Marcos 10
Buka Tumute (KPX) vs BKJ
1 Iesuu kateaito ata kebia halevei Diudia vatae velemai Diodani e ke houi vaki moleve tinu. Keve tige tota ata moagaeau avue lohoge au au vamale ke nahate vai haivenu.
1 E ele levantando-se dali, foi para o litoral da Judeia, além do Jordão; e novamente a multidão recorre a ele; e, como era seu costume, ele os ensinou novamente.
2 Ige Balisia ataeau lohoale Iesu lobohavoho belahai avoe, “A huhuige malaha moleu au mahina halege kena menaka egumanu. Emena.”
2 E os fariseus vindo até ele, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Ige Iesuu belagevei avoe, “Mosese menakau vaveve katealemo ono vade lounu.”
3 E ele, respondendo, disse-lhes: O que Moisés vos ordenou?
4 Ige abu namihai avoe, “Mosese menakau loui avoe, ‘Malaha oleu au mahina haleho vaniege vasohuta au mahina haleveve beiba hisaliaito bae keate ke halei.’”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiá-la.
5 Ige Iesuu tota namigevei avoe, “Dilava menaka ehovaveve kemo la uvuu toloike vage Moseseu mahina haleveve humaha ke alavonu.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações ele vos escreveu esse mandamento.
6 — ausente —
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 — ausente —
7 Por isso deixará o homem pai e mãe, e se unirá à sua esposa;
8 Katealemo abu bae avui molemo igaegaealivebene. Isito abuna molehi igaetolahai.
8 e eles dois serão uma só carne; e assim não são mais dois, mas uma só carne.
9 Dilavaike mahinuvuale kebia malevei igaetoige abu mole holoevei igaetoalu. Katealemo atabe lako kebia tasalievelive.”
9 Portanto, o que Deus uniu, nenhum homem o separe.
10 Kateai louniale halei oe uvue tige esemuiabeau avue tiale au hoto louale kemo luleleholisi belahalu.
10 E, em casa, os seus discípulos o perguntaram novamente acerca do mesmo assunto.
11 Ige Iesuu namigevei avoe, “Malaha oleu au mahina halei keate mole melameniege au keate ke vavamo vavoloike au ke vanu.
11 E ele lhes disse: Qualquer que despedir a sua esposa e casar com outra, comete adultério contra ela.
12 Ige ke nahate mesoho keate moleu au kolia halei malaha mole melameniege au kolia ke vavamo vavoloike au ke vanu.”
12 E, se a mulher despedir a seu marido, e casar com outro, ela comete adultério.
13 Vani mole ata degomoleau abu ese malei Iesue lohoi isiviale au levevei hoesegevei. Isito Iesu esemuiau kebia iovei avoe, “Halevai teve.”
13 E lhe traziam criancinhas, para que as tocasse; e os seus discípulos repreendiam aos que as traziam.
14 Ige Iesuu ke elehai itumuai au esemuho loui avoe, “Lainaho eseese keluevelive. Isege abu dae lohoi. Kosealemo eseese kebia uvunahate vamale keabuna Dilava adae vuvunemo ui.
14 Mas Jesus, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as impeçais; porque de tais é o reino de Deus.
15 Seleveta di la namigevema. Oleuoleu eseese kobia uvunahate vaholiliege abu bae Dilava adae vuvunemo ulivebene.”
15 Na verdade eu vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criancinha, não entrará nele.
16 Kateai louito eseese kebia malevei au vudimo otovei au ada malei tataeabemo otovei hoesegevenu.
16 E ele, tomando-as nos seus braços, impôs suas mãos sobre elas, e as abençoou.
17 Iesuu kateaito halevei tiho vasege malaha moleu bibuai lohoaleu vudivemo kome bokoai vata bisi belahai avoe, “No haivemale atae dua, dana ono vade igae vai ukolikoli mai.”
17 E, estando ele pelo caminho, veio ali alguém correndo, e ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: Bom Mestre, o que farei para que eu possa herdar a vida eterna?
18 Ige Iesuu namihai avoe, “Osiohoike a dahoe loui kosea, ‘Atae dua.’ Atabeu duave holioholinu. Isito Dilava igaeu duave.
