Marcos 9
Mak Kiañiŋ Balaŋ (KQL) vs NVT
1 Jisasɨlɨn valatɨk kavik galaveve, “Ŋɨn wulu vaŋu betɨk sivɨtva, kaikatɨk sambɨtve tonmale yila balañjun kavik wulapa, Gotɨn gasak pɨtɨkɨk Juwutkasak tonapa. Wandefaka ka sɨŋgɨnapayi, yilan.”
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 De, valu 6 vandi, Jisasɨlɨn Pitandi Jemsɨndi Jon ŋaikɨk yive malaŋɨve, yetɨk lam wunambin vaŋɨk. Kaukatɨk valan bɨsak tonevekandi wuleve yetɨk fulakɨn wunutuk apɨsalavevendi kape wun yindaŋdi toneve.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Wokok wataŋu towok vavaivɨkɨve, towok vaŋ kɨliavɨkɨve. Kasik mañjikatɨle yetɨk balañjɨkɨn wokok wataŋu avik ga kɨliavɨkapa, kavik.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 De, wokok guŋgundan kavik wulevekatɨk Elaijandi*Mosesɨlɨn* pɨlekɨvalaŋevekatɨk wuleve valan. Pɨlekɨvalaŋevekandi Jisasɨndi wulu sivɨleve. Elaijandi Mosesɨlɨn pɨlekɨvalaŋevekandi Jisasɨndi wulu sivɨleve|src="CN01728C.tif" size="span" ref="9.4"
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Kape, de, Pitalɨn Jisasɨtɨk kavik sivɨleve, “Watpalaŋ, amban kaikatɨk tonma anafak. Ñe kakalak mfutu alilam ga gɨve, dakɨk yetɨk, Mosesɨkɨk yetɨk, Elaijakɨk yetɨk.”
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Kavɨla guŋgundan towok valaiyevendi Pitalɨn kavik galaveve.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 De, yetɨk yaŋgɨmɨn ŋɨme vala tɨmbevendi yaŋgɨm kumbaŋñi yetɨk maŋgɨkɨn kavik sivɨleve, “Ŋakɨk towok mɨliwale fakɨn kasik. Ben wunu bɨiye.”
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Valan kepat ta maiyokolok mfɨiyokolokevekandi Jisas ŋaikɨk wuleve valan.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 De, lam bumbevekandi sivɨlɨmeve Jisasɨlɨn. Katɨk valan wuleve wulu apɨkakambe sivɨleve. Wun kavik sivɨleve, “Kamfu ben wutvale wulu sivɨtvandu. Balañjɨkɨk Fakɨn sɨŋgɨnme kambekuakɨle vandi pɨndaŋ matɨsivaŋmɨ sivɨtvumfu.”
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Kavɨla wulun bɨkɨk kumbaŋgi ŋaikɨktɨk tonŋɨlali. Kape valan bɨvene bɨvenetɨk kombɨi kombɨi sivɨt pɨiyeve. Katɨk sɨŋgɨnme kambekuakɨle wulu sivɨt pɨiyeve, valan.
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Valan wunutuk kavik kombɨiyeve, “Gotkɨk Wulu Kumbaŋgikɨk Balañjun* aipandi galava Elaijalɨn wandefaka yiŋɨmama?”
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 De, wun valatɨk kavik sivɨleve, “Kavik tonma. Elaijalɨn wandefaka yiŋɨmama wulu wofop waiŋgeve mfavɨliñjiwaŋga pave. Kape Gotkɨk Buk kumbaŋɨle wulu aipava? Kavik moleve, Balañjɨkɨk Fakɨn yakai yakai tonapa, kape yila balañjun wunu maiyakapa.
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Kape ŋɨn kavik galava, Elaijalɨn anañ yiŋɨmeve. Yila balañjun wunutuk bɨkɨk juñjuŋamandi paveve. Gotkɨk buk kumbaŋɨle anañ moleve wulu miyakavik paveve, valan.”
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 De, Jisasɨlɨn Pitandi Jemsɨndi Jonɨndi wokok yila guŋgundatɨk yiŋɨmevekandi wuleve, valatɨk mfakove toneve gum. Katɨk gum kumbaŋɨle yila Gotkɨk Wulu Kumbaŋgikɨk Balañjun* valandi wulu sivɨt pɨiyeve.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 De, kavɨla gumɨle balañjun wofopɨn Jisas wulevekandi bɨkɨk kumbaŋgin kepat kambekeve. Valan wunu wutve jaŋevekandi wunu wutve vavalawa galaveve, “Anafak yiŋɨma!”
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Wun valatɨk kombɨiyeve, “Ben gɨtɨk wulu sivɨt pɨiya?”
