Marcos 11
Mak Kiañiŋ Balaŋ (KQL) vs ARIB
1 De, Jisasɨlɨn wokok guŋgundandi ŋɨmeve Jerusalem vevekatɨle sa watatɨk. Betfagendi Betani galavale wata. Kavɨla wata alawiñɨñ Oliv galavale lam gambaŋɨk tonma.
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 galaveve, “Ben aŋgɨtɨk watɨkɨk dalaŋɨme. Ŋɨme apɨsalavakandi kepat wulapa yetɨk dɨŋmale kambɨn donki. Yetɨk balañjɨkɨn ava yisɨwɨ anañ wunutuk. Tokoive yimalaŋumfu.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 De, yetɨk balañjɨkɨn betɨk kavik kombɨiyalen ‘Ben aipandi pava?’ ben kavik galavumfu, ‘Gasak Wakɨnɨn yila wulu pavapa, wunundi.’ De, wun afɨndafɨnda ga yiŋɨmama yika.”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 De, valan ŋɨmevekandi wuleve, yetɨk dɨŋmale kambɨn donki. Wun yetɨk mfotok lova salava pavale mai gia mai laŋgɨnɨk toneve. Valan wunu tokoiyeve.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Tokoiyevekatɨk kaukatɨk tonmale balañjun kombɨiyeve, “Ben aipaŋga tokoiva katɨk donki?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 De, Jisasɨkɨk guŋgundan Jisasɨlɨn galavale maŋgɨk sivɨleve valatɨk. Kapendi valan ga malaŋeve Jisasɨtɨk.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 De, Jisasɨtɨk malaŋevekandi wokok guŋgundan bɨkɨk wataŋu donkikɨk siŋmatɨk sɨmbɨle ga yisɨkeve Jisas.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 De, yila balañjun Jisas fofonombaŋga mɨlikevekandi bɨkɨk wataŋu masi sɨmbɨleve, kape yila balañjun balambitɨk ŋɨme muŋ batɨfu vawɨ malaŋmɨ masi sɨmbɨleve. Jisasɨlɨn Jerusalemɨk ŋɨme apɨsalaveve|src="CN01784C.tif" size="span" ref="11.8"
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 De, yila balañjun bɨndefop ŋɨmeve, yila pɨndaŋ ŋɨmeve. Valan kavik fofonombe akɨtve galaveve, “Ñen Got akɨtva! Got, dɨn waiŋgeve pave katɨk ñetɨk Gasak Wakɨnkɨk wuŋdi ŋɨmale balañjɨktɨk!
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Got, dɨn waiŋgeve pave ñikɨk wuŋgasak Devitkɨk lomtɨk! Yika wokok sumuaŋgalɨn Juwutkasak tonapa! Hevenɨle luasamban sulun Got akɨtva!”
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 De, Jisasɨlɨn Jerusalemɨk apɨsalavevekandi Gotkɨk Gasak Wam* mfawuŋove pumbumɨk lovevekandi lua wofop joloŋgokove. Kape mfunum. Kape, de, wun wokok 12 guŋgundandi Betanitɨk ŋɨme salaveve.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 De, wulak vandi valan Betani valambe ŋɨmevekandi Jisasɨlɨn gunaŋa gɨveve.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 De, Jisasɨlɨn yetɨk fik galavale muŋ ganaiŋgatɨk wuleve. Katɨk muŋkɨk daŋa fofokeve, kape, de, Jisasɨlɨn ŋɨme mavi ta mamfoveve, daŋa ŋaikɨk fofokeve. Wun loŋmale siŋa gaveka.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 De, Jisasɨlɨn galaveve, “Dɨn yika ka loŋapayi. Yila balañjun dakɨk mavi ka jivapayi. Kayi vaŋ.” Wokok guŋgundan katɨk maŋgɨk bɨiyeve.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 De, Jisasɨlɨn wokok guŋgundandi Jerusalem ŋɨme apɨsalaveve. Apɨsalavevekandi Gasak Wam* mfawuŋove pumbumɨk ŋɨme lovevekandi maket mandɨvale mfanɨle balañju sañjaŋeve. Wun moni bala mfɨlɨmɨkeve mfanɨle mambatu mfamfuŋgañevekandi walimu mandɨve ga wusuwale autukok tɨkɨmu apɨkindaŋeve. Jisasɨlɨn maket mandɨvale mfanɨle balañju sañjaŋeve Gasak Wamɨk|src="CN01787C.tif" size="span" ref="11.15"
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Pavevekandi wun Gasak Wam mfawuŋove pumbumɨk bɨkɨk lua mamalaŋulu kakambeve.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Wun kavik mfɨtɨtiwɨ galaveve, “Gotkɨk buk kumbaŋɨle wulu kavik tonma, ‘Ŋakɨk mfoton ŋunu kukuñmale mfot tonapa, mɨta mɨtatɨle balañju wofopkɨk.’ Ben kavik juŋavala? Kape ben fumafumukok totoŋga ga tonma.”
