Atos 20
Kuloonaay (KRX) vs ACF
1 Pakati Efes kapitempan, Póol naapoñ kápiyonkalii pinapana pa naasokii nii kacok piliit. Púful toko nkákatinool, naakaay ti mah ma miti Masetoni.
1 E, depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a macedônia.
2 Naafiitanool pisaatee pa piti po, náakup niŋ kéeyinane ka fo kamp ti hisokuyii kacok piliit. Púful toko, naakaay ti mah ma miti Kiles
2 E, havendo andado por aquelas terras, exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 naataak po kiim káhaaciil. Kiim ka káhaaciil ka kupumuus, naakaay kati áyuuko ti piteen penfakat apikaay ti mah ma miti Siriya, pale náasi nii Pusuwif pa kacenkaacenk heenaput teyoo, naasok fiye apuñoho apinap ti mah ma miti Masetoni.
3 E, passando ali três meses, e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela macedônia.
4 Akina ti puñoho pa, pakakee pakan nkátiŋanoo, poko kayem: Sopatel ati saatee ya eti Peloy (akina ayem Pilus añiinoo), Alistaak niŋ Sekuntus pakati Tesalonik, Kayus ati Teep, Tikik niŋ Tolofim pakati Asii, niŋ lompo Timote.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópater, de Beréia, e, dos de Tessalônica, Aristarco, e Segundo, e Gaio de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Payenkuu nkanow unii hátikin nkátuul unii ti saatee ya eti Tolowas.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Ta pahaaño pa piti kúmpuul ka keetaakut ka leweñoo mpumuuse ta, núuyuuko ti piteen penfakat ti saatee ya eti Filipoy. Kunoom isak kupumuus, nuutookii Tolowas, nuuyeno po fo lóokuŋ.
6 E, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 — ausente —
7 E no primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e prolongou a prática até à meia-noite.
8 — ausente —
8 E havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Akee akampaani caacawoo Atík, naayeno ti epalloolu. Fa Póol naatowiye fa ti káakup púlay, Atík naaŋot, hiŋotu ha nihihaŋoo sempe. Ti hiŋotu eehuu, náanowii ápufulii ti etaas ya éhaaciyenu ya. Ta nkáseepinoo ta nkacuk nii aketaaket.
9 E, estando um certo jovem, por nome Eutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Fiye, Póol naawano, naañeeho teyoo naafenfiyoo naasokii: “Timpi niliim, oopa kaloŋa!”
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Púful toko, naañoho patiila náapaacinool hímpuul ha nkali. Nene ayeno káakup neyii fo cilap, naakaay.
11 E subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e assim partiu.
12 Eehuu hipimuus, nkácoopii akampaani ya kaloŋayoo, pakan paka púlooŋ nkapuuñanoolee meemak.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Unii keeyeniye ka pinapool niŋ Póol, nuunow hátikin núuyuuko ti piteen penfakat nuukaay ti saatee ya eti Asos, pa nuuyeniye pa pikaayu hicoopuyoo. Asokaasok úhin eehuu kamma náalafiye kasapal.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Ta náatookii ta unii Asos, náayuuko ti piteen pa putoonii nuukaay ti saatee ya eti Mitilen.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos, e fomos a Mitilene.
15 Eti kacom eteyyo nuulohan econ ya eti Kiyo. Eti tanta eteyyo nuuciŋ ti econ ya eti Samos, eti tílapooli eteyyo nuucol ti saatee ya eti Milet.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, e no outro aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Fiyuu nuumuuse úpulaaŋ saatee ya eti Efes niŋ piteen pa, kamma Póol náalafiit kaakampan ti mah ma miti Asii. Kaatuko oopa ahiliikane hicolu Jerusalem, niŋ áfaayini, le niŋ hinoom ha hiti Pentekos ya.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar ao largo de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Ta nuucole ta Milet, Póol naapoñ kápiyonkalii ñíhampaatiin ña pakati kéeyinane ka pakati Efes.
17 E de Mileto mandou a Éfeso, a chamar os anciãos da igreja.
18 Ta nkácolii ta naasokii: “Emma inci íncolii Asii fo fíyooy, nímeyimeyi fa inci iyyeniye fa niŋ aluu.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Inhín páhin pa piti Ateeteyo péemakiyanooliit háati poonool, ínhin po niŋ mukun. Inkallo pale immukut ta Pusuwif pa nkayeniye ta hicenku heenaput ti inci.