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 De, katɨk gum kumbaŋɨle yetɨk balañjɨkɨn galaveve, “Watpalaŋ, ŋakɨk fak yetɨk sulak yakakatɨkɨn dundumɨive maŋgɨk miyakɨk ga tonma, kapendi ŋɨn dutuk malaŋma.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Katɨk sulak yakakatɨkɨn dundumɨivendi wun gapakandi suapɨn salava mamaliŋñi kapekandi ŋandu lɨkɨtɨwa safulun pektaŋmuwa. Ŋɨn dakɨk guŋgundatɨk ga sañjaŋmaŋga ta kombɨiya. Valan ka balawɨ.”
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 De, Jisasɨlɨn valatɨk kavik galaveve, “Ben kamfu tonmale balañju. Ben Gotkɨk wulu yive susuka mɨñakɨk balañju. Ŋɨn bendi akuaŋ valu tonapa? Ŋɨn valu valu be ta mfɨtɨti mfɨtɨti sivɨtvale. Ben ka juŋavi, a? Ŋɨn valu akuaŋ kavik pavapa, betɨk? Katɨk fak ŋunutuk malaŋmɨ!”
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 De, valan wunu Jisasɨtɨk malaŋevendi katɨk sulak yakakatɨkɨn Jisas wulevekandi katɨk fak ga gapeve. Katɨk fakɨn mañjikatɨk kukumukevekandi asokopekevendi suapɨn salaveve mamaliŋñi.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 De, Jisasɨlɨn katɨk fakɨk waŋtɨk sivɨleve, “Valu akuaŋ kavik toneve?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Yila valu katɨk sulak yakakatɨkɨn mɨndatɨk gaŋga kumukeve yila valu maŋambitɨk gaŋga kumukeve, wunu ga sɨŋgɨnmaŋga pave. Kape dɨn balawalen, ñe balambanmakandi matɨkokolewɨ.”
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Jisasɨlɨn wunutuk sivɨleve, “Dɨn aipandi galava ‘Dɨn balawalen’? Yetɨk balañjɨkɨn kavik juŋavalen, ‘Gotɨn balawa,’ de, katɨk balañjɨkɨn balakapa wulu wulu wofop pavaŋga.”
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 De, kepat katɨk fakɨk waŋɨn galaveve, “Ŋɨn kavik juŋava! Ŋɨn ta juŋavale daŋ waiŋgeve ga juŋave.”
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 De, Jisasɨlɨn wulevekandi yila balañjun wusandaŋ jaŋmɨ mfakuŋgumove, wun katɨk sulak yakakatɨkɨk apɨkakambe sivɨleve, “Dɨn, maŋgɨk ga valambalendi tuandu sin ga tonmale sulak, ŋɨn du apɨkakambe sivɨtva, wunu valambe dalaŋɨme. Wunutuk yika dundumɨivaŋga yiŋɨmandu.”
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 De, katɨk sulakɨn ga kolewɨ gapevekandi wunu valambe ŋɨmeve. Kape katɨk fakɨn sɨsɨŋgɨn vaŋɨŋgo toneve. Mɨñakavik wulevekandi balañjun wusandaŋɨn sivɨleve, “Wun anañ sɨŋgɨnmale.”
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Kape Jisasɨlɨn wokok kɨlikɨk mfove mfakambekevendi wun kambewɨ sambɨleve. Jisasɨlɨn sulak yakakatɨk sañjaŋevekandi fak anafak ga toneve|src="CN01730C.tif" size="col" ref="9.27"
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 De, Jisasɨlɨn wokok guŋgundandi vala valambe ŋɨme loveve yetɨk mfotok. Valan bɨsak tonevekandi Jisasɨtɨk kavik kombɨiyeve, “Ñen aipandi katɨk sulak yakakatɨk sañjaŋmaŋga ta pava?”
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Wun valatɨk kavik galaveve, “Kavik tonmale sulun ŋaikɨk fulakɨn ŋaikɨkɨn tonma, sañjaŋmaŋgapale, ambɨkɨk Waŋ kukuñmalen, balakapa.”
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 De, Jisasɨlɨn wokok guŋgundandi katɨk mɨt valambe ŋɨmeve. Valan Distrik Galili ŋɨŋawɨ ŋaikɨndi ŋɨmeve. Jisasɨlɨn wokok guŋgundantɨk yila mfɨtɨtiwale wulu sivɨtvaŋga mɨlikeve, kapekandi yila balañjutuk wunu ga wutve juñjuŋawulu gɨlipeve.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Wun wokok guŋgunda kavik mfɨtɨtikeve yetɨk balañjɨkɨn Balañjɨkɨk Fak* kɨndɨŋmɨ suwapa yila mamatutuk. Valan wunu matve ga sɨŋgɨnapa. Matve ga sɨŋgɨnmindi wun alilaŋgɨk vandi yika kambekapa.
