João 11
Buka Tumute (KPX) vs VC
1 Beteni malaha mole ivi Lasolo keu vavahanianu. Iale o kemoike amakinive abuitau ua. Moleike Mata. Ige hohove Meli.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Meli keike deholo hagote mai Iesu velomo ehosivai au kinata Iesu velo ulihanu. Iale ke amakini Lasolo keike vavahanianu.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Ige mahohoeabe keau Iesuho hoto hanavolu. Avoe, “Kosive, a uvue haokau vavahanianu.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Ige Iesuu hoto ke evisi loui avoe, “Lasolou vavahaniale ke gabiu bae hatihati mai loholivebene. Isito gabive kena Dilava ivi mai duatisi. Ige kemo Dilava moe ivitana balugai.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Iesuu Mata isi hohove isi amakinive Lasolo kebia isivi ovenu.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Isito keu Lasolo vavahanie hoto ke maito solekai tioholinu. Au hoto ke evisito au uale keve vanie ni abuita ua.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Iniale vanie ni abuita keau uoholige au au esemu namigevei avoe, “Nahi hoidevei tota Diudiae tai.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ige esemuiabeau avuho loui avoe, “No kosive, nahi aike Diudia keve usege ata keau isivialeike muneta ahavoi. Iale osialemoike a isiviale nahi tota hoidevei keve tai.”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Ige Iesuu namigevei avoe, “Nahiabuna vanimo olahaliege nahi bae ono molemo vatoi dobuluvilivebene. Kosealemo vanie agamoike nahi olahama.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Isito nahiabuna vavimo olahaliege ono molemo vatoi dobuluvisi. Kosealemo nahi hati maleholilu. Iale ke nahate nahiabuna Dilava isivi valiege nahi bae atae vaveve toela ke vabuhavolivebene.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Kateai louito tota namigevei avoe, “Nahie haoka Lasolo keu lahanu. Isito dana tiniege etuvage auna hovelahai.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Ige esemuiabeau namihai avoe, “Kosive, au lahale kemo auna momoleai.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Abu katelahai huhulahai avoe, “Lasolou laha unahanu.” Isito Iesu eu hilokage keu hatinu.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Iale kemo Iesuu inuta namigevei avoe, “Lasolou hatinu.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Di keve uoholisege au hatiale keu duave. Kosealemo dana tiniege la totonamo vaveve mole vage lana ke elehai la uvu mai daemo mavove. Iale lohoge nahi avue tai.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Ige malaha mole ivi Tomasi (ivive mole Didimasi) keu Iesu esemu degomole namigevei avoe, “Lohoge nahi avuluvuta talive elike abu hamage nahi avuluvuta haluvisi.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Abu tiliale velehovoi evige abu Lasolo mai abavuale vanie ni abuita abuita uoholinu.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Lasolo o Beteni keu Dielusalema o baluga kemo haeavaveu tu (2) maelo.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Iale Matau Meliti abu amakiniho uvulahale kemo Diue ata moagaeau o baluga ke halevai loholiale abuhi uvulahalu.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Ige Matau Iesuu lohoale hoto ke evisi o halei tiale Iesuemo tinu. Isito Meliu oe ua.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Isi tiale Iesu namihai avoe, “Kosive, a kove ubeto di amakiniu hatioholinu.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Isito di hilokage ana nova onole loui Dilava imihage auna a isivi ke vai.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ige Iesuu avuho loui avoe, “A hohona tota hovelahai.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Ige keate keu namihai avoe, “Di hilokage auna vanie gabila bae hovelahai.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Ige Iesuu namihai avoe, “Dau hovelahaveve biage. Isi dau lu maleveve ke biage. Iale oleuoleu abu uvu mai daemo mavoito haluviale keabuna bae ukolikoli malei.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Isi oleuoleu nita ui abu uvu mai daemo mavoale kebiata abuna ukolikoli malei. Iale ana di hoto ke manu.”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Ige keate keu namihai avoe, “Ito, Kosive, di hilokage au Dilava mo. Dilavau a hanavoge a vatae lohoale no tedaevemale kosive holinu.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Matau hoto ke louito hoilahai tiale tobekai au hoho Meli namihai avoe, “Kosiveu aike lohonu. Keu di namihai isivialeike a elehai.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Ige Meliu hoto ke evisi solekai hovelahai tiale Iesue tinu.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Iesuu sohu oe lohoholisito Matau avuemo tiale keve usege Meliu avuemo tinu.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Ige Diue ataeau Meliluvuta uvulahale keau elehage Meliu solekai hovelahai tige abu ehovai tilu. Kosealemo keau huhuige Meliu au amakini vutae ninalihoike au tinu.