Lucas 18

Buka Tumute (KPX) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Vani mole Iesuu dovudovue hoto mole loui au esemu haivei isiviale abu guliguliai kemo kabebi halevai.
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Hoto keu koseanu. “O molemo kotae hoto evimale kosive moleu ua. Kosive keu Dilava vabuhavoholisi ata hoesegeveholima.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 Iale o kemo gobu moleu ua. Gobu kena vani bahata kosive ke oe lohoniege au deiada loui namihai isivialeike ata moleu aiohavomale kemo au tedahoi.
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 Isito vani moaga kotae kosive keu keate ke tedahoholinu. Ige keate keu negobedai namihalage kosive keu bae huhuai avoe, ‘Di Dilava vabuhavoholisi ata hoesegeveholimale kemo di bae keate ke tedaholivebene.
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 Isito keate keu lohoi di namihalage di homasiale kemo dana tedahoi. Mesoho dana keate ke tedahoholige keate kena vani baita dae lohoi di namihagei.’”
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 Iesuu kateai louito tota namigevei avoe, “Lana kosive toelau louale ke evilu. Keu kosive toela. Isito keu keate ke hoto evisi tedahonu.
6 E o Senhor continuou:
7 Iale la huhuige Dilava ata seleve keabuna vanimo vavimo ninalahai namihage Dilavana valive au ata kebia tedaevei. Mena auna vali vesokanata bae tedaevei.
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 Ba, di la namigevei. Auna solekai kebia tedaevege abuna ue dua vai. Isito Atae Esena valive vatae lohoniege evievi ata moaga elegevei. Emena.”
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 Iesuu tota dovudovue hoto mole loui isiviale ataeau abu ebia malei hatui ata degomoleho isiviholimale kebia haivei.
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 Isi loui avoe, “Ata abuiau dubue guliguliho tilu. Moleu Balisia ata. Isege moleu takesi malemale ata.
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 Ige Balisia ata keu tiale lamisi guliguliai avoe, ‘Dilava, di vahaehoanu. Ata degomoleau vavoloai moni malei keatehi ladevema. Isito dau vaveve toela kateale vaholima. Dau takesi malemale kebia nahate vai moni vavoloholima.
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 Bula igae uvumo di a hoesehavoliho vani abui lovi ioholisi di taidi aoma.’
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 Isito takesi malemale keu atae iae lamisi ehue nioholisito holumai au ebiamo au ada bisi loui avoe, ‘Dilava, dau atae toela. Iale daho uvuai di tedaho.’”
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 Iesuu deiada ke louito tota namigevei avoe, “Di la namigevege evive. Dilavau takesi malemale ke toelamo hoesehavoge uvue duamo oe tinu. Isito Balisia ata ke vaveve toelau ua. Kosealemo oleu au ebika ebagemale ke Dilavana etolemai. Isito oleu au ebika etolemale ke Dilavana ebagemai.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Vani kela keate degomoleau abu ese malei lohoi isivialeike Iesuu levevei hoesegevei. Isito Iesu esemuiau kebia elegevei iovei avoe, “Halevai teve.”
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 Katelahage Iesuu hohavei avoe, “Lainaho eseese kebia keluevelive. Isege abu dae lohoi. Abu dae lohoale keu duave. Kosealemo eseese kobia uvunahate vamale keabuna Dilava adae vuvunemo ui.
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 Seleveta di la namigevege evive. Oleuoleu eseese kobia uvunahate vaholiliege abu bae Dilava adae vuvunemo ulivebene.”
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 Ige Diue kosive moleu Iesu namihai avoe, “No haivemale atae dua, dana onole vai ukolikoli mai.”
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 Ige Iesuu namihai avoe, “A osiohoike daho loui kosea, ‘Atae dua.’ Atabeu duave holioholinu. Isito Dilava igaeu duave.
19 Jesus respondeu:
20 Au Dilava menaka hilokanu. Menaka keau loui avoe, ‘Ainaho mole keatehi ladevegelive. Ainaho ata havegelive. Ainaho vavoloagelive. Ainaho mole lobogelive. Isi a mamata a neinatae hoto evisi hoesegevenela.’”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 Ige malaha keu Iesu namihai avoe, “Di esebuluta menaka kebia bahata ehovei lohoma.”
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 Ige Iesuu hoto ke evisi avuho loui avoe, “A louale ke bahata a vanu. Isito a vaveve ko igae vaholiale talive a kunai ke bahata malei voiai monive malei kunai holimale kebia oveito lohoi di ehomanela. Ilive elike otogoe ibinae dua manela.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 Hoto kateale louge malaha keu ke evisi uvu balugai halei tinu. Kosealemo keu kunai balugate ata.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 Kateige Iesuu ke elehai loui avoe, “Kunaite keau otogoe tiveve keu tolo seleveanu.
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 Ovo mole ivi kamela keu nilae vahamo velemaveve keu anekianu. Iale ke nahate kunaite keau otogoe tiveve keu anekianu.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Ige ataeau ke evisi namihai avoe, “Kunaite keau otogoe tioholige oleme igaeabuna otogoe tai.”
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Ige Iesuu namigevei avoe, “Vaveve katealeu ataemo anekianu. Isito Dilavau ke vaveve hiloka.”
27 Jesus respondeu:
28 Ige Bitau avuho loui avoe, “Di louge evi. Noeau no onobenobe bahata halevai a ehovalu.”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu:
30 — ausente —
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Iesuu kateaito au esemu tuelo (12) unaha kebia holoevei lilikateve tiale kebia namigevei avoe, “Evive. Nahi Dielusalemae timale kove belovetaeau subuta hisaiale hoto ke bahataeabuna Atae Esemo lohoi.
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 Ataeabuna ke mai Diue ata holioholiale kebia ovege abuna hehavoi avuemo violahai visuhavoi.
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 Keu uoholige abuna mai hamage auna hatai. Isito vani abuita igaetaeabuna uoholige auna tota hovelahai.”
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 Kateai louge esemuiabe keau hoto ke evisi dolodololahalu. Abu evisito ihuve ke hilokaholilu.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Abu tiliale Dieliko oe vavae tisege malaha mole ni kedute keu humahamo ugulamoi moniho ata imigevema.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 Iale keu usege ata moagaeau lohoi evihai tima. Ige au ke evisi belagevei avoe, “La osioma.”
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 Ige abu namihai avoe, “Nasaleta ata mole Iesu keike ko nahiela lohoma.”
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 Ige ni kedute keu baita hoai loui avoe, “Deividi mo Iesu, dahoe uvuai di tedahonela.”
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 Kateai louge ataeau vavavemo uale keau keluai namihai avoe, “Tobekai unela.” Kateai louge malaha keu hotoeabe ke evioholisito negobedai hoai avoe, “Deividi mo, dahoe uvuai di tedahonela.”
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 — ausente —
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 — ausente —
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 Ige Iesu avuho loui avoe, “Duave au a uvu mai daemo mamoalemo a nina duaveai. Iale nianela.”
42 Então Jesus disse:
43 Kateai lousege keu nianu. Isi Iesu ehomai tiale Dilava hoesehavonu. Ige ataeau ke elehai abuta Dilava hoesehavolu.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.