Gálatas 2
Magtubu tôô toɲ biɲare to kôrbi (KQP) vs NVT
1 Elê môj kibi pôrbu cêgê menba, en hô bul hô a Jérusalêm a. Barnabas a bên men, en eraɲ naɲ Tit kôbena a men.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Herê wo en bul hô Jérusalêm a hen na, na Emen a kôlen bi ené hô. Aɲ kini daɲare to nini daɲ pinini naɲ bay derê tumô églis hen na, en dôrji tô béré Kwôlo Dôri wo en uwôl béréri perê ɓiɲé ka na Jubɲê ré hen. En li hen iyôŋ wôsa en gey bi jé wo na en li hen men, kwo en li haw hen a men ré yi aŋga beray ré.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Aɲ Tit woɲ Grêk wo na baan eraɲ Jérusalêm a hen kôba, bay kôl ôbi ré wal keŋ iyôŋ né.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Bi wo kamaŋ ka ɗi yirji môɲ ciré na yênêrna hen, mase bi ôbi ré wal keŋ hen. Gawrê bay ka hen iyôŋgi hen na, tôbe yirji perêrna môɲ bay walê tô kiriɲ iyôŋ bi ciré hôniɲ tô merê wo nana mô sarna seŋge sa kibi biɲare to nana biɲ naɲ Jésu Krist hen, aɲ ciré lêna liɲ limé ka tôô to *Moyis.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Nini ɗiji bay biyêni ré, niɲba, nini ɗubu sa têrni a. Kwôlo Dôri bi wo hen na, na tu kwôlê aɲ en gey bi ré yi naɲ kini wô sarŋge ɗiba, bi ré poliɲ né.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Ka bay bôrji môɲ ré na bay derê tumô kiriɲ hen na, bay ay tôô to ɗaŋgi tôni ben né. Ɓiɲé bay ka hen na, damɲare toji hende to hen dôlen nôbi ré, wôsa Emen bô na yi kwôni nô na mera ré.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Ɓiɲé bay ka hen bô mega wo Emen a ré ben jé woɲ ulê béré biɲ ɓiɲé ka na Jubɲê ré hen, mega wo ôbi na biɲ Piyêr yi ôbi ulê béré Kwôlo Dôri biɲ Jubɲê hen iyôŋ men.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Wôsa Emen wo na biɲ Piyêr ré yi *ôbi jé wo gengiɲ sa Jubɲê hen na, na ôbi a ben bi nôbi kôba, ené yi *ôbi jé wo gengiɲ sa ɓiɲé ka na Jubɲê ré hen men.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Aɲ si *Jak naɲ Piyêr naɲ Ja ka bay bôrji môɲ damné ka églis hen kôba, bô mega wo jé wo ené li hen na, ré na Emen a ré bên ɗôd kôbena. Menba, bay ɓu kôbrini nibay naɲ Barnabas lêni dosé aɲ gel wo ciré biɲ naɲ nini. Na hen iyôŋ a niné biɲ sara kêm wo nibay ba, niné erê lê jé perê ɓiɲé ka na Jubɲê ré hen men, bay ba, ré ô perê Jubɲê men.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Niɲba, bay kelêni bi niné erem sa yênêrni kaɲ bay nimré ka Jérusalêm a mera. Aɲ en ay kwôlê woji bi wo hen dô bôn a aɲ liɲ ariri.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Kiriɲa Piyêr sa biɲ Antiyôk a na, ôbi li dô ré aɲ en kôli tiri a tu ɓiɲé.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Wôsa, pa dema ɓiɲé ka pôni ka Jak joji hen ré sa tô na, Piyêr ôm are naɲ yênêrna ka na Jubɲê ré hen, niɲba, kiriɲa ɓiɲé bay ka hen saji biɲ menba, Piyêr dô yiri aɲ dê dê yi yênêrna ka na Jubɲê ré hen men, ôbi ôm are naɲ ci ré niɲ a men. Wôsa ôbi hariɲ yênêri Jubɲê ka hena Jérusalêm a sa aɲ gey bi ɓiɲé ré wal keŋ hen.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Men, yênêrni Jub kaɲ bay ayê bôô ka Antiyôk hen kôba, li na aŋgaɲ harê mega bi wo Piyêr liɲ hen iyôŋ men, Barnabas kôba, ɗi bay dôôri uwôl tôrji a men.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Menba, kiriɲa en gel mega wo jé lêreji bi wo hen ré biɲ naɲ lê aŋga biɲ naɲ tu kwôlê wo Kwôlo Dôri hen ré na, en kôliɲ Piyêr tu ɓiɲé iyôŋ ba: «Piyêr, jôbi ju na Jub menba, ju li are mega ɓiɲé ka na Jubɲê ré hen iyôŋ wô mi ba? Men, jé lêrem bi wo hen biɲ naɲ tôô to Jubɲê ré a men. Wô mi a jeré gey bi ɓiɲé ka na Jubɲê ré hen ré li mega Jubɲê iyôŋ ba?»
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Nabay nana Jubɲê kaɲ ɗéɲ ɗiba, nana ɓiɲé ka hen ka hôn tôô to Emen né hen né.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Niɲba, nana hôn mega wo kwôni ré derê tu Emen na wô bê wo ôbi bi bôri sa tôô to Moyis a hen ré, niɲba, na wô kibi aŋga Jésu li hen ɗi. Na ôbi á, nabay kôba nana biɲ bôrna sa Jésu Krist a aɲ bi nana yiɲ ɓiɲé kaɲ derôre tu Emen sa kibi aŋga *Krist li hen ɗiba, na sa kibi lê aŋga tôô to Moyis kôl nana li hen né. Wôsa na sa kibi lê aŋga tôô to Moyis kôl nana li hen a, kwôni ré yiɲ kwôni woɲ derôre tu Emen a ré.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 A hena nana woge bi nana yé ɓiɲé kaɲ derôre sa kibi biɲare tona naɲ Krist menba, nana li têriɲ mega ɓiɲé ka na Jubɲê ré hen ta men, hen ba gel wo Krist a ré lê a nana li têriɲ hen ba? Na hen iyôŋ né.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 A hena ené hô li tôô to na en mêne hen hôriɲ ba, gel mega wo ené na ôbi ɗagê sa tôô hende to hen.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Na tôô to Moyis hende to hen a lê a ené yi môɲ temay gawra iyôŋ hen, aɲ hende ôm san ré niɲ. Yi hen iyôŋ bi ené môriɲ tu geɲ wô sa Emen. Na hen iyôŋ a, ené ma naɲ Krist sa gurô tagelê hen.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Aɲ bi hena ené mô tu geɲ ba, ré na nôbi a ré merê naɲ sa yen hen né niɲ, niɲba, ré na Krist, a merê bôn a. Hena ené mô tu geɲ haw hen ba, na sa kibi bôn wo en ay biɲ Kema Emen wo geyen aɲ ay yiri biɲ temare wô san hen.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 En kaɲ bô derê wo Emen li naɲ en hen né. Hena Emen né bô kwôni mega kwoɲ derôre wô bê kwôlê wori sa tôô to Moyis a na, Krist na ma ɗéɲ iyôŋ.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.