Atos 17

Kuloonaay (KRX) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Póol niŋ Silas nkanap ti pisaatee pa piti Anfipoli niŋ Apoloni, nkacol Tesalonik. Intaako toko éluumuma eti Pusuwif.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Póol naakaay po samat nii fa naasale fa íhinu pan óo pan pa naakaaye. Fo sílookuŋ síhaaciil ti hinoom ha hiti kayeno ka hiti Pusuwif pa, nákupat neyii hiti pakiical pa piti Pútuun pa.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 Naakamanii, náayisanii nii, Eenucee ya añaŋaa hicuku kúnuul kenfakat, náalitoonii ti eket ya. Naasokii: “Yéesu aŋa inci iyyem ya aluu ti káatuunan ayem Eenucee ya.”
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Pakakee Pusuwif nkáyinan nkananf ti Póol niŋ Silas. Hícump keeneetaat Pusuwif kéetuule Pútuun niŋ hícump pakaal keemaka lompo nkananfii.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Pale pakakee Pusuwif nkataak paheeka teyii nkaconcoolan pakan keetaakut haaci payenka nkayeno ti ñítin ña nkanoŋan kayoŋ ka nkawen saatee ya. Nkawaaf lati ekumpaan ya eti áyiin aŋa nkasok Sason hiŋes Póol niŋ Silas kati kacoopii pati híliŋ ha
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 pale kacukutii. Nkacok Sason niŋ pakakee kéeyinane nkacoopii ti pakati kikaw ka pakati saatee ya nkayeno hiceeku: “Póol niŋ Silas, kéeyiyiŋane ka púlunta pa púlooŋ, kácoliyoo le.
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 Sason awananii lateyoo. Unka ti íhinu eeha, amansa ya enfakat a ati Room naakite ha: hisoku nkayaake nii taakaataako akee amansa aŋa nkasok Yéesu.”
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Kayoŋ ka niŋ pakati kikaw ka kápisi kilim enkuu nkaliim.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 Fiye, Sason niŋ kéeyinane ka nkahintan mañ nkakatanee.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Niŋ pacokal etenco, kéeyinane ka nkapoñ Póol niŋ Silas ti saatee ya eti Peloy. Kapucol, nkanako lati éluumuma ya eti Pusuwif pa.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Pusuwif pa pakati toko nkahaŋ píyiyo pakati Tesalonik, nkásiitan pitempo tak ekooŋan ya éesuume ya. Hinak óo hinak nkasincan pakiical pa piti Pútuun pa kapucuk man eeha Póol nasokii ha hiti pánipani.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 Hícump teyii nkáyinan. Ti keeneetaat ka Pusuwif, hícump pakaal keemaka niŋ lompo pakakee pákayiin nkáyinan.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 Pale ta Pusuwif pa pakati Tesalonik nkásiye ta nii Póol oopa ti káatuunan hilim ha hiti Pútuun pa Peloy, nkakaay po, nkanoŋan kayoŋ ka fo kiliiñool.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 Ti oom káasiiŋuma, kéeyinane ka nkahaaŋ ti hipoñu Póol ti kaatii. Pale Silas niŋ Timote nkatowo Peloy.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Keecoope ka Póol nkakaay neyoo fo ti saatee ya eti Aten. Púful toko, nkañoho niŋ ekooŋan eti Póol ti Silas niŋ Timote eesokii nii katookoo Aten mpacas.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Ta Póol naayeniye ta hítuulu Silas niŋ Timote Aten, naacuk nii saatee ya emeeŋaameeŋ pínaati, ínciitiyoo meemak.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 Naakaay ti éluumuma ya naayeno kákupat niŋ Pusuwif pa niŋ keeneetaat ka Pusuwif kéetuule ka Pútuun pa. Hinak óo hinak nakaay lompo ti híliŋ ha hiti saatee ya kákupat niŋ keeyeniye ka toko.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Intaako toko pikalaŋana keeyeniye pílaacinool neyoo, pakakee pinapana pakati Epikulus, pakakee paka pinapana pakati Seno. Teyii, pakakee nkasok: “Weyme eemeeŋe ya aŋe káakup náalafiye hisoku?” Pakakee paka nkasok: “Cukaacuk nii ñútuun ñiti pikee písii naayem ti káatuunan.” (Kasokaasok eehe kamma Póol náatuunane ekooŋan ya éesuume ya eti Yéesu niŋ pilito pa ti eket ya.)
