Romanos 7

Magtubu tôô toɲ biɲare to kôrbi (KQP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yênên, na kelêŋge kenbay ka ken hôn tôô hen ken toy. Ken hôn mega wo tôô ré ôriɲ naɲ néé sa kwôni a na, na kiriɲa ôbi ré môriɲ tu geɲ tô mera ré ba?
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Na gengéŋge naɲ iyore to kurôre ya. Kiriɲa kurôre bi wo hen mô tu geɲ baa ya tô na, hende a kaɲêri aɲ ôriɲ wô kwo ɗaŋgi ré wôsa tôô haare naɲ kurôre baa ya. Niɲba, hena ôbi ré ma na, tôô to na haare naɲ kurôre hen na, li ani naɲ tu ré niɲ.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Hena kurôre ré ma ré tô aɲa hende ré eŋge iba wo ɗaŋgi na, hende yiɲ na yiɲare toɲ têriɲ. Niɲba, hena ôbi ré ma niɲ na, hende na sare seŋge. Hena hende ré gey eŋgé iba wo ɗaŋgi kôba, a eŋgé ɗiba, kwôni a jôre ré men, hende yiɲ na yiɲare toɲ têriɲ hen ré men.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Yênên, kwoŋge kenbay kôba, na hen iyôŋ men. Kwo gengiɲ sa tôô ba, ken ma naɲ ɗi, wô kibi biɲare toŋge naɲ *Krist. Ôbi a, kené na kari ôbi wo Emen biri ji si kamɲê hen. Kena ɓiɲé kari aɲ bi jé lêreŋge ré yiɲ kwo dôri tu Emen a.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Ca kiriɲa na nana liɲ aŋga bôrna na gey tô hen na, tôô na gel wo aŋga nà ré na têriɲ men, ka hen ré na têriɲ men. Kiriɲa geléna hen iyôŋ na, nana gey lê têriɲ hende to hen damaŋ a, aɲ têriɲ hende to hen nôgêna bi a kibi temare a.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Ca ba, na nana limé ka tôô to *Moyis, niɲba, haw hen na, tôô to na ɓeréna lemnare hen na, yi mega nana ma tôre a niɲ. Na hen iyôŋ a, Emen né derêna tôre a hen. Aɲ haw hen jé wo Emen wo nana li hen na, na kwo kôrbi wo Tini Emen a geléna ɗiba, na naɲ kwo tôô to Moyis to liɲ bô magtubu a hen né.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Hen ba, gel wo tôô to Moyis na ré habiɲ ba? Eŋ eŋ, na iyôŋ né, niɲba, hena tôô henaŋ ré naɲ ba, ré ené henê wo têriɲ ré na aŋga habiɲ tumô Emen a ré. A hena tôô henaŋ ré kôl iyôŋ ba: «Já lê tu bôriyare ré» réba ré ené henê tu bôriyare ré habiɲ na iyeŋ ba?
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Niɲba, na henê bi wo en hôn tôô hen aɲa, têriɲ ré uwôɲiɲ kene yen a hen men, na ôbi a, ené liɲ tu bôriyare sa aŋga gay gay a hen men. A hena tôô ré naɲ ba, néé têriɲ kôba, naɲ men.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Ca wo na en hôniɲ tôô ré tô hen na, na en mô tu geɲ, niɲba, kiriɲa en hôn tôô na niɲ dema ené liɲ têriɲ hen.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Ôbi a, ené maɲ wô kebre. Wôsa Emen bi tôô bi ré biɲ ɓiɲé mô tu geɲ menba, hende hô biliɲ temay deréren.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Ôbi a, kiriɲa ené hôn tôô menba, têriɲ uwôɲiɲ kene yen a aɲ lamen en li têriɲ aɲ yiɲ temay deréren.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Iyôŋ ba, Emen a ɗé tôô, aɲ kwôlo yi bô a kêm hen na, na kwo séli men, kwôlê bi wo hen, na kwoɲ derôre men, kwo dôri a men.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Hen ba, na Kwôlo Dôri bi wo hen, a deren hen ba? Eŋ eŋ, na iyôŋ né. Na têriɲ a deren ɗi. Aɲ li aɲ hende ɓu tô kôbi Kwôlo Dôri bi wo hen aɲa, na ré deren hen. Na hen iyôŋ a, sa kibi tôô a nana hôn wo têriɲ ré na aŋga habiɲ damaŋ hen.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Nana hôn wo tôô na, ré yi gengiɲ na sa Tini Emen, niɲba, nôbi ena gawra mera aɲa ené yiɲ lema wo têriɲ hen.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Aɲ aŋga en li hen na, en hôn tôrji ré. Wôsa aŋga en gey lê hen ba, en li ré menba, ka en gey lê ré kwôy hen a ené li ɗi men.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Hena ené kaɲ aŋga habiɲ ka en li hen ba, en hôn wo tôô na ré dô.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Ôbi a, kiriɲa ené li habiɲ ba, na nôbi a lê hen né, niɲba, na têriɲ to bôn a hen lê habrê hen.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 En hôn wo lê aŋga dôri ré naɲ yen a. Aɲ naɲ ermé wuɲê woɲ gawra na, en gey lê aŋga dôri haɲê, niɲba, en nêm né.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Aŋga dôri ka ené lê hen na, en li ré, aɲ na ka habiɲ ka en gey lê ré hen, a ené hô li ɗi men.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Hena ené li aŋga habiɲ ka en gey lê ré hen na, na nôbi a lê hen né, niɲba, na têriɲ to yi yen a hen a lê hen.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Aŋga en gel yen a na: en gey lê aŋga dôri niɲba, têriɲ a gasê yé tumôn a ɗi.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Bôn a ba, yen dôren sa tôô to Emen a haɲê,
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 niɲba, aŋga habiɲ ka yi bôn a hen na, li kumbul naɲ ka dôri ka en hôn hen. Aŋga habiɲ bay ka yi yen a hen, a lê aɲa ené yiɲ lema wo têriɲ hen.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Ayi! na lê iyeŋ ba? I a dôren kôbi yen wo ôriɲ naɲ en kibi temare a hen ba?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Na Emen a dôren kibi a naɲ néé wo Kelma wona Jésu Krist, aɲ en liri dosé naɲ bôn pôn. Ôbi a, ré naɲ bô geyé wuɲê na, ené gey bê kwôlê sa tôô to Emen a, niɲba, naɲ iya wuɲê woɲ gawra hen na, ena lema wo têriɲ.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.