Marcos 5

Mak Kiañiŋ Balaŋ (KQL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 De, Jisasɨlɨn wokok guŋgundandi maŋamguan aŋgɨndaŋɨn goveve, katɨk Gerasa galavale mɨtɨk.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Govevekandi balɨni alikɨvevendi, de, kepat yetɨk sulak yakakale dundumɨivale balañjɨkɨn gumbiti salave ŋɨmeve, Jisasɨtɨk.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Katɨk balañjɨkɨn gumbitɨk tonŋɨlali. Yila balañjun wunu ta kɨlɨkeve. Senɨn ava balawɨ.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Valan anañ yikali yikali sendi gambiŋgindi kɨlia kɨlɨkeve. Kape wun kɨliatɨle sen gɨpɨtɨkevekandi gambiŋgitɨle wokok gɨpɨtɨwɨ pata pata ga kumuwove. De, balañju wofopɨn pɨtan mɨñakɨk wunu wuwaŋgapale.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Vasisu wukanda wun gumbitɨk toneve, kape lambitɨk. Towok kolekɨlalilekandi wovene wovene wokok safu mapɨpɨlɨkeve, mundumundi.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Wun Jisas ganaiŋgatɨk wulepakavekandi Jisasɨtɨk jaŋevekandi makiye daŋdi vandamfufu amandepewɨ bakti mañjikatɨk taŋmɨ toneve.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 — ausente —
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 De, Jisasɨlɨn wunutuk kombɨiyeve, “Dakɨk wuŋɨn nanɨ?”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Wun Jisas towok galambalambaneve vala sañjaŋmɨ yetɨk mɨtɨk ga ŋɨmandu.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 De, vevekatɨk yetɨk lamɨk yila vilun sakimbaŋɨn jitoneve.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Kavɨla sulun galambalambanme sivɨleve, “Ñe kavɨla vilutuk apɨsukuve. Ñe valatɨk ga love.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Kape Jisasɨlɨn apɨsukuve ga ŋɨme loveve. De, valan katɨk balañjɨk valambe salavevekandi vilutuk lovevendi kavɨla vilu wofopɨn kambɨlɨmɨk jaŋ bumbe ŋɨlɨkeve maŋamguanɨk. De, 2000-iŋgo ŋɨlɨwove.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Kape, de, kavɨla vilu mañjiñjiveve balañjun mɨlevekandi sivɨleve, gia watɨkɨle balañjundi kaukatɨle balañjutuk. Kape, de, valan wofopɨn salaveve wulaŋga, katɨk paveve wulu, gɨtɨk wulu.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 De, valan Jisasɨtɨk ŋɨmevekandi katɨk kamaŋ sulu dundumɨivale balañjɨk wuleve. Wun wataŋ kɨlɨwɨ Jisasɨndi yisɨtoneve. Wokok juŋjuŋamalɨn tukuakeve, kapendi kavɨla balañjun valaiveve.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Kavɨla wutvale balañjun Jisasɨlɨn pavale wulu yila balañjutuk sivɨleve, katɨk sulak yakakatɨk dundumɨiveve balañjɨkɨk wulundi katɨk vilukɨk wulu sivɨleve, valan.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 De, kavɨla balañjun galambalambaneve Jisasɨlɨn bɨkɨk mañjika valambe ŋɨmaŋga.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Jisasɨlɨn balɨnɨk valapaŋga pavevendi katɨk sulak yakakale dundumɨivale avɨtɨn wakan ŋɨmaŋga galambalambaneve Jisasɨtɨk.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Kape Jisasɨlɨn wunu kavik aŋgeleŋmɨ sivɨleve, “Dɨn dakɨk mfotok dalaŋɨme, dakɨk balañjutuk sivɨtvaŋga kasik Gasak Wakɨnɨn du balambanme pavale wulu.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Kape, de, katɨk avɨtɨn valambe ŋɨme sivɨleve Dekapolis galavale distrikɨle balañjutuk. Wun Jisasɨlɨn wunutuk pavale wulu sivɨleve, kapendi balañju wofopkɨk kumbaŋgin kambekeve.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 De, Jisasɨlɨn yika aŋgɨndaŋɨk gove alikɨvevendi balañju wusandaŋɨn wunutuk mfakuŋguŋove maŋamguan vevekatɨk.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 De, yetɨk Sa Wamɨle* Jairus galavale gasak avɨtɨn Jisasɨtɨk ŋɨmeve. Jisas wulevekandi katɨk avɨtɨn Jisasɨkɨk gambiŋgi mɨtɨk ŋɨme mfaiyimɨtve apɨtɨtɨlevekandi
