Marcos 10
Buka Tumute (KPX) vs NVI
1 Iesuu kateaito ata kebia halevei Diudia vatae velemai Diodani e ke houi vaki moleve tinu. Keve tige tota ata moagaeau avue lohoge au au vamale ke nahate vai haivenu.
1 Então Jesus saiu dali e foi para a região da Judéia e para o outro lado do Jordão. Novamente uma multidão veio a ele e, segundo o seu costume, ele a ensinava.
2 Ige Balisia ataeau lohoale Iesu lobohavoho belahai avoe, “A huhuige malaha moleu au mahina halege kena menaka egumanu. Emena.”
2 Alguns fariseus aproximaram-se dele para pô-lo à prova, perguntando: "É permitido ao homem divorciar-se de sua mulher? "
3 Ige Iesuu belagevei avoe, “Mosese menakau vaveve katealemo ono vade lounu.”
3 "O que Moisés lhes ordenou? ", perguntou ele.
4 Ige abu namihai avoe, “Mosese menakau loui avoe, ‘Malaha oleu au mahina haleho vaniege vasohuta au mahina haleveve beiba hisaliaito bae keate ke halei.’”
4 Eles disseram: "Moisés permitiu que o homem desse uma certidão de divórcio e a mandasse embora".
5 Ige Iesuu tota namigevei avoe, “Dilava menaka ehovaveve kemo la uvuu toloike vage Moseseu mahina haleveve humaha ke alavonu.
5 Respondeu Jesus: "Moisés escreveu essa lei por causa da dureza de coração de vocês.
6 — ausente —
6 Mas no princípio da criação Deus ‘os fez homem e mulher’.
7 — ausente —
7 ‘Por esta razão, o homem deixará pai e mãe e se unirá à sua mulher,
8 Katealemo abu bae avui molemo igaegaealivebene. Isito abuna molehi igaetolahai.
8 e os dois se tornarão uma só carne’. Assim, eles já não são dois, mas sim uma só carne.
9 Dilavaike mahinuvuale kebia malevei igaetoige abu mole holoevei igaetoalu. Katealemo atabe lako kebia tasalievelive.”
9 Portanto, o que Deus uniu, ninguém o separe".
10 Kateai louniale halei oe uvue tige esemuiabeau avue tiale au hoto louale kemo luleleholisi belahalu.
10 Quando estava em casa novamente, os discípulos interrogaram Jesus sobre o mesmo assunto.
11 Ige Iesuu namigevei avoe, “Malaha oleu au mahina halei keate mole melameniege au keate ke vavamo vavoloike au ke vanu.
11 Ele respondeu: "Todo aquele que se divorciar de sua mulher e se casar com outra mulher, estará cometendo adultério contra ela.
12 Ige ke nahate mesoho keate moleu au kolia halei malaha mole melameniege au kolia ke vavamo vavoloike au ke vanu.”
12 E se ela se divorciar de seu marido e se casar com outro homem, estará cometendo adultério".
13 Vani mole ata degomoleau abu ese malei Iesue lohoi isiviale au levevei hoesegevei. Isito Iesu esemuiau kebia iovei avoe, “Halevai teve.”
13 Alguns traziam crianças a Jesus para que ele tocasse nelas, mas os discípulos os repreendiam.
14 Ige Iesuu ke elehai itumuai au esemuho loui avoe, “Lainaho eseese keluevelive. Isege abu dae lohoi. Kosealemo eseese kebia uvunahate vamale keabuna Dilava adae vuvunemo ui.
14 Quando Jesus viu isso, ficou indignado e lhes disse: "Deixem vir a mim as crianças, não as impeçam; pois o Reino de Deus pertence aos que são semelhantes a elas.
15 Seleveta di la namigevema. Oleuoleu eseese kobia uvunahate vaholiliege abu bae Dilava adae vuvunemo ulivebene.”
15 Digo-lhes a verdade: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança, nunca entrará nele".
16 Kateai louito eseese kebia malevei au vudimo otovei au ada malei tataeabemo otovei hoesegevenu.
16 Em seguida, tomou as crianças nos braços, impôs-lhes as mãos e as abençoou.
17 Iesuu kateaito halevei tiho vasege malaha moleu bibuai lohoaleu vudivemo kome bokoai vata bisi belahai avoe, “No haivemale atae dua, dana ono vade igae vai ukolikoli mai.”
17 Quando Jesus ia saindo, um homem correu em sua direção, pôs-se de joelhos diante dele e lhe perguntou: "Bom mestre, que farei para herdar a vida eterna? "
18 Ige Iesuu namihai avoe, “Osiohoike a dahoe loui kosea, ‘Atae dua.’ Atabeu duave holioholinu. Isito Dilava igaeu duave.
