Marcos 11

Buka Tumute (KPX) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 — ausente —
2 com a seguinte ordem:
3 Ige mesoho ata moleu la belagevei kosea, ‘La osiohoike ke lulehama.’ Ige namihai kosea, ‘Kosiveu avuho isivianu. Iale auna tota hanavoge auna bae lohoi.’”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 — ausente —
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 — ausente —
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Kateige abu Iesuu louale hoto ke loui namigevelu. Ige oe ata keau hotobe loui kelueveholilu.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Ige keau doniki ke mai lohoaleau Iesue velehovoi abu dabae ogo malei doniki ke golomo tedige Iesuu biloai golovemo ugulamonu.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Ige ata degomoleau abu dabae ogo malei humahala tedisege degomoleau idie ada numute bokoai malei humahala tedisi tilu.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Kateisege ata degomoleau Iesuho uli holisi gabi holiale keau baita holahai loui avoe, “Seloo, kou Dilava ivimo lohoale ko nahi hoesehavoi.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Subuta nahie mama baluga Deividiu kosive holisi nahie ata nibieveale ke nahate ata kona kosive holisi nahie nibievei. Iale nahi ivive ebagevai Dilava hoesehavoi.”
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Katelahai lousege Iesuu Dielusalema oe velemaito tiale keu Diue dubu baluga ke uvue onobenobe niaveito gutualelua au esemuhi Betenie tilu.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Ladeveliale vavita Iesuu au esemuhi o ke halevai tota Dielusalemae lohoge Iesuu vaeanu.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Vaeai haeavamolela idi mole vigiu humuale ke elehai tiale isiviai elehage au baiage au ke bai bukiai isi. Ke huhuai lohoale elehage keu baioholisito numu unahanu. Kosealemo ke baie vaniu lohoholinu.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Ige Iesuu idi keho loui avoe, “Atabeu bae tota a bai ilivebene.” Kateige esemuiabeau hotove ke evilu.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 — ausente —
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 — ausente —
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Isi ata haivei avoe, “Dilavau Bukae Hotomo loui avoe, ‘Di isiviale ata bahataeau di o komo guliguliai di hoesehavogei.’ Isito laeau kateholisito vavoloe vaveve avuemo vama.”
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Ige dubu nalimale kosivea isi Diue menaka loui haivemale keau ke evisi Iesu hamaveve humaha kaovama. Kosealemo ataeau vuvuneve hoto ke evisi vikolahale kemoike abu vabulahai isiviai hamai.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Kateaniale gutuige Iesuu au esemuhi o baluga ke halevai tilu.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Ladeveliale vavita hovedevei Dielusalemae loholiale humaha tavae idi nehe vigi ke elehage keu bahata giliai gabianu.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ige Bitau Iesuu louale ke huhuai namihai avoe, “Kosive, eleha. A idi neheho louale keu giliai gabianu.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 — ausente —
22 Jesus respondeu:
23 — ausente —
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Katealemo di la namigevema. La ono vade loui Dilava imihaliege la uvu bahata mai avuemo mavoge auna la louale ke laovei.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 La imihaho valiege vasohuta ata moleu laemo vaveve toela vale ke momahavoito Dilava imihaliege otogoe umale la Mama kena la vaveve toela ke ulihai.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Isito mesoho ata moleu laemo vaveve toela vale ke la momahavoholige Dilavau bae a toela ke ulihalivebene.”
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 — ausente —
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 — ausente —
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Ige Iesuu namigevei avoe, “Di isiviale hoto mole loui la belagevege la ke ihu loui di namihageto di bae oleu vuvune daoge di avuemo vaveve kateimale vamale ke loui la haivei.
29 Jesus respondeu:
30 Di isiviale di namihave. Oleike vuvune Dioni omige au ata babatisogevenu. Dilava emena ataeabulike vuvune omilu.”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Kateai louge abu ke evisi moleho loui avoe “Nahiabuna onole loui namihai. Nahiabuna loui kosea, ‘Dilavaike vuvune ominu.’ Ige auna loui kosea, ‘Isito osiohoike la hotove evioholilu.’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Isi mesoho nahiabuna loui kosea, ‘Ataeabulike vuvune omilu.’ Ige keta anekianu. Kosealemo ata bahataeau huhuige Dilavaike vuvune Dioni omige au beloveta holinu.”
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Hotoeabe keu uoholige abu Iesu namihai avoe, “No Dioniu olemo vuvune male ke no hilokaholilu.” Ige Iesuu namigevei avoe, “La katealemo di bae data di ole vuvunemo vaveve kateale vale loui la namigevelivebene.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.