Marcos 6
Mak Kiañiŋ Balaŋ (KQL) vs VC
1 De, Jisasɨlɨn katɨk mɨt valambe ŋɨmeve wokok watɨkɨk. Wokok guŋgundandi wakan ŋɨmeve.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 De, katɨk Yisɨ Tonɨmbale Vandi* wun Sa Wamɨk* love mfɨtɨti mfɨtɨti sivɨleve. Wulu bɨiyeve balañju wusandaŋɨn pɨkɨliye sivɨleve, “Kasik avɨtɨn kavɨla wulu akati yivale? Katɨk wunutuk tonmale gasak juŋjuŋamalɨn avik tonma? Kasik avɨtɨn kavɨla gasak pɨtɨkie wulu akati yivale?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Wun katɨk kɨlikvali. Wun Mariakɨk fak. Wun Jemsɨndi Josepɨndi Jutasɨndi Saimonkɨk wuŋgiak. Wokok samilu ambandi tonma.” Kavik sivɨlevekandi, de, bɨkɨk kumbaŋgin akakalakeve, wunundi.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 De, Jisasɨlɨn kavik sivɨleve, “Balañjun Gotkɨk maŋgɨk malaŋmɨ sivɨtvale balañjɨk akɨtva, kape wokok watɨk ŋaikɨk valan wunu ka akɨtvi, wokok ñiŋan wunu ka akɨtvi, wokok mfotɨle balañjun wunu ka akɨtvi.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Kape, de, Jisasɨlɨn gasak pɨtɨkie wulu katɨk watɨkɨk avik pavapa? Kape wun ŋaikɨk ŋaikɨk malɨwale balañju kɨlik mandɨvevendi apɨtandaŋeve.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Valan wokok wulu ava yive suwɨ, kapendi wun towok juŋaveve.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Kape, de, wun wokok 12 guŋgunda kañiŋmɨleve. Kañiŋɨmɨlevekandi asɨkuveve alawiñe alawiñe Gotkɨk wulu sivɨtvaŋga. Wun valatɨk pɨtɨk masiveve sulak yakakale sañjaŋmaŋgapale.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Wun valatɨk galaveve, “Ben yetɨk watɨkɨk ŋɨme apɨsalavakandi yetɨk ŋaikɨk mfotok love tonmumfu. Ben katɨk mfot valambe yetɨk mfotok ŋɨmandu. Kape yetɨk watɨk ŋɨmamaŋga pavalen, de, katɨk vandi katɨk mfot valambumfu.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 De, katɨk watɨkɨle balañjun be yivulu gɨlipakandi bikɨk wulu bɨiyulu gɨlipalen, de, ben vala valambe ŋɨmumfu. Kavik pavapalen ben bikɨk gambiŋgitɨle mañju bɨmbɨliŋmumfu. Kavik pamfu kavɨla balañjun bɨkɨk yaka wulu ga juŋavaŋgapale.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Kape, de, kavɨla guŋgundan wata watatɨk ŋɨŋɨ salavevekandi sivɨleve, yila balañju anafak juñjuŋama ga yivaŋga pave.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Valan sulak yakakale wusandaŋ sañjaŋevekandi malɨwale balañju gasakamanaŋɨk wel mandɨve anafak ga toneve.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 De, Herot* galavale juwutkasakɨn bɨiyeve Jisasɨkɨk wuŋɨn gasak toneve, mɨta mɨtatɨk. Yila balañjun kavik galaveve, “Jon, katɨk balañju maŋamɨk gaŋga bumbeve balañjɨkɨn, wun sɨŋgɨneve kape guami yika kambekevekandi yika wun Jisas tonma. Kapekandi kavɨla gasak pɨtɨkie wulu pava.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Kape yila balañjun kavik galaveve, “Elaijalɨn* Jisas tonma.” Kape yilan galaveve, “Wun yetɨk Gotkɨk maŋgɨk malaŋmɨ sivɨtvale balañjɨk, anañkɨk Gotkɨk maŋgɨk malaŋmɨ sivɨtvale balañjɨkɨŋgo tonma.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 De, Herotɨn kavɨla wulu bɨiyevekandi sivɨleve, “Ŋɨn sivɨtve Jonkɨk fop ga matɨpɨtɨkeve, kape wun guami yika kambekeve.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Kape, de, Herotiasɨkɨk kumbaŋ akalakɨlali Jondi. Wun Jon ga sɨŋgɨnmaŋga ta sivɨleve.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Herotɨn Jon valaiveve. Wun juŋaveve Jonon balañjɨk anafawali, Gotkɨk wulu ŋaikɨk pavale balañjɨk. Kapekandi wun Jon anafak ga tonmaŋga paveve. Jonon Gotkɨk wulu sivɨlevendi Herotɨn Jonkɨk maŋgɨk bɨiyevekandi wokok kumbaŋɨn towok kambekeve, kape wun yikali yikali bɨiyaŋga mɨlikeve.