Lucas 7
Magtubu tôô toɲ biɲare to kôrbi (KQP) vs BKJ
1 Kiriɲa Jésu dôriɲ ɓiɲé kwôlê kô niɲ menba, ôbi ô Kapêrnayôm a.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ya hende to hen na, dami wo asgar kaɲ Rômêɲê ka arew hen, mana wori ômiɲ tu temare a men, na lema wo ôbi geyri gaɲ a men.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Ôbi toy kwôli Jésu menba, jé surɲê kaɲ Jubɲê yiri a ré ô uwôli bi ré era sa berare mana wori bi wo hen biri men.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Kiriɲa bay sa ligi Jésu a menba, bay maseri aɲ kôli iyôŋ ba: «Ôbi dé wo jeré li aŋga ôbi gey hen biri.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Wôsa ôbi geyéna nabay kaɲ Jubɲê men, ôbi a ɗé *iyéy daɲare hen a men.»
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Jésu hena ô naɲ ci. Kiriɲa bay ba ɗa naɲ iyére menba, dami wo asgarɲê bi wo hen jé milɲéri ô kôliɲ Jésu iyôŋ ba: «Kelma, merên yem iyôŋ né, wôsa en nêm wo jeré uwôl têm kibi iyére tiɲê ré.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Na ôbi á, ené nêm erê naɲ yen ô uɲem né hen. Ay tom menba, mana wuɲê a berarê mera.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Nôbi bay san ya men, ena ôbi sa asgarɲê ka ba hen men. Aɲ hena ené kôliɲ kwo pôni iyôŋ ba: ‹Ô› ba, ôbi ô men, hena ené kôli ‹Era› ba, ôbi era men, en kôliɲ mana wuɲê ‹Li aŋga na› ba, ôbi li men, ‹Li ka hen› ba, ôbi li a men.»
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Kiriɲa Jésu toy kwôlo ôbi kôl hen menba, yiri dôri sari a aɲ ôbi bul uɲé kwônê ɓiɲé ka ô tôri a hen aɲ kôl iyôŋ ba: «En kelêŋge sa iyé *Israyêl kôba, en uwôɲ kwôni wo ayê bôô wori yi môɲ kwo gawra wo na ba, naɲ.»
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Kiriɲa bay jé heraji uwo menba, bay uwôɲ mana wori na berare niɲ.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Menba, Jésu hena Kapêrnayôm ô sa iyére to bay uwôgere Nên hen. Bay tôri naɲ kwônê ɓiɲé ôrji naɲ ɗi.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Kiriɲa bay ba ɗa naɲ iyére menba, bay uwôɲ ɓiɲé ka ay temare ôriɲ ciré erê emé. Kema mana bi wo ma hen na, na pôn nêŋ hari kôbi yori a. Hende na mamne. Ɓiɲé kwône bure ôriɲ sa kamɲê.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Kiriɲa Kelma bôre menba, ture liri ɲa menba, ôbi kôle iyôŋ ba: «Sôm né.»
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Ôbi uso ɗa aɲ hebe jaare to bay ayiɲ temare hen, ɓiɲé bay ka ay temare hen ɗebe tôŋ menba, ôbi kôl iyôŋ ba: «Kema mana, en kôlem hena ta.»
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Menba, ôbi temare bi wo hen hena mô ta aɲ iyêl kwôlê. Menba, Jésu ɓiri biɲ yori.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Ɓiɲé kêm tiniji ge kay men, harê liji a men aɲ bay ay kibi Emen kôl iyôŋ ba: «*Ôbi kibi Emen wo dami hena perêrna men, Emen uwôl tiri sa gawrê kari a men.»
