João 13
Buka Tumute (KPX) vs VC
1 Iniale Basova vahaehoe vani keu lohoholisege vanive igaeu usege Iesuu hilokage au vata halei hoilahai au Mamae tiveve ke vaniu lohonu. Ige isiviveu au vatae esemuemo ualemo au isiviale vaveve mole vage abu elehai isivive ke hilokai.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Iale vavi kemo Iesuu au esemuhi ugulamoi lovi isege esemuiabe kebia vigomo Seteneu esemuve mole Saimoni mo Diudasi Kaliota ke uvumo Iesuho haiaveve ke huhuihuhui mai avuemo mamonu.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Isito Iesuu hilokage Mamaveu vuvune bahata ominu. Isi hilokage keu Dilavamo lohoale kemo auna tota hoilahai Dilavae tai.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 Iale abu lovi isege Iesuu hovelahai au ogo iamoi tauvela mai holovanu.
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 Isi e hai disimo ehosivai mai tiale au esemue velo totoevei tauvela keta veloeabe ulihanu.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Isi lohoale Saimoni Bita velo totoaliho vage au avuho loui avoe, “Kosive, seleveta ana di velo totoai.”
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Ige Iesuu namihai avoe, “Di aike onole vamale ko a hilokaholinu. Isito gabie ana bae hilokanela.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 Ige Bitau avuho loui avoe, “A bae di velo totoalivebene.” Ige Iesuu avuho loui avoe, “Di a velo totoholige a bae di esemu holilivebene.”
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Ige Bitau loui avoe, “Kosive, a di velo totoaniege di adata di kinata totoanela.”
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Ige Iesuu namihai avoe, “Ata oleu baita emoaniege au bae tota au vava bahata emohavolivebene. Isito auna au veloe voto unaha totoai. Iale ke nahate di la uvu hoesegevege duaveanu. Isito la vigomo ata mole igae di ke hoesehavoholinu.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 Iesuu hoto ke louale keu koseanu. Keu hilokage ata kena avuho haiai. Kemoike au loui avoe, “Di la bahata hoesegevenu. Isito la vigomo ata mole igaeu di hoesehavoholinu.”
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 Iesuu kateai loui veloeabe bahata totoai gabiaito tota au ogo mai hatui tota abuhi ugulamoi abuho loui avoe, “Lana di laemo vadeu vale ke ihu hilokalu.
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 La di ivihai daho loui kosea, ‘No haivemale ata.’ Isi daho loui kosea, ‘Kosive.’ La daho kateai louale keu duave.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Kosealemo dau la haivemale ata. Isi dau la Kosive. Iale di la velo totoale ke nahate mole velo totoeveve.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 Di aike la haiveale ke nahate vai mole hoesegeveve.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Di hoto seleve loui la namigevege evive. Esemubeu bae au kosive evihalivebene. Ige ata oleu au kosive hoto loumale keu bae au kosive ke evihalivebene.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Di aike vaveve mole vale kemo lana lulelelahai ke valiege lana vahaeholahave.
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 “Isito di hoto ko loualeu la bahataho louholinu. Di hilokage di la bahata tabagevenu. Isito la mole igaena di aiohavoi. Ige vaveveve kena Bukae Hoto mai selevetisi. Bukae Hotou loui avoe, ‘Ata moleu daiti lovi iale kena dahoe haiai.’
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 Iale hoto ke ihuu sohu lohoholisege di isiviale vasohuta la namigevei. Ilive elike gabie vaveve keu lohoge lana kemo di hoto ko mai hilokage dau di louale ata ke da.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 Di seleveta la namigevege evive. Di la hanavege ata olena la tedaevei la hoesegeveniege dataike au ke tedahoi hoesehavonu. Isi olena di tedahoi di hoesehavoniege di hanavoale keike au ke hoesehavonu.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Iesuu hoto ke loui gabiasege uvuu hamanu. Ige kemo au inuta kebia namigevei avoe, “Seleveta di la namigevege evive. La molena bae di mai atae toela ovege abuna dahavoi.”
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 Kateale louge esemuiabeau hoto ke evisi dolodololahai mole nibievei lotilu. Isi huhulahai avoe, “Kou oleike au huhuai hoto ke lounu.”
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Isege Iesu uvue esemu mole keu vavavemo ugulamoi ua.
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 Ige Saimoni Bitau esemu ke sitohavoi namihai avoe, “Iesu belahai kosea, ‘Esemu oleike au huhuai hoto ke lounu.’”
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 Kateai louge esemu keu valolahai mulumuluai Iesu namihai avoe, “Kosive, ata oleike a ke lounu.”
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Ige Iesuu namihai avoe, “Elehalive di valavae ivi mai melegimo manemei mai ata mole omige ata ke avuike ke.” Iesuu hoto ke louito valavae ivi mai melegimo manemei mai Saimoni mo Diudasi Kaliota ke ominu.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ige Diudasiu Iesu adamo lovi ke masege solekavesite Seteneu uvuvemo holomanu. Ige Iesuu Diudasiho loui avoe, “A isiviai onole valiho vaniege solekai vanela.”
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Kateai avuho louge esemuiabeau keve uguiavoale keau Iesu hotoe ihu ke hilokaholilu.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Ige degomoleau huhulahai avoe, “Diudasiu nahie moni naliale kemoike Iesuu avuho louge auna vahaeho vanie lovi voiai.” Isege degomoleau huhulahai avoe, “Mesoho Iesuu namihage auna moni malei kunaiholimale kebia ovei.” Esemu keau katelahale huhulahalu.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Isito Diudasiu Iesu adamo valavae ivi male keta solekavesite heie dobai tinu. Keu vavimoike au ke vanu.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Diudasiu halei tisege Iesuu au esemu namigevei avoe, “Atae Eseu tota au ataga maleveveu vuguvuguanu. Vani kena lohoge Atae Esena hatai hovelahage ataeabuna ke elehai Dilava ivi ebagevai.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Ataeabuna avuemo Dilava ivi ebagevage Dilavana avuta solekai au mo mai tota atagave omisi.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 Di esea, di bae vani moaga lahehi ulivebene. Ige vani mole lana di kaovaito bae di elehalivebene. Iale di Diue ata namigeveale ke nahate di la namigevei. La bae di tiveve matama keve talivebene.
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Di menakae doga laheho louge evive. Moleho isivilahai mole tedaeveve. Di laheho isiviale ke nahate vai moleho isivilahai mole tedaeveve.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 Lana moleho isivilahai mole tedaevege kemo ataeabuna hilokage laeau di esemuia.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Kateai louge Saimoni Bitau belahai avoe, “Kosive, a oleveike taliho lounu.” Ige Iesu namihai avoe, “Di tiveve matama keve a bae aike talivebene. Isito gabie ana bae di ehomai keve tenela.”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 Ige Bitau namihai avoe, “Kosive, osialemoike a daho loui kosea, ‘A bae aike daiti talivebene.’ Di isivialeike aiti talive abu ahavoi data hamai.”
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Ige Iesuu namihai avoe, “Seleveta ana isiviai daiti talive hatai. Di a namihage evinela. Novae vavimo kokoluguu hotoholisege ana di vovoho abuita igaetai kosea, ‘Di ata ke hilokaholinu.’”
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.