Gálatas 2
Magtubu tôô toɲ biɲare to kôrbi (KQP) vs ARC
1 Elê môj kibi pôrbu cêgê menba, en hô bul hô a Jérusalêm a. Barnabas a bên men, en eraɲ naɲ Tit kôbena a men.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo Tito.
2 Herê wo en bul hô Jérusalêm a hen na, na Emen a kôlen bi ené hô. Aɲ kini daɲare to nini daɲ pinini naɲ bay derê tumô églis hen na, en dôrji tô béré Kwôlo Dôri wo en uwôl béréri perê ɓiɲé ka na Jubɲê ré hen. En li hen iyôŋ wôsa en gey bi jé wo na en li hen men, kwo en li haw hen a men ré yi aŋga beray ré.
2 E subi por uma revelação e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios e particularmente aos que estavam em estima, para que de maneira alguma não corresse ou não tivesse corrido em vão.
3 Aɲ Tit woɲ Grêk wo na baan eraɲ Jérusalêm a hen kôba, bay kôl ôbi ré wal keŋ iyôŋ né.
3 Mas nem ainda Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 Bi wo kamaŋ ka ɗi yirji môɲ ciré na yênêrna hen, mase bi ôbi ré wal keŋ hen. Gawrê bay ka hen iyôŋgi hen na, tôbe yirji perêrna môɲ bay walê tô kiriɲ iyôŋ bi ciré hôniɲ tô merê wo nana mô sarna seŋge sa kibi biɲare to nana biɲ naɲ Jésu Krist hen, aɲ ciré lêna liɲ limé ka tôô to *Moyis.
4 E isso por causa dos falsos irmãos que se tinham entremetido e secretamente entraram a espiar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus, para nos porem em servidão;
5 Nini ɗiji bay biyêni ré, niɲba, nini ɗubu sa têrni a. Kwôlo Dôri bi wo hen na, na tu kwôlê aɲ en gey bi ré yi naɲ kini wô sarŋge ɗiba, bi ré poliɲ né.
5 aos quais, nem ainda por uma hora, cedemos com sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Ka bay bôrji môɲ ré na bay derê tumô kiriɲ hen na, bay ay tôô to ɗaŋgi tôni ben né. Ɓiɲé bay ka hen na, damɲare toji hende to hen dôlen nôbi ré, wôsa Emen bô na yi kwôni nô na mera ré.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa (quais tenham sido noutro tempo, não se me dá; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me comunicaram;
7 Ɓiɲé bay ka hen bô mega wo Emen a ré ben jé woɲ ulê béré biɲ ɓiɲé ka na Jubɲê ré hen, mega wo ôbi na biɲ Piyêr yi ôbi ulê béré Kwôlo Dôri biɲ Jubɲê hen iyôŋ men.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me estava confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Wôsa Emen wo na biɲ Piyêr ré yi *ôbi jé wo gengiɲ sa Jubɲê hen na, na ôbi a ben bi nôbi kôba, ené yi *ôbi jé wo gengiɲ sa ɓiɲé ka na Jubɲê ré hen men.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim com eficácia para com os gentios),
9 Aɲ si *Jak naɲ Piyêr naɲ Ja ka bay bôrji môɲ damné ka églis hen kôba, bô mega wo jé wo ené li hen na, ré na Emen a ré bên ɗôd kôbena. Menba, bay ɓu kôbrini nibay naɲ Barnabas lêni dosé aɲ gel wo ciré biɲ naɲ nini. Na hen iyôŋ a niné biɲ sara kêm wo nibay ba, niné erê lê jé perê ɓiɲé ka na Jubɲê ré hen men, bay ba, ré ô perê Jubɲê men.
9 e conhecendo Tiago, Cefas e João, que eram considerados como as colunas, a graça que se me havia dado, deram-nos as destras, em comunhão comigo e com Barnabé, para que nós fôssemos aos gentios e eles, à circuncisão;
10 Niɲba, bay kelêni bi niné erem sa yênêrni kaɲ bay nimré ka Jérusalêm a mera. Aɲ en ay kwôlê woji bi wo hen dô bôn a aɲ liɲ ariri.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também procurei fazer com diligência.