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 galambalambanme kavik galaveve, “Ŋakɨk alepɨn sɨŋgɨnmaŋga pava. Dɨn ŋɨme kɨlik mandɨvaŋga. Kavik pavalen wun anafak tonapa, ka sɨŋgɨnapayi.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 De, Jisasɨlɨn wunundi ŋɨmeve.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 De, ŋaikɨk melɨn wakan ŋɨmeve. Wun 12 yia yila valu wusandaŋ ambala towok kakɨlali.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Katɨk melɨn gasakamanaŋ doktalutuk ta ŋɨlali. Kape valan wunu towok ga akalakeve kape wun wokok gasakamanaŋ moni vala ta wusuwɨ valambeve. Kape wokok mamalɨkɨn ava valambe. Avan. Yika gasak toneve.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Katɨk melɨn Jisasɨkɨk wulu bɨiyeve kapekandi gasakamanaŋ balañju gɨŋgani yiŋɨmeve Jisas pɨndaŋi. Yiŋɨmevekandi wun Jisasɨkɨk wataŋ matɨvɨvɨñiŋeve.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Wun wokoki sivɨleve, “Ŋɨn wokok wataŋ matɨvɨvɨñiŋmalen, ŋɨn anafak tonapa, yika.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 De, kepat, wokok ambala matɨtɨkaleve. Wun juŋaveve wokok mamalɨkɨn wunu valambeve.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 De, kepat, Jisasɨlɨn kavik juŋaveve yila pɨtɨkɨn wunu valambe salaveve. Kapekandi, matɨyokolowɨ sivɨleve, “Ŋakɨk wataŋ nan matɨvɨvɨñiŋma?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 De, wokok guŋgundan wunutuk sivɨleve, “Balañjun gasakamanaŋ du gɨfutupa. Dɨn aipandi galava, ‘Ŋunu nan matɨvɨvɨñiŋma?’ ”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Kape Jisasɨlɨn joloŋeve wunu matɨvɨvɨñiŋeve balañjɨk wulaŋga.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 De, katɨk melɨn valaive pɨpɨkeve. Wun juŋaveve, wokok mamalɨkɨn wunu valambeve. Kapekandi Jisasɨkɨk makɨtɨk gambiŋgi mfaiyimɨtve apɨtɨtɨlevekandi wulu vaŋu sivɨleve. Wun wokok wulu wofop sivɨleve.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 De, Jisasɨlɨn wunutuk sivɨleve, “Ŋakɨk sami, dɨn kavik juŋava, ŋɨn dakɨk mamalɨk ga apɨtandaŋmaŋgapale pɨtɨkɨn tonma. Katɨk juñjuŋamandi mamalɨk valambale, dɨn. Dɨn anafak dalaŋ juŋaŋɨme. Dɨn dakɨk mamalɨkɨn yika ka yivapayi.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Valan kamfu sivɨt tonevekatɨk, katɨk bɨkɨk Sa Wamɨle gasak avɨtkɨk mfotɨle yetɨk avɨtɨn ŋɨme sivɨleve, “Dakɨk alepɨn anañ sɨŋgɨnmale. Watpalaŋ gɨtɨk paŋga malaŋmaŋga? Ga tonme.”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 De, Jisasɨlɨn bɨkɨk wulu bɨiyulu gɨlipeve. Wun katɨk bɨkɨk Sa Wamɨle gasak avɨtɨk kavik sivɨleve, “Valaivandu. Ŋakɨk wulu yive suwɨ.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 De, wun balañju wofop aŋgɨleŋevekandi wun aliluaŋguaŋ balañju ŋaikɨk malaŋeve, Pitandi Jemsɨndi Jon, Jemsɨkɨk wufaka, kavɨla aliluaŋguaŋ ŋaikɨndi wakan ŋɨmeve.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 De, valan katɨk wamɨle gasak avɨtkɨk mfotok ŋɨmevekandi, Jisasɨlɨn kavik wuleve, yila balañjun jipala salaveve, kape yila balañjun towok yekeve. De, gasak dɨndɨŋgɨt paveve, valan.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 De, Jisasɨlɨn lovevekandi sivɨleve, “Ben aipandi gasak dɨndɨŋgɨt pandi pandi yewɨ? Wun ava sɨŋgɨnme. Wun ñemba.”
39 Ao entrar, disse:
40 Kape valan wunu sekeve.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 De, wun katɨk alepkɨk kɨlik mfovevekandi galaveve, “Talita kum.” Wun ambɨkɨk balaŋdi kavik galava, “Kasik alepat, ŋɨn du galava, dɨn kambewɨ!” Jisasɨlɨn yetɨk sɨŋgɨneve alep yika ga kambekeve|src="cn01713C.tif" size="span" ref="5.41"
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 De, kepat katɨk alepɨn kambekevekandi makaŋɨmeve. Wun 12 krismas toneve. De, kavɨla balañjun wutve vɨlawɨkɨ pɨkɨliyeve, towok pɨkɨliyeve.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 De, Jisasɨlɨn valatɨk towok sivɨleve kasik wulu yila balañjutuk sivɨtve masivandu. Kavik sivɨlevekandi yila jeñjek katɨk aleptɨk masivaŋga galaveve.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.