Atos 9
Buka Tumute (KPX) vs VC
1 Malaha mole Solo keu vani bahata Iesu esemu kebia bahata aiogevei haveveve hoto loui lohoale dubue kosive baluga namihanu.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 Namihai avoe, “Levaleva hisaliai mai daoge di Damasikasie talive Diue dubue kosive ovei elike ata olemeau Iesu ehovamale kebia kaovei umudievei malevei loholive Dielusalemae dibulamo otovei.”
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Kateaito halei Damasikasie tiale keu oe vavae tisege ataga mole balugau otogomo lohoale bamunu.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Ige au lokilahai vatamo dobai hoto mole evige hoto keu loui avoe, “Solo, Solo, a osiohoike di aiohavoma.”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ige Solou loui avoe, “Kosive, ole a.” Ige hoto keu avoe, “Iesu dalike a vani bahata aiohavoma.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Iale hovelahai o baluga keve talive ata moleu bae a gabie onole vaveve ke ahoe loui.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Kateai lousege malaha degomoleau Sololuvuta tiale keau lavisi tetelahalu. Kosealemo keau hoto ke evisito atabe elehaholilu.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Ige Solou vatamo hovelahage niveu keduige haokuvuiabeau adavela holisi melavei Damasikasie tilu.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Ige vanie ni abuita igaeta ke uvumo au lovi ioholisito u unahanu.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Vani kateimalela Iesu esemu mole Ananaiasi keu o keve usege vani molemo Kosiveu lahoahoamo hohavoi avoe, “Ananaiasi.” Ige au loui avoe, “Ito, Kosive, di a ho evinu.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ige Dilavau namihai avoe, “Talive humaha mole ivi Inutolotolote keve Diudasi omo Tasisi malaha mole Solo kaovanela. Keu aike guliguliai di imihama.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Malaha keu subuta lahoahoasege malaha mole Ananaiasiu lohoale au ada mai nivemo mamoge niveu duaveanu. Iale talive di lahoahoamo a haivuale ke nahate vanela.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Isito Ananaiasiu Dilava namihai avoe, “Kosive, ata moagaeau malaha ke vaveve loui di namihai avoe, ‘Malaha keu Dielusalemae Iesu esemu moaga aiogevenu.’
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Isi keu Dielusalemae dubue kosive kebia namigevege abu vuvune omige au aike lohoale isiviai no umudigevei no malevei tai.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Ige Dilavau avuho loui avoe, “Halege talive di a namihale ke nahate vanela. Kosealemo di Solo ebagemage auna tiniege di hoto evioholimale kebia, vatae kosive kebia isime Iselala ata kebia bahata auna haivei.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Iale dana ke haivuge auna bae di lovi ke vai vatehani maleveve ke hilokai.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Dilavau kateale louge Ananaiasiu tiale o keve velemai au ada mai Solo tatamo mamoi loui avoe, “Di haoka, Kosiveu humaha tavae aemo velemale keike louge di kove ae lohonu. Au di hanavoale kemo ana tota nianela. Ige Munanae Tumuna bae aemo ui a negotisi.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Kateai lousege solekavesite huenae gina ke nahateau Solo nimo keiohovoge niveu keduale keu uoholige au hovelahai babatisoanu.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Babatisoaito lovi ige vavaveu tota negoanu.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Solou keve uniale Diue dubue tiale Iesu hoto loui ata haivei avoe, “Iesu keu Dilava mo.”
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ige ata bahataeau ke evisi vikolahai mole namigevei avoe, “Ani, malaha konike Dielusalemae Iesu esemu aiogevei isiviale malevei Diue kosive baluga ovei. Iale malaha kenike ko.”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Abu kateai louge Solou hovelahai ata haivege hotove keu ataemo vuvuneage Damasikasi Diue ataeau hotove hamaveve keu anekianu. Kosealemo Solou hilokage Iesu keu Diue ata tedaevemale kosive Keliso.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Vani moagaeau uoholige Diue ataeau mole bevuevei Solo hamaveve humaha kaovama.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Keau vanimo vavimo o ke balugae udahamo nilahai ui isiviale Solo mai hamai. Isito Solou vaveveabe ke hilokanu.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Iniale vavi molemo Solo haokuvuiau bosea balugamo Solo mai mavoime o ke baluga iae vuindoamo manevege dobai detitinu.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Detitisi tialeu Dielusalemae velemai isiviale Iesu esemuhi igaetoai ui. Isito keau vabulahai huhuai avoe, “Ata kou no lobogeveike au ko vama. Keu Iesu esemu seleve holioholinu.”
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Kateige Banabasiu Solo melamei tiale Iesu esemu kebia haivei namigevei avoe, “Malaha kou humaha tavae Kosive elehage au avuho louge au Damasikasie vabuoholisito Iesu hoto loui ata haivenu.”
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Banabasiu kateai haivege Solou bae abuhi ui timale Dielusalemae Iesu hoto loui vuvunevemo vabuoholisito ata haivema.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Kebia haivesege Diue ata degomoleau Giliki hotomo loumale keau isiviale Solo hamai.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Ige Iesu esemuiau ke evisime Solo melavei tiale Sesaliae velehovoi mai hanavoge au au o seleve Tasisie tinu.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Isi kateige Diudia, Galili isi Samalia vata kebiamo ekalesia bahata keau bae ue dua vai Kosive hoesehavoge Munanave Tumuu negotievege abu ata moaga holisi ua.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Bitau matama moagae oai tiale vani mole o mole Lida keve Dilava ata elegeveliho lohonu.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Keve lohoale malaha mole Aniasi ke elehanu. Malaha ke vavau kibioholige au vagana eiti (8) ke uvumo gedae golo unahamo lahai uma.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Ige Bitau lohoale elehai avuho loui avoe, “Iesu Kelisou a hoesehavoalelua hovelahai a geda mai egumai laminela.” Isi kateige malaha keu solekavesite hovelahanu.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Ige Lida ata isi Saloni ata keau bahata malaha ke elehai hoidevei Iesu ehovalu.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Kateisege o mole Dioba keve evievi keate mole Tabita ivive mole Dokasi keu vani bahata vaveve dua vai kunaiholimale kebia tedaevei kunai ovema.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Iale keate keu vavahaniai hatige abu emohavoi ebavoi mai o ke ehue uvu moleve tilu.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Isi Bitau Lida oe uale hoto ke evisi abu esemu abuita iovege abu avuho louho tilu. Dioba keu Lidati haeava holioholilu. Ialelua abu tiale Bita namihai isiviale au abuhi hoilahai.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Ige Bitau hovelahai abuhi tiale velemage abu melavei o ke uvue tilu. Ige gobuvuiau ninalahai vavavemo lavisi keate keu nita ui ogo vamale ke malei Bita haivulu.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Ige Bitau oe uvue gobuvu kebia iovege abu heie tisege au kome bokoai Dilava imihaito hovelahai keate ke namihai avoe, “Tabita, hovelahanela.” Ige keate keu niai Bita elehai hovelahai ugulamonu.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ige au adavela holisi ebagemage au hovelahai laminu. Isi gobuvu nehe kebia hohavege abu lohoge au keate neheu hovelahale ke mai haivenu.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Kateige Dioba ata keau bahata hoto ke evige kebiamo moagaeau Kosive hoto evisi ehovalu.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Ige Bitau vani moaga Dioba oe Saimoni mole omo ua. Malaha keu bolomakau vatemo onobenobe vaevemale malaha.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.