Lucas 18
Buka Tumute (KPX) vs BKJ
1 Vani mole Iesuu dovudovue hoto mole loui au esemu haivei isiviale abu guliguliai kemo kabebi halevai.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Hoto keu koseanu. “O molemo kotae hoto evimale kosive moleu ua. Kosive keu Dilava vabuhavoholisi ata hoesegeveholima.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Iale o kemo gobu moleu ua. Gobu kena vani bahata kosive ke oe lohoniege au deiada loui namihai isivialeike ata moleu aiohavomale kemo au tedahoi.
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Isito vani moaga kotae kosive keu keate ke tedahoholinu. Ige keate keu negobedai namihalage kosive keu bae huhuai avoe, ‘Di Dilava vabuhavoholisi ata hoesegeveholimale kemo di bae keate ke tedaholivebene.
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Isito keate keu lohoi di namihalage di homasiale kemo dana tedahoi. Mesoho dana keate ke tedahoholige keate kena vani baita dae lohoi di namihagei.’”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Iesuu kateai louito tota namigevei avoe, “Lana kosive toelau louale ke evilu. Keu kosive toela. Isito keu keate ke hoto evisi tedahonu.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Iale la huhuige Dilava ata seleve keabuna vanimo vavimo ninalahai namihage Dilavana valive au ata kebia tedaevei. Mena auna vali vesokanata bae tedaevei.
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Ba, di la namigevei. Auna solekai kebia tedaevege abuna ue dua vai. Isito Atae Esena valive vatae lohoniege evievi ata moaga elegevei. Emena.”
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Iesuu tota dovudovue hoto mole loui isiviale ataeau abu ebia malei hatui ata degomoleho isiviholimale kebia haivei.
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 Isi loui avoe, “Ata abuiau dubue guliguliho tilu. Moleu Balisia ata. Isege moleu takesi malemale ata.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Ige Balisia ata keu tiale lamisi guliguliai avoe, ‘Dilava, di vahaehoanu. Ata degomoleau vavoloai moni malei keatehi ladevema. Isito dau vaveve toela kateale vaholima. Dau takesi malemale kebia nahate vai moni vavoloholima.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Bula igae uvumo di a hoesehavoliho vani abui lovi ioholisi di taidi aoma.’
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Isito takesi malemale keu atae iae lamisi ehue nioholisito holumai au ebiamo au ada bisi loui avoe, ‘Dilava, dau atae toela. Iale daho uvuai di tedaho.’”
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Iesuu deiada ke louito tota namigevei avoe, “Di la namigevege evive. Dilavau takesi malemale ke toelamo hoesehavoge uvue duamo oe tinu. Isito Balisia ata ke vaveve toelau ua. Kosealemo oleu au ebika ebagemale ke Dilavana etolemai. Isito oleu au ebika etolemale ke Dilavana ebagemai.”
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Vani kela keate degomoleau abu ese malei lohoi isivialeike Iesuu levevei hoesegevei. Isito Iesu esemuiau kebia elegevei iovei avoe, “Halevai teve.”
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Katelahage Iesuu hohavei avoe, “Lainaho eseese kebia keluevelive. Isege abu dae lohoi. Abu dae lohoale keu duave. Kosealemo eseese kobia uvunahate vamale keabuna Dilava adae vuvunemo ui.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Seleveta di la namigevege evive. Oleuoleu eseese kobia uvunahate vaholiliege abu bae Dilava adae vuvunemo ulivebene.”
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Ige Diue kosive moleu Iesu namihai avoe, “No haivemale atae dua, dana onole vai ukolikoli mai.”
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Ige Iesuu namihai avoe, “A osiohoike daho loui kosea, ‘Atae dua.’ Atabeu duave holioholinu. Isito Dilava igaeu duave.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Au Dilava menaka hilokanu. Menaka keau loui avoe, ‘Ainaho mole keatehi ladevegelive. Ainaho ata havegelive. Ainaho vavoloagelive. Ainaho mole lobogelive. Isi a mamata a neinatae hoto evisi hoesegevenela.’”
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ige malaha keu Iesu namihai avoe, “Di esebuluta menaka kebia bahata ehovei lohoma.”
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Ige Iesuu hoto ke evisi avuho loui avoe, “A louale ke bahata a vanu. Isito a vaveve ko igae vaholiale talive a kunai ke bahata malei voiai monive malei kunai holimale kebia oveito lohoi di ehomanela. Ilive elike otogoe ibinae dua manela.”
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Hoto kateale louge malaha keu ke evisi uvu balugai halei tinu. Kosealemo keu kunai balugate ata.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Kateige Iesuu ke elehai loui avoe, “Kunaite keau otogoe tiveve keu tolo seleveanu.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ovo mole ivi kamela keu nilae vahamo velemaveve keu anekianu. Iale ke nahate kunaite keau otogoe tiveve keu anekianu.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Ige ataeau ke evisi namihai avoe, “Kunaite keau otogoe tioholige oleme igaeabuna otogoe tai.”
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Ige Iesuu namigevei avoe, “Vaveve katealeu ataemo anekianu. Isito Dilavau ke vaveve hiloka.”
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Ige Bitau avuho loui avoe, “Di louge evi. Noeau no onobenobe bahata halevai a ehovalu.”
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 — ausente —
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 — ausente —
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Iesuu kateaito au esemu tuelo (12) unaha kebia holoevei lilikateve tiale kebia namigevei avoe, “Evive. Nahi Dielusalemae timale kove belovetaeau subuta hisaiale hoto ke bahataeabuna Atae Esemo lohoi.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Ataeabuna ke mai Diue ata holioholiale kebia ovege abuna hehavoi avuemo violahai visuhavoi.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Keu uoholige abuna mai hamage auna hatai. Isito vani abuita igaetaeabuna uoholige auna tota hovelahai.”
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Kateai louge esemuiabe keau hoto ke evisi dolodololahalu. Abu evisito ihuve ke hilokaholilu.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Abu tiliale Dieliko oe vavae tisege malaha mole ni kedute keu humahamo ugulamoi moniho ata imigevema.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Iale keu usege ata moagaeau lohoi evihai tima. Ige au ke evisi belagevei avoe, “La osioma.”
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Ige abu namihai avoe, “Nasaleta ata mole Iesu keike ko nahiela lohoma.”
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Ige ni kedute keu baita hoai loui avoe, “Deividi mo Iesu, dahoe uvuai di tedahonela.”
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Kateai louge ataeau vavavemo uale keau keluai namihai avoe, “Tobekai unela.” Kateai louge malaha keu hotoeabe ke evioholisito negobedai hoai avoe, “Deividi mo, dahoe uvuai di tedahonela.”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 — ausente —
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 — ausente —
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Ige Iesu avuho loui avoe, “Duave au a uvu mai daemo mamoalemo a nina duaveai. Iale nianela.”
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Kateai lousege keu nianu. Isi Iesu ehomai tiale Dilava hoesehavonu. Ige ataeau ke elehai abuta Dilava hoesehavolu.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.