Marcos 5
Mak Kiañiŋ Balaŋ (KQL) vs VC
1 De, Jisasɨlɨn wokok guŋgundandi maŋamguan aŋgɨndaŋɨn goveve, katɨk Gerasa galavale mɨtɨk.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Govevekandi balɨni alikɨvevendi, de, kepat yetɨk sulak yakakale dundumɨivale balañjɨkɨn gumbiti salave ŋɨmeve, Jisasɨtɨk.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Katɨk balañjɨkɨn gumbitɨk tonŋɨlali. Yila balañjun wunu ta kɨlɨkeve. Senɨn ava balawɨ.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Valan anañ yikali yikali sendi gambiŋgindi kɨlia kɨlɨkeve. Kape wun kɨliatɨle sen gɨpɨtɨkevekandi gambiŋgitɨle wokok gɨpɨtɨwɨ pata pata ga kumuwove. De, balañju wofopɨn pɨtan mɨñakɨk wunu wuwaŋgapale.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Vasisu wukanda wun gumbitɨk toneve, kape lambitɨk. Towok kolekɨlalilekandi wovene wovene wokok safu mapɨpɨlɨkeve, mundumundi.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Wun Jisas ganaiŋgatɨk wulepakavekandi Jisasɨtɨk jaŋevekandi makiye daŋdi vandamfufu amandepewɨ bakti mañjikatɨk taŋmɨ toneve.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 De, Jisasɨlɨn wunutuk kombɨiyeve, “Dakɨk wuŋɨn nanɨ?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Wun Jisas towok galambalambaneve vala sañjaŋmɨ yetɨk mɨtɨk ga ŋɨmandu.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 De, vevekatɨk yetɨk lamɨk yila vilun sakimbaŋɨn jitoneve.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Kavɨla sulun galambalambanme sivɨleve, “Ñe kavɨla vilutuk apɨsukuve. Ñe valatɨk ga love.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Kape Jisasɨlɨn apɨsukuve ga ŋɨme loveve. De, valan katɨk balañjɨk valambe salavevekandi vilutuk lovevendi kavɨla vilu wofopɨn kambɨlɨmɨk jaŋ bumbe ŋɨlɨkeve maŋamguanɨk. De, 2000-iŋgo ŋɨlɨwove.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Kape, de, kavɨla vilu mañjiñjiveve balañjun mɨlevekandi sivɨleve, gia watɨkɨle balañjundi kaukatɨle balañjutuk. Kape, de, valan wofopɨn salaveve wulaŋga, katɨk paveve wulu, gɨtɨk wulu.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 De, valan Jisasɨtɨk ŋɨmevekandi katɨk kamaŋ sulu dundumɨivale balañjɨk wuleve. Wun wataŋ kɨlɨwɨ Jisasɨndi yisɨtoneve. Wokok juŋjuŋamalɨn tukuakeve, kapendi kavɨla balañjun valaiveve.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Kavɨla wutvale balañjun Jisasɨlɨn pavale wulu yila balañjutuk sivɨleve, katɨk sulak yakakatɨk dundumɨiveve balañjɨkɨk wulundi katɨk vilukɨk wulu sivɨleve, valan.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 De, kavɨla balañjun galambalambaneve Jisasɨlɨn bɨkɨk mañjika valambe ŋɨmaŋga.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Jisasɨlɨn balɨnɨk valapaŋga pavevendi katɨk sulak yakakale dundumɨivale avɨtɨn wakan ŋɨmaŋga galambalambaneve Jisasɨtɨk.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Kape Jisasɨlɨn wunu kavik aŋgeleŋmɨ sivɨleve, “Dɨn dakɨk mfotok dalaŋɨme, dakɨk balañjutuk sivɨtvaŋga kasik Gasak Wakɨnɨn du balambanme pavale wulu.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Kape, de, katɨk avɨtɨn valambe ŋɨme sivɨleve Dekapolis galavale distrikɨle balañjutuk. Wun Jisasɨlɨn wunutuk pavale wulu sivɨleve, kapendi balañju wofopkɨk kumbaŋgin kambekeve.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 De, Jisasɨlɨn yika aŋgɨndaŋɨk gove alikɨvevendi balañju wusandaŋɨn wunutuk mfakuŋguŋove maŋamguan vevekatɨk.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 De, yetɨk Sa Wamɨle* Jairus galavale gasak avɨtɨn Jisasɨtɨk ŋɨmeve. Jisas wulevekandi katɨk avɨtɨn Jisasɨkɨk gambiŋgi mɨtɨk ŋɨme mfaiyimɨtve apɨtɨtɨlevekandi
