Lucas 18

Buka Tumute (KPX) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Vani mole Iesuu dovudovue hoto mole loui au esemu haivei isiviale abu guliguliai kemo kabebi halevai.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 Hoto keu koseanu. “O molemo kotae hoto evimale kosive moleu ua. Kosive keu Dilava vabuhavoholisi ata hoesegeveholima.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Iale o kemo gobu moleu ua. Gobu kena vani bahata kosive ke oe lohoniege au deiada loui namihai isivialeike ata moleu aiohavomale kemo au tedahoi.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Isito vani moaga kotae kosive keu keate ke tedahoholinu. Ige keate keu negobedai namihalage kosive keu bae huhuai avoe, ‘Di Dilava vabuhavoholisi ata hoesegeveholimale kemo di bae keate ke tedaholivebene.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Isito keate keu lohoi di namihalage di homasiale kemo dana tedahoi. Mesoho dana keate ke tedahoholige keate kena vani baita dae lohoi di namihagei.’”
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Iesuu kateai louito tota namigevei avoe, “Lana kosive toelau louale ke evilu. Keu kosive toela. Isito keu keate ke hoto evisi tedahonu.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Iale la huhuige Dilava ata seleve keabuna vanimo vavimo ninalahai namihage Dilavana valive au ata kebia tedaevei. Mena auna vali vesokanata bae tedaevei.
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Ba, di la namigevei. Auna solekai kebia tedaevege abuna ue dua vai. Isito Atae Esena valive vatae lohoniege evievi ata moaga elegevei. Emena.”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Iesuu tota dovudovue hoto mole loui isiviale ataeau abu ebia malei hatui ata degomoleho isiviholimale kebia haivei.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Isi loui avoe, “Ata abuiau dubue guliguliho tilu. Moleu Balisia ata. Isege moleu takesi malemale ata.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ige Balisia ata keu tiale lamisi guliguliai avoe, ‘Dilava, di vahaehoanu. Ata degomoleau vavoloai moni malei keatehi ladevema. Isito dau vaveve toela kateale vaholima. Dau takesi malemale kebia nahate vai moni vavoloholima.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Bula igae uvumo di a hoesehavoliho vani abui lovi ioholisi di taidi aoma.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 Isito takesi malemale keu atae iae lamisi ehue nioholisito holumai au ebiamo au ada bisi loui avoe, ‘Dilava, dau atae toela. Iale daho uvuai di tedaho.’”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Iesuu deiada ke louito tota namigevei avoe, “Di la namigevege evive. Dilavau takesi malemale ke toelamo hoesehavoge uvue duamo oe tinu. Isito Balisia ata ke vaveve toelau ua. Kosealemo oleu au ebika ebagemale ke Dilavana etolemai. Isito oleu au ebika etolemale ke Dilavana ebagemai.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Vani kela keate degomoleau abu ese malei lohoi isivialeike Iesuu levevei hoesegevei. Isito Iesu esemuiau kebia elegevei iovei avoe, “Halevai teve.”
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Katelahage Iesuu hohavei avoe, “Lainaho eseese kebia keluevelive. Isege abu dae lohoi. Abu dae lohoale keu duave. Kosealemo eseese kobia uvunahate vamale keabuna Dilava adae vuvunemo ui.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Seleveta di la namigevege evive. Oleuoleu eseese kobia uvunahate vaholiliege abu bae Dilava adae vuvunemo ulivebene.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Ige Diue kosive moleu Iesu namihai avoe, “No haivemale atae dua, dana onole vai ukolikoli mai.”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Ige Iesuu namihai avoe, “A osiohoike daho loui kosea, ‘Atae dua.’ Atabeu duave holioholinu. Isito Dilava igaeu duave.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Au Dilava menaka hilokanu. Menaka keau loui avoe, ‘Ainaho mole keatehi ladevegelive. Ainaho ata havegelive. Ainaho vavoloagelive. Ainaho mole lobogelive. Isi a mamata a neinatae hoto evisi hoesegevenela.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ige malaha keu Iesu namihai avoe, “Di esebuluta menaka kebia bahata ehovei lohoma.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Ige Iesuu hoto ke evisi avuho loui avoe, “A louale ke bahata a vanu. Isito a vaveve ko igae vaholiale talive a kunai ke bahata malei voiai monive malei kunai holimale kebia oveito lohoi di ehomanela. Ilive elike otogoe ibinae dua manela.”
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Hoto kateale louge malaha keu ke evisi uvu balugai halei tinu. Kosealemo keu kunai balugate ata.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Kateige Iesuu ke elehai loui avoe, “Kunaite keau otogoe tiveve keu tolo seleveanu.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ovo mole ivi kamela keu nilae vahamo velemaveve keu anekianu. Iale ke nahate kunaite keau otogoe tiveve keu anekianu.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ige ataeau ke evisi namihai avoe, “Kunaite keau otogoe tioholige oleme igaeabuna otogoe tai.”
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Ige Iesuu namigevei avoe, “Vaveve katealeu ataemo anekianu. Isito Dilavau ke vaveve hiloka.”
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Ige Bitau avuho loui avoe, “Di louge evi. Noeau no onobenobe bahata halevai a ehovalu.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 — ausente —
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 — ausente —
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Iesuu kateaito au esemu tuelo (12) unaha kebia holoevei lilikateve tiale kebia namigevei avoe, “Evive. Nahi Dielusalemae timale kove belovetaeau subuta hisaiale hoto ke bahataeabuna Atae Esemo lohoi.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Ataeabuna ke mai Diue ata holioholiale kebia ovege abuna hehavoi avuemo violahai visuhavoi.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Keu uoholige abuna mai hamage auna hatai. Isito vani abuita igaetaeabuna uoholige auna tota hovelahai.”
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Kateai louge esemuiabe keau hoto ke evisi dolodololahalu. Abu evisito ihuve ke hilokaholilu.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Abu tiliale Dieliko oe vavae tisege malaha mole ni kedute keu humahamo ugulamoi moniho ata imigevema.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Iale keu usege ata moagaeau lohoi evihai tima. Ige au ke evisi belagevei avoe, “La osioma.”
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Ige abu namihai avoe, “Nasaleta ata mole Iesu keike ko nahiela lohoma.”
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Ige ni kedute keu baita hoai loui avoe, “Deividi mo Iesu, dahoe uvuai di tedahonela.”
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Kateai louge ataeau vavavemo uale keau keluai namihai avoe, “Tobekai unela.” Kateai louge malaha keu hotoeabe ke evioholisito negobedai hoai avoe, “Deividi mo, dahoe uvuai di tedahonela.”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 — ausente —
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 — ausente —
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Ige Iesu avuho loui avoe, “Duave au a uvu mai daemo mamoalemo a nina duaveai. Iale nianela.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Kateai lousege keu nianu. Isi Iesu ehomai tiale Dilava hoesehavonu. Ige ataeau ke elehai abuta Dilava hoesehavolu.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.