Atos 28

Buka Tumute (KPX) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 No bahata vatae tialebeu toela holioholige vatae biaeau no namigevei avoe, “Vata ko ivilike Malita.”
1 E, havendo escapado, então souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Isi kateai nohehi haokuvuage veniu lohoge dabage abu no hoesegevei noheho vene beilu.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Ige Bolou tiale vene homoi malei lohoale vene beiale ke golomo otovesege veneu vuvuneage ute mole toelau velemai adavemo uahanu.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides, e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Uahai adavemo kikokasege vatae biaeau ke elehai loui avoe, “Elehave. Kou mesoho ata havemale atae toela. Keu nova davalamo hatioholialemoike vatae lohoale au ibina manu.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a justiça não o deixa viver.
5 Kateisege Bolou au ada hatuge uteu dobai venemo lahanu. Isito Bolou vatehanibe maleholinu.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não sofreu nenhum mal.
6 Abu kateai hemei ui avuemo nilahai huhuai avoe, “Adave kena uvui tumuige auna lokilahai dobai hatai.” Kateai hemei nibisi ulage Bolou momoleai uge abu tota huhulahai avoe, “Mesoho no dilava moleike ko.”
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito, e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Kateisege no lohoale vata ke biage seleve Bubuliasiu no vahaeho vai no tedaevege no vanie ni abuita igaetamo avuluvuta ovemo ua.
7 E ali, próximo daquele lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Keve usege Bubuliasi mamau hobeiai debibiai oe uvue lahai ulage Bolou tiale avuho guliguliai au ada mai golovemo mamoi hoesehavoge momoleai hovelahanu.
8 E aconteceu estar de cama enfermo de febre e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele, e o curou.
9 Kateige vata kemo vavahaniamaleau lohoge Bolou kebiata hoesegevege vavahaniabeau uoholilu.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades, e sararam.
10 — ausente —
10 Os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 — ausente —
11 E três meses depois partimos num navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 No bouti ke mai Silakusie tialeau velehovoi vanie ni abuita igaetamo keve ua.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Isi tota kemo bouti ke igae mai tilialeau Legumu oe velehovoliale vavita helukae duau no iae no hanavege no vanie ni abuitamo tiale Buteolie velehovolu.
13 De onde, indo costeando, viemos a Régio; e soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Potéoli.
14 Keve velehovoi dobuluvisi tiale evievi ata degomole kaoveliale elegevege abu noheho louge no abuhi bula igaemo uliale halevai heila Lomae tilu.
14 Onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Isege Loma evievi ataeau no tiale hoto ke evisi ulila no beiavei lohoale Abiasie noemo lohosege gabie lohoale keau Tilio Tabenie noemo loholu. Ige Bolou kebia elegevei vahaehoai Dilava hoesehavonu.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 No abuhi tiale Lomae velehovoge Bolou au ahuvela o molemo uho vage ame kosiveu tuvalie ata moleho louge au Bolo nalisi ua.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao capitào da guarda; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta à parte, com o soldado que o guardava.
17 Iniale vanie ni abuita igaetaeau uoholige Bolou Diue kosive kebiahi hotohotoaho hohavege keau mole bevuevei igaetoai lohoge au namigevei avoe, “Di haokuvuia, di Dielusalemae usege Diue ataeau di mai kotaho Loma gamanie tai isiviale dahavoi. Isito di nahie ata aiogeveholisi nahie buluve menaka kebiata aiogeveholinu.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus, e, juntos eles, lhes disse: Homens irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Ige Loma kosiveu di vaveve ke kaovai daemo vavevebe toela elehaholige dahavoveve ke humahau uoholige au isiviale di iomage di tai.
18 Os quais, havendo-me examinado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Isito Diue ataeau negolahai kosive ke namihage di data negobedai kosive ke namihai kosea, ‘Di isiviai talive Loma gamanie kosive baluga Sisa kemo bae di deiada loui.’ Katealemoike di lohoale isiviholinu kateale vai nahie ata aiogeveliho.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Isito di isiviale laeau lohoge nahi hotohotoai. Kosealemo di isiviale seimi kou daemo uale ko hilokave. Iselala ataeau ata tedaeveveve ke hemei umale ke ivimoike abu di mai dibulae mavolu.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Kateai louge abu avuho loui avoe, “No Diue ataemo levaleva maholisi no haokuvuiau Diudia vatamo uale kebiamo a vavevebe toela evioholilu.
21 Então eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti carta alguma da Judéia, nem veio aqui algum dos irmãos, que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Iale no isivialeike a deiada evisi. No kosealehame unaha hilokalu. Vatae ata bahata keau evievi ata laemo hotoe toela louma.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda a parte se fala contra ela.
23 Abu kateai louito avuho vani mavoale keu lohoge Diue ata moagaeau lohoale Bolo oe igaetoai uge au vanimo vavimo ataeau Dilava adae vuvunemo uveve hoto ke loui Iesu deiadata loui namigevema. Isi Moseseu buka hisalieveale isi belovetaeau hisalieveale kebiamo Iesu deiada loui isiviale abu kemo luleleai hilokai.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o reino de Deus, e procurava persuadi-los à fé em Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde a manhã até à tarde.
24 Kateai haivelage ata degomoleau evi unahasege degomoleau evisi abu uvu mai Iesu omilu.
24 E alguns criam no que se dizia; mas outros não criam.
25 Abu katelahai halevai tiho vasege Bolou hoto mole igae loui namigevei avoe, “Dilava Munanae Tumuu louale keu seleveike. Au beloveta Aisaia namihage au avuta loui la buluve kebia namigevenu.
25 E, como ficaram entre si discordes, despediram-se, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 Isi Aisaia namihai avoe,
26 Dizendo:Vai a este povo, e dize:De ouvido ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis;E, vendo vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Kosealemo uvuiabe keau toloige keau golemata holievei ni kedutebia holievelu.
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido,e com os ouvidos ouviram pesadamente,e fecharam os olhos,para que nunca com os olhos vejam,Nem com os ouvidos ouçam,Nem do coração entendam,E se convertam,E eu os cure.
28 Bolou Bukae Hoto ke louito namigevei avoe, “Di isiviale hilokave. La hoto evioholialemo Dilavau ukolikolie hoto mai Diue ata holioholiale kebia ovege abuna hoto ke evisi.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Kateai louge Diue ataeau itumulahai halevai moleho louma.
29 E, havendo ele dito estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Bolou vagana abuita ke uvumo biageu au o mole male kemo usege ataeabuna avue deiai lohoge auna kebia vahaeho vagei.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara, e recebia todos quantos vinham vê-lo;
31 Auna kateaito ataeau Dilava adae vuvunemo uveve hoto ke loui nahie Kosive Iesu Keliso ke deiadata loui haivegei. Keu au uvu bahata mai Kosive omisi vani bahata negobedai hoto ke louge atabeu ke keluoholinu.
31 Pregando o reino de Deus, e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.