Lucas 13
Magtubu tôô toɲ biɲare to kôrbi (KQP) vs NVI
1 Wulê bi wo hen na, ɓiɲé ka pôni era sa kôliɲ Jésu kwôli ɓiɲé ka Galilé ka pôni ka *Pilat na bi bay na dirji sa wulê wo bay liɲ sarga woji hen.
1 Naquela ocasião, alguns dos que estavam presentes contaram a Jesus que Pilatos misturara o sangue de alguns galileus com os sacrifícios deles.
2 Menba, Jésu kôlji iyôŋ ba: «Ken erem mega wo ɓiɲé ka Galilé bay ka hen ré li têriɲ ɗê ka baa kêm hen, aɲa bay ré liji hen iyôŋ ba?
2 Jesus respondeu: "Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros, por terem sofrido dessa maneira?
3 Eŋ eŋ, na iyôŋ né, niɲba, en kelêŋge hena kené bul hal woŋge ré ba, ka mênê hen iyôŋ men.
3 Eu lhes digo que não! Mas se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Men, ɓiɲé ka môj kibi marge ka iyére to dami to Silowé tiɲ aɲ dirji kêm hen ba, bay li têriɲ ɗê tô ɓiɲé ka Jérusalêm a kêm ka baa hen ba?
4 Ou vocês pensam que aqueles dezoito que morreram, quando caiu sobre eles a torre de Siloé, eram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Eŋ eŋ, na iyôŋ né, en kelêŋge hena kené bul hal woŋge ré ba kenbay kôba, ka mênê kêm geliɲ hen iyôŋ men.»
5 Eu lhes digo que não! Mas se não se arrependerem, todos vocês também perecerão".
6 Menba, Jésu kôlji gwosoy kwôlo pôni kôl iyôŋ ba: «Gawra wo pôni ôriɲ naɲ gurô tôgôre bô yagê tiɲaɗor tori a, ôbi era ɗiré sa karê yêre menba, ôbi uwôɲ né.
6 Então contou esta parábola: "Um homem tinha uma figueira plantada em sua vinha. Foi procurar fruto nela, e não achou nenhum.
7 Menba, ôbi kôliɲ ôbi gemé yagê tiɲaɗor na iyôŋ ba: ‹Elê subu niɲ wo en era wô karê yê tôgôre hende to hen niɲba, en uwôɲ né. Dere jô aɲ. Wô mi a hende ré mênê néé terare aɲ ba?›
7 Por isso disse ao que cuidava da vinha: ‘Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não acho. Corte-a! Por que deixá-la inutilizar a terra? ’
8 Niɲba, ôbi gemé yagê tiɲaɗor na kôli iyôŋ ba: ‹Kelma, ɗere hen iyôŋ elê wo na a, aɲ na beré tôre men, na bê kaɲ lari a a men.
8 "Respondeu o homem: ‘Senhor, deixe-a por mais um ano, e eu cavarei ao redor dela e a adubarei.
9 Dô ré ba, elê wo era hen hende a yê tô. A hena hende ré yê ré niɲ ba, ju dere jô ham niɲ.› »
9 Se der fruto no ano que vem, muito bem! Se não, corte-a’ ".
10 Wulê wo pôni a na, na sa merê ta a, menba, Jésu geliɲ ɓiɲé are bô *iyéy daɲare to pôni a.
10 Certo sábado Jesus estava ensinando numa das sinagogas,
11 Kiriɲ bay ka hen na, iyore to pôni to tunu to habiɲ lere meray li elê môj kibi marge deŋge tôŋ kwôy ɗiba nêm derê sare ta ré.
11 e ali estava uma mulher que tinha um espírito que a mantinha doente havia dezoito anos. Ela andava encurvada e de forma alguma podia endireitar-se.
12 Kiriɲa Jésu gele menba, uwôgere aɲ kôle iyôŋ ba: «Iyore merayê woré dôriɲ sarê.»
12 Ao vê-la, Jesus chamou-a à frente e lhe disse: "Mulher, você está livre da sua doença".
13 Ôbi uwôl kôbri sara menba, kiriɲ bay ka hen na, hende dô sare ta aɲ heram Emen.
