Marcos 5

Mak Kiañiŋ Balaŋ (KQL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 De, Jisasɨlɨn wokok guŋgundandi maŋamguan aŋgɨndaŋɨn goveve, katɨk Gerasa galavale mɨtɨk.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Govevekandi balɨni alikɨvevendi, de, kepat yetɨk sulak yakakale dundumɨivale balañjɨkɨn gumbiti salave ŋɨmeve, Jisasɨtɨk.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Katɨk balañjɨkɨn gumbitɨk tonŋɨlali. Yila balañjun wunu ta kɨlɨkeve. Senɨn ava balawɨ.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Valan anañ yikali yikali sendi gambiŋgindi kɨlia kɨlɨkeve. Kape wun kɨliatɨle sen gɨpɨtɨkevekandi gambiŋgitɨle wokok gɨpɨtɨwɨ pata pata ga kumuwove. De, balañju wofopɨn pɨtan mɨñakɨk wunu wuwaŋgapale.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Vasisu wukanda wun gumbitɨk toneve, kape lambitɨk. Towok kolekɨlalilekandi wovene wovene wokok safu mapɨpɨlɨkeve, mundumundi.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Wun Jisas ganaiŋgatɨk wulepakavekandi Jisasɨtɨk jaŋevekandi makiye daŋdi vandamfufu amandepewɨ bakti mañjikatɨk taŋmɨ toneve.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 De, Jisasɨlɨn wunutuk kombɨiyeve, “Dakɨk wuŋɨn nanɨ?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Wun Jisas towok galambalambaneve vala sañjaŋmɨ yetɨk mɨtɨk ga ŋɨmandu.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 De, vevekatɨk yetɨk lamɨk yila vilun sakimbaŋɨn jitoneve.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Kavɨla sulun galambalambanme sivɨleve, “Ñe kavɨla vilutuk apɨsukuve. Ñe valatɨk ga love.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Kape Jisasɨlɨn apɨsukuve ga ŋɨme loveve. De, valan katɨk balañjɨk valambe salavevekandi vilutuk lovevendi kavɨla vilu wofopɨn kambɨlɨmɨk jaŋ bumbe ŋɨlɨkeve maŋamguanɨk. De, 2000-iŋgo ŋɨlɨwove.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Kape, de, kavɨla vilu mañjiñjiveve balañjun mɨlevekandi sivɨleve, gia watɨkɨle balañjundi kaukatɨle balañjutuk. Kape, de, valan wofopɨn salaveve wulaŋga, katɨk paveve wulu, gɨtɨk wulu.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 De, valan Jisasɨtɨk ŋɨmevekandi katɨk kamaŋ sulu dundumɨivale balañjɨk wuleve. Wun wataŋ kɨlɨwɨ Jisasɨndi yisɨtoneve. Wokok juŋjuŋamalɨn tukuakeve, kapendi kavɨla balañjun valaiveve.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Kavɨla wutvale balañjun Jisasɨlɨn pavale wulu yila balañjutuk sivɨleve, katɨk sulak yakakatɨk dundumɨiveve balañjɨkɨk wulundi katɨk vilukɨk wulu sivɨleve, valan.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 De, kavɨla balañjun galambalambaneve Jisasɨlɨn bɨkɨk mañjika valambe ŋɨmaŋga.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Jisasɨlɨn balɨnɨk valapaŋga pavevendi katɨk sulak yakakale dundumɨivale avɨtɨn wakan ŋɨmaŋga galambalambaneve Jisasɨtɨk.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Kape Jisasɨlɨn wunu kavik aŋgeleŋmɨ sivɨleve, “Dɨn dakɨk mfotok dalaŋɨme, dakɨk balañjutuk sivɨtvaŋga kasik Gasak Wakɨnɨn du balambanme pavale wulu.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Kape, de, katɨk avɨtɨn valambe ŋɨme sivɨleve Dekapolis galavale distrikɨle balañjutuk. Wun Jisasɨlɨn wunutuk pavale wulu sivɨleve, kapendi balañju wofopkɨk kumbaŋgin kambekeve.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 De, Jisasɨlɨn yika aŋgɨndaŋɨk gove alikɨvevendi balañju wusandaŋɨn wunutuk mfakuŋguŋove maŋamguan vevekatɨk.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 De, yetɨk Sa Wamɨle* Jairus galavale gasak avɨtɨn Jisasɨtɨk ŋɨmeve. Jisas wulevekandi katɨk avɨtɨn Jisasɨkɨk gambiŋgi mɨtɨk ŋɨme mfaiyimɨtve apɨtɨtɨlevekandi