19 Servindo ao Senhor com toda a humildade, e com muitas lágrimas e tentações, que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Nímeyimeyi nii yolut aluu waah weeyina aluu kayankanan: íntuunan inkalaŋan aluu ti kíliŋ ka niŋ ti pukumpaan pa pitaaluu.
20 Como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar, e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Ŋiinaaŋiino Pusuwif pa niŋ keeneetaat ka Pusuwif kati káwunko umuuyen wa uteyii, nkátuul Pútuun pa, nkáyinan ti Ateeteyo atuunaa Yéesu.
21 Testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus, e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Fiye, Kunuu ka keenape ka unka ti hícoopiyam Jerusalem samat nii asoocaali fa nacenk an eekulee naacoopooloo. Inci míit heekaakaayam po pitaako.
22 E agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Eeha inci immeya ha hiyem: ti saatee óo saatee Kunuu ka keenape ka nkusokamsok nii fakulee inkallo.
23 Senão o que o Espírito Santo de cidade em cidade me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Pale ti inci, eloŋam waah tom. Láfilafi lamma pikaayu fo ti pikelan, íllafi lompo hipayu páhin empa Ateeteyo Yéesu naawufanaam pa. Pikina piyem káatuunan ekooŋan ya éesuume ya eti panap pa piti Pútuun pa.
24 Mas de nada faço questão, nem tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira, e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Fiye nísiitan, inci méyimeyi nii etinene nicukam, aluu púlooŋ payenka inci íntuunane ka cáwii ca citi Pútuun pa.
25 E agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Ekina ewune inci pusok ho aluu fíyooy: niŋ oonool taaluu alinciyaa, inci tom Pútuun pa efipuwatan.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Kaatuko inci kamanaakaman aluu eeha púlooŋ Pútuun pa mpílafiye ha nípimeyi, yolut aluu waah.
27 Porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Nitah kunuu ti aluu himuum aluu, nitah kunuu lompo ti koolee eyya Kunuu ka keenape ka nkuñomane ka aluu kati nifaas. Nimankool kéeyinane ka pakati Pútuun pa, payenka mpunoome ka niŋ hísim añii etempo.
28 Olhai, pois, por vós, e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Méyimeyi nii emma inci inkaay ma, pakan keecuke nii piyen elampa empa peep mpucoke éfikanakoonii aluu etikataak paket hikaw ti koolee ya.
29 Porque eu sei isto que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não pouparão ao rebanho;
30 Háati pakakee ti aluu himuum aluu efinkasiiŋo nkacaam kati nkalincan pakakee pinapana kapinapanii.
30 E que de entre vós mesmos se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Ooto nitah kunuu! Innínawuno nii, fo sitiil síhaaciil, hánant hanakan inci yékuniit kákupanan an óo an ti aluu fo inci inkooŋ.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Fiye, inci ñomanaa aluu ti Pútuun pa, iññoman aluu lompo ti hilim ha hiti panap etempo. Hikina hiyina aluu kapenan káyinan, innitoon hisaanumate ha eeha mpimanke ha pakan etempo keesampanee ka.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Ta inci iyyeniye ta naaluu, láfiit waah uti an: mañ tom, sanoo tom, wañ tom.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem o vestuário.
34 Aluu púlooŋ nicukaacuk niŋ ñíkin aluu nii inci híne niŋ sipeesam ense, intaak waah óo waah ewwa inci insoolahe niŋ pákawiyam.
34 Sim, vós mesmos sabeis que para o que me era necessário a mim, e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Ti waah óo waah ewwa inci ínhine, yísanaayisan aluu nii, niŋ páhin penfakat efuuyankananaa keetaakut ka. Nínawuno hilim ha hiti Ateeteyo Yéesu faŋoo eeha naasoke ha: 'Haŋa pásuuma aapuwun pihaŋ hisayu.'”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos, e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Ta Póol naapaye ta hisoku eehuu náakilipo neyii fiye púlooŋ naaluum.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Púful toko, poko púlooŋ nkakooŋ meemak, nkaŋoonoo nkasumpooloo.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Heehaŋii ha púlooŋ páciite hiyem eeha naasoke ha nii, etinene kacukoo. Fiye, nkátiŋanoo fo pati piteen pa. Póol niŋ ñíhampaatiin ña pakati kéeyinane ka keeyem ka Efes nkákilipo kaluum|alt="Paul et les chefs des croyants d’Efes s’agenouillaient pour prier" src="GW 186.jpg" size="col" loc="30:36-38" copy="Wade NT" ref="20:38"
38 Entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.