Atos 28
Buka Tumute (KPX) vs NVI
1 No bahata vatae tialebeu toela holioholige vatae biaeau no namigevei avoe, “Vata ko ivilike Malita.”
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Isi kateai nohehi haokuvuage veniu lohoge dabage abu no hoesegevei noheho vene beilu.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Ige Bolou tiale vene homoi malei lohoale vene beiale ke golomo otovesege veneu vuvuneage ute mole toelau velemai adavemo uahanu.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Uahai adavemo kikokasege vatae biaeau ke elehai loui avoe, “Elehave. Kou mesoho ata havemale atae toela. Keu nova davalamo hatioholialemoike vatae lohoale au ibina manu.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Kateisege Bolou au ada hatuge uteu dobai venemo lahanu. Isito Bolou vatehanibe maleholinu.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Abu kateai hemei ui avuemo nilahai huhuai avoe, “Adave kena uvui tumuige auna lokilahai dobai hatai.” Kateai hemei nibisi ulage Bolou momoleai uge abu tota huhulahai avoe, “Mesoho no dilava moleike ko.”
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Kateisege no lohoale vata ke biage seleve Bubuliasiu no vahaeho vai no tedaevege no vanie ni abuita igaetamo avuluvuta ovemo ua.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Keve usege Bubuliasi mamau hobeiai debibiai oe uvue lahai ulage Bolou tiale avuho guliguliai au ada mai golovemo mamoi hoesehavoge momoleai hovelahanu.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Kateige vata kemo vavahaniamaleau lohoge Bolou kebiata hoesegevege vavahaniabeau uoholilu.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 — ausente —
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 — ausente —
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 No bouti ke mai Silakusie tialeau velehovoi vanie ni abuita igaetamo keve ua.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Isi tota kemo bouti ke igae mai tilialeau Legumu oe velehovoliale vavita helukae duau no iae no hanavege no vanie ni abuitamo tiale Buteolie velehovolu.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Keve velehovoi dobuluvisi tiale evievi ata degomole kaoveliale elegevege abu noheho louge no abuhi bula igaemo uliale halevai heila Lomae tilu.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Isege Loma evievi ataeau no tiale hoto ke evisi ulila no beiavei lohoale Abiasie noemo lohosege gabie lohoale keau Tilio Tabenie noemo loholu. Ige Bolou kebia elegevei vahaehoai Dilava hoesehavonu.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 No abuhi tiale Lomae velehovoge Bolou au ahuvela o molemo uho vage ame kosiveu tuvalie ata moleho louge au Bolo nalisi ua.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Iniale vanie ni abuita igaetaeau uoholige Bolou Diue kosive kebiahi hotohotoaho hohavege keau mole bevuevei igaetoai lohoge au namigevei avoe, “Di haokuvuia, di Dielusalemae usege Diue ataeau di mai kotaho Loma gamanie tai isiviale dahavoi. Isito di nahie ata aiogeveholisi nahie buluve menaka kebiata aiogeveholinu.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ige Loma kosiveu di vaveve ke kaovai daemo vavevebe toela elehaholige dahavoveve ke humahau uoholige au isiviale di iomage di tai.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Isito Diue ataeau negolahai kosive ke namihage di data negobedai kosive ke namihai kosea, ‘Di isiviai talive Loma gamanie kosive baluga Sisa kemo bae di deiada loui.’ Katealemoike di lohoale isiviholinu kateale vai nahie ata aiogeveliho.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Isito di isiviale laeau lohoge nahi hotohotoai. Kosealemo di isiviale seimi kou daemo uale ko hilokave. Iselala ataeau ata tedaeveveve ke hemei umale ke ivimoike abu di mai dibulae mavolu.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Kateai louge abu avuho loui avoe, “No Diue ataemo levaleva maholisi no haokuvuiau Diudia vatamo uale kebiamo a vavevebe toela evioholilu.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Iale no isivialeike a deiada evisi. No kosealehame unaha hilokalu. Vatae ata bahata keau evievi ata laemo hotoe toela louma.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Abu kateai louito avuho vani mavoale keu lohoge Diue ata moagaeau lohoale Bolo oe igaetoai uge au vanimo vavimo ataeau Dilava adae vuvunemo uveve hoto ke loui Iesu deiadata loui namigevema. Isi Moseseu buka hisalieveale isi belovetaeau hisalieveale kebiamo Iesu deiada loui isiviale abu kemo luleleai hilokai.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Kateai haivelage ata degomoleau evi unahasege degomoleau evisi abu uvu mai Iesu omilu.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Abu katelahai halevai tiho vasege Bolou hoto mole igae loui namigevei avoe, “Dilava Munanae Tumuu louale keu seleveike. Au beloveta Aisaia namihage au avuta loui la buluve kebia namigevenu.
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Isi Aisaia namihai avoe,
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Kosealemo uvuiabe keau toloige keau golemata holievei ni kedutebia holievelu.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Bolou Bukae Hoto ke louito namigevei avoe, “Di isiviale hilokave. La hoto evioholialemo Dilavau ukolikolie hoto mai Diue ata holioholiale kebia ovege abuna hoto ke evisi.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Kateai louge Diue ataeau itumulahai halevai moleho louma.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Bolou vagana abuita ke uvumo biageu au o mole male kemo usege ataeabuna avue deiai lohoge auna kebia vahaeho vagei.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Auna kateaito ataeau Dilava adae vuvunemo uveve hoto ke loui nahie Kosive Iesu Keliso ke deiadata loui haivegei. Keu au uvu bahata mai Kosive omisi vani bahata negobedai hoto ke louge atabeu ke keluoholinu.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.