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 galambalambanme kavik galaveve, “Ŋakɨk alepɨn sɨŋgɨnmaŋga pava. Dɨn ŋɨme kɨlik mandɨvaŋga. Kavik pavalen wun anafak tonapa, ka sɨŋgɨnapayi.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 De, Jisasɨlɨn wunundi ŋɨmeve.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 De, ŋaikɨk melɨn wakan ŋɨmeve. Wun 12 yia yila valu wusandaŋ ambala towok kakɨlali.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Katɨk melɨn gasakamanaŋ doktalutuk ta ŋɨlali. Kape valan wunu towok ga akalakeve kape wun wokok gasakamanaŋ moni vala ta wusuwɨ valambeve. Kape wokok mamalɨkɨn ava valambe. Avan. Yika gasak toneve.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Katɨk melɨn Jisasɨkɨk wulu bɨiyeve kapekandi gasakamanaŋ balañju gɨŋgani yiŋɨmeve Jisas pɨndaŋi. Yiŋɨmevekandi wun Jisasɨkɨk wataŋ matɨvɨvɨñiŋeve.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Wun wokoki sivɨleve, “Ŋɨn wokok wataŋ matɨvɨvɨñiŋmalen, ŋɨn anafak tonapa, yika.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 De, kepat, wokok ambala matɨtɨkaleve. Wun juŋaveve wokok mamalɨkɨn wunu valambeve.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 De, kepat, Jisasɨlɨn kavik juŋaveve yila pɨtɨkɨn wunu valambe salaveve. Kapekandi, matɨyokolowɨ sivɨleve, “Ŋakɨk wataŋ nan matɨvɨvɨñiŋma?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 De, wokok guŋgundan wunutuk sivɨleve, “Balañjun gasakamanaŋ du gɨfutupa. Dɨn aipandi galava, ‘Ŋunu nan matɨvɨvɨñiŋma?’ ”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Kape Jisasɨlɨn joloŋeve wunu matɨvɨvɨñiŋeve balañjɨk wulaŋga.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 De, katɨk melɨn valaive pɨpɨkeve. Wun juŋaveve, wokok mamalɨkɨn wunu valambeve. Kapekandi Jisasɨkɨk makɨtɨk gambiŋgi mfaiyimɨtve apɨtɨtɨlevekandi wulu vaŋu sivɨleve. Wun wokok wulu wofop sivɨleve.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 De, Jisasɨlɨn wunutuk sivɨleve, “Ŋakɨk sami, dɨn kavik juŋava, ŋɨn dakɨk mamalɨk ga apɨtandaŋmaŋgapale pɨtɨkɨn tonma. Katɨk juñjuŋamandi mamalɨk valambale, dɨn. Dɨn anafak dalaŋ juŋaŋɨme. Dɨn dakɨk mamalɨkɨn yika ka yivapayi.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Valan kamfu sivɨt tonevekatɨk, katɨk bɨkɨk Sa Wamɨle gasak avɨtkɨk mfotɨle yetɨk avɨtɨn ŋɨme sivɨleve, “Dakɨk alepɨn anañ sɨŋgɨnmale. Watpalaŋ gɨtɨk paŋga malaŋmaŋga? Ga tonme.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 De, Jisasɨlɨn bɨkɨk wulu bɨiyulu gɨlipeve. Wun katɨk bɨkɨk Sa Wamɨle gasak avɨtɨk kavik sivɨleve, “Valaivandu. Ŋakɨk wulu yive suwɨ.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 De, wun balañju wofop aŋgɨleŋevekandi wun aliluaŋguaŋ balañju ŋaikɨk malaŋeve, Pitandi Jemsɨndi Jon, Jemsɨkɨk wufaka, kavɨla aliluaŋguaŋ ŋaikɨndi wakan ŋɨmeve.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 De, valan katɨk wamɨle gasak avɨtkɨk mfotok ŋɨmevekandi, Jisasɨlɨn kavik wuleve, yila balañjun jipala salaveve, kape yila balañjun towok yekeve. De, gasak dɨndɨŋgɨt paveve, valan.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 De, Jisasɨlɨn lovevekandi sivɨleve, “Ben aipandi gasak dɨndɨŋgɨt pandi pandi yewɨ? Wun ava sɨŋgɨnme. Wun ñemba.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Kape valan wunu sekeve.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 De, wun katɨk alepkɨk kɨlik mfovevekandi galaveve, “Talita kum.” Wun ambɨkɨk balaŋdi kavik galava, “Kasik alepat, ŋɨn du galava, dɨn kambewɨ!” Jisasɨlɨn yetɨk sɨŋgɨneve alep yika ga kambekeve|src="cn01713C.tif" size="span" ref="5.41"
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 De, kepat katɨk alepɨn kambekevekandi makaŋɨmeve. Wun 12 krismas toneve. De, kavɨla balañjun wutve vɨlawɨkɨ pɨkɨliyeve, towok pɨkɨliyeve.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 De, Jisasɨlɨn valatɨk towok sivɨleve kasik wulu yila balañjutuk sivɨtve masivandu. Kavik sivɨlevekandi yila jeñjek katɨk aleptɨk masivaŋga galaveve.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.