13 Então lhe impôs as mãos; e imediatamente ela se endireitou, e louvava a Deus.
14 Kelma ôbi sa iyéy daɲare hende to hen, bôri tari sa aŋga Jésu li a naɲ sa merê ta a hen, menba, ôbi kôliɲ kwônê ɓiɲé iyôŋ ba: «Wulê woɲ liɲ jé na, na jii, na bô wulê bi wo hen a kené era bi bay ré berarêŋge ɗiba na naɲ sa merê ta a ré.»
14 Indignado porque Jesus havia curado no sábado, o dirigente da sinagoga disse ao povo: "Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham para ser curados nesses dias, e não no sábado".
15 Menba, Kelma uwôli sara iyôŋ ba: «Kenbay kaɲ bay kelê kwôlê kebreŋge wôô wôô hen, kwôni pôn perêrŋge a hen, naɲ sa merê ta a dô kelba wori réba kura wori tô gwogel a ôriɲ biri kam né ba?
15 O Senhor lhe respondeu: "Hipócritas! Cada um de vocês não desamarra no sábado o seu boi ou jumento do estábulo e o leva dali para dar-lhe água?
16 Iyore hende to hen kôba, na kuŋga *Abraham to Sidan gele gusiɲ kwôy elê môj kibi marge hen ba, ken gey bi ené dôre bô lemnare to Sidan a ré wôsa ré na merê ta a ba?»
16 Então, esta mulher, uma filha de Abraão a quem Satanás mantinha presa por dezoito longos anos, não deveria no dia de sábado ser libertada daquilo que a prendia? "
17 Kwôlê bi wo Jésu kôl hen na, bay bayriri kêm tayre diji menba, tô kwônê ɓiɲé ka baa hen, li yi derê wô sa aŋga dô ɗê kiriɲ ka ôbi li kêm hen.
17 Tendo dito isso, todos os seus oponentes ficaram envergonhados, mas o povo se alegrava com todas as maravilhas que ele estava fazendo.
18 Jésu kôl iyôŋ ba: «*Emê iyére to Emen ba, na gengére naɲ mi pôn ba? Na ba, na ayê na mi geliɲ ba?
18 Então Jesus perguntou: "Com que se parece o Reino de Deus? Com que o compararei?
19 Emê sa iyére to Emen na yi mega gusiɲ iluw iyôŋ. Kiriɲa kwôni ci bô yagê wori a na, ôbi si men, ɗubu aɲ yi gurô aɲ ciré ka derômaraŋ a kêm sa li gwoné woji ya.»
19 É como um grão de mostarda que um homem semeou em sua horta. Ele cresceu e se tornou uma árvore, e as aves do céu se fizaram ninhos em seus ramos".
20 Jésu kôl iyôŋ ba: «Emê iyére to Emen ba, na gengére naɲ mi pôn ba?
20 Mais uma vez ele perguntou: "A que compararei o Reino de Deus?
21 Emê iyére to Emen hende to hen yi môɲ wubere to dê to iyore ay poliɲ naɲ kurmaŋ kuré kwôrô subu menba, liji sôr iyôŋ.»
21 É como o fermento que uma mulher misturou com uma grande quantidade de farinha, e toda a massa ficou fermentada".
22 Jésu ô naɲ sa iyére men, sa kam iyére men, geliɲ ɓiɲé are aɲ ɓu geré na wô erê Jérusalêm a.
22 Depois Jesus foi pelas cidades e povoados e ensinava, prosseguindo em direção a Jerusalém.
23 Kwôni wo pôni kôli iyôŋ ba: «Kelma, hen ba, ɓiɲé côb iyôŋ a uɲé gelê ɗê?» Menba, ôbi kôlji iyôŋ ba:
23 Alguém lhe perguntou: "Senhor, serão poucos os salvos? " Ele lhes disse:
24 «Masêŋge ken si ira si kibi geré wo yêêri, wôsa en kelêŋge ɓiɲé kwône a wogé ciré sé ira niɲba, bay a nêmê ré.»
24 "Esforcem-se para entrar pela porta estreita, porque eu lhes digo que muitos tentarão entrar e não conseguirão.