11 Kiriɲa Piyêr sa biɲ Antiyôk a na, ôbi li dô ré aɲ en kôli tiri a tu ɓiɲé.
11 E, chegando Pedro à Antioquia, lhe resisti na cara, porque era repreensível.
12 Wôsa, pa dema ɓiɲé ka pôni ka Jak joji hen ré sa tô na, Piyêr ôm are naɲ yênêrna ka na Jubɲê ré hen, niɲba, kiriɲa ɓiɲé bay ka hen saji biɲ menba, Piyêr dô yiri aɲ dê dê yi yênêrna ka na Jubɲê ré hen men, ôbi ôm are naɲ ci ré niɲ a men. Wôsa ôbi hariɲ yênêri Jubɲê ka hena Jérusalêm a sa aɲ gey bi ɓiɲé ré wal keŋ hen.
12 Porque, antes que alguns tivessem chegado da parte de Tiago, comia com os gentios; mas, depois que chegaram, se foi retirando e se apartou deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Men, yênêrni Jub kaɲ bay ayê bôô ka Antiyôk hen kôba, li na aŋgaɲ harê mega bi wo Piyêr liɲ hen iyôŋ men, Barnabas kôba, ɗi bay dôôri uwôl tôrji a men.
13 E os outros judeus também dissimulavam com ele, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Menba, kiriɲa en gel mega wo jé lêreji bi wo hen ré biɲ naɲ lê aŋga biɲ naɲ tu kwôlê wo Kwôlo Dôri hen ré na, en kôliɲ Piyêr tu ɓiɲé iyôŋ ba: «Piyêr, jôbi ju na Jub menba, ju li are mega ɓiɲé ka na Jubɲê ré hen iyôŋ wô mi ba? Men, jé lêrem bi wo hen biɲ naɲ tôô to Jubɲê ré a men. Wô mi a jeré gey bi ɓiɲé ka na Jubɲê ré hen ré li mega Jubɲê iyôŋ ba?»
14 Mas, quando vi que não andavam bem e direitamente conforme a verdade do evangelho, disse a Pedro na presença de todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Nabay nana Jubɲê kaɲ ɗéɲ ɗiba, nana ɓiɲé ka hen ka hôn tôô to Emen né hen né.
15 Nós somos judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios.
16 Niɲba, nana hôn mega wo kwôni ré derê tu Emen na wô bê wo ôbi bi bôri sa tôô to Moyis a hen ré, niɲba, na wô kibi aŋga Jésu li hen ɗi. Na ôbi á, nabay kôba nana biɲ bôrna sa Jésu Krist a aɲ bi nana yiɲ ɓiɲé kaɲ derôre tu Emen sa kibi aŋga *Krist li hen ɗiba, na sa kibi lê aŋga tôô to Moyis kôl nana li hen né. Wôsa na sa kibi lê aŋga tôô to Moyis kôl nana li hen a, kwôni ré yiɲ kwôni woɲ derôre tu Emen a ré.
16 Sabendo que o homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé em Jesus Cristo, temos também crido em Jesus Cristo, para sermos justificados pela fé de Cristo e não pelas obras da lei, porquanto pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 A hena nana woge bi nana yé ɓiɲé kaɲ derôre sa kibi biɲare tona naɲ Krist menba, nana li têriɲ mega ɓiɲé ka na Jubɲê ré hen ta men, hen ba gel wo Krist a ré lê a nana li têriɲ hen ba? Na hen iyôŋ né.
17 Pois, se nós, que procuramos ser justificados em Cristo, nós mesmos também somos achados pecadores, é, porventura, Cristo ministro do pecado? De maneira nenhuma.
18 A hena ené hô li tôô to na en mêne hen hôriɲ ba, gel mega wo ené na ôbi ɗagê sa tôô hende to hen.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Na tôô to Moyis hende to hen a lê a ené yi môɲ temay gawra iyôŋ hen, aɲ hende ôm san ré niɲ. Yi hen iyôŋ bi ené môriɲ tu geɲ wô sa Emen. Na hen iyôŋ a, ené ma naɲ Krist sa gurô tagelê hen.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para viver para Deus.
20 Aɲ bi hena ené mô tu geɲ ba, ré na nôbi a ré merê naɲ sa yen hen né niɲ, niɲba, ré na Krist, a merê bôn a. Hena ené mô tu geɲ haw hen ba, na sa kibi bôn wo en ay biɲ Kema Emen wo geyen aɲ ay yiri biɲ temare wô san hen.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne vivo-a na fé do Filho de Deus, o qual me amou e se entregou a si mesmo por mim.
21 En kaɲ bô derê wo Emen li naɲ en hen né. Hena Emen né bô kwôni mega kwoɲ derôre wô bê kwôlê wori sa tôô to Moyis a na, Krist na ma ɗéɲ iyôŋ.
21 Não aniquilo a graça de Deus; porque, se a justiça provém da lei, segue-se que Cristo morreu debalde.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.