Atos 12
Kuloonaay (KRX) vs ACF
1 Ti oom caanak Helot Akilipa faaf a ayeniye amansa ya. Naacok pakakee ti kéeyinane ka kati akallanii.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Naamuk Saak, Saŋ púnuwoo, niŋ káakuntu.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ta naacuke ta nii eehuu hísuumaasuum Pusuwif pa, naacok lompo Piyeer. Eehuu nihitaako ti kunoom ka kiti pahaaño pa piti Himuusu ha.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Ta Piyeer naacokee ta, Helot naakuloo, naapoñ uyoŋ upaakiil uti pusoocaali pakapaakiil kati kasayool efaas ya eteyoo. Náalafiyoo íhinu kíiti hátikin pakan paka niŋ pahaaño pa piti Himuusu ha pumuusaa.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Fiye Piyeer naayeniyee efaas ti ékuluma, pale kéeyinane ka nkaŋiino kaluum Pútuun pa kiteyoo.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Hánant ha le niŋ Helot áfaahinoo kíiti, Piyeer naayeno hiŋotu ti pututa pusoocaali pákasupak, naacenkee niŋ ñiseel ñúsupak. Pusoocaali nkayeno efaas ti putum pa piti ékuluma ya.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Tokotoko maleekoo eti Ateeteyo néefulii teyoo neesiiŋo pukoloo, ecaaŋ neecaaŋan cataŋ ékaap ya. Maleekoo ya neesap Piyeer ti kaheh néeyiyaloo, neesokoo: “Lito mpacas!” Tokotoko ñiseel ña ñeecenke ña sipeesoo iññiyoŋo.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Púful toko, maleekoo ya neesokoo: “Cenk peletoo ya etii, iwwaso pisamata pa pitii.” Piyeer náahin ho. Maleekoo ya neneesokoo: “Waso hísool ha hitii henfakat ha, ínnowii ti inci.”
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Piyeer náaful naanapan yo. Pale ámiit nii eeha maleekoo ya néehine ha hiti pánipani, incukoo nii éyawut.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Fiye, nkamuus la pusoocaali pa pákayaañ paka nkayeniye la efaas, nkamuus lompo lati pákasupiyenu paka. Púful toko, nkacol ti hunkut ha hiti mañ ma hiti ékuluma ya eeha annap ha teeho aapiteenako ti saatee ya. Hunkut ha níhipankinoolo hátikinii. Nkáful nkacok pítin pa fo kálaaŋan caahinkiŋ. Tokotoko maleekoo ya neeyemaŋ hátikin Piyeer.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Tempo conko Piyeer naameya heetaakiye ha. Naasok: “Fiye, inci meya nii pánipani Ateeteyo ápoñiyoopoñ maleekoo ya eteyoo kati efakanam néefulaniyam ti sempe sa siti Helot niŋ ti eeha Pusuwif pa nkálafiye ha kati áhinam.” Maleekoo neefakan Piyeer ti ékuluma|alt="La libération de la prison de Pierre par l’ange" src="GW 166.jpg" size="col" loc="12:9-11" copy="Wade NT" ref="12:11"
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Ta naameya ta heetaakiye ha, naakaay ti ekumpaan ya eti Mari, íññaa ya ati Saŋ aŋa nkasok ya lompo Mark. Hícump pakan nkaconcool po kapiyeno kaluum.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Piyeer naawenken hunkut ha hiti tíkitaaŋ, amiikan aal aŋa nkasok Lota naayiiŋo.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Naakiiw hilim Piyeer. Naameeŋ niŋ pásuuma fo naafiile káapankin, naañoho niŋ katey naasok: “Aha Piyeer pati hunkut ha!”
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Nkasokoo: “Ee, aawuyaawuyo!” Pale naaŋiino ti eeha naasoke ha. Fiye nkasokoo: “Ooto maleekooyoo.”
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Ta nkayeniye ta káakup, Piyeer naatowo ti kaawenken. Ta nkápankine ta nkacukoo ínnimii meemak.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Piyeer naanako náayisanii niŋ epeesoo timpi kaceek. Púful toko naakamanii puume Ateeteyo náafulaniyoo ti ékuluma ya. Fiye naasok: “Nisok ho Saak niŋ pakakee paka kéeyinane ka.” Púful toko, náaful apikaay lakeenaay.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Eti kacom eteyyo, pusoocaali pa keeyeniye ka efaas Piyeer nkaliim paliimal. Nkacakanoolo: “Peyme Piyeer naayem?”
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Helot naapoñ kapiŋesoo, pale kacukutoo. Fiye, naacakanool pusoocaali pa; apipa, naawufan hilim kapumukee. Púful toko, náaful mah ma Judaay ápuwanoonii ti saatee ya eti Sesaale naayeno po.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Ti oom caanak, amansa ya Helot naataak paseeña penfakat ti pakati Til niŋ Siton. Páawoo paliyal pa piteyii, pati mah ma miti amansa ya ímpufulii tan óo tan, ekina ewune nkapoñ teyoo pakan kapica kaluumoo. Nkakaay nkákup niŋ Palastus, áhina ya ati hikawoo, apiyankananii. Fiye, naanapool neyii kapikaay hicuku Helot nkasokoo nii kálafilafi púsuumool neyoo.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Helot naacoon kati kacukool. Hinoom eeha naawufanii ha kati ákup neyii níhicolii, naawaso hísool ha hiti himansate ha, naayeno ti elemeyu ya eteyoo. Náakup niŋ kayoŋ ka.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Pakan paka, ta nkásiyoo ta ti káakup, nkayeno kaaceeceekool: “Eeyem ya ti káakup, akee ti ñútuun ña pale an tom!”
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Tokotoko maleekoo eti Ateeteyo néetahii Helot káakuuñu, kaatuko hamake ha hiti Pútuun pa nkacoope kapuwufanoo, pale añahanut ho Pútuun pa. Fiye, puhoc mpinako munowoo naaket.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Hilim ha hiti Pútuun pa níhimeyiyee pihaŋhaŋ toko, pinapana pa nkayeno épenanoyii.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Ti oom caanak, Barnabas niŋ Sóol nkapa páhin pa empa nkawufanii pa kati káhin Jerusalem. Fiye, nkañoho Antiyok, nkacoopool Saŋ aŋa nkasok ya Mark.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.