18 E Jesus lhe disse: Por que tu me chamas bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 A menaka koseale hilokaevenu. ‘Ainaho ata havegelive. Ainaho mole keatehi ladevegelive. Ainaho mole vavogevelive. Ainaho mole lobogevelive. Ainaho molemo loboe vaveve vagelive. Isi a mamata a neinatae hoto evisi hoesegevenela.’”
19 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás, honra a teu pai e a tua mãe.
20 Ige malaha keu loui avoe, “No haivemale ata, di esebuluta menaka kebia bahata ehovei lohoma.”
20 E ele respondeu, dizendo: Mestre, tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
21 Kateai louge Iesuu avuho isiviai niavai loui avoe, “A a louale ke bahata vanu. Isito a vaveve ko igae vaholiale talive vai a kunai ke bahata malei voiai ibinave malei kunaiholimale kebia oveito lohoi di ehomanela. Ilive elike otogoe ibinae dua manela.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai pelo teu caminho, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Ige malaha keu au kunai moaga ke malei ata oveveve ke evisi uvu baluganu.
22 Mas ele, entristecendo-se com o que foi dito, foi embora afligido; pois ele tinha grandes posses.
23 Kateige Iesuu au esemu niavei lotai abuho loui avoe, “Kunaite keau otogoe tiveve keu tolo seleveanu.”
23 E Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ige esemuiabeau vikolahage au tota namigevei avoe, “Di esemuia, olemeau kunai huhu balugamale keau otogoe tiveve keu tolo seleveanu.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras. Mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas entrar no reino de Deus!
25 Ovo kamela keu nilae vahamo tiveve keu anekianu. Iale ke nahate kunaite keu otogoe tiveve keu anekianu.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo olho da agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Ige esemuiabeau hotove ke evisi viko balugai moleho loui avoe, “Kunaite keabuna otogoe tioholige oleme igae abuna otogoe tai.”
26 E eles ficaram extremamente admirados, dizendo entre si: Quem então, poderá ser salvo?
27 Kateai louge Iesuu niavei abuho loui avoe, “Kunaite keau otogoe tiveve keu ataemo anekianu. Isito keu Dilavaemo anekiholinu. Nahi hilokage vaveve bahata keau Dilavaemo toloholilu.”
27 E Jesus, olhando para eles, disse: Com homens isso é impossível, mas não com Deus; porque com Deus todas as coisas são possíveis.
28 Kateige Bitau avuho loui avoe, “Di louge evi. Noeau no onobenobe bahata halevai a ehovalu.”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 — ausente —
29 E Jesus, respondendo, disse: Na verdade eu vos digo que não há nenhum homem, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 — ausente —
30 que não receba cem vezes mais, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Isito di louge evive. Novae vani komo ata olemeau atae nimo ivite holiale keabuna bae vanie gabila Dilava nimo ivioholisi. Isege novae vani komo ata olemeau atae nimo ivite holioholiale keabuna bae vanie gabila Dilava nimo ivite holisi.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos, e os últimos, primeiros.
32 Iesuu kateai louito au esemuho uli holisi Dielusalema humahala tisege esemuiabeau ke elehage uvuiabeu kibikibianu. Ige ata degomoleau kebia ehovei lohoale kebiata vabulahalu. Ige Iesuu ke hilokai au esemu tuelo (12) holoevei lilikateve tialeu ono vadeu gabie avuemo lohoveve ke loui haivema.
32 E eles estavam no caminho, subindo a Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, ele tomando novamente os doze, começou a dizer-lhes as coisas que deviam acontecer com ele,
33 — ausente —
33 dizendo: Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes, e aos escribas, e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 — ausente —
34 e eles zombarão dele, e o açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
35 Iesuu ke louge uoholige Sebedi mo abuita Diemisi isi Dioni keau Iesu namihai avoe, “No haivemale ata, no isiviale no isivie hoto loui a namihai.”
35 E Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele, dizendo: Mestre, queremos que tu nos faças o que nós desejamos.