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Isi tiale keu Iesu uale kela velemai vudivemo kome bokoai vata bisi avuho loui avoe, “Kosive, a kove ubeto di amakiniu hatioholinu.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Kateai avuho loui ninage Diue ataeau avuluvuta lohoale kebiata ninalahalu. Ige Iesuu kebia elegevege uvuu hamanu.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Ige Iesuu belagevei avoe, “La oleve abavulu.” Ige abu namihai avoe, “Kosive, loholive elehanela.”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Kateai louge Iesuu ninanu.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Ige Diue ataeau ke elehai moleho loui avoe, “Elehave. Keu avuho uvu baluganu.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ige degomoleau loui avoe, “Ose keike ni kedute ke ni hoesehavoge au nianu, e. Iale au osiohoike solekai loholive Lasolo hoesehavoge au vavahanimo momoleholisito unata bae au hatisege iave lohonu.”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Kateisege uvuu tota Iesu hamage au halei vutave tinu. Vutave keu metae vaha nahate. Iale mune moleu vutave ili ke bamunu.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Ige Iesuu ata namigevei avoe, “Mune ke evovoave.” Kateai louge hatiale ke amakini Mata keu Iesu namihai avoe, “Kosive, no ke abavuale vanie ni abuita abuitaeau uoholilu. Iale kena hisiai.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Ige Iesuu avuho loui avoe, “Di subuta aho loui kosea, ‘Ana a uvu mai daemo mamoniege Dilava vuvune vaveve ke elehanela.’ Dana aho kateai lounu, e.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Kateai keate keho lousege abu mune ke evovoalu. Ige Iesuu ehue niai loui avoe, “Di Mama, a di hoto eviale kemo di a vahaeho vanu.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Di hilokage a vani bahata di hoto evima. Isito ata kobiau kove uale kemoike di hoto ko loui isivialeike abu ke evisi hilokage a di hanavonu.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Kateai louito ke iae baita hoai loui avoe, “Lasolo, velemai loho.”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Kateai hoage hatiale keu velemai lohonu. Velemai lohoge abu subuta ogota viliale keu sohu vavavemo ua. Ige nive viliale keta emo ua. Ige Iesuu ata namigevei avoe, “Vavavemo ogo ke bodiage auna oai tai.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Kateige Diue ataeau Meliluvuta uvulahaho lohoale kebia degomoleau Iesu vaveve ke elehai abu uvu mai avuemo mavolu.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Isege degomoleau hoidevei tiliale Iesuu vale hoto ke loui Balisia ata namigevelu.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Ige Balisia ata keau dubu nalimale kosivebiahi igaetolahai hotohotoai mole namigevei avoe, “Iesu keu vikoe vaveve moaga vaevenu. Iale nahiabuna ono vade igae avuemo vai.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Nahiabuna ke nimo tahoige kena vani bahata katelage ata bahataeabuna ehovai ivive ebagevage Loma gamani kosive abuna loholiege nahie dubu baluga koilahai nahie ata bahata havehatui.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Kateai louge kebia vigomo dubu nalimale kosive baluga Kaiabasi keu hovelahai namigevei avoe, “La keau luleleholilu.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Nahi ata ke igae hamage au hatige keu duave. Onoilage ata ke igaeho Loma ataeau loholiege nahie ata bahata havehatuge uoholima.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Keu hoto ke louale keu au isivimo louholinu. Isito keu dubue kosive baluga holiale kemoike au Iesuu Diue ataho hativeve ke hilokai lounu.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Au hoto ke louale keu Diue ata unahaho au louholinu. Isito Iesuu hatiale kemo Dilava ese bahata oleve uale kebia auna bevuevege abuna igaetolahai ui.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Iale vani kemoike Diue kosiveau lavisi Iesu hamaveve humaha ke kaovama.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Iale kemo Iesuu Diudia vata keve ohanoi tiveve keu anekianu. Katealemo Iesuu vata ke halei tiale tomagie vavae o mole ivi Ibelemi keve au esemuhi ua.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Keve usege Diue vahaeho vani mole Basova keu vuguvuguanu. Ige ata moagaeau hovedevei abu o halevei o baluga Dielusalema keve tilu. Keve tiale isivilahai vasohuta abu vaveve toela ulihaito gabie Basova lovi ke isi.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Isi katelahai tiliale abu dubu baluga keve Iesu kaovalu. Isi mole belagevei avoe, “La huhuige kena valive Basova lovi koho lohoi. Mena au bae loholivebene.”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Abu hoto ke louale keu koseanu. Dubu nalimale kosivea isi Balisia ata keau isivialeike Iesuu lohoge abu mai kotai. Iale keau ata namigevei avoe, “Iesuu oleve uale ke la hilokaliege no haiveve.”
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.