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 Fiye, nkacoop Póol nkakaay neyoo ti híliŋ ha eeha nkasok ha Aleyopak, la píhina kíiti ya pakati saatee ya nkapaakool la. Keecoopoo ka nkacakanoo: “Uyíniyini kameye héeyeeni eeha ayyem ha ti káatuunan?
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 Aapa ti káakup waah wéenime unii, núulafi kameye weyme ayyem ti hisoku.”
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 (Ti oom caanak, pakati Aten niŋ ekaawoola ya keekine ka toko kayekut hikee niŋ neetaat káakup niŋ káasiitan kéeyeeni ka keeyem ka ti pikaayu.) Póol ti káakup Aten, saatee eemeeŋe pínaati|alt="Paul en parlant à Athens, un village rempli de fétishes" src="GW 180.jpg" size="col" loc="17:16-21" copy="Wade NT" ref="17:21"
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Púful toko, Póol naasiiŋo hátikin píhina kíiti ya pakati Aleyopak naasok: “Aluu pakati Aten, inci cukaacuk nii nísikaasik piliit tiw ti pínaati pa pitaaluu.
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 Kaatuko ta inci iyyeniye ta kaafiitanool saatee ya, piyeno kaasincan uciin wa utaaluu, cukaacuk koonool tewwo, ehe heekiicee ha toko: 'Kaaciin enke kiti pútuun péemiitee.' Aŋa ínnimiit ya inninimpan, akina inci ínkeyii káatuunan aluu.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 Pútuun pa peeliile pa púlunta pa niŋ waah wa púlooŋ weeyem wa lupo, pikina piyem Ateeteyo ati patiila niŋ t’etaam. Pikinut ti pukumpaan empa pakan nkalute kati nkaluum po toko.
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 Pusoolahut kapimankool po pucuk fiye nii taakaataak waah ewwa mpitaakut. Kaatuko pikina himuum etempo puwufane pakan paka púlooŋ eloŋ, esuuŋut niŋ waah óo waah.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 Ti púcook puu mpiliile an oonool. Ti oom an mpinape mpiliil písii pa púlooŋ kati kakin lan óo lan ti púlunta pa. Le niŋ efipiliilii, pisiiŋanaa-siiŋan ta síi óo síi efeetaako niŋ ta efeekelan mpiniik pilehu la neeñaŋe la hikinu.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 Pútuun pa píhinaahin eehuu ancuk pakan paka kati kaŋes po; pikee pa ti hiŋes eehuu, efikalaŋan po ti káamaaputool, apan pílaaŋut an óo an tuunaa.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 Kaatuko pikina puwune nuutaakaa eloŋ ya nuumuusoolaa, nuutaakiyaa. Fiye pakakee ti pikiica pa pakataaluu nkasoke: 'Unaa lompo epuuk etempo.'
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 “Páawoo unaa epuuk Pútuun, uñaŋutaa káamiilool nii Pútuun pa pucukaacuk nii himuum heememanoolee niŋ sanoo, mañ niŋ ekina tom énankiin: waah ewwa an náamiiloole ti hikawoo naamemanool wo niŋ pasuuse sipeesoo.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 Pútuun pa pifiyaafiyo mpitahut kunuu ti káameyaati enkuu. Pale fiye, puwufanaawufan hilim pakan paka púlooŋ pan óo pan kati káwunko umuuyen wa uteyii.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 Kaatuko pisiiŋanaa-siiŋan hinoom eeha éfipihin kíiti púlunta pa pucoonool ciit pínapii ti an a aŋa mpimamale ya. Mpíyisan eehuu picaaŋ cataŋ ti pakan paka púlooŋ, ta mpílitaniyoo ta ti eket ya.”
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Ta nkásiye ta pilito pa ti eket ya, pakakee paka nkápalahooloo nkalenkenoo, pale pakakee paka nkasok: “Aakati ñóhoonii hikee hinoom upunene úsiitani teeho.”
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Fiyuu Póol náafule ti oom káasiiŋuma.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 Pale pakakee nkanapanoo nkáyinan. Ti poko, intaako áyiin caacawoo Denis, akee ti píhina kíiti ya pakati Aleyopak, niŋ akee aal caacawoo Tamalis niŋ pakakee lompo.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.