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 De, kavɨla Gasak Wamɨle Gasak Wakundundi*Gotkɨk Wulu Kumbaŋgikɨk Balañjun* wunu matve ga sɨŋgɨnmaŋgapale wulu sivɨt pɨiyeve. Valan wunu valaiyeve. Balañjun wofopɨn wokok mfɨtɨtiwɨ sivɨleve wulu bɨiyevendi bɨkɨk kumbaŋgin towok kambekeve.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 De, mfunum Jisasɨndi wokok guŋgundan Jerusalem valambe ŋɨmeve.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 De, wulak vandi watvɨt ŋɨmevekatɨk Jisasɨndi wokok guŋgundan wuleve katɨk fik galavale muŋ aliyeve, wokok sɨmbɨlin wakan.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Wulevekandi Pitalɨn katɨk Jisasɨlɨn anañ paveve wulu juŋave galaveve, “Watpalaŋ, wutve! Dɨn galavale muŋɨn aliva!”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 De, Jisasɨlɨn valatɨk galaveve, “Ben juŋave, wulu vaŋu. Kukuñmiŋgi, Gotɨn wulu papa.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Ŋɨn wulu vaŋu betɨk sivɨtva, yetɨk balañjɨkɨn kasik lamtɨk galavalen, ‘Katɨk lam, Gotɨn du yive yukuakapa gia maŋamguanɨk,’ katɨk balañjɨkɨn katɨk ŋaikɨk juñjuŋama ŋaikɨk juŋavalen Gotɨn papa kavik wun galavale we. Wokok kumbaŋɨn matɨñjuŋavalen Gotɨn ka pavapayi.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Kapekandi ŋɨn betɨk sivɨtva, kukuñme kombɨiyale wulu wofop kavik towok juŋave Gotɨn anañ pavale. Kavik juŋavalen Gotɨn ben kombɨiyale wulu papa.”
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 — ausente —
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 — ausente —
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 De, Jisasɨndi wokok guŋgundan Jerusalemɨk yika ŋɨme apɨsalaveve. Apɨsalavevekandi Gasak Wam* mfawuŋove pumbum kumbaŋñi ŋɨme lovevekandi yila Gasak Wamɨle Gasak Wakundundi* yila Gotkɨk Wulu Kumbaŋgikɨk Balañjundi* yila Avɨtkasun wunutuk yiŋɨme
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 kavik kombɨiyeve, “Kavɨla wulu akatɨk yive pava, dɨn? Nan sivɨtve masiva, dutuk, katɨk dakɨk wulu pavaŋgapale wulu?”
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 De, Jisasɨlɨn valatɨk yika galaveve, “Ŋɨn yila wulu betɨk kombɨiyapa. Ben sivɨtviŋgi, ŋɨn katɨk ŋunutuk sivɨtve masivale wulu betɨk sivɨlapa.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Ben Jonon maŋamɨk ga bumbale wulu avik juŋava? Gotkɨk wulu a? Balañjɨkɨk wulu a? Ben ŋunutuk sivɨtve.”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 De, valan busuak kavik sivɨt pɨiyeve, “Amban Got galavalen, wun kavik galavapa, ‘Ben aipandi ava yive suwɨ juŋave?’
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Kape amban balañju galavalen amba yakakai papa.” Valan yila balañju valaiyeve. Yila balañju wofopɨn kavik juŋaveve, katɨk Jonon Gotkɨk maŋgɨk malaŋmɨ sivɨtvale balañjɨk toneve wulun wulu vaŋu toneve.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 De, valan Jisasɨtɨk sivɨleve, “Ñen akoŋma.”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.