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 De, pɨndaŋ Herotiasɨlɨn Jon ga sɨŋgɨnmaŋgapale juñjuŋama kavik yiveve. Herotɨn yetɨk gasak vɨt paveve wokok womelɨn wunu kakeve vandi. Kape katɨk vɨtɨk wokok wakɨndundi matamatkasundi Galilitɨle yila gasak autun yiŋɨmeve.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 De, Herotiasɨkɨk alepɨn love gɨŋ sɨlɨveve, kapendi Heroti wokok vɨtɨk yiŋɨmeve balañjun vavalakeve. Kapekandi Herotɨn katɨk aleptɨk kavik sivɨleve, “Dɨn mɨliwale lua ŋunu kombɨiyumfu, ŋɨn masapa.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Wun galaveve, “Ŋɨn ka galavalaŋapayi. Dɨn gɨtɨk lua gɨtɨk lua kombɨiyalen, ŋɨn masapa. Dɨn ŋakɨk lomɨle yipat yivaŋga mɨliwalen, ŋɨn gɨŋgani vawa dutuk yipat masapa.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 De, katɨk alepɨn wokok wometɨk salave kombɨiyeve, “Ŋɨn avik galavapa?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 De, kepat katɨk alepɨn afɨndafɨnda ŋɨme galaveve Herotɨk, “Ŋɨn kavik mɨliwa, katɨk balañju maŋamɨk gaŋga bumbeve balañjɨk, Jon, dɨn wokok fop kamfu kamfu aŋgatɨk suwɨ masive ŋunutuk.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 De, Herotɨn katɨk wulu bɨiyevekandi juŋambɨi juŋambɨiyeve. Kape wun wokok anañ towok sivɨleve wulu juŋaveve. Wun kavɨla vɨtɨk yiŋɨmale balañju mɨmɨlikeve, kapekandi kavɨla wun sivɨleve wulu valambulu gɨlipeve.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 De, wun yetɨk wunundi tonmale matamat apɨsukuve ga ŋɨmeve Jonkɨk fop matɨpɨtɨwɨ yivaŋga. Katɨk matamatɨn muñjɨmɨk ŋɨmevekandi Jonkɨk fop matɨpɨtɨkeve.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Matɨpɨtɨwevekandi aŋgɨtɨk suwɨ malaŋmɨ masiveve aleptɨk. De, katɨk alepɨn wokok wometɨk masiveve.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 De, kavɨla wulu bɨiyevekandi Jonkɨk guŋgundan ŋɨmeve Jon sɨsɨŋgɨn yive malaŋmɨ mandɨveve guamɨk.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 De, kavɨla Jisasɨlɨn apɨsukuveve 12 balañjun wunutuk yika yiŋɨmevekandi bɨkɨk valan paveve papavandi mfɨtɨtiwɨ sivɨleve wulu Jisasɨtɨk sivɨleve.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 De, balañju gasakamanaŋɨn valatɨk yikali yikali yiŋɨ yiŋɨmeve, kapendi valan jeñjek avik jivapa? De, Jisasɨlɨn wokok guŋgundatɨk kavik sivɨleve, “De, ŋunundi ŋɨme. Amban muñuŋgumbaŋɨk ŋɨmama, yisɨ wuliaŋga.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 De, valan busuak ŋaikɨk balɨndi muñuŋgumbaŋɨk ŋɨmeve.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Valan ŋɨmevendi yila balañju wusandaŋɨn wule juŋave ŋɨmeve. Wata watatɨle balañju wusandaŋɨn masi jaŋmɨ ŋɨmeve, bɨndefop.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 De, Jisasɨlɨn alikɨvevekandi wuleve balañjun mfakuŋguŋove mfa. Wulevekandi balambaneve. Wun kavik wuleve valan sipsip fuingo toneve, valan mañjiñjiveve balañjɨkɨn mɨñakɨk. De, wun wulu gasakamanaŋ mfɨtɨtiwɨ sivɨleve, valatɨk.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Kape, de, mfunum, valɨn bumbevendi wokok guŋgundan Jisasɨtɨk ŋɨme sivɨleve, “Kaikalɨn muñuŋgumbaŋ, de, valɨn bumba.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Kavɨla balañju ga ŋɨme veveka mɨtandi watatɨk, bɨkɨk jeñjek ga wusuwaŋga.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Kape Jisasɨlɨn wokok guŋgundatɨk kavik sivɨleve, “Ben jeñjek masive, valatɨk.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Wun valatɨk sivɨleve, “Ben breta akuaŋɨn tonma? Wutvaŋga dalaŋɨme.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 De, Jisasɨlɨn kavɨla balañju wofoptɨk kavik galaveve, “Ben gumu gumu yisɨwɨ, anafak vasembaŋɨk.”
