Atos 16

Kuloonaay (KRX) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Púful toko, Póol nene akaay ti pisaatee pa piti Teep niŋ Listal. Po, intaako anapana aŋa nkasok Timote. Iññáa ateyoo Asuwif éeyinane, pale paapaa ateyoo aneetaat Asuwif.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Kéeyinane ka keekine ka ti pisaatee pa piti Listal niŋ Ikoñum nkákup heenape ti Timote.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Póol náalafiyoo kaacoopool ti kaakaawool ka kiteyoo. Fiye, naanakanoo samat nii fa Pusuwif pa nkanakan fa epuukii niŋ kataakaa kunoom isak niŋ kíhaaciil ti písiyool empa Pútuun pa mpiliile pa niŋ maamaa ateyii Abraham. Ahínaahin eehuu kaatuko Pusuwif pa keekine ka toko púlooŋ kámeyimeyi nii Timote faafoo aneetaat Asuwif.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Púful toko Póol niŋ pinapooloo nkañak. Saatee óo saatee eyya nkacole teyyo, nkátuunan hilim ha eeha pupoñapoñ pa niŋ ñíhampaatiin ña pakati Jerusalem nkacenke ha. Nkasok kéeyinane ka káhin heesokee ha ti hilim eehuu.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Kéeyinane ka nkahaŋ toko nkataake sempe ti káyinan ka, hinak óo hinak nkayeno épenanoyii.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Pamuusal eehuu, Kunuu ka keenape ka nkikit Póol niŋ pinapooloo káatuunan hilim ha hiti Pútuun pa ti mah ma miti Asii. Fiye, nkanap ti mah ma miti Filiki niŋ Kalati.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Ta nkacole ta ti mah ma miti Misi, nkayoop pinako ti mah ma miti Pituni, pale Kunuu ka kiti Yéesu kucoonutii.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Fiye, nkamuus Misi, nkawano ti saatee ya eti Tolowas.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Oom hánant, áyiin ati Masetoni náafulii ti Póol pucuk fiye nii éyawut. Ayíin a naasiiŋo naayeniyoo kaluum: “Fíitanii pe Masetoni iyyankanan unii!”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Póol ta naapaye ta hicuku eehuu, nuuhaaŋ ti pilito nuuŋes pikaayu Masetoni kaatuko híinihiini unii nii Pútuun pa piyonkale unii po káatuunan ekooŋan ya éesuume ya.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Núuyuuko ti piteen penfakat ti saatee ya eti Tolowas, nuucoonool ciit upukaay ti econ ya eti Samotalas. Eti kacom eteyyo, nuukaay ti saatee ya eti Neyapolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Upúful toko nuukaay Filipoy, saatee eemaka ti mah ma miti Masetoni, néeyenoonii eti Room, nuukampan toko.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Ti hinoom ha hiti kayeno ka hiti Pusuwif pa, núuful ti saatee ya upukaay ti kanaac musuu ma, kaatuko úyinanaayinan nii, toko efitaak la pakan paka nkaluum. Ta nuucole ta, nuuyeno, núukup niŋ pakaal paka keeconcoole ka toko.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Akee teyii caacawoo Lidi, eepukee ti saatee ya eti Tiyatil. Anoomana pupaŋ péeñifee péeciita hinoom éetuule Pútuun pa. Aal a aŋuu náasiitan unii, Ateeteyo náapankin kunuuwoo kati atah ko ti kilim ka kiti Póol.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Náahinee pátise niŋ miin ma miteyoo. Púful toko naaluum unii ti hisoku: “Niŋ nímiiloolaa-míilool nii, inci pánipani yínanaayinan ti Ateeteyo, níkey nipiwanan la ti inci.” Naaŋiino unii fo ucoon.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Hikee hinoom nuuyeno pikaayu la pakan paka nkaluum la. Ti pikaayu empuu, akee amiikan ámaacul ati hísaalumant náakey kapaakoolan unii. Hísaalumant eehuu nihiwun nasok heekaakaay ha ékey. Nakaman pakan paka heekaakaayii ha pitaako. Ti eehuu payenka naayem ka teyii ti himiikanate ha nkataak hícump mañ.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Naayeno kanapan Póol niŋ unii, niŋ hiceeku: “Pákayiin paka payenke pimiikan pakati Pútuun pa piti patiila! Kákeyyookey káatuunan aluu pítin pa piti kafakan ka!”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Amiikan a náahin eehuu kunoom keemeeŋe. Ti pikelan, Póol inseeñoo, naayeso lipa teyoo naasok hísaalumant ha: “Inci sokuu, ti caacaw ca citi Yéesu Krista: fúl ti ámaacul a!” Tokotoko hísaalumant ha níhiful.