Atos 15
Kuloonaay (KRX) vs NVT
1 Pakakee Pákayiin nkáfulii ti mah ma miti Judaay kápuwanoonii ti saatee ya eti Antiyok nkayeno kakalaŋan kéeyinane ka nii: “Niñaŋee kanakan ti písiyool empa Pútuun pa mpiliile pa niŋ maamaa atoonii Abraham, samat nii fa nuunakan fa epuuk unii niŋ kataakaa kunoom isak niŋ kíhaaciil. Niŋ ninakanutee, samat nii fa hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis nihisoke fa unii, étiniyiniyee kafakan.”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Póol niŋ Barnabas kacoonut eeha pákayiin paka nkasoke ha, nkálaacinool neyii meemak. Ti oom pílaacinool, nkasiiŋo ti eehe: Póol, Barnabas niŋ pakakee efikakaay Jerusalem kápukup hilim eehe niŋ pupoñapoñ pa niŋ ñíhampaatiin ña.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Fiye, kéeyinane ka nkawufanii aŋa nkasoolahe ya ti kaakaawool ka. Nkanap ti mah ma miti Fenisi niŋ Samali nkakamanii puume keeneetaat ka Pusuwif nkáyesoonii ti Pítin pa piti Yéesu. Eehuu níhisuum meemak kéeyinane ka púlooŋ.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Kapucol Jerusalem, kéeyinane ka, pupoñapoñ pa niŋ ñíhampaatiin ña nkawananii. Póol, Barnabas niŋ pinapoolii nkakamanii eeha púlooŋ Pútuun pa mpíhine ha neyii.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Pale pakakee ti kéeyinane ka keeyem ka ti kayoŋ ka kiti Pufalisaay pa nkasiiŋo nkasok: “Keeneetaat ka Pusuwif, fo kanakanee ti písiyool empa Pútuun pa mpiliile pa niŋ maamaa atuunaa Abraham, samat nii fa nuunakanaa fa epuuk unaa niŋ kataakaa kunoom isak niŋ kíhaaciil, fo kasokee lompo nii kañaŋaa hítuulu hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis.”
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Pupoñapoñ pa niŋ ñíhampaatiin ña nkaconcool kati kákup ti hilim ha.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Nkákupat meemak. Fiye, Piyeer naasiiŋo naasok: “Aluu pakanam ti káyinan, nímeyimeyi nii Pútuun pa pimamalaam-mamal ti aluu ta infiyye, pútuunan ekooŋan ya éesuume ya keeneetaat ka Pusuwif kati kási ho nkáyinan.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Pútuun pa pímeyimeyi saan pakan paka mpíyisan nii pisayanaasayan keeneetaat ka Pusuwif ta mpuwufanii ta Kunuu ka keenape ka, samat nii fa mpuwufane ko fa unaa.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Pifisakanoolutii niŋ unaa, káyinan ka kiteyii kuwune Pútuun pa mpukuulan saanii.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Fiye, weyme uwune ínniyemi ti puwinko Pútuun pa? Innílafi katiyan pinapana pa pitiyo empa símaama unaa niŋ unaa nuuyinaataa pitiyo.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Pale úyinanaayinan nii kamma panap pa piti Ateeteyo Yéesu nuufakanee samat nii poko.”
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Fiye, keepaakoole ka toko púlooŋ nkafatan kati kásiitan Póol niŋ Barnabas kapikamanii píyisan pa peemeeŋe pa niŋ weecukantee wa ewwa Pútuun pa mpíhine wa ti keeneetaat ka Pusuwif pínapii teyii.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Ta nkapaye ta káakup, Saak naasokii: “Aluu pakanam ti káyinan, nísiitanam!
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simon akamanaakaman unaa fa Pútuun pa mpíyaañe fa pipikaay hiyoop keeneetaat ka Pusuwif mpimamal pakakee teyii kápiyenoonii pakan etempo.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Eehuu nihinapool niŋ kilim ka kiti piyaamakoola pa samat nii fa inkiicee fa ti hilim ha hiti Pútuun pa:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 'Ateeteyo asok: Hikee hinoom, inci fáñohoonii
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Ancuk pikee písii pa efipiŋesam, inci Ateeteyo Pútuun pa,
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 yísanaayisan ho ta infiyye.'”