18 Respondeu-lhe Jesus: "Por que você me chama bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 A menaka koseale hilokaevenu. ‘Ainaho ata havegelive. Ainaho mole keatehi ladevegelive. Ainaho mole vavogevelive. Ainaho mole lobogevelive. Ainaho molemo loboe vaveve vagelive. Isi a mamata a neinatae hoto evisi hoesegevenela.’”
19 Você conhece os mandamentos: ‘não matarás, não adulterarás, não furtarás, não darás falso testemunho, não enganarás ninguém, honra teu pai e tua mãe’".
20 Ige malaha keu loui avoe, “No haivemale ata, di esebuluta menaka kebia bahata ehovei lohoma.”
20 E ele declarou: "Mestre, a tudo isso tenho obedecido desde a minha adolescência".
21 Kateai louge Iesuu avuho isiviai niavai loui avoe, “A a louale ke bahata vanu. Isito a vaveve ko igae vaholiale talive vai a kunai ke bahata malei voiai ibinave malei kunaiholimale kebia oveito lohoi di ehomanela. Ilive elike otogoe ibinae dua manela.”
21 Jesus olhou para ele e o amou. "Falta-lhe uma coisa", disse ele. "Vá, venda tudo o que você possui e dê o dinheiro aos pobres, e você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me".
22 Ige malaha keu au kunai moaga ke malei ata oveveve ke evisi uvu baluganu.
22 Diante disso ele ficou abatido e afastou-se triste, porque tinha muitas riquezas.
23 Kateige Iesuu au esemu niavei lotai abuho loui avoe, “Kunaite keau otogoe tiveve keu tolo seleveanu.”
23 Jesus olhou ao redor e disse aos seus discípulos: "Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus! "
24 Ige esemuiabeau vikolahage au tota namigevei avoe, “Di esemuia, olemeau kunai huhu balugamale keau otogoe tiveve keu tolo seleveanu.
24 Os discípulos ficaram admirados com essas palavras. Mas Jesus repetiu: "Filhos, como é difícil entrar no Reino de Deus!
25 Ovo kamela keu nilae vahamo tiveve keu anekianu. Iale ke nahate kunaite keu otogoe tiveve keu anekianu.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus".
26 Ige esemuiabeau hotove ke evisi viko balugai moleho loui avoe, “Kunaite keabuna otogoe tioholige oleme igae abuna otogoe tai.”
26 Os discípulos ficaram perplexos, e perguntavam uns aos outros: "Neste caso, quem pode ser salvo? "
27 Kateai louge Iesuu niavei abuho loui avoe, “Kunaite keau otogoe tiveve keu ataemo anekianu. Isito keu Dilavaemo anekiholinu. Nahi hilokage vaveve bahata keau Dilavaemo toloholilu.”
27 Jesus olhou para eles e respondeu: "Para o homem é impossível, mas para Deus não; todas as coisas são possíveis para Deus".
28 Kateige Bitau avuho loui avoe, “Di louge evi. Noeau no onobenobe bahata halevai a ehovalu.”
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: "Nós deixamos tudo para seguir-te".
29 — ausente —
29 Respondeu Jesus: "Digo-lhes a verdade: Ninguém que tenha deixado casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 — ausente —
30 deixará de receber cem vezes mais já no tempo presente casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, e com eles perseguição; e, na era futura, a vida eterna.
31 Isito di louge evive. Novae vani komo ata olemeau atae nimo ivite holiale keabuna bae vanie gabila Dilava nimo ivioholisi. Isege novae vani komo ata olemeau atae nimo ivite holioholiale keabuna bae vanie gabila Dilava nimo ivite holisi.”
31 Contudo, muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros".
32 Iesuu kateai louito au esemuho uli holisi Dielusalema humahala tisege esemuiabeau ke elehage uvuiabeu kibikibianu. Ige ata degomoleau kebia ehovei lohoale kebiata vabulahalu. Ige Iesuu ke hilokai au esemu tuelo (12) holoevei lilikateve tialeu ono vadeu gabie avuemo lohoveve ke loui haivema.
32 Eles estavam subindo para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam admirados, enquanto os que o seguiam estavam com medo. Novamente ele chamou à parte os Doze e lhes disse o que haveria de lhe acontecer:
33 — ausente —
33 "Estamos subindo para Jerusalém e o Filho do homem será entregue aos chefes dos sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios,
34 — ausente —
34 que zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão. Três dias depois ele ressuscitará".
35 Iesuu ke louge uoholige Sebedi mo abuita Diemisi isi Dioni keau Iesu namihai avoe, “No haivemale ata, no isiviale no isivie hoto loui a namihai.”
35 Nisso Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele e disseram: "Mestre, queremos que nos faças o que vamos te pedir".
36 Ige Iesuu namigevei avoe, “Dana laheho la isivi vade vai.”
36 "O que vocês querem que eu lhes faça? ", perguntou ele.