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Wokok Guŋgundan wokok wulu mamaŋguve kape kombɨiyulu valaiyeve.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 De, Jisasɨlɨn wokok guŋgundandi Kaperneam galavale watɨk apɨsalave ŋɨmevekandi mfotok ŋɨme loveve. Lovevendi Jisasɨlɨn wokok guŋgundatɨk kombɨiyeve, “Masi ŋɨmakandi ben gɨtɨk wulu sivɨlɨma?”
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Kape valan wulu mɨñakɨk. Valan masi ŋɨmevekandi vala gɨŋgani nan gasak tonapale wulu sivɨlɨmeve bɨvene bɨvenetɨk.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Kape, de, Jisasɨlɨn yisɨkevekandi gave ga yiŋɨmeve, wokok 12 guŋgunda. Yiŋɨmevendi valatɨk kavik sivɨleve, “Yetɨk balañjɨkɨn gasak vaŋ tonmaŋga mɨliwalen, wovene wovene mañjika vaŋɨk malaŋbumbe yila balañju wofopkɨk luasamban tonme.”
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 De, Jisasɨlɨn yetɨk fakliak yive mfapiŋgapeve bɨkɨk gɨŋganɨk. Wun mamatawuwɨ tonevekandi valatɨk kavik galaveve,
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 “Yetɨk balañjɨkɨn ŋunu juŋavalen kapekandi yetɨk kavik tonmale fak matɨkokolewalen, wun ŋunu matɨkokolewa. Mɨñakavik yetɨk balañjɨkɨn ŋunu matɨkokolewalen wun ŋunutuk ka pavi. Kayi. Wun ŋakɨk ŋunu apɨsukuve ga yiŋɨmale Waŋ matɨkokolewa.”
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 De, Jonon Jisasɨtɨk galaveve, “Watpalaŋ, ñen dakɨk wuŋdi sulak yakakale sañjaŋmale balañjɨk wutvale. Wun amba ava vañjenme kapendi ñen wunu apɨkakambale.”
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Kape Jisasɨlɨn kavik galaveve, “Wunu apɨkakambandu. Yetɨk balañjɨkɨn ŋakɨk wuŋdi gasak pɨtɨkie wulu pavalen, wun kamfu kamfu ŋunu avik maiyakapa?
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Ambatɨk yakavik ka pavale balañjɨkɨn ambatɨk anafak pava.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Yetɨk balañjɨkɨn juŋavalen ben Kraistɨle*, kapekandi wun ŋaikafak miña maŋam betɨk masiva, ŋɨn wunutuk anafak pavapa. Ŋɨn wulu vaŋu betɨk sivɨtva, ŋɨn wokok anafak fulak yataŋgɨn ka valambapayi.”
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Jisasɨlɨn kavik galaveve, “Yila faklian ŋakɨk wulu yive suwapa. Yetɨk balañjɨkɨn kavik tonmale fak ŋakɨk wulu ga valambalen, wun yakai yakai vaŋ tonapa. Yila balañjun wandefaka katɨk balañjɨk yetɨk gasak mɨndɨm wokok bɨŋbatɨk dɨŋmakandi gia maŋamguanɨk yukuakɨ ga ŋɨlɨwalen, valan anafak pava wunutuk. Ŋɨlɨwale fulakɨn yakai yakai vaŋ gaveka. Yetɨk balañɨkɨn safakliak pave ŋunu ga valambalen, ŋɨn yakakatɨk vaŋ wunutuk papa.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 — ausente —
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 — ausente —
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 — ausente —
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 — ausente —
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Dakɨk yetɨk sɨkɨlɨn yakakatɨk fulak pavalen, kapendi dɨn miyakavik yakakatɨk fulak paviŋgi, dɨn dakɨk sɨkɨ dɨkumfu. Dɨn Gotkɨk watɨkɨk ŋaindaŋ sɨkɨndi ŋɨmalen, dɨn anafak tonapa. Kape dɨn Heltɨk sɨpala alawiñdi ŋɨmalen dɨn yakai yakai vaŋ tonapa.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Heltɨle mfumfundan ka sɨŋgɨnapayi. Mɨñakavik Heltɨle mɨnɨn ka kusimbapayi.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Mɨnɨk apɨkuwapa balañju wofoptɨk sota mfafɨlewalɨŋgo.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Sotan anafak. Kape sotan sotaŋgo ka gɨŋgɨliŋmalen, dɨn avik pave yika anafak ga tonapa? Bikɨk kumbaŋgi sotaŋgo ga gɨŋgɨliŋmɨkaŋga, kapekandi bivene bivenendi ka ŋɨliwa.”
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.