João 11

Buka Tumute (KPX) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Beteni malaha mole ivi Lasolo keu vavahanianu. Iale o kemoike amakinive abuitau ua. Moleike Mata. Ige hohove Meli.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Meli keike deholo hagote mai Iesu velomo ehosivai au kinata Iesu velo ulihanu. Iale ke amakini Lasolo keike vavahanianu.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ige mahohoeabe keau Iesuho hoto hanavolu. Avoe, “Kosive, a uvue haokau vavahanianu.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ige Iesuu hoto ke evisi loui avoe, “Lasolou vavahaniale ke gabiu bae hatihati mai loholivebene. Isito gabive kena Dilava ivi mai duatisi. Ige kemo Dilava moe ivitana balugai.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Iesuu Mata isi hohove isi amakinive Lasolo kebia isivi ovenu.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Isito keu Lasolo vavahanie hoto ke maito solekai tioholinu. Au hoto ke evisito au uale keve vanie ni abuita ua.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Iniale vanie ni abuita keau uoholige au au esemu namigevei avoe, “Nahi hoidevei tota Diudiae tai.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ige esemuiabeau avuho loui avoe, “No kosive, nahi aike Diudia keve usege ata keau isivialeike muneta ahavoi. Iale osialemoike a isiviale nahi tota hoidevei keve tai.”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Ige Iesuu namigevei avoe, “Nahiabuna vanimo olahaliege nahi bae ono molemo vatoi dobuluvilivebene. Kosealemo vanie agamoike nahi olahama.
9 Jesus respondeu:
10 Isito nahiabuna vavimo olahaliege ono molemo vatoi dobuluvisi. Kosealemo nahi hati maleholilu. Iale ke nahate nahiabuna Dilava isivi valiege nahi bae atae vaveve toela ke vabuhavolivebene.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Kateai louito tota namigevei avoe, “Nahie haoka Lasolo keu lahanu. Isito dana tiniege etuvage auna hovelahai.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ige esemuiabeau namihai avoe, “Kosive, au lahale kemo auna momoleai.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Abu katelahai huhulahai avoe, “Lasolou laha unahanu.” Isito Iesu eu hilokage keu hatinu.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Iale kemo Iesuu inuta namigevei avoe, “Lasolou hatinu.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Di keve uoholisege au hatiale keu duave. Kosealemo dana tiniege la totonamo vaveve mole vage lana ke elehai la uvu mai daemo mavove. Iale lohoge nahi avue tai.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Ige malaha mole ivi Tomasi (ivive mole Didimasi) keu Iesu esemu degomole namigevei avoe, “Lohoge nahi avuluvuta talive elike abu hamage nahi avuluvuta haluvisi.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Abu tiliale velehovoi evige abu Lasolo mai abavuale vanie ni abuita abuita uoholinu.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Lasolo o Beteni keu Dielusalema o baluga kemo haeavaveu tu (2) maelo.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Iale Matau Meliti abu amakiniho uvulahale kemo Diue ata moagaeau o baluga ke halevai loholiale abuhi uvulahalu.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ige Matau Iesuu lohoale hoto ke evisi o halei tiale Iesuemo tinu. Isito Meliu oe ua.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Isi tiale Iesu namihai avoe, “Kosive, a kove ubeto di amakiniu hatioholinu.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Isito di hilokage ana nova onole loui Dilava imihage auna a isivi ke vai.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ige Iesuu avuho loui avoe, “A hohona tota hovelahai.”
23 Jesus disse a ela:
24 Ige keate keu namihai avoe, “Di hilokage auna vanie gabila bae hovelahai.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ige Iesuu namihai avoe, “Dau hovelahaveve biage. Isi dau lu maleveve ke biage. Iale oleuoleu abu uvu mai daemo mavoito haluviale keabuna bae ukolikoli malei.
25 Então Jesus declarou:
26 Isi oleuoleu nita ui abu uvu mai daemo mavoale kebiata abuna ukolikoli malei. Iale ana di hoto ke manu.”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Ige keate keu namihai avoe, “Ito, Kosive, di hilokage au Dilava mo. Dilavau a hanavoge a vatae lohoale no tedaevemale kosive holinu.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Matau hoto ke louito hoilahai tiale tobekai au hoho Meli namihai avoe, “Kosiveu aike lohonu. Keu di namihai isivialeike a elehai.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ige Meliu hoto ke evisi solekai hovelahai tiale Iesue tinu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Iesuu sohu oe lohoholisito Matau avuemo tiale keve usege Meliu avuemo tinu.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ige Diue ataeau Meliluvuta uvulahale keau elehage Meliu solekai hovelahai tige abu ehovai tilu. Kosealemo keau huhuige Meliu au amakini vutae ninalihoike au tinu.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Isi tiale keu Iesu uale kela velemai vudivemo kome bokoai vata bisi avuho loui avoe, “Kosive, a kove ubeto di amakiniu hatioholinu.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Kateai avuho loui ninage Diue ataeau avuluvuta lohoale kebiata ninalahalu. Ige Iesuu kebia elegevege uvuu hamanu.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ige Iesuu belagevei avoe, “La oleve abavulu.” Ige abu namihai avoe, “Kosive, loholive elehanela.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Kateai louge Iesuu ninanu.
