Atos 28

Buka Tumute (KPX) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 No bahata vatae tialebeu toela holioholige vatae biaeau no namigevei avoe, “Vata ko ivilike Malita.”
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Isi kateai nohehi haokuvuage veniu lohoge dabage abu no hoesegevei noheho vene beilu.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Ige Bolou tiale vene homoi malei lohoale vene beiale ke golomo otovesege veneu vuvuneage ute mole toelau velemai adavemo uahanu.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Uahai adavemo kikokasege vatae biaeau ke elehai loui avoe, “Elehave. Kou mesoho ata havemale atae toela. Keu nova davalamo hatioholialemoike vatae lohoale au ibina manu.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Kateisege Bolou au ada hatuge uteu dobai venemo lahanu. Isito Bolou vatehanibe maleholinu.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Abu kateai hemei ui avuemo nilahai huhuai avoe, “Adave kena uvui tumuige auna lokilahai dobai hatai.” Kateai hemei nibisi ulage Bolou momoleai uge abu tota huhulahai avoe, “Mesoho no dilava moleike ko.”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Kateisege no lohoale vata ke biage seleve Bubuliasiu no vahaeho vai no tedaevege no vanie ni abuita igaetamo avuluvuta ovemo ua.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Keve usege Bubuliasi mamau hobeiai debibiai oe uvue lahai ulage Bolou tiale avuho guliguliai au ada mai golovemo mamoi hoesehavoge momoleai hovelahanu.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Kateige vata kemo vavahaniamaleau lohoge Bolou kebiata hoesegevege vavahaniabeau uoholilu.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 — ausente —
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 — ausente —
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 No bouti ke mai Silakusie tialeau velehovoi vanie ni abuita igaetamo keve ua.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Isi tota kemo bouti ke igae mai tilialeau Legumu oe velehovoliale vavita helukae duau no iae no hanavege no vanie ni abuitamo tiale Buteolie velehovolu.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Keve velehovoi dobuluvisi tiale evievi ata degomole kaoveliale elegevege abu noheho louge no abuhi bula igaemo uliale halevai heila Lomae tilu.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Isege Loma evievi ataeau no tiale hoto ke evisi ulila no beiavei lohoale Abiasie noemo lohosege gabie lohoale keau Tilio Tabenie noemo loholu. Ige Bolou kebia elegevei vahaehoai Dilava hoesehavonu.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 No abuhi tiale Lomae velehovoge Bolou au ahuvela o molemo uho vage ame kosiveu tuvalie ata moleho louge au Bolo nalisi ua.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Iniale vanie ni abuita igaetaeau uoholige Bolou Diue kosive kebiahi hotohotoaho hohavege keau mole bevuevei igaetoai lohoge au namigevei avoe, “Di haokuvuia, di Dielusalemae usege Diue ataeau di mai kotaho Loma gamanie tai isiviale dahavoi. Isito di nahie ata aiogeveholisi nahie buluve menaka kebiata aiogeveholinu.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ige Loma kosiveu di vaveve ke kaovai daemo vavevebe toela elehaholige dahavoveve ke humahau uoholige au isiviale di iomage di tai.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Isito Diue ataeau negolahai kosive ke namihage di data negobedai kosive ke namihai kosea, ‘Di isiviai talive Loma gamanie kosive baluga Sisa kemo bae di deiada loui.’ Katealemoike di lohoale isiviholinu kateale vai nahie ata aiogeveliho.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Isito di isiviale laeau lohoge nahi hotohotoai. Kosealemo di isiviale seimi kou daemo uale ko hilokave. Iselala ataeau ata tedaeveveve ke hemei umale ke ivimoike abu di mai dibulae mavolu.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Kateai louge abu avuho loui avoe, “No Diue ataemo levaleva maholisi no haokuvuiau Diudia vatamo uale kebiamo a vavevebe toela evioholilu.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Iale no isivialeike a deiada evisi. No kosealehame unaha hilokalu. Vatae ata bahata keau evievi ata laemo hotoe toela louma.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Abu kateai louito avuho vani mavoale keu lohoge Diue ata moagaeau lohoale Bolo oe igaetoai uge au vanimo vavimo ataeau Dilava adae vuvunemo uveve hoto ke loui Iesu deiadata loui namigevema. Isi Moseseu buka hisalieveale isi belovetaeau hisalieveale kebiamo Iesu deiada loui isiviale abu kemo luleleai hilokai.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Kateai haivelage ata degomoleau evi unahasege degomoleau evisi abu uvu mai Iesu omilu.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Abu katelahai halevai tiho vasege Bolou hoto mole igae loui namigevei avoe, “Dilava Munanae Tumuu louale keu seleveike. Au beloveta Aisaia namihage au avuta loui la buluve kebia namigevenu.
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Isi Aisaia namihai avoe,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Kosealemo uvuiabe keau toloige keau golemata holievei ni kedutebia holievelu.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Bolou Bukae Hoto ke louito namigevei avoe, “Di isiviale hilokave. La hoto evioholialemo Dilavau ukolikolie hoto mai Diue ata holioholiale kebia ovege abuna hoto ke evisi.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Kateai louge Diue ataeau itumulahai halevai moleho louma.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Bolou vagana abuita ke uvumo biageu au o mole male kemo usege ataeabuna avue deiai lohoge auna kebia vahaeho vagei.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Auna kateaito ataeau Dilava adae vuvunemo uveve hoto ke loui nahie Kosive Iesu Keliso ke deiadata loui haivegei. Keu au uvu bahata mai Kosive omisi vani bahata negobedai hoto ke louge atabeu ke keluoholinu.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.