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Kwôlo bay kôl gengiɲ sa Jésu hen na, ôm naɲ kiriɲ kiriɲ sa iyé Judé men, sa iyére to kwa kwa hen a men.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Bay tô Ja ô dôriɲ ôbi iyére toji kwôli are bay ka kêm hen menba, ôbi uwôge bay tôri wôô.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 Aɲ jéji ligi Kelma eŋgeriri iyôŋ ba: «Jôbi a na kwo a era hen bi, laba kwo nini mô gemni hen ba ya tô ɗi ba?»
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Bay jé bay ka hen sa biɲ ligi Jésu aɲ kôli iyôŋ ba: «Ja ôbi lê batêm a joni yem a bi niné eŋgerem iyôŋ ba, jeré na kwo ré era hen bi, laba kwo niné mô gemni hen ré ba ya tô ɗi ba?»
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Kiriɲ bay ka hen na, Jésu berare bay ômɲare kwône men, ɓiɲé ka ômɲare to gay gay liji hen men, ka tunu to habiɲ bôrji a hen men, bay tu tiɲ kwône gel kiriɲ dô a men.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Menba, ôbi uwôliɲ bay jé bay ka hen sara iyôŋ ba: «Herêŋge ken ô kôliɲ Ja kwôli aŋga ken toy men, ka ken gel men hen, bay tu tiɲ gel kiriɲ men, bay moré ô ta dô men, bay *terbare berare men, meŋɲê toy kwôlê men, ɓiɲé ka ma béér men, béré Kwôlo Dôri uwôliɲ biɲ bay nimré a men.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Yi derê yi wô sa kwôni wo ɗi ayê bôô wori aɲ né wô san.»
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Kiriɲa bay jé ka Ja hôrji niɲ menba, Jésu kôliɲ ɓiɲé kwôli iyôŋ ba: «Na ken ô gelé na mi derô gwôlê hen ba? Gusura wo kal yebageri hen laba,
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 ken ô gelé na mi ba? Gawra wo tôbe bargay ka dôri laba? Ɓiɲé ka tôbe bargay ka dôri aɲ mô bô derê na, bay mô na iyé kilmé a ɗi.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Niɲba, na mi a kené ô gelé na mi ɗi ba? Ken ô gelé na ôbi kibi Emen wôni ba? Na tu kwôlê a ené ena kelêŋge hen, na ôbi kibi Emen bi, aɲ ôbi gôliɲ ôbi kibi Emen aɲ sôŋ.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Na wô sari ôbi a, na ré liɲ bô magtubu to Emen a kôl iyôŋ ba: ‹Toy, en jé mana wuɲê tumôm a bi ré ɲanê geré wom.›
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 En kelêŋge perê gawrê ka yébé a yêji hen na, en gel kwôni wo a damɲê môɲ Ja iyôŋ ba naɲ, niɲba, kwo bay bôri môɲ ani ré iyôŋ bô *emê iyére to Emen a hen na, na kwo dami ɗêri.»
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Kiriɲa ɓiɲé kêm naɲ *bay eŋgé wôgê toy kwôlo Jésu kôl hen menba, bay hôn wo Emen ré na kwôni woɲ derôre aɲ bay biɲ Ja liji batêm.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Niɲba, *Parisiɲêɲê naɲ *bay derê tô tôô to Emen kaɲji aŋga Emen genge wô sarji hen aɲ kaɲiɲ bi Ja ré liji batêm.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Jésu hô kôlji iyôŋ ba: «Ɓiɲé bay ka haw hen, na ayêji gengiɲ na naɲ i ba, en hôn né. Bay geliɲ naɲ i ba, en hôn né.