37 Ige abu namihai avoe, “No isiviale atagae matama keve no moleu a ada inuteve ugulamosege moleu a ada agiteve ugulamoi.”
37 Eles responderam: "Permite que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda".
38 Ige Iesu abuho loui avoe, “La belahale ke la hilokaholilu. Lana valive di vatehani maleveve ke lata malei. Isi di hativeve ke nahate lata vai.”
38 Disse-lhes Jesus: "Vocês não sabem o que estão pedindo. Podem vocês beber o cálice que eu estou bebendo ou ser batizados com o batismo com que estou sendo batizado? "
39 Ige abu namihai avoe, “Ito, noeabuna nota ke malei.” Ige au namigevei avoe, “Seleveta lana bae di vatehani malei hatiale ke nahate lata maleve.
39 "Podemos", responderam eles. Jesus lhes disse: "Vocês beberão o cálice que estou bebendo e serão batizados com o batismo com que estou sendo batizado;
40 Isito di la tabagevege la di ada inuteve isi agiteve uguiavoveve ke vuvuneu daemo uoholinu. Isito Dilavau oleme tabageveale keabuna bae keve uguiavoi.”
40 mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não cabe a mim conceder. Esses lugares pertencem àqueles para quem foram preparados".
41 Kateai louge esemuiabe teni (10) keau abui hohoteau louale ke evisi abuho itumulahalu.
41 Quando os outros dez ouviram essas coisas, ficaram indignados com Tiago e João.
42 Abuho itumulahage Iesuu au esemu bahata hohavei abuho loui avoe, “La hilokage gamanie kosiveau abu ebika tabagevei isiviale ataeau valaeabemo ui isiviabe vagei.
42 Jesus os chamou e disse: "Vocês sabem que aqueles que são considerados governantes das nações as dominam, e as pessoas importantes exercem poder sobre elas.
43 Isito di isiviholinu la vaveve kateale valiho. La moleu isiviai kosive baluga holiho vaniege au ebika etolemai la mole esemu holisi isivive vai.
43 Não será assim entre vocês. Pelo contrário, quem quiser tornar-se importante entre vocês deverá ser servo;
44 Isi la moleu isiviai ivite holiho vaniege la bahatae valamo ui la isivi vai.
44 e quem quiser ser o primeiro deverá ser escravo de todos.
45 Kosealemo Atae Eseu vatae lohoaleu isiviholinu vatae kosive holige ataeau ivive ebagevaliho. Isito lohoale keu isiviale ata bahatae toelae ibinaho hatai malevege abu ukolikoli malei.”
45 Pois nem mesmo o Filho do homem veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos".
46 Katelahai lohoale keau Dielikoe velehovosege ata moagaeau elegevei abuhi tilu. Tisege Timeasi mo Batimeasi niveu keduale keu humaha vavae ugulamoi moniho ata imigevema.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos, juntamente com uma grande multidão, estavam saindo da cidade, o filho de Timeu, Bartimeu, que era cego, estava sentado à beira do caminho pedindo esmolas.
47 Keve ugulamoaleu evige Iesuu humaha kela lohoma. Ige au hoai loui avoe, “Deividi mo Iesu, dahoe uvuai di tedahonela.”
47 Quando ouviu que era Jesus de Nazaré, começou a gritar: "Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim! "
48 Ige ataeau aiohavoi avuho loui avoe, “Tobekai unela.” Ige au tota baita hoai loui avoe, “Deividi mo, dahoe uvuai di tedahonela.”
48 Muitos o repreendiam para que ficasse quieto, mas ele gritava ainda mais: "Filho de Davi, tem misericórdia de mim! "
49 Ige Iesuu ata namigevei avoe, “Hohavoge au dae lohoi.” Ige abu ni kedute ke hohavoi avuho loui avoe, “Auna nova a hoesehavovevelua momoleai lohonela.”
49 Jesus parou e disse: "Chamem-no". E chamaram o cego: "Ânimo! Levante-se! Ele o está chamando".
50 Kateai louge malaha keu au dabae ogo iamoi mamoi solekavesite Iesue lohonu.
50 Lançando sua capa para o lado, de um salto, pôs-se de pé e dirigiu-se a Jesus.
51 Ige Iesuu namihai avoe, “A isiviale di ono vade ahoe vai.” Ige au loui avoe, “Kosive, di isiviale di ni hoesehavoge di tota niai.”
51 "O que você quer que eu lhe faça? ", perguntou-lhe Jesus. O cego respondeu: "Mestre, eu quero ver! "
52 Ige Iesuu namihai avoe, “A uvu mai daemo mamoalemo a nina duaveage niai tenela.” Kateige solekavesite malaha ke niu duaveage au niai Iesu ehomai tinu.
52 "Vá", disse Jesus, "a sua fé o curou". Imediatamente ele recuperou a visão e seguia a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.