Atos 12

Kuloonaay (KRX) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ti oom caanak Helot Akilipa faaf a ayeniye amansa ya. Naacok pakakee ti kéeyinane ka kati akallanii.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Naamuk Saak, Saŋ púnuwoo, niŋ káakuntu.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Ta naacuke ta nii eehuu hísuumaasuum Pusuwif pa, naacok lompo Piyeer. Eehuu nihitaako ti kunoom ka kiti pahaaño pa piti Himuusu ha.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Ta Piyeer naacokee ta, Helot naakuloo, naapoñ uyoŋ upaakiil uti pusoocaali pakapaakiil kati kasayool efaas ya eteyoo. Náalafiyoo íhinu kíiti hátikin pakan paka niŋ pahaaño pa piti Himuusu ha pumuusaa.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Fiye Piyeer naayeniyee efaas ti ékuluma, pale kéeyinane ka nkaŋiino kaluum Pútuun pa kiteyoo.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Hánant ha le niŋ Helot áfaahinoo kíiti, Piyeer naayeno hiŋotu ti pututa pusoocaali pákasupak, naacenkee niŋ ñiseel ñúsupak. Pusoocaali nkayeno efaas ti putum pa piti ékuluma ya.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Tokotoko maleekoo eti Ateeteyo néefulii teyoo neesiiŋo pukoloo, ecaaŋ neecaaŋan cataŋ ékaap ya. Maleekoo ya neesap Piyeer ti kaheh néeyiyaloo, neesokoo: “Lito mpacas!” Tokotoko ñiseel ña ñeecenke ña sipeesoo iññiyoŋo.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Púful toko, maleekoo ya neesokoo: “Cenk peletoo ya etii, iwwaso pisamata pa pitii.” Piyeer náahin ho. Maleekoo ya neneesokoo: “Waso hísool ha hitii henfakat ha, ínnowii ti inci.”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Piyeer náaful naanapan yo. Pale ámiit nii eeha maleekoo ya néehine ha hiti pánipani, incukoo nii éyawut.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Fiye, nkamuus la pusoocaali pa pákayaañ paka nkayeniye la efaas, nkamuus lompo lati pákasupiyenu paka. Púful toko, nkacol ti hunkut ha hiti mañ ma hiti ékuluma ya eeha annap ha teeho aapiteenako ti saatee ya. Hunkut ha níhipankinoolo hátikinii. Nkáful nkacok pítin pa fo kálaaŋan caahinkiŋ. Tokotoko maleekoo ya neeyemaŋ hátikin Piyeer.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Tempo conko Piyeer naameya heetaakiye ha. Naasok: “Fiye, inci meya nii pánipani Ateeteyo ápoñiyoopoñ maleekoo ya eteyoo kati efakanam néefulaniyam ti sempe sa siti Helot niŋ ti eeha Pusuwif pa nkálafiye ha kati áhinam.” Maleekoo neefakan Piyeer ti ékuluma|alt="La libération de la prison de Pierre par l’ange" src="GW 166.jpg" size="col" loc="12:9-11" copy="Wade NT" ref="12:11"
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Ta naameya ta heetaakiye ha, naakaay ti ekumpaan ya eti Mari, íññaa ya ati Saŋ aŋa nkasok ya lompo Mark. Hícump pakan nkaconcool po kapiyeno kaluum.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Piyeer naawenken hunkut ha hiti tíkitaaŋ, amiikan aal aŋa nkasok Lota naayiiŋo.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Naakiiw hilim Piyeer. Naameeŋ niŋ pásuuma fo naafiile káapankin, naañoho niŋ katey naasok: “Aha Piyeer pati hunkut ha!”
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Nkasokoo: “Ee, aawuyaawuyo!” Pale naaŋiino ti eeha naasoke ha. Fiye nkasokoo: “Ooto maleekooyoo.”
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Ta nkayeniye ta káakup, Piyeer naatowo ti kaawenken. Ta nkápankine ta nkacukoo ínnimii meemak.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Piyeer naanako náayisanii niŋ epeesoo timpi kaceek. Púful toko naakamanii puume Ateeteyo náafulaniyoo ti ékuluma ya. Fiye naasok: “Nisok ho Saak niŋ pakakee paka kéeyinane ka.” Púful toko, náaful apikaay lakeenaay.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Eti kacom eteyyo, pusoocaali pa keeyeniye ka efaas Piyeer nkaliim paliimal. Nkacakanoolo: “Peyme Piyeer naayem?”
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Helot naapoñ kapiŋesoo, pale kacukutoo. Fiye, naacakanool pusoocaali pa; apipa, naawufan hilim kapumukee. Púful toko, náaful mah ma Judaay ápuwanoonii ti saatee ya eti Sesaale naayeno po.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Ti oom caanak, amansa ya Helot naataak paseeña penfakat ti pakati Til niŋ Siton. Páawoo paliyal pa piteyii, pati mah ma miti amansa ya ímpufulii tan óo tan, ekina ewune nkapoñ teyoo pakan kapica kaluumoo. Nkakaay nkákup niŋ Palastus, áhina ya ati hikawoo, apiyankananii. Fiye, naanapool neyii kapikaay hicuku Helot nkasokoo nii kálafilafi púsuumool neyoo.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Helot naacoon kati kacukool. Hinoom eeha naawufanii ha kati ákup neyii níhicolii, naawaso hísool ha hiti himansate ha, naayeno ti elemeyu ya eteyoo. Náakup niŋ kayoŋ ka.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Pakan paka, ta nkásiyoo ta ti káakup, nkayeno kaaceeceekool: “Eeyem ya ti káakup, akee ti ñútuun ña pale an tom!”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Tokotoko maleekoo eti Ateeteyo néetahii Helot káakuuñu, kaatuko hamake ha hiti Pútuun pa nkacoope kapuwufanoo, pale añahanut ho Pútuun pa. Fiye, puhoc mpinako munowoo naaket.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Hilim ha hiti Pútuun pa níhimeyiyee pihaŋhaŋ toko, pinapana pa nkayeno épenanoyii.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Ti oom caanak, Barnabas niŋ Sóol nkapa páhin pa empa nkawufanii pa kati káhin Jerusalem. Fiye, nkañoho Antiyok, nkacoopool Saŋ aŋa nkasok ya Mark.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.