36 Ige Iesuu namigevei avoe, “Dana laheho la isivi vade vai.”
36 E ele lhes disse: O que quereis que eu vos faça?
37 Ige abu namihai avoe, “No isiviale atagae matama keve no moleu a ada inuteve ugulamosege moleu a ada agiteve ugulamoi.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nós possamos nos assentar, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
38 Ige Iesu abuho loui avoe, “La belahale ke la hilokaholilu. Lana valive di vatehani maleveve ke lata malei. Isi di hativeve ke nahate lata vai.”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e serdes batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Ige abu namihai avoe, “Ito, noeabuna nota ke malei.” Ige au namigevei avoe, “Seleveta lana bae di vatehani malei hatiale ke nahate lata maleve.
39 E eles lhe disseram: Nós podemos. Jesus, porém, disse-lhes: De fato, bebereis o cálice que eu bebo, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Isito di la tabagevege la di ada inuteve isi agiteve uguiavoveve ke vuvuneu daemo uoholinu. Isito Dilavau oleme tabageveale keabuna bae keve uguiavoi.”
40 porém, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não é meu para dar; mas o será dado àqueles a quem está preparado.
41 Kateai louge esemuiabe teni (10) keau abui hohoteau louale ke evisi abuho itumulahalu.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Abuho itumulahage Iesuu au esemu bahata hohavei abuho loui avoe, “La hilokage gamanie kosiveau abu ebika tabagevei isiviale ataeau valaeabemo ui isiviabe vagei.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, exercem senhorio sobre eles, e que sobre eles uns dos seus grandes exercem autoridade.
43 Isito di isiviholinu la vaveve kateale valiho. La moleu isiviai kosive baluga holiho vaniege au ebika etolemai la mole esemu holisi isivive vai.
43 Mas não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será o vosso ministro,
44 Isi la moleu isiviai ivite holiho vaniege la bahatae valamo ui la isivi vai.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Kosealemo Atae Eseu vatae lohoaleu isiviholinu vatae kosive holige ataeau ivive ebagevaliho. Isito lohoale keu isiviale ata bahatae toelae ibinaho hatai malevege abu ukolikoli malei.”
45 Porque até mesmo o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Katelahai lohoale keau Dielikoe velehovosege ata moagaeau elegevei abuhi tilu. Tisege Timeasi mo Batimeasi niveu keduale keu humaha vavae ugulamoi moniho ata imigevema.
46 E eles chegaram a Jericó; e, saindo ele de Jericó com os seus discípulos e um grande número de pessoas, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado ao lado da estrada, mendigando.
47 Keve ugulamoaleu evige Iesuu humaha kela lohoma. Ige au hoai loui avoe, “Deividi mo Iesu, dahoe uvuai di tedahonela.”
47 E, ele ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Ige ataeau aiohavoi avuho loui avoe, “Tobekai unela.” Ige au tota baita hoai loui avoe, “Deividi mo, dahoe uvuai di tedahonela.”
48 E muitos mandaram que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Ige Iesuu ata namigevei avoe, “Hohavoge au dae lohoi.” Ige abu ni kedute ke hohavoi avuho loui avoe, “Auna nova a hoesehavovevelua momoleai lohonela.”
49 E Jesus, parando, ordenou que ele fosse chamado; e eles chamaram o homem cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo, levanta-te; ele te chama.
50 Kateai louge malaha keu au dabae ogo iamoi mamoi solekavesite Iesue lohonu.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi até Jesus.
51 Ige Iesuu namihai avoe, “A isiviale di ono vade ahoe vai.” Ige au loui avoe, “Kosive, di isiviale di ni hoesehavoge di tota niai.”
51 E Jesus, respondendo, disse-lhe: O que queres que eu te faça? E o homem cego lhe disse: Senhor, que eu receba a minha visão.
52 Ige Iesuu namihai avoe, “A uvu mai daemo mamoalemo a nina duaveage niai tenela.” Kateige solekavesite malaha ke niu duaveage au niai Iesu ehomai tinu.
52 E Jesus lhe disse: vai no teu caminho, a tua fé te curou. E ele imediatamente recebeu visão, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.