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 galambalambanme kavik galaveve, “Ŋakɨk alepɨn sɨŋgɨnmaŋga pava. Dɨn ŋɨme kɨlik mandɨvaŋga. Kavik pavalen wun anafak tonapa, ka sɨŋgɨnapayi.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 De, Jisasɨlɨn wunundi ŋɨmeve.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 De, ŋaikɨk melɨn wakan ŋɨmeve. Wun 12 yia yila valu wusandaŋ ambala towok kakɨlali.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Katɨk melɨn gasakamanaŋ doktalutuk ta ŋɨlali. Kape valan wunu towok ga akalakeve kape wun wokok gasakamanaŋ moni vala ta wusuwɨ valambeve. Kape wokok mamalɨkɨn ava valambe. Avan. Yika gasak toneve.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Katɨk melɨn Jisasɨkɨk wulu bɨiyeve kapekandi gasakamanaŋ balañju gɨŋgani yiŋɨmeve Jisas pɨndaŋi. Yiŋɨmevekandi wun Jisasɨkɨk wataŋ matɨvɨvɨñiŋeve.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Wun wokoki sivɨleve, “Ŋɨn wokok wataŋ matɨvɨvɨñiŋmalen, ŋɨn anafak tonapa, yika.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 De, kepat, wokok ambala matɨtɨkaleve. Wun juŋaveve wokok mamalɨkɨn wunu valambeve.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 De, kepat, Jisasɨlɨn kavik juŋaveve yila pɨtɨkɨn wunu valambe salaveve. Kapekandi, matɨyokolowɨ sivɨleve, “Ŋakɨk wataŋ nan matɨvɨvɨñiŋma?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 De, wokok guŋgundan wunutuk sivɨleve, “Balañjun gasakamanaŋ du gɨfutupa. Dɨn aipandi galava, ‘Ŋunu nan matɨvɨvɨñiŋma?’ ”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Kape Jisasɨlɨn joloŋeve wunu matɨvɨvɨñiŋeve balañjɨk wulaŋga.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 De, katɨk melɨn valaive pɨpɨkeve. Wun juŋaveve, wokok mamalɨkɨn wunu valambeve. Kapekandi Jisasɨkɨk makɨtɨk gambiŋgi mfaiyimɨtve apɨtɨtɨlevekandi wulu vaŋu sivɨleve. Wun wokok wulu wofop sivɨleve.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 De, Jisasɨlɨn wunutuk sivɨleve, “Ŋakɨk sami, dɨn kavik juŋava, ŋɨn dakɨk mamalɨk ga apɨtandaŋmaŋgapale pɨtɨkɨn tonma. Katɨk juñjuŋamandi mamalɨk valambale, dɨn. Dɨn anafak dalaŋ juŋaŋɨme. Dɨn dakɨk mamalɨkɨn yika ka yivapayi.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Valan kamfu sivɨt tonevekatɨk, katɨk bɨkɨk Sa Wamɨle gasak avɨtkɨk mfotɨle yetɨk avɨtɨn ŋɨme sivɨleve, “Dakɨk alepɨn anañ sɨŋgɨnmale. Watpalaŋ gɨtɨk paŋga malaŋmaŋga? Ga tonme.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 De, Jisasɨlɨn bɨkɨk wulu bɨiyulu gɨlipeve. Wun katɨk bɨkɨk Sa Wamɨle gasak avɨtɨk kavik sivɨleve, “Valaivandu. Ŋakɨk wulu yive suwɨ.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 De, wun balañju wofop aŋgɨleŋevekandi wun aliluaŋguaŋ balañju ŋaikɨk malaŋeve, Pitandi Jemsɨndi Jon, Jemsɨkɨk wufaka, kavɨla aliluaŋguaŋ ŋaikɨndi wakan ŋɨmeve.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 De, valan katɨk wamɨle gasak avɨtkɨk mfotok ŋɨmevekandi, Jisasɨlɨn kavik wuleve, yila balañjun jipala salaveve, kape yila balañjun towok yekeve. De, gasak dɨndɨŋgɨt paveve, valan.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 De, Jisasɨlɨn lovevekandi sivɨleve, “Ben aipandi gasak dɨndɨŋgɨt pandi pandi yewɨ? Wun ava sɨŋgɨnme. Wun ñemba.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Kape valan wunu sekeve.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 De, wun katɨk alepkɨk kɨlik mfovevekandi galaveve, “Talita kum.” Wun ambɨkɨk balaŋdi kavik galava, “Kasik alepat, ŋɨn du galava, dɨn kambewɨ!” Jisasɨlɨn yetɨk sɨŋgɨneve alep yika ga kambekeve|src="cn01713C.tif" size="span" ref="5.41"
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 De, kepat katɨk alepɨn kambekevekandi makaŋɨmeve. Wun 12 krismas toneve. De, kavɨla balañjun wutve vɨlawɨkɨ pɨkɨliyeve, towok pɨkɨliyeve.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 De, Jisasɨlɨn valatɨk towok sivɨleve kasik wulu yila balañjutuk sivɨtve masivandu. Kavik sivɨlevekandi yila jeñjek katɨk aleptɨk masivaŋga galaveve.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.