Marcos 11
Buka Tumute (KPX) vs ARIB
1 — ausente —
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 — ausente —
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Ige mesoho ata moleu la belagevei kosea, ‘La osiohoike ke lulehama.’ Ige namihai kosea, ‘Kosiveu avuho isivianu. Iale auna tota hanavoge auna bae lohoi.’”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 — ausente —
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 — ausente —
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Kateige abu Iesuu louale hoto ke loui namigevelu. Ige oe ata keau hotobe loui kelueveholilu.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Ige keau doniki ke mai lohoaleau Iesue velehovoi abu dabae ogo malei doniki ke golomo tedige Iesuu biloai golovemo ugulamonu.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Ige ata degomoleau abu dabae ogo malei humahala tedisege degomoleau idie ada numute bokoai malei humahala tedisi tilu.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Kateisege ata degomoleau Iesuho uli holisi gabi holiale keau baita holahai loui avoe, “Seloo, kou Dilava ivimo lohoale ko nahi hoesehavoi.
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Subuta nahie mama baluga Deividiu kosive holisi nahie ata nibieveale ke nahate ata kona kosive holisi nahie nibievei. Iale nahi ivive ebagevai Dilava hoesehavoi.”
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Katelahai lousege Iesuu Dielusalema oe velemaito tiale keu Diue dubu baluga ke uvue onobenobe niaveito gutualelua au esemuhi Betenie tilu.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Ladeveliale vavita Iesuu au esemuhi o ke halevai tota Dielusalemae lohoge Iesuu vaeanu.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Vaeai haeavamolela idi mole vigiu humuale ke elehai tiale isiviai elehage au baiage au ke bai bukiai isi. Ke huhuai lohoale elehage keu baioholisito numu unahanu. Kosealemo ke baie vaniu lohoholinu.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Ige Iesuu idi keho loui avoe, “Atabeu bae tota a bai ilivebene.” Kateige esemuiabeau hotove ke evilu.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 — ausente —
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 — ausente —
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Isi ata haivei avoe, “Dilavau Bukae Hotomo loui avoe, ‘Di isiviale ata bahataeau di o komo guliguliai di hoesehavogei.’ Isito laeau kateholisito vavoloe vaveve avuemo vama.”
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Ige dubu nalimale kosivea isi Diue menaka loui haivemale keau ke evisi Iesu hamaveve humaha kaovama. Kosealemo ataeau vuvuneve hoto ke evisi vikolahale kemoike abu vabulahai isiviai hamai.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Kateaniale gutuige Iesuu au esemuhi o baluga ke halevai tilu.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Ladeveliale vavita hovedevei Dielusalemae loholiale humaha tavae idi nehe vigi ke elehage keu bahata giliai gabianu.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Ige Bitau Iesuu louale ke huhuai namihai avoe, “Kosive, eleha. A idi neheho louale keu giliai gabianu.”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 — ausente —
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 — ausente —
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Katealemo di la namigevema. La ono vade loui Dilava imihaliege la uvu bahata mai avuemo mavoge auna la louale ke laovei.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 La imihaho valiege vasohuta ata moleu laemo vaveve toela vale ke momahavoito Dilava imihaliege otogoe umale la Mama kena la vaveve toela ke ulihai.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Isito mesoho ata moleu laemo vaveve toela vale ke la momahavoholige Dilavau bae a toela ke ulihalivebene.”
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 — ausente —
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 — ausente —
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Ige Iesuu namigevei avoe, “Di isiviale hoto mole loui la belagevege la ke ihu loui di namihageto di bae oleu vuvune daoge di avuemo vaveve kateimale vamale ke loui la haivei.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Di isiviale di namihave. Oleike vuvune Dioni omige au ata babatisogevenu. Dilava emena ataeabulike vuvune omilu.”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Kateai louge abu ke evisi moleho loui avoe “Nahiabuna onole loui namihai. Nahiabuna loui kosea, ‘Dilavaike vuvune ominu.’ Ige auna loui kosea, ‘Isito osiohoike la hotove evioholilu.’
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Isi mesoho nahiabuna loui kosea, ‘Ataeabulike vuvune omilu.’ Ige keta anekianu. Kosealemo ata bahataeau huhuige Dilavaike vuvune Dioni omige au beloveta holinu.”
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Hotoeabe keu uoholige abu Iesu namihai avoe, “No Dioniu olemo vuvune male ke no hilokaholilu.” Ige Iesuu namigevei avoe, “La katealemo di bae data di ole vuvunemo vaveve kateale vale loui la namigevelivebene.”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.