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 De, valan gumu gumu yisɨwove, yilan 100 100 yisɨwove, yilan 50 50 yisɨwove.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 De, Jisasɨlɨn kavɨla ŋaikɨk kɨlik bretandi alawiñ yesiŋa yivevekandi fɨiŋga mataŋmɨ wulevekandi Gotɨk akɨtve kukuñeve. Kukuñevekandi breta pɨtɨwɨ masiveve wokok guŋgundatɨk kavɨla balañjutuk masivaŋgapale. Pavevekandi wun kavɨla alawiñ yesiŋa pɨtɨwɨ masiveve, wofoptɨk. Jisasɨlɨn jeñjek masiveve 5000 aututuk|src="cn01717C.tif" size="span" ref="6.41"
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Kape, de, vala wofopɨn jive balakeve.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 De, valan yila yisɨŋgalindi breta yila 12 banda yive suwɨ mɨmɨlesekeve.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 De, 5000 autun katɨk jeñjek jiveve.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Jisasɨlɨn wokok guŋgunda balɨnɨk ga valapeve aŋgɨndaŋɨk govaŋga, bɨndefop. Wun Betsaita galavale watɨkɨk ga goveve, vala. Wun wusuak toneve, kavɨla yila balañju bɨkɨk mfututuk ga ŋɨmaŋga pave.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 De, wun kavɨla balañju ga ŋɨme balakevekandi yetɨk lamɨk ŋɨme kɨvevekandi Got kukuñmaŋga.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 De, katɨk wukan vaŋ, katɨk balɨlɨn maŋamguan gɨŋganɨk toneve. Kape Jisas wusuak siŋasiŋɨk toneve.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 De, wun kavik wuleve wokok guŋgundan towok yikɨveve, kape gasak vɨvɨlimɨn bɨkɨk mapalatɨk ŋɨmevendi ta yikɨveve.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 kape valan maŋam veleki wunu wuleve. Kapekandi sɨŋgɨn mui juŋavevekandi kolekeve.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Vala wofopɨn wunu wule valaiyeve. De, kepat wun valatɨk galaveve, “Ŋunu kasik. Valaivandu! Kumbaŋgi dɨtɨpata tonme.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 De, wun valandi balɨni valapevendi katɨk vɨvɨlɨmɨn valambeve. De, valan wutve towok mfulawɨkeve.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Valan katɨk breta masiveve wulukɨk asɨk mamaŋgoveve. Valan sipɨlavɨt yakakale balañju.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 De, Jisasɨlɨn wokok guŋgundandi maŋamguan aŋgɨndaŋɨk govevekandi Genesaret galavale mɨtɨk ŋɨme balɨ dɨŋeve.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Dɨŋevekandi balɨ valambe alikɨvevendi kavɨla balañjun wunu wule juŋaveve.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Kapekandi valan bɨkɨk mɨta mɨta wofop jaŋɨvekandi malɨwale balañju yiveve. Valan palasuandi malaŋeve malɨwale balañju katɨk Jisasɨlɨn tonmale mɨtɨk anañ bɨiyeve, valan.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 De, Jisasɨlɨn ŋɨmeve mɨta wofop, wata wofop, gia wata wofop, mia mɨta wofop, valan bɨkɨk malɨwale balañju malaŋmɨ mfelekeve, bɨkɨk makalowale mfanɨk. Valan pavevekandi Jisasɨtɨk galambalambaneve wokok wataŋɨle mfumfut matɨvɨvɨñiŋmaŋga. Wokok wataŋɨle mfumfut matɨvɨvɨñiŋeve balañju wofopɨn bɨkɨk mamalun valambeve. Jisasɨlɨn balañju wusandaŋ anafak ga toneve|src="CN01723C.jpg" size="col" ref="6.56"
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.