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Bay yi mega kamrê ka li wôrê tô geré aɲ kôliɲ yirji iyôŋ ba: ‹Nini ibéŋge têgê menba, ken wôô sara ré men, nini kebe kurôŋ temare menba, ken sôm sara ré a men.›
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Wôsa kiriɲa Ja ôbi lê batêm saɲ na, ôbi ôm mapa ré men, yi care ré a men, menba, ken kôl iyôŋ ba: ‹Tunu to habiɲ yi bôri a.›
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Nôbi *Kema Gawra en sa aɲ ôm men, yi men, menba, ken kôl iyôŋ ba: ‹Geléŋge ôbi lamê naɲ ôbi kwoyé wo na, ôbi na melaɲ bay eŋgé wôgê naɲ bay têriɲ a men.›
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Niɲba, ɓiɲé ka bi bôrji sa tu melênê wo Emen hen na, bay hôn wo tu melênê bi wo hen ré na kwoɲ derôre.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 *Parisiɲê wo pôni uwôge Jésu ré ô emê are naɲ ɗi menba, Jésu gey aɲ ô merê kibi emê a naɲ ɗi.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Kiriɲ bay ka hen na, iyore to pôni to sa iyére hende to hen to bay hône gaɲ wô jé lêre wo habiɲ hen so. Hende toy wo Jésu ré mô ôm are iyé Parisiɲê hen ya. Hende aya ider bô murda wo bay li naɲ *albatre hen.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Hende ɗebu si cêgi Jésu si têri. Hende sôm aɲ ɲôm têri naɲ cémne aɲ mô aɲ naɲ gusiri sare men, ibe aɲ wusu ider bi wo hen a.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Kiriɲa Parisiɲê bi wo uwôga Jésu hen gel hen iyôŋ menba, ôbi kôl bôri a iyôŋ ba: «Hena gawra wo hen henaŋ ré na ôbi kibi Emen ba, ôbi réé henê wo ré na iyore to yôŋ a ré hebiri hen ba men, ôbi réé henê wo hende ré na hendi têriɲ men.»
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Menba, Jésu kôli iyôŋ ba: «Simô, na kôlem kwôlê pôn.» Menba, Simô kôli iyôŋ ba: «Kelma kôlen.»
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Menba, Jésu kôli iyôŋ ba: «Gawra wo pôni ôriɲ naɲ telare tori sa ɓiɲé wôô, kwo pôni naɲ dubu arew men, kwo pôni naɲ dubu môj men.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Ôbi gel wo bay ôriɲ naɲ ani kaɲ têbêri ré menba, ôbi ɗiji telare hende to hen mera. Perê ɓiɲé bay ka wôô hen na, kwo yôŋ a geyé gawra bi wo hen ba?»
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Simô uwôli sara iyôŋ ba: «Na kwo telare tori mê gaɲ hen a geyéri damaŋ.» Menba, Jésu kôli iyôŋ ba: «Ju kôl na tiri.»
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Ôbi bul si ligi iyore hende to hen aɲ kôliɲ Simô iyôŋ ba: «Ju gel, iyore hende to hen ba? En era iyére tom a menba, ju bên kam sa tên a ré, niɲba, hende pulen tên naɲ cémne men, mô naɲ gusiri sare a men.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Ju ibe tô man ré hen na, gel wo jeré ɓeren yem a ré, niɲba, kiriɲa hende saɲ yeŋ a ré ibe tên baɲ hen.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Ju bên weŋ san a ré, niɲba, hende bên ider sa tên a.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 En kôlem, têriɲ tore to kwôni hende to hen dôriɲ sara niɲ, na ôbi a, hende ré puren damaŋ hen. Kwôni wo bay ɗi bôrji jal sa têriɲ tori to dê hen na, ôbi pur dê iyôŋ men.»
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Jésu kôliɲ iyore hende to hen iyôŋ ba: «Têriɲ toré dôriɲ sarê.»
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Ɓiɲé ka mô ôm are naɲ ci hen ɲamniɲ kôl iyôŋ ba: «Gawra wo yôŋ a erê kwôy ɗé bôri jalê sa têriɲ to ɓiɲé hen ba?»
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Jésu kôliɲ iyore hende to hen iyôŋ ba: «Ayê bôô woré gôliɲ naɲ mu, ô naɲ bô jalê.»
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.