Atos 4
Buka Tumute (KPX) vs ARA
1 Kateai lousege dubue kosive, dubu nalimale bukate igae, isi Sadukea ata degomole keau abue loholu.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Lohoale itumulahalu. Kosealemo Bitau Dioniti hotoe deiada loui ata haivei avoe, “Iesuu hatai hovelahale kemo nahiabuna hovedevei.”
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Hoto katealemo abu malevei dibulae otovelu. Gutumoike abu malevei bamuevege abu vavimo keve ladevelu.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Isito ata bahata vai taoseni (5,000) keau hotoe dua ke evisi abu uvu malei Iesu omilu.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Iniale vani mole Diue dubue kosivea, oe kosivea isi Diue menaka loui hisaliamale keau Dielusalemae igaetoai loholu.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Lohoale keau dubue kosive baluga Anasi isi esemuve degomole kebiatamo loholu. Esemuiabe kebia ivilike koea: Kaiabasi, Dioni, Alekisanda.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Iale keau Bitata Dionita malevei lohoi abu vigomo otovei belagevei avoe, “Ole vuvuneta ole ivitamoike la vaveve ke valu.”
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Ige Bitau Munanae Tumue vuvunemo namigevei avoe, “Dubue kosivea isi oe kosivea, di hoto ko evive.
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 Lana vaveve dua no velo goloteho vale kehonike no belagevema. Lana isiviai hilokai oleve kateike no vai ke hoesehavolu.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 Keta duave. Di isiviale la namigevege la bahata hilokave. La louike vage abu Nasaleta malaha ke mai idie domo hamage au hatige abu mai gulialu. Isito Dilavau tota etuvage Iesuu tota hovelahanu. Iale vuvunevemoike velo golote keu momoleai lamisi oanu.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Iale di hoto mole louge evive. Bukae Hotou Iesu vaveve ke loui loui avoe,
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Iale avu igaemo nehane ukolikoli maleve. Heie vata kove vuvuneve ke nahatebeu uoholinu. Isito vive ke igaemo nahiabuna ukolikoli malei.”
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Kateai louge Diue kosive keau ke evisi vikolahai huhuige malaha keau sikuluholialea. Isito luleleabe kemo abu elehage keau Iesu esemuia.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Kateai isiviale abuho hoto loui. Isito abu elehage malaha nehe veloveu duaveale keu Bitame Dionimehi lamisi ua.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Kateige kosive keau Bitata Dionita hanavege abu heie usege abu unaha abu moletehi hotohotolahama.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 Hotohotolahai mole namigevei avoe, “Nahiabuna malaha kebiamo ono vade igae vai. Kosealemo ata bahataeau Dielusalemae umale keau hilokage keau vikoe vaveve balugatahoike abu ke valu. Iale nahi bae kemo hotobe loulivebene.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Katealelua nahi ata kebia keluevege abu lako tota atabeho Iesu ivimo vuvune vaveve vale ke lougelive.”
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Kateai louito Bitata Dionita hohavege abu lohoge keau isuta namigevei avoe, “Lainaho bae tota Iesu ivimo hotobehame loui ata haivegelive.”
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Isito Bitau Dioniti namigevei avoe, “La biaeau Dilava nimo ko huhulahave. Noeabuna la hoto evisi. Emena Dilava hoto evisi.
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Isito no Iesu elehai hotove evialemo no bae ata haiveveve ke halevalivebene.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Kateai louge Diue kosive keau isiviale banisigevei. Isito abu elehage ataeau velo golotemo vaveve dua ke elehai Dilava hoesehavoma. Katealemo abu banisigeveveve humahau uoholige abu isuta namigevei avoe, “Lainaho bae tota gabie hoto ke lou molealive.” Kateaito iovege abu tilu.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Malaha nehe abu hoesehavoale ke vaganau mesoho voti (40) ke nahate.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Bitau Dioniti halevai tialeau kosive keau abuho louale ke loui evievi ata namigevelu.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Ige keau ke evisi igaetoai Dilava imihai avoe, “No Kosive, au vuvunete. Au otogo vai vata vai e vai avuemo onobenobe vaevei otovenu.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 Subuta mole a a Munana Tumute hanavoge au tiale no buluve Deividi ke negotige au loui avoe,
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Vatae kosiveau isiviale hovedevei mole bevuevei igaetoai Dilavau au mo hanavoale ke hamai.’
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Deividiu subuta louale keu seleve. Iale nova o komo kosive Elodi, kosive mole Botiasi Bailoti, Diue ata holioholialea, isi Diue ata degomole keau bahata mole bevuevei a a esemu tumute Iesu ebagemai hanavoale ke hamage hatinu.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Keau mole bevuevei vaveve ke vage a a vuvunemo vasohuta hilokage abuna ke vai. Iale a isivimoike abu ke valu.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 No Kosive, abu nova noheho isuta louale ke evinela. Noeau a esemu. Iale a nego noevege no vabu halevaito a hoto loui ata namigevei.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Isime a vuvune hanavoge no a esemu tumute Iesu ke ivimo vavahanite ata hoesegevei vaveve nimoleteta vaevei.”
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Guliguli keu uoholisege abu igaetoai guliguliale o keu hadanu. Ige Munana Tumuteu kebiamo lohoi malevei negotievege abu vabuoholisito tilialeau Dilava hoto loulu.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Vani kemo Iesu esemu bahata keau huhuihuhui igae isi uvu igae. Kunaite keau koseale louholilu. Kunai koeau noele. Isito abu kunai ke igaegaeai mole ovelu.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Ige abostolo ata keau negolahai Iesuu hatisi hovelahale ke loui ata haivege Dilavau kebia bahata hoesegevenu.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ige keau bahata kunai maleale mole nahate unaha. Kosealemo ata kebiau abu vata abu o kebia voievei ibinaeabe malei loholu.
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 Malei lohoale abostolo kebia ovege abu malei kunaiholimale kebia ovelu.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 — ausente —
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 — ausente —
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.