Marcos 11
Mak Kiañiŋ Balaŋ (KQL) vs NVT
1 De, Jisasɨlɨn wokok guŋgundandi ŋɨmeve Jerusalem vevekatɨle sa watatɨk. Betfagendi Betani galavale wata. Kavɨla wata alawiñɨñ Oliv galavale lam gambaŋɨk tonma.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 galaveve, “Ben aŋgɨtɨk watɨkɨk dalaŋɨme. Ŋɨme apɨsalavakandi kepat wulapa yetɨk dɨŋmale kambɨn donki. Yetɨk balañjɨkɨn ava yisɨwɨ anañ wunutuk. Tokoive yimalaŋumfu.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 De, yetɨk balañjɨkɨn betɨk kavik kombɨiyalen ‘Ben aipandi pava?’ ben kavik galavumfu, ‘Gasak Wakɨnɨn yila wulu pavapa, wunundi.’ De, wun afɨndafɨnda ga yiŋɨmama yika.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 De, valan ŋɨmevekandi wuleve, yetɨk dɨŋmale kambɨn donki. Wun yetɨk mfotok lova salava pavale mai gia mai laŋgɨnɨk toneve. Valan wunu tokoiyeve.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Tokoiyevekatɨk kaukatɨk tonmale balañjun kombɨiyeve, “Ben aipaŋga tokoiva katɨk donki?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 De, Jisasɨkɨk guŋgundan Jisasɨlɨn galavale maŋgɨk sivɨleve valatɨk. Kapendi valan ga malaŋeve Jisasɨtɨk.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 De, Jisasɨtɨk malaŋevekandi wokok guŋgundan bɨkɨk wataŋu donkikɨk siŋmatɨk sɨmbɨle ga yisɨkeve Jisas.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 De, yila balañjun Jisas fofonombaŋga mɨlikevekandi bɨkɨk wataŋu masi sɨmbɨleve, kape yila balañjun balambitɨk ŋɨme muŋ batɨfu vawɨ malaŋmɨ masi sɨmbɨleve. Jisasɨlɨn Jerusalemɨk ŋɨme apɨsalaveve|src="CN01784C.tif" size="span" ref="11.8"
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 De, yila balañjun bɨndefop ŋɨmeve, yila pɨndaŋ ŋɨmeve. Valan kavik fofonombe akɨtve galaveve, “Ñen Got akɨtva! Got, dɨn waiŋgeve pave katɨk ñetɨk Gasak Wakɨnkɨk wuŋdi ŋɨmale balañjɨktɨk!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Got, dɨn waiŋgeve pave ñikɨk wuŋgasak Devitkɨk lomtɨk! Yika wokok sumuaŋgalɨn Juwutkasak tonapa! Hevenɨle luasamban sulun Got akɨtva!”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 De, Jisasɨlɨn Jerusalemɨk apɨsalavevekandi Gotkɨk Gasak Wam* mfawuŋove pumbumɨk lovevekandi lua wofop joloŋgokove. Kape mfunum. Kape, de, wun wokok 12 guŋgundandi Betanitɨk ŋɨme salaveve.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 De, wulak vandi valan Betani valambe ŋɨmevekandi Jisasɨlɨn gunaŋa gɨveve.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 De, Jisasɨlɨn yetɨk fik galavale muŋ ganaiŋgatɨk wuleve. Katɨk muŋkɨk daŋa fofokeve, kape, de, Jisasɨlɨn ŋɨme mavi ta mamfoveve, daŋa ŋaikɨk fofokeve. Wun loŋmale siŋa gaveka.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 De, Jisasɨlɨn galaveve, “Dɨn yika ka loŋapayi. Yila balañjun dakɨk mavi ka jivapayi. Kayi vaŋ.” Wokok guŋgundan katɨk maŋgɨk bɨiyeve.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 De, Jisasɨlɨn wokok guŋgundandi Jerusalem ŋɨme apɨsalaveve. Apɨsalavevekandi Gasak Wam* mfawuŋove pumbumɨk ŋɨme lovevekandi maket mandɨvale mfanɨle balañju sañjaŋeve. Wun moni bala mfɨlɨmɨkeve mfanɨle mambatu mfamfuŋgañevekandi walimu mandɨve ga wusuwale autukok tɨkɨmu apɨkindaŋeve. Jisasɨlɨn maket mandɨvale mfanɨle balañju sañjaŋeve Gasak Wamɨk|src="CN01787C.tif" size="span" ref="11.15"
