Atos 18

Kuloonaay (KRX) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Púful toko, Póol náafulii ti saatee ya eti Aten apikaay ti saatee ya eti Kolint.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Po, naapaakool niŋ Asuwif aŋa nkasok Akilas eepukee ti mah ma miti Pont. Ayíin a aŋuu féefiye náacolii niŋ aaloo Prisila, káfuliyooful ti mah ma miti Itali kamma amansa ya enfakat a Kulot naasoke nii Pusuwif pa púlooŋ káful ti saatee ya eti Room. Póol naakaay pateyii;
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 páawoo páhinii poonool, pimemanoola púkuut, naawanan lateyii naayeno páhin neyii.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Lóokuŋ óo lóokuŋ, ti hinoom ha hiti kayeno ka hiti Pusuwif pa, Póol nákupat ti éluumuma ya eteyii naaŋes íhinu Pusuwif pa niŋ keeneetaat ka Pusuwif kápiyinan ti Yéesu.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Ta Silas niŋ Timote nkácolii ta páfulaliyii ti mah ma miti Masetoni, Póol naakatan waah óo waah apucoonool ti káatuunan ekooŋan ya éesuume ya, náayisan Pusuwif pa picaaŋ cataŋ nii Yéesu ayem Eenucee ya ati Pútuun pa.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Pale Pusuwif pa nkapookoo nkateñaloo. Fiye, naahank haafol ha ti wañ wa uteyoo naasokii: “Niŋ nilinciyaa, inci tom Pútuun pa efipuwatan pale aluu! Písik fíyooy, inci fayeso ti keeneetaat ka Pusuwif.”
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Póol náaful ti éluumuma ya naakaay pati áyiin aŋa nkasok Yustus, áyiin éetuule Pútuun. Ekumpaan ya eteyoo neekolool niŋ éluumuma ya.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Kilispus, áhampaatiin a ati éluumuma ya, náayinan ti Ateeteyo akina niŋ miin ma miteyoo púlooŋ. Hícump pakati Kolint nkáyinan ta nkásiye ta Póol ti káakup, nkáhinee pátise.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Hikee hánant, Ateeteyo náafulii ti Póol pucuk fiye nii éyawut, naasokoo: “Timpi fe, towo ti káakup tan óo tan, timpi fatan!
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Kaatuko inci oopa niŋ awe, an átayiniyi pilaako kati akallani, kamma hícump pakan ti saatee eyye nkayem pakatoom.”
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Fiye, Póol naayeno Kolint fo etiil niŋ kiim isak niŋ hoonool kakalaŋanii hilim ha hiti Pútuun pa.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Ta Kaliyoŋ naayeniye ta ati hikaw ha hiti mah ma miti Akayi, Pusuwif pa nkaconcool nkalaako Póol nkacoopoo pati éhinuma kíiti ya.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 Nkasok Kaliyoŋ: “Ayíin a aŋe oopa ti hítunku pakan paka káputuul Pútuun ti páhinal empa ammeya nii pinapoolut niŋ hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis.”
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Pale Póol ákupum, Kaliyoŋ naasok keenooke ka Póol: “Nísiitan, aluu Pusuwif pa, fo heecoonoolut náahine? Fo amuuyenaa-muuyen? Niŋ fo, inci antiyeno písiitan aluu.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Pale páawoo pílaacinool lamma inniyaake kiti kilim, ucaw niŋ hilim ha heesiiŋanee ha hitaaluu, eehuu hitaaluu! Láfiit piyeno áhina eehuu kíiti!”
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Fiye, naayaanii ti éhinuma kíiti ya.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Poko púlooŋ nkacok Sosten, áhampaatiin a ati éluumuma ya, nkasapoo hátikin éhinuma kíiti ya, pale Kaliyoŋ apaaliitii háati poonool.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Póol naakampan ti saatee ya eti Kolint, púful toko náakatinool niŋ kéeyinane ka naakaay ti saatee ya eti Kenkele. Prisila niŋ Akilas nkanapool neyoo. Po, naayiin hikawoo ápiyisan nii áhinaahin eeha naasintooliye ha Pútuun pa. Fiye, nkacoop piteen penfakat peeyeniye pikaayu ti mah ma miti Siriya.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Nkacol ti saatee ya eti Efes, toko Póol naatahe Prisila niŋ Akilas. Akina po, naakaay ti éluumuma ya naayeno kákupat niŋ Pusuwif pa.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Payenkuu nkaluumoo: “Penan piyeno noonii!” Pale Póol acoonut.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Náakatinool neyii ti hisokuyii: “Niŋ súumaa ti Pútuun pa, inci fanene ñóhoonii petaaluu ti pikee.” Fiye, náaful Efes niŋ piteen penfakat. Póol naacoop piteen penfakat kapikaay Siriya|alt="Paul prend une grande pirogue pour aller en Syrie" src="GW 182.jpg" size="col" loc="18:18-22" copy="Wade NT" ref="18:21"
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Póol naaciŋ ti saatee ya eti Sesaale. Náatikin asilo Jerusalem kakican kéeyinane ka, apipa naakaay Antiyok eti Siriya.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Naakampan toko ti saatee ya púful toko naakaay. Naanap ti mah ma miti Kalati niŋ Filiki naapenan káyinan pinapana pa púlooŋ.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Fiye, intaako Asuwif aŋa nkasok Apolos, eepukee ti saatee ya eti Alesantili náacolii Efes. Ayíin a aŋuu eeyina káakup náameyi lompo pakiical pa piti Pútuun pa pinap.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Ayísanoolee-yísanool pítin pa piti Ateeteyo. Niŋ hame enfakat naayeniye káatuunan niŋ kakalaŋan pitempo tak kiti Yéesu, pale pátise ya eti Saŋ lamma naameya.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Fiye, naayeno káakup niŋ híyiinate ti éluumuma ya. Ta Prisila niŋ Akilas nkásiyoo ta, nkacoopoo lateyii, nkapenan kakamanoo picaaŋ cataŋ pítin pa piti Pútuun pa.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Púful toko, Apolos náalafi pikaayu ti mah ma miti Akayi. Kéeyinane ka nkapampaŋanoo apikaay. Nkakiic leetal pinapana pa pakati Akayi, kapusokii kawanan Apolos pinap. Ta naacole ta po naayankanan meemak kéeyinane ka kamma kaasampan ka kiti Pútuun pa.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Kaatuko ta nálaacinool ta niŋ Pusuwif pa hátikin pakan paka, akina naheekii. Náayisanii ti pakiical pa piti Pútuun pa nii, Yéesu ayem Eenucee ya ati Pútuun pa.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.