Marcos 11
Mak Kiañiŋ Balaŋ (KQL) vs NTLH
1 De, Jisasɨlɨn wokok guŋgundandi ŋɨmeve Jerusalem vevekatɨle sa watatɨk. Betfagendi Betani galavale wata. Kavɨla wata alawiñɨñ Oliv galavale lam gambaŋɨk tonma.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 galaveve, “Ben aŋgɨtɨk watɨkɨk dalaŋɨme. Ŋɨme apɨsalavakandi kepat wulapa yetɨk dɨŋmale kambɨn donki. Yetɨk balañjɨkɨn ava yisɨwɨ anañ wunutuk. Tokoive yimalaŋumfu.
2 com a seguinte ordem:
3 De, yetɨk balañjɨkɨn betɨk kavik kombɨiyalen ‘Ben aipandi pava?’ ben kavik galavumfu, ‘Gasak Wakɨnɨn yila wulu pavapa, wunundi.’ De, wun afɨndafɨnda ga yiŋɨmama yika.”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 De, valan ŋɨmevekandi wuleve, yetɨk dɨŋmale kambɨn donki. Wun yetɨk mfotok lova salava pavale mai gia mai laŋgɨnɨk toneve. Valan wunu tokoiyeve.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Tokoiyevekatɨk kaukatɨk tonmale balañjun kombɨiyeve, “Ben aipaŋga tokoiva katɨk donki?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 De, Jisasɨkɨk guŋgundan Jisasɨlɨn galavale maŋgɨk sivɨleve valatɨk. Kapendi valan ga malaŋeve Jisasɨtɨk.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 De, Jisasɨtɨk malaŋevekandi wokok guŋgundan bɨkɨk wataŋu donkikɨk siŋmatɨk sɨmbɨle ga yisɨkeve Jisas.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 De, yila balañjun Jisas fofonombaŋga mɨlikevekandi bɨkɨk wataŋu masi sɨmbɨleve, kape yila balañjun balambitɨk ŋɨme muŋ batɨfu vawɨ malaŋmɨ masi sɨmbɨleve. Jisasɨlɨn Jerusalemɨk ŋɨme apɨsalaveve|src="CN01784C.tif" size="span" ref="11.8"
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 De, yila balañjun bɨndefop ŋɨmeve, yila pɨndaŋ ŋɨmeve. Valan kavik fofonombe akɨtve galaveve, “Ñen Got akɨtva! Got, dɨn waiŋgeve pave katɨk ñetɨk Gasak Wakɨnkɨk wuŋdi ŋɨmale balañjɨktɨk!
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Got, dɨn waiŋgeve pave ñikɨk wuŋgasak Devitkɨk lomtɨk! Yika wokok sumuaŋgalɨn Juwutkasak tonapa! Hevenɨle luasamban sulun Got akɨtva!”
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 De, Jisasɨlɨn Jerusalemɨk apɨsalavevekandi Gotkɨk Gasak Wam* mfawuŋove pumbumɨk lovevekandi lua wofop joloŋgokove. Kape mfunum. Kape, de, wun wokok 12 guŋgundandi Betanitɨk ŋɨme salaveve.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 De, wulak vandi valan Betani valambe ŋɨmevekandi Jisasɨlɨn gunaŋa gɨveve.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 De, Jisasɨlɨn yetɨk fik galavale muŋ ganaiŋgatɨk wuleve. Katɨk muŋkɨk daŋa fofokeve, kape, de, Jisasɨlɨn ŋɨme mavi ta mamfoveve, daŋa ŋaikɨk fofokeve. Wun loŋmale siŋa gaveka.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 De, Jisasɨlɨn galaveve, “Dɨn yika ka loŋapayi. Yila balañjun dakɨk mavi ka jivapayi. Kayi vaŋ.” Wokok guŋgundan katɨk maŋgɨk bɨiyeve.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 De, Jisasɨlɨn wokok guŋgundandi Jerusalem ŋɨme apɨsalaveve. Apɨsalavevekandi Gasak Wam* mfawuŋove pumbumɨk ŋɨme lovevekandi maket mandɨvale mfanɨle balañju sañjaŋeve. Wun moni bala mfɨlɨmɨkeve mfanɨle mambatu mfamfuŋgañevekandi walimu mandɨve ga wusuwale autukok tɨkɨmu apɨkindaŋeve. Jisasɨlɨn maket mandɨvale mfanɨle balañju sañjaŋeve Gasak Wamɨk|src="CN01787C.tif" size="span" ref="11.15"
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Pavevekandi wun Gasak Wam mfawuŋove pumbumɨk bɨkɨk lua mamalaŋulu kakambeve.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Wun kavik mfɨtɨtiwɨ galaveve, “Gotkɨk buk kumbaŋɨle wulu kavik tonma, ‘Ŋakɨk mfoton ŋunu kukuñmale mfot tonapa, mɨta mɨtatɨle balañju wofopkɨk.’ Ben kavik juŋavala? Kape ben fumafumukok totoŋga ga tonma.”
