Atos 23

Kuloonaay (KRX) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pusoocaali pa pakati Room ta nkacoope ta Póol hátikin ñíhampaatiin píhina kíiti ya, naasincanii caw naasokii: “Aluu pakanam, eloŋ ya etoom, eloŋ eecoonoole hátikin Pútuun pa fo ti hinoom ha hiti fíyooy. Kunuuwam kitempanaa-tempan ti eehuu.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Ta Anañas awaaseena ya enfakat a ati Pútuun pa náasiye ta eehuu naasok keesiiŋiye ka pukol Póol kafantoo ti putum.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Fiye Póol naasokoo: “Pútuun pa efipifanti, awe nícuf! Awe hiniŋ héehiiniyanee! Aayenaayeno le aakati hínam kíiti ti hilim ha heesiiŋanee ha, pale awe faŋi íyyemi ho ti hípucu aapusok kafantam?”
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Keesiiŋiye ka pukol Póol nkasokoo: “Fo awe háañiye kateñal awaaseena ya enfakat a ati Pútuun pa?”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Póol naañahanii: “Pakanam, inci pánnumut nii akina ayem awaaseena ya enfakat a. Niŋ inci méyimeyi etiteñaloo kaatuko kiiceekiic ti hilim ha hiti Pútuun pa nii: 'Aañaŋut káakup heenaput ti ati hikaw ha ati pakani.'”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 — ausente —
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 — ausente —
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 — ausente —
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Poko púlooŋ nkayeno kaaceeceekool. Pakakee ti pikalaŋana hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis pakati kayoŋ ka kiti Pufalisaay pa nkalito, niŋ hilim heeyanke nkálaacin nkasok: “Ucukut heenaput eeha áyiin a aŋe náahine. Pikee pa maleekoo niŋ ekina tom kunuu kúkupe neyoo!”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Nkayeno pílaacinool pihaŋhaŋ toko. Ahámpaatiin a ati pusoocaali pa naafe timpi kataatulool Póol. Fiye, naawufan hilim eehe pusoocaali pa: “Niwano, ínnifulan Póol ti éhinuma kíiti ya inniñahanoo ti ékinuma ya etuunaa.”
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Hánant ha Ateeteyo náafulii ti Póol naasokoo: “Sík piliit! Samat nii fa ántuunane fa páni ya kutoom le Jerusalem, fo lompo áafatuunan páni ya kutoom Room.”
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Eti kacom eteyyo mpucom, pakakee Pusuwif nkaconcoolo kapiteŋenool, nkasintoolo nii, etikali waah etikalaan taamanta kamukut Póol.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Keeconcooliye ka kapisintoolo kamuusaamuus pakan áwii ésupak (40).
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Ti oom káasiiŋuma, nkakaay ti puwaaseena pa kenfakat ka pakati Pútuun pa niŋ ñíhampaatiin ña nkasokii: “Unii usintoolaa-sintoolo ti coonool nii, etuuli waah taamanta umukut Póol.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Fiye, aluu niŋ ñíhampaatiin píhina kíiti ya, nipoñ hilim pati áhampaatiin a ati pusoocaali pa nipiluumoo ápucoopii Póol petaaluu. Níhin fiye nii hitaaku hilim heehiina ínnilafiye teyoo. Unii éfuulopoo nuumukoo le niŋ áfaacolii.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Pale Póol ásanfunoo akampaani náasi eeha nkacenke ha. Fiye, naakaay pati ékinuma ya eti pusoocaali pa apusok ho Póol.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Ta Póol náasiye ta eehuu, naayonkal akee áhampaatiin asoocaali naasokoo: “Coop akampaani aŋe pati áhampaatiin a ataaluu, ataakaataak eeha naañaŋoo hisoku.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Asoocaali ya naacoopoo pati áhampaatiin a ati pusoocaali pa naasokoo: “Póol eekulee ya ayonkalaam, naasokam nii inci cóopii akampaani aŋe petaawe kaatuko ataakaataak eeha naañaŋuu hisoku.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Ahámpaatiin a ati pusoocaali pa naacokoo ti epees naanaaco neyoo naacakanoo: “Weyme antaake uti hisokuyam?”
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Akampaani ya naasokoo: “Pakakee Pusuwif kásiyoolaa-síyool kati kaluumi nii kacom íncoopii Póol hátikin ñíhampaatiin píhina kíiti ya. Efíkahin fiye nii hitaaku hilim heehiina nkálafiye teyoo.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Timpi síitanii, kaatuko taakaataak pákayiin keemuuse áwii ésupak keeyemoo ti cíllopa. Kasintoolaa-sintoolo nii etikali waah etikalaan taamanta kamukutoo. Kapayoolaa-payool neehuu; fiye, awe lamma nkayem ti hítuulu aakati hín eeha nkálafiye ha.”
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Ahámpaatiin a ati pusoocaali pa naasok akampaani ya: “Timpi sok an nii aakamanaam-kaman eehuu.” Púful toko naakatanoo apikaay.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Ahámpaatiin a ati pusoocaali pa naayonkal pákasupak ti ñíhampaatiin pusoocaali pa naasokii: “Niconcenool pusoocaali sikeme súsupak (200) niŋ pakati pufalinc áwii éhaaciil niŋ ŋaasuwan (70) niŋ pakati pupaay sikeme súsupak (200). Kañaŋaa pikaayu ti saatee ya eti Sesaale papayal hili káciim.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Nimemanool lompo pufalinc peekaakaay híyuuku Póol, innicoopoo ti kásuumaay pati ati hikaw ha Felis.”
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Púful toko, áhampaatiin a ati pusoocaali pa naakiic leetal eyye:
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 “Inci Kulot Lisiyas kicanuu, awe eñaap ya Felis ati hikaw ha.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Pusuwif pa kacoke áyiin a aŋa inci ímpoñiyuu ya, himukuyoo nkayeniye ékey. Fiye, ínsi nii ati Room, ekina ewune inkaay niŋ pusoocaaliyam infakanoo.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Páawoo láfilafi kameye heewune nkanookoo, ekina ewune inci incoopoo ti ñíhampaatiin píhina kíiti ya pakateyii.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Incuk nii heewune nkanookoo, hiti hilim ha hiteyii heesiiŋanee ha. Pale taakut heewune kati akulee niŋ ekina tom naamukee.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Púful toko, nkakamanam nii pakakee ti poko kacenke heenaput teyoo, ekina ewune inci ímpoñiyuuyoo picascas. Sokaasok keenookoo ka kákey kapikamani eeha nkanookoo ha.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Pusoocaali pa nkáhin eeha áhampaatiin a ati pusoocaali pa naasoke ha. Nkacoop Póol niŋ hánant ha fo ti saatee ya eti Antipatilis.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Eti kacom eteyyo pusoocaali pa keesapale ka nkañoho pati ékinuma ya eteyii, pakati pufalinc pa nkahankan pítin pa niŋ Póol.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Nkacol Sesaale, nkawufan ati hikaw ha leetal ya nkawufanoo lompo Póol.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Ati hikaw ha naakalaŋ leetal ya naacakan Póol: “Awe ati emmeyme mah?” Póol naañahanoo: “Ati Silisi.”
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 Ati hikaw ha naasokoo: “Inci fáhin kíiti ya etii niŋ keenookuu ka kácoliyoo.” Naawufan hilim nii, Póol afaasee lati ekumpaan ya eyya amansa ya Helot naalute ya.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.