35 Jesus chorou.
36 Ige Diue ataeau ke elehai moleho loui avoe, “Elehave. Keu avuho uvu baluganu.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ige degomoleau loui avoe, “Ose keike ni kedute ke ni hoesehavoge au nianu, e. Iale au osiohoike solekai loholive Lasolo hoesehavoge au vavahanimo momoleholisito unata bae au hatisege iave lohonu.”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Kateisege uvuu tota Iesu hamage au halei vutave tinu. Vutave keu metae vaha nahate. Iale mune moleu vutave ili ke bamunu.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Ige Iesuu ata namigevei avoe, “Mune ke evovoave.” Kateai louge hatiale ke amakini Mata keu Iesu namihai avoe, “Kosive, no ke abavuale vanie ni abuita abuitaeau uoholilu. Iale kena hisiai.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Ige Iesuu avuho loui avoe, “Di subuta aho loui kosea, ‘Ana a uvu mai daemo mamoniege Dilava vuvune vaveve ke elehanela.’ Dana aho kateai lounu, e.”
40 Jesus respondeu:
41 Kateai keate keho lousege abu mune ke evovoalu. Ige Iesuu ehue niai loui avoe, “Di Mama, a di hoto eviale kemo di a vahaeho vanu.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Di hilokage a vani bahata di hoto evima. Isito ata kobiau kove uale kemoike di hoto ko loui isivialeike abu ke evisi hilokage a di hanavonu.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Kateai louito ke iae baita hoai loui avoe, “Lasolo, velemai loho.”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Kateai hoage hatiale keu velemai lohonu. Velemai lohoge abu subuta ogota viliale keu sohu vavavemo ua. Ige nive viliale keta emo ua. Ige Iesuu ata namigevei avoe, “Vavavemo ogo ke bodiage auna oai tai.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Kateige Diue ataeau Meliluvuta uvulahaho lohoale kebia degomoleau Iesu vaveve ke elehai abu uvu mai avuemo mavolu.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Isege degomoleau hoidevei tiliale Iesuu vale hoto ke loui Balisia ata namigevelu.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Ige Balisia ata keau dubu nalimale kosivebiahi igaetolahai hotohotoai mole namigevei avoe, “Iesu keu vikoe vaveve moaga vaevenu. Iale nahiabuna ono vade igae avuemo vai.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Nahiabuna ke nimo tahoige kena vani bahata katelage ata bahataeabuna ehovai ivive ebagevage Loma gamani kosive abuna loholiege nahie dubu baluga koilahai nahie ata bahata havehatui.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Kateai louge kebia vigomo dubu nalimale kosive baluga Kaiabasi keu hovelahai namigevei avoe, “La keau luleleholilu.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Nahi ata ke igae hamage au hatige keu duave. Onoilage ata ke igaeho Loma ataeau loholiege nahie ata bahata havehatuge uoholima.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Keu hoto ke louale keu au isivimo louholinu. Isito keu dubue kosive baluga holiale kemoike au Iesuu Diue ataho hativeve ke hilokai lounu.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Au hoto ke louale keu Diue ata unahaho au louholinu. Isito Iesuu hatiale kemo Dilava ese bahata oleve uale kebia auna bevuevege abuna igaetolahai ui.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Iale vani kemoike Diue kosiveau lavisi Iesu hamaveve humaha ke kaovama.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Iale kemo Iesuu Diudia vata keve ohanoi tiveve keu anekianu. Katealemo Iesuu vata ke halei tiale tomagie vavae o mole ivi Ibelemi keve au esemuhi ua.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Keve usege Diue vahaeho vani mole Basova keu vuguvuguanu. Ige ata moagaeau hovedevei abu o halevei o baluga Dielusalema keve tilu. Keve tiale isivilahai vasohuta abu vaveve toela ulihaito gabie Basova lovi ke isi.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Isi katelahai tiliale abu dubu baluga keve Iesu kaovalu. Isi mole belagevei avoe, “La huhuige kena valive Basova lovi koho lohoi. Mena au bae loholivebene.”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Abu hoto ke louale keu koseanu. Dubu nalimale kosivea isi Balisia ata keau isivialeike Iesuu lohoge abu mai kotai. Iale keau ata namigevei avoe, “Iesuu oleve uale ke la hilokaliege no haiveve.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.