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Saak nene asok: “Ehe eeha inci ímmiiloole ha: uñaŋutaa kayokan keeneetaat ka Pusuwif keeyem ka ti éyesoonii ti Pútuun pa.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Pale ukiicii upusokii timpi kali efoofa eewaaseenee ti énaati kaatuko ekuulut. Nuusokii lompo timpi kayeno ñusupoolata, timpi kali efoofa eti élukuleen eetaaŋutee, timpi kali efoofa eetaake hísim.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Kaatuko kápiliŋ ti caanak ca citi símaama unaa, intaako ti saatee óo saatee pakan payenka nkátuunan hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis. Lóokuŋ óo lóokuŋ nkakalaŋ ho, ti hinoom ha hiti kayeno ka, ti púluumuma pa.”
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Fiye, pupoñapoñ pa niŋ ñíhampaatiin ña poko niŋ kéeyinane ka púlooŋ keeyem ka Jerusalem nkásiyool kati kamamal pakakee teyii payenka nkakaakaay hipoñu ti saatee ya eti Antiyok kapinapool niŋ Póol niŋ Barnabas. Nkamamal Silas niŋ Yutas aŋa nkasok ya Paasapas, poko t’ésupakii keemaka ti kéeyinane ka.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Nkawufanii leetal eyye:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Usíyaasi nii pakakee káfulii petoonii nkákey puutaaluu kapiliimanool aluu nkawas aluu káamiilool niŋ eeha nkasoke ha, unii úpoñiyootii.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Ekina ewune unii púlooŋ cew núusiyool upumamal pakakee núupoñiyii kápinapoolii niŋ pákawi unaa Barnabas niŋ Póol,
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 pákayiin keenoomane síinuyii kamma caacaw ca citi Ateeteyo Yéesu Krista.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Fiye, núupoñii Yutas niŋ Silas kati kakaman aluu niŋ ñutumii kilim ka kutoonii enke.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Héesuume ha Kunuu ka keenape ka níhisuum lompo unii hiyem, timpi utiyan aluu pitiyo peenapa niŋ neetaat peeyinaatee pa kakatan empe:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Timpi nili efoofa eewaaseenee ti énaati, timpi nili efoofa eetaake hísim, timpi nili efoofa eti élukuleen eetaaŋutee, timpi niyeno ñusupoolata. Niŋ níhinut fo efitempo naaluu.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Fiye, keeñaŋe ka hicoopu leetal ya nkawano Antiyok. Ta nkacole ta, nkaconcenool kéeyinane ka púlooŋ nkawufanii leetal ya.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Nkakalaŋ yo ínsuumii meemak kamma eeha nkásiye ha nihiyankananii kapucok piliit.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Páawoo Yutas niŋ Silas piyaamakoola, nkafiyo ti káakup niŋ kéeyinane ka kati kapenanii káyinan, nkasokii kacok piliit.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Nkakampan po, púful toko kéeyinane ka nkakatanii kapikaay ti kásuumaay kati kañoho pati kéepoñiyii ka.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 — ausente —
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Pale Póol niŋ Barnabas nkayeno Antiyok. Poko niŋ hícump pakakee, nkayeno kakalaŋan niŋ káatuunan hilim ha hiti Ateeteyo.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Piyeno cikee caanak, Póol naasok Barnabas: “Maañohiyaa hiyoop kéeyinane ka ti pisaatee pa púlooŋ empa máatuunanaa pa hilim ha hiti Ateeteyo kati máameyiyaa ti eeha nkayem.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Barnabas náalafi kapucoopool Saŋ aŋa nkasok ya Mark,
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 pale Póol naasokoo nii kañaŋutoo kaacoopool kaatuko ti mah ma miti Panfili náatahiyii, nene anapoolut neyii ti páhin pa piteyii.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Nkáñakalool teeho meemak fo nkákatinoole. Barnabas naacoopool Mark, nkáyuuko ti piteen penfakat kapikaay ti econ ya eti Siip.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Pale Póol naamamal Silas naañak, kéeyinane ka nkañomanoo ti sipees Ateeteyo.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Naakaay ti pisaatee pa piti mah ma miti Siriya niŋ Silisi naayeno kapenan káyinan kéeyinane ka.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.