Atos 12
Kuloonaay (KRX) vs VC
1 Ti oom caanak Helot Akilipa faaf a ayeniye amansa ya. Naacok pakakee ti kéeyinane ka kati akallanii.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Naamuk Saak, Saŋ púnuwoo, niŋ káakuntu.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ta naacuke ta nii eehuu hísuumaasuum Pusuwif pa, naacok lompo Piyeer. Eehuu nihitaako ti kunoom ka kiti pahaaño pa piti Himuusu ha.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Ta Piyeer naacokee ta, Helot naakuloo, naapoñ uyoŋ upaakiil uti pusoocaali pakapaakiil kati kasayool efaas ya eteyoo. Náalafiyoo íhinu kíiti hátikin pakan paka niŋ pahaaño pa piti Himuusu ha pumuusaa.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Fiye Piyeer naayeniyee efaas ti ékuluma, pale kéeyinane ka nkaŋiino kaluum Pútuun pa kiteyoo.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Hánant ha le niŋ Helot áfaahinoo kíiti, Piyeer naayeno hiŋotu ti pututa pusoocaali pákasupak, naacenkee niŋ ñiseel ñúsupak. Pusoocaali nkayeno efaas ti putum pa piti ékuluma ya.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Tokotoko maleekoo eti Ateeteyo néefulii teyoo neesiiŋo pukoloo, ecaaŋ neecaaŋan cataŋ ékaap ya. Maleekoo ya neesap Piyeer ti kaheh néeyiyaloo, neesokoo: “Lito mpacas!” Tokotoko ñiseel ña ñeecenke ña sipeesoo iññiyoŋo.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Púful toko, maleekoo ya neesokoo: “Cenk peletoo ya etii, iwwaso pisamata pa pitii.” Piyeer náahin ho. Maleekoo ya neneesokoo: “Waso hísool ha hitii henfakat ha, ínnowii ti inci.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Piyeer náaful naanapan yo. Pale ámiit nii eeha maleekoo ya néehine ha hiti pánipani, incukoo nii éyawut.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Fiye, nkamuus la pusoocaali pa pákayaañ paka nkayeniye la efaas, nkamuus lompo lati pákasupiyenu paka. Púful toko, nkacol ti hunkut ha hiti mañ ma hiti ékuluma ya eeha annap ha teeho aapiteenako ti saatee ya. Hunkut ha níhipankinoolo hátikinii. Nkáful nkacok pítin pa fo kálaaŋan caahinkiŋ. Tokotoko maleekoo ya neeyemaŋ hátikin Piyeer.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Tempo conko Piyeer naameya heetaakiye ha. Naasok: “Fiye, inci meya nii pánipani Ateeteyo ápoñiyoopoñ maleekoo ya eteyoo kati efakanam néefulaniyam ti sempe sa siti Helot niŋ ti eeha Pusuwif pa nkálafiye ha kati áhinam.” Maleekoo neefakan Piyeer ti ékuluma|alt="La libération de la prison de Pierre par l’ange" src="GW 166.jpg" size="col" loc="12:9-11" copy="Wade NT" ref="12:11"
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Ta naameya ta heetaakiye ha, naakaay ti ekumpaan ya eti Mari, íññaa ya ati Saŋ aŋa nkasok ya lompo Mark. Hícump pakan nkaconcool po kapiyeno kaluum.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Piyeer naawenken hunkut ha hiti tíkitaaŋ, amiikan aal aŋa nkasok Lota naayiiŋo.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Naakiiw hilim Piyeer. Naameeŋ niŋ pásuuma fo naafiile káapankin, naañoho niŋ katey naasok: “Aha Piyeer pati hunkut ha!”
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Nkasokoo: “Ee, aawuyaawuyo!” Pale naaŋiino ti eeha naasoke ha. Fiye nkasokoo: “Ooto maleekooyoo.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Ta nkayeniye ta káakup, Piyeer naatowo ti kaawenken. Ta nkápankine ta nkacukoo ínnimii meemak.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Piyeer naanako náayisanii niŋ epeesoo timpi kaceek. Púful toko naakamanii puume Ateeteyo náafulaniyoo ti ékuluma ya. Fiye naasok: “Nisok ho Saak niŋ pakakee paka kéeyinane ka.” Púful toko, náaful apikaay lakeenaay.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Eti kacom eteyyo, pusoocaali pa keeyeniye ka efaas Piyeer nkaliim paliimal. Nkacakanoolo: “Peyme Piyeer naayem?”
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Helot naapoñ kapiŋesoo, pale kacukutoo. Fiye, naacakanool pusoocaali pa; apipa, naawufan hilim kapumukee. Púful toko, náaful mah ma Judaay ápuwanoonii ti saatee ya eti Sesaale naayeno po.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Ti oom caanak, amansa ya Helot naataak paseeña penfakat ti pakati Til niŋ Siton. Páawoo paliyal pa piteyii, pati mah ma miti amansa ya ímpufulii tan óo tan, ekina ewune nkapoñ teyoo pakan kapica kaluumoo. Nkakaay nkákup niŋ Palastus, áhina ya ati hikawoo, apiyankananii. Fiye, naanapool neyii kapikaay hicuku Helot nkasokoo nii kálafilafi púsuumool neyoo.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Helot naacoon kati kacukool. Hinoom eeha naawufanii ha kati ákup neyii níhicolii, naawaso hísool ha hiti himansate ha, naayeno ti elemeyu ya eteyoo. Náakup niŋ kayoŋ ka.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Pakan paka, ta nkásiyoo ta ti káakup, nkayeno kaaceeceekool: “Eeyem ya ti káakup, akee ti ñútuun ña pale an tom!”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Tokotoko maleekoo eti Ateeteyo néetahii Helot káakuuñu, kaatuko hamake ha hiti Pútuun pa nkacoope kapuwufanoo, pale añahanut ho Pútuun pa. Fiye, puhoc mpinako munowoo naaket.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Hilim ha hiti Pútuun pa níhimeyiyee pihaŋhaŋ toko, pinapana pa nkayeno épenanoyii.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Ti oom caanak, Barnabas niŋ Sóol nkapa páhin pa empa nkawufanii pa kati káhin Jerusalem. Fiye, nkañoho Antiyok, nkacoopool Saŋ aŋa nkasok ya Mark.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.