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Pavevekandi wun Gasak Wam mfawuŋove pumbumɨk bɨkɨk lua mamalaŋulu kakambeve.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Wun kavik mfɨtɨtiwɨ galaveve, “Gotkɨk buk kumbaŋɨle wulu kavik tonma, ‘Ŋakɨk mfoton ŋunu kukuñmale mfot tonapa, mɨta mɨtatɨle balañju wofopkɨk.’ Ben kavik juŋavala? Kape ben fumafumukok totoŋga ga tonma.”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 De, kavɨla Gasak Wamɨle Gasak Wakundundi*Gotkɨk Wulu Kumbaŋgikɨk Balañjun* wunu matve ga sɨŋgɨnmaŋgapale wulu sivɨt pɨiyeve. Valan wunu valaiyeve. Balañjun wofopɨn wokok mfɨtɨtiwɨ sivɨleve wulu bɨiyevendi bɨkɨk kumbaŋgin towok kambekeve.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 De, mfunum Jisasɨndi wokok guŋgundan Jerusalem valambe ŋɨmeve.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 De, wulak vandi watvɨt ŋɨmevekatɨk Jisasɨndi wokok guŋgundan wuleve katɨk fik galavale muŋ aliyeve, wokok sɨmbɨlin wakan.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Wulevekandi Pitalɨn katɨk Jisasɨlɨn anañ paveve wulu juŋave galaveve, “Watpalaŋ, wutve! Dɨn galavale muŋɨn aliva!”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 De, Jisasɨlɨn valatɨk galaveve, “Ben juŋave, wulu vaŋu. Kukuñmiŋgi, Gotɨn wulu papa.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Ŋɨn wulu vaŋu betɨk sivɨtva, yetɨk balañjɨkɨn kasik lamtɨk galavalen, ‘Katɨk lam, Gotɨn du yive yukuakapa gia maŋamguanɨk,’ katɨk balañjɨkɨn katɨk ŋaikɨk juñjuŋama ŋaikɨk juŋavalen Gotɨn papa kavik wun galavale we. Wokok kumbaŋɨn matɨñjuŋavalen Gotɨn ka pavapayi.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Kapekandi ŋɨn betɨk sivɨtva, kukuñme kombɨiyale wulu wofop kavik towok juŋave Gotɨn anañ pavale. Kavik juŋavalen Gotɨn ben kombɨiyale wulu papa.”
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 — ausente —
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 De, Jisasɨndi wokok guŋgundan Jerusalemɨk yika ŋɨme apɨsalaveve. Apɨsalavevekandi Gasak Wam* mfawuŋove pumbum kumbaŋñi ŋɨme lovevekandi yila Gasak Wamɨle Gasak Wakundundi* yila Gotkɨk Wulu Kumbaŋgikɨk Balañjundi* yila Avɨtkasun wunutuk yiŋɨme
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 kavik kombɨiyeve, “Kavɨla wulu akatɨk yive pava, dɨn? Nan sivɨtve masiva, dutuk, katɨk dakɨk wulu pavaŋgapale wulu?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 De, Jisasɨlɨn valatɨk yika galaveve, “Ŋɨn yila wulu betɨk kombɨiyapa. Ben sivɨtviŋgi, ŋɨn katɨk ŋunutuk sivɨtve masivale wulu betɨk sivɨlapa.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Ben Jonon maŋamɨk ga bumbale wulu avik juŋava? Gotkɨk wulu a? Balañjɨkɨk wulu a? Ben ŋunutuk sivɨtve.”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 De, valan busuak kavik sivɨt pɨiyeve, “Amban Got galavalen, wun kavik galavapa, ‘Ben aipandi ava yive suwɨ juŋave?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Kape amban balañju galavalen amba yakakai papa.” Valan yila balañju valaiyeve. Yila balañju wofopɨn kavik juŋaveve, katɨk Jonon Gotkɨk maŋgɨk malaŋmɨ sivɨtvale balañjɨk toneve wulun wulu vaŋu toneve.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 De, valan Jisasɨtɨk sivɨleve, “Ñen akoŋma.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.