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Payenka ámaacul a naayem ka teyii ti himiikanate ha kapucuk eehuu nkámeyi nii étinekayini hitaaku mañ teyoo. Fiye, nkacok Póol niŋ Silas nkáhuunii fo ti híliŋ ha hiti saatee ya nkawufanii pakati kikaw ka.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Púful toko nkacoopii ti píhina kíiti ya pakati Room keeyem ka toko Filipoy, nkasokii: “Pákayiin paka payenke Pusuwif, nuutookii ti kaanakanool saatee ya.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Nkáyemi ti kakalaŋan pucosaan empa unaa pakati Room nuuñaŋutaa kasayan niŋ kanapan.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Kayoŋ ka nkilito ti Póol niŋ Silas. Píhina kíiti ya pakati Room nkawufan hilim kapilam kúsool ka kiteyii nkasapii niŋ kisawut.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Kapipayii hisapu meemak nkawantii ti ékuluma, nkawufan hilim afaasa ya ati ékuluma ya apitah kunuu teyii.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Afaasa ya, ta náasiye ta eehuu, naanakanii páhantuwa ékuluma ya naakincool wootii ti upapaloo úsupak weenapa.Póol niŋ Silas nkayeno caacook ti ékuluma, wootii nuucenke ti pupapaloo|alt="Paul et Silas se mettaient à chanter dans la prison, leurs pieds attachés sur des planches" src="GW 176.jpg" size="col" loc="16:24-28" copy="Wade NT" ref="16:24"
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Mpisit, Póol niŋ Silas nkayeno kaluum niŋ caacook ti kaanimpan Pútuun pa. Pakakee paka keekulee ka nkayeniyii káasiitan.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Tokotoko etaam ya néeyiyiŋan meemak focaa ékuluma ya. Kunkut ka kiti ékuluma ya nkihaaŋ ti épankino, ñiseel ña ñiti keekulee ka púlooŋ iññiyoŋalo.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Afaasa ya ápiyiyoonii naacuk kunkut ka nkípankiniye, náañakii káakuntu ka kiteyoo ápilafi emukoolo kamma incukoo nii keekulee ka kateyalaateyal.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Pale Póol náaceekii niŋ kaawiiluyoo: “Timpi kuumoolo! Ehe unii púlooŋ le!”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Afaasa ya naacakan lampi naawaaf páhantuwa ékuluma ya niŋ kakikilan kamma ewatate naanow ti woot Póol niŋ Silas.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Púful toko, náafulaniyii naacakanii: “Aluu ñíhampaatiin ña, puume inci iññaŋe íhinu kati fakanee?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Póol niŋ Silas nkañahanoo: “Yínan ti Ateeteyo Yéesu, aafafakanee, awe niŋ miin ma mitii.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Nkátuunanoo hilim ha hiti Ateeteyo, akina niŋ keekine ka púlooŋ ti ekumpaan ya eteyoo.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Ti oom hánant afaasa ya naahaaŋii ti hicoopu naatoot musontuwaay ma miteyii. Tokotoko náahinee pátise niŋ miin ma miteyoo púlooŋ.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Naacoop Póol niŋ Silas lati ekumpaan ya eteyoo naawufanii kapili. Naameeŋ niŋ pásuuma, akina niŋ miin ma miteyoo púlooŋ, kaatuko áyinanaayinan ti Pútuun pa.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Cipilap, píhina kíiti ya pakati Room nkapoñ pusoocaali kapusokii cakasok afaasa ya ati ékuluma ya akatan Póol niŋ Silas.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Afaasa ya naasok Póol: “Píhina kíiti ya kasok inci katan aluu, fiye níyiniyini éfulii nipikaay ti kásuumaay.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Pale Póol naasok pusoocaali pa: “Kasapaasap unii hátikin pakan paka púlooŋ péehinutee kíiti apan unii pakati Room, púful toko nkawant unii ti ékuluma. Fiye nkálafi unii hiyaanu ti piyolo? Etihitaako! Poko faŋii kákey kápufulan unii!”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Pusoocaali pa nkasok eehuu píhina kíiti ya; emma nkásiye ma nii Póol niŋ Silas pakati Room nkafe.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Nkákey kapuluumii kaaponket, nkáfulanii ti ékuluma ya nkaluumii kapikatan saatee ya.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Púful toko, Póol niŋ Silas nkáful ti ékuluma ya nkakaay pati ekumpaan ya eti Lidi. Pacolalii po, nkatook toko kéeyinane ka nkasokii kacok piliit. Kapipa káakup nkañak.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.