Lucas 24

Buka Tumute (KPX) vs BKJ

Sair da comparação
1 Iliale Sande vavita vae hodohodota keate keau mulamula nehe bevuale ke malei Iesu vutae tilu.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Tiale keve velehovoge mune balugau Iesu vuta bamuale keu vovolovai badive ua.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Ige abu mune ke vahae tialeau isiviai Iesu vava elehai. Isito abu tiale elehaholilu.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Isi keve lavisi ke huhulahai dolodololahasege malaha mole abuita ogo levolevote vale keau solekavesite abue loholu.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Ige keate keau vabulahai kome bokoai vata bisi holuiavolu. Ige malaha keau namigevei avoe, “Kou alue vutae matama. Iale la osiohoike kove atau nita uale ke kaovama.
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Keu komo uoholinu. Dilavau etuvage keu hovelahanu. Au Galilie ui laheho louale ke lana huhulahalu.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Au loui avoe, ‘Ata molena Atae Eseho haiai mai atae toela ovege abuna mai idie domo hamai. Iniege vanie ni abuita igaetaeabuna uoholige auna tota hovelahai.’”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Kateai louge keate keau Iesu hoto ke huhulahalu.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Isi vutave halevai hoidevei tiale vaveve ke loui Iesu abostolo leveni (11) kebia haivei esemu bahata kebiata haivelu.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Keate kebia iviabeike koea. Meli Magidaleni, Dioana, Diemisi neina Meli isi keate degomole.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ige Iesu esemu keau hoto ke evisi loui avoe, “Lana tilogoike vaime loboe hoto ke louma.” Isi kateai hotoeabe evioholilu.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Isito Bitau ke evisi hovelahai bibuai tiale vutavela velemanu. Isi holumai ke vahae niai elehage abu viliale ogo ke unahau ua. Ige au hoilahai au oe tiale vaveve ke huhuai avoe, “Vaveve kou oleve kateanu.”
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Vani ke igaemo Iesu esemu abuita keau olahai o mole ivi Emeasi keve tilu. Dielusalema halei o keho tiale egeveu haeava sisina ada mole isi abui.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Abu avui taime humaha tavae abu Iesuemo vaveve vamale ke moleho loui tima.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Katelahai ke lousege Iesuu iaeabe tialeu abuemo tinu.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Ige abu elehaito ke hilokaholilu.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Ige Iesuu namigevei avoe, “La avui ono vadeike moleho loui lohoma.” Kateai louge abu avui lavisi uvulahalu.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Ige malaha mole ivi Keliobasi keu namihai avoe, “Ata bahata Dielusalemae umale keau vaveve moleu aike Dielusalemae velemale ke hilokalu. Isito a igaenike ke hilokaholinu.”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Ige au belagevei avoe, “Vaveve onoleike.” Ige abu loui avoe, “Vaveve kosealeike abu valu. Nasaleta malaha mole Iesu keu belovetae ata. Iale Dilavau vuvune omige au vaveve nimolete vai hoto vuvunete louge ata bahataeau ke elehai vahaeholahai hoesehavolu.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Isito no dubu nalimale kosive isi oe kosive keau ke mai gamani ata ovege abu loui avoe, ‘Auna hatai.’ Isime mai idie domo hamalu.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 No subuta huhulahai kosea, ‘Kena bae kosive holisi Iselala ata tedaevei.’ Isito keu hatiale aike vanie ni abuita igaeta uoholinu.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ige nova vavita no keate degomoleau hoto mole louge no ke evisi vikolahalu. Abu vae hodohodota tialeau vutave velehovolu.
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Keve velehovoi Iesu vava kaovage uoholinu. Isime hoidevei lohoale no namigevei avoe, ‘No anelu abuita elegevege keau no namigevei avoe, Keu hovelahanu.’
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Isege no ata degomoleau vutave tiale elehage uoholige abu loui avoe, ‘Keate keau hoto seleveike abu loulu.’”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Abu deiada ke louge uoholige Iesuu namigevei avoe, “La keau vaveve kemo luleleholilu. Isi belovetaeau louale hoto ke la solekai evisi maholilu.
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Belovetau louale ke nahate Kelisona vatehani malei hatai hovelahai tota au otogoe ataga nehe ke mai. Lana ke hilokalu.”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Kateai louito subuta Moseseu hotove hisaliale isi beloveta bahataeau hisaliale ke loui kebia haivenu.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Au kateai haivelage abu tiale o nehe abu avue tiveve ke vavae loholu. Isege Iesuu isiviale eve tai.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Isito abu negobedai kelulahai namihai avoe, “Vau loalelua nohehi unela.” Ige au tiale abuhi ua.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Iniale abuhi lovi iliho uguiavosege au valava mai hoesehavoito vakoai malei ovenu.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Kateai lovi ovesege niabeu alamo seleveage abu bae lulelelahai Iesu hilokalu. Isege au solekavesite uoholinu.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Ige abu mole namigevei avoe, “Keu humaha tavae nahehi hotohotoai Bukae Hoto loui nahi haiveale hotove keu venee nahate vanu.”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 — ausente —
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 — ausente —
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Ige malaha abuita keau abuta namigevei avoe, “Nota humaha tavae katelahalu. Isito no Kosive ke hilokaholilu. Ige au valava vakoai noevesege no bae hilokalu.”
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Ata abui keau kateai namigevesege Iesuu solekavesite vigoeabemo lamisi ua. Isi namigevei avoe, “Lana ue dua vama.”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ige abu ke elehai huhulahai avoe, “Mesoho aluike no ko elehalu.” Isime vabue toela valu.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Katelahage au namigevei avoe, “Osiohoike la uvuu kibikibianu. Oleve katealemoike la uvuu dolodoloanu.
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Isito di adau di veloti samagulahale ko elegeveve. Dailike ko. Dau alu holioholinu. Alu keau misioholisi itavaholilu. Isito dau kateholinu. Iale daela holisi hilokave.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Kateai namigeveito au ada isi au velo malei haivenu.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Ige abu ke elehai vahaeholahaito ke huhulahai dolodololahalu. Isege au belagevei avoe, “La ivevebena ua.”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Kateai louge abu huena mole mahoale ivi mai omilu.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Ige au ke mai vudiabemo inu.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Isi namigevei avoe, “Di subuta lahehi ui hoto koseale loui la namigevenu. ‘Di vaveve bahata Moseseu subuta hisaliale, belovetaeau hisaliale isi Samusimo hisaliale keabuna bahata seleve holisi.’”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Kateai louito uvuiabe alavoge abu bae Bukae Hoto kemo lulelelahalu.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Ige au haivei avoe, “Bukae Hotou louale Kelisona vatehani malei hatiniege vanie ni abuita igaetaeau uoholisege auna tota hovelahai.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Auna hovelahage ataveabuna ivivemo ata haivei namigevege abuna vaveve toela halevage Dilavana ulihai. Ige abuna vasohuta Dielusalema kove ata haiveito gabie bae vata bahatae tai ata haivei.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Bukae Hotou louale keu seleve holige la vaveve ke bahata elehai hilokalu.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Isito kove usege di Mamau louale ke di di Munana Tumute hanavoge au la malevei negotievei.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Iesuu hoto ke louge uoholige au au esemu holoevei Dielusalemae halei Beteni oe tinu. Keve tiale au ada ebagemai kebia hoesegevenu.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Hoesegeveito halevei otogoe veatisi tinu.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Veatisi tisege abu hoesehavoito halevai vahaehota hoidevei Dielusalemae loholu.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Iliale vani bahata Diue dubu baluga keve Dilava hoesehavoma.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.