17 E ele ensinava a todos assim:
18 De, kavɨla Gasak Wamɨle Gasak Wakundundi*Gotkɨk Wulu Kumbaŋgikɨk Balañjun* wunu matve ga sɨŋgɨnmaŋgapale wulu sivɨt pɨiyeve. Valan wunu valaiyeve. Balañjun wofopɨn wokok mfɨtɨtiwɨ sivɨleve wulu bɨiyevendi bɨkɨk kumbaŋgin towok kambekeve.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 De, mfunum Jisasɨndi wokok guŋgundan Jerusalem valambe ŋɨmeve.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 De, wulak vandi watvɨt ŋɨmevekatɨk Jisasɨndi wokok guŋgundan wuleve katɨk fik galavale muŋ aliyeve, wokok sɨmbɨlin wakan.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Wulevekandi Pitalɨn katɨk Jisasɨlɨn anañ paveve wulu juŋave galaveve, “Watpalaŋ, wutve! Dɨn galavale muŋɨn aliva!”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 De, Jisasɨlɨn valatɨk galaveve, “Ben juŋave, wulu vaŋu. Kukuñmiŋgi, Gotɨn wulu papa.
22 Jesus respondeu:
23 Ŋɨn wulu vaŋu betɨk sivɨtva, yetɨk balañjɨkɨn kasik lamtɨk galavalen, ‘Katɨk lam, Gotɨn du yive yukuakapa gia maŋamguanɨk,’ katɨk balañjɨkɨn katɨk ŋaikɨk juñjuŋama ŋaikɨk juŋavalen Gotɨn papa kavik wun galavale we. Wokok kumbaŋɨn matɨñjuŋavalen Gotɨn ka pavapayi.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Kapekandi ŋɨn betɨk sivɨtva, kukuñme kombɨiyale wulu wofop kavik towok juŋave Gotɨn anañ pavale. Kavik juŋavalen Gotɨn ben kombɨiyale wulu papa.”
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 — ausente —
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 De, Jisasɨndi wokok guŋgundan Jerusalemɨk yika ŋɨme apɨsalaveve. Apɨsalavevekandi Gasak Wam* mfawuŋove pumbum kumbaŋñi ŋɨme lovevekandi yila Gasak Wamɨle Gasak Wakundundi* yila Gotkɨk Wulu Kumbaŋgikɨk Balañjundi* yila Avɨtkasun wunutuk yiŋɨme
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 kavik kombɨiyeve, “Kavɨla wulu akatɨk yive pava, dɨn? Nan sivɨtve masiva, dutuk, katɨk dakɨk wulu pavaŋgapale wulu?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 De, Jisasɨlɨn valatɨk yika galaveve, “Ŋɨn yila wulu betɨk kombɨiyapa. Ben sivɨtviŋgi, ŋɨn katɨk ŋunutuk sivɨtve masivale wulu betɨk sivɨlapa.
29 Jesus respondeu:
30 Ben Jonon maŋamɨk ga bumbale wulu avik juŋava? Gotkɨk wulu a? Balañjɨkɨk wulu a? Ben ŋunutuk sivɨtve.”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 De, valan busuak kavik sivɨt pɨiyeve, “Amban Got galavalen, wun kavik galavapa, ‘Ben aipandi ava yive suwɨ juŋave?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Kape amban balañju galavalen amba yakakai papa.” Valan yila balañju valaiyeve. Yila balañju wofopɨn kavik juŋaveve, katɨk Jonon Gotkɨk maŋgɨk malaŋmɨ sivɨtvale balañjɨk toneve wulun wulu vaŋu toneve.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 De, valan Jisasɨtɨk sivɨleve, “Ñen akoŋma.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.