupaay sikeme súsupak (200). Kañaŋaa pikaayu ti saatee ya eti Sesaale papayal hili káciim.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Nimemanool lompo pufalinc peekaakaay híyuuku Póol, innicoopoo ti kásuumaay pati ati hikaw ha Felis.”
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Púful toko, áhampaatiin a ati pusoocaali pa naakiic leetal eyye:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Inci Kulot Lisiyas kicanuu, awe eñaap ya Felis ati hikaw ha.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Pusuwif pa kacoke áyiin a aŋa inci ímpoñiyuu ya, himukuyoo nkayeniye ékey. Fiye, ínsi nii ati Room, ekina ewune inkaay niŋ pusoocaaliyam infakanoo.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Páawoo láfilafi kameye heewune nkanookoo, ekina ewune inci incoopoo ti ñíhampaatiin píhina kíiti ya pakateyii.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Incuk nii heewune nkanookoo, hiti hilim ha hiteyii heesiiŋanee ha. Pale taakut heewune kati akulee niŋ ekina tom naamukee.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Púful toko, nkakamanam nii pakakee ti poko kacenke heenaput teyoo, ekina ewune inci ímpoñiyuuyoo picascas. Sokaasok keenookoo ka kákey kapikamani eeha nkanookoo ha.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Pusoocaali pa nkáhin eeha áhampaatiin a ati pusoocaali pa naasoke ha. Nkacoop Póol niŋ hánant ha fo ti saatee ya eti Antipatilis.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Eti kacom eteyyo pusoocaali pa keesapale ka nkañoho pati ékinuma ya eteyii, pakati pufalinc pa nkahankan pítin pa niŋ Póol.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Nkacol Sesaale, nkawufan ati hikaw ha leetal ya nkawufanoo lompo Póol.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Ati hikaw ha naakalaŋ leetal ya naacakan Póol: “Awe ati emmeyme mah?” Póol naañahanoo: “Ati Silisi.”
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 Ati hikaw ha naasokoo: “Inci fáhin kíiti ya etii niŋ keenookuu ka kácoliyoo.” Naawufan hilim nii, Póol afaasee lati ekumpaan ya eyya amansa ya Helot naalute ya.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.