Marcos 11

Buka Tumute (KPX) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 — ausente —
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos
2 — ausente —
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o e trazei-
3 Ige mesoho ata moleu la belagevei kosea, ‘La osiohoike ke lulehama.’ Ige namihai kosea, ‘Kosiveu avuho isivianu. Iale auna tota hanavoge auna bae lohoi.’”
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso?, dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 — ausente —
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 — ausente —
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Kateige abu Iesuu louale hoto ke loui namigevelu. Ige oe ata keau hotobe loui kelueveholilu.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e os deixaram ir.
7 Ige keau doniki ke mai lohoaleau Iesue velehovoi abu dabae ogo malei doniki ke golomo tedige Iesuu biloai golovemo ugulamonu.
7 E levaram o jumentinho a Jesus e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Ige ata degomoleau abu dabae ogo malei humahala tedisege degomoleau idie ada numute bokoai malei humahala tedisi tilu.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores e os espalhavam pelo caminho.
9 Kateisege ata degomoleau Iesuho uli holisi gabi holiale keau baita holahai loui avoe, “Seloo, kou Dilava ivimo lohoale ko nahi hoesehavoi.
9 E aqueles que iam adiante e os que seguiam clamavam, dizendo: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Subuta nahie mama baluga Deividiu kosive holisi nahie ata nibieveale ke nahate ata kona kosive holisi nahie nibievei. Iale nahi ivive ebagevai Dilava hoesehavoi.”
10 Bendito o Reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
11 Katelahai lousege Iesuu Dielusalema oe velemaito tiale keu Diue dubu baluga ke uvue onobenobe niaveito gutualelua au esemuhi Betenie tilu.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo ao redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia, com os doze.
12 Ladeveliale vavita Iesuu au esemuhi o ke halevai tota Dielusalemae lohoge Iesuu vaeanu.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Vaeai haeavamolela idi mole vigiu humuale ke elehai tiale isiviai elehage au baiage au ke bai bukiai isi. Ke huhuai lohoale elehage keu baioholisito numu unahanu. Kosealemo ke baie vaniu lohoholinu.
13 Vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Ige Iesuu idi keho loui avoe, “Atabeu bae tota a bai ilivebene.” Kateige esemuiabeau hotove ke evilu.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isso.
15 — ausente —
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 — ausente —
16 E não consentia que ninguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Isi ata haivei avoe, “Dilavau Bukae Hotomo loui avoe, ‘Di isiviale ata bahataeau di o komo guliguliai di hoesehavogei.’ Isito laeau kateholisito vavoloe vaveve avuemo vama.”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Ige dubu nalimale kosivea isi Diue menaka loui haivemale keau ke evisi Iesu hamaveve humaha kaovama. Kosealemo ataeau vuvuneve hoto ke evisi vikolahale kemoike abu vabulahai isiviai hamai.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isso, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Kateaniale gutuige Iesuu au esemuhi o baluga ke halevai tilu.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Ladeveliale vavita hovedevei Dielusalemae loholiale humaha tavae idi nehe vigi ke elehage keu bahata giliai gabianu.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Ige Bitau Iesuu louale ke huhuai namihai avoe, “Kosive, eleha. A idi neheho louale keu giliai gabianu.”
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira que tu amaldiçoaste se secou.
22 — ausente —
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus,
23 — ausente —
23 porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Katealemo di la namigevema. La ono vade loui Dilava imihaliege la uvu bahata mai avuemo mavoge auna la louale ke laovei.
24 Por isso, vos digo que tudo o que pedirdes, orando, crede que
25 La imihaho valiege vasohuta ata moleu laemo vaveve toela vale ke momahavoito Dilava imihaliege otogoe umale la Mama kena la vaveve toela ke ulihai.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que
26 Isito mesoho ata moleu laemo vaveve toela vale ke la momahavoholige Dilavau bae a toela ke ulihalivebene.”
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que
27 — ausente —
27 E tornaram a Jerusalém; e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos se aproximaram dele
28 — ausente —
28 e lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Ige Iesuu namigevei avoe, “Di isiviale hoto mole loui la belagevege la ke ihu loui di namihageto di bae oleu vuvune daoge di avuemo vaveve kateimale vamale ke loui la haivei.
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e, então, vos direi com que autoridade faço estas
30 Di isiviale di namihave. Oleike vuvune Dioni omige au ata babatisogevenu. Dilava emena ataeabulike vuvune omilu.”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Kateai louge abu ke evisi moleho loui avoe “Nahiabuna onole loui namihai. Nahiabuna loui kosea, ‘Dilavaike vuvune ominu.’ Ige auna loui kosea, ‘Isito osiohoike la hotove evioholilu.’
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
32 Isi mesoho nahiabuna loui kosea, ‘Ataeabulike vuvune omilu.’ Ige keta anekianu. Kosealemo ata bahataeau huhuige Dilavaike vuvune Dioni omige au beloveta holinu.”
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos sustentavam que João, verdadeiramente, era profeta.
33 Hotoeabe keu uoholige abu Iesu namihai avoe, “No Dioniu olemo vuvune male ke no hilokaholilu.” Ige Iesuu namigevei avoe, “La katealemo di bae data di ole vuvunemo vaveve kateale vale loui la namigevelivebene.”
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.