25 «Kiriɲa ôbi iyéy iyére a hena legé kermiɲ na, hena kené baa nô ba, ken hôn wo ka dê kermiɲ dô dô aɲ ka uwôlêri kelê iyôŋ ba: ‹Kelma, Kelma bôl béni men.› Menba, ôbi ulêŋge sara iyôŋ ba: ‹En hôn kiriɲ ka ken henaɲ ya hen né.›
25 Quando o dono da casa se levantar e fechar a porta, vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abre-nos a porta’. "Ele, porém, responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são vocês’.
26 Menba, ka kelê iyôŋ ba: ‹Na nini ôm men, yii a men naɲ ju ré ba? Na ju geliɲ ɓiɲé are perê iyére toni a ré ba?›
26 "Então vocês dirão: ‘Comemos e bebemos contigo, e ensinaste em nossas ruas’.
27 Menba, ôbi a ulêŋge sara iyôŋ ba: ‹En kelêŋge ené hôn kiriɲ ka kené henaɲ ya hen né. Erêŋge yeŋ kenbay bay lê habrê.›
27 "Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, todos vocês, que praticam o mal! ’
28 Ka sômê men, emnê kaɲneŋge mêêrê, mêêrê a men, kiriɲa ka gelé Abraham, Isak, naɲ Jakwôb naɲ bay kibi Emen kêm bô emê iyére to Emen a menba, kenbay bay a bêŋge aɲ nô.
28 "Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque e Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês excluídos.
29 Aɲ gawrê a hena si tô emen men, kini kuriɲay tare a men, sa kôbi maa naɲ sa kôbi gusurô aɲ a daɲji kibi gwoy emê a bô emê iyére to Emen a.
29 Pessoas virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e ocuparão os seus lugares à mesa no Reino de Deus.
30 Men, ken hôn wo ɓiɲé ka pôni ka ɗebe tumô haw hen na, a yé ka cêgi men, ka ɗebe cêgê haw hen a yé ka tumô men.»
30 De fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos".
31 Kiriɲ bay ka hen na, *Parisiɲêɲê ka pôni era ligi Jésu a kôli iyôŋ ba: «Erêɲ kiriɲ ka na, wôsa *Hérôd gey ɗiré derem.»
31 Naquela mesma hora alguns fariseus aproximaram-se de Jesus e lhe disseram: "Saia e vá embora daqui, pois Herodes quer matá-lo".
32 Menba, ôbi kôlji iyôŋ ba: «Ô ken ô kôliɲ mungôre bi wo hen iyôŋ ba: ‹Kemnêŋ en dage tunu to habiɲ bô ɓiɲé men, en berare bay ômɲare men, kiya na lê hen iyôŋ a menba, ɗaŋ to hen, na deré kibi jé wuɲê.›
32 Ele respondeu: "Vão dizer àquela raposa: ‘Expulsarei demônios e curarei o povo hoje e amanhã, e no terceiro dia estarei pronto’.
33 Niɲba, kemnêŋ en ɓu na geré wuɲê men, kiya men, ɗaŋ to hen a men, wôsa bi *ôbi kibi Emen na, dé wo bay ré diri wolé ré niɲba, Jérusalêm a ɗi.»
33 Mas, preciso prosseguir hoje, amanhã e depois de amanhã, pois certamente nenhum profeta deve morrer fora de Jerusalém!
34 «Ɓiɲé ka Jérusalêm, ɓiɲé ka Jérusalêm, kenbay ka ken duu bay kibi Emen men, ken gôbe ka bay jéji legerŋge a hen duu naɲ jerew a men, têê kwône en woge ené dayêŋge môɲ tôôre daɲ sa kamne tô mesérére a iyôŋ niɲba, ken gey ré.
34 "Jerusalém, Jerusalém, você, que mata os profetas e apedrejas os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha reúne os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Dô, haw hen na, Emen a derê kôbri aɲ ɗéŋge sa iyére toŋge kôbreŋge a. Na tu kwôlê a ené ena kelêŋge hen, ka gelen ré niɲ kwôy wo wulêri a nêmê aɲ ka kelê: ‹Terê kibi yi sa kwo era naɲ hini Kelma.› »
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. Eu lhes digo que vocês não me verão mais até que digam: ‘Bendito o que vem em nome do Senhor’".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.