Tiago 4
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA
1 Pör pör mulu lugö pen pen gɨpim u, gasɨ naij aŋ kale daŋ pen pen göm, hañ romaŋ kale ud ɫɨp gɨnɨg gab u me, anɨg gɨpim.
1 De onde procedem guerras e contendas que há entre vós? De onde, senão dos prazeres que militam na vossa carne?
2 Nan aij udnɨg nɨŋbim gau udagim, kal yabɨƚ jumim, nɨbi bɨ al pak lun a gɨmim gɨpim. Nan aij gau udagmim rö lö, pen pen hagmim, pen pen gun a gɨmim nɨŋbim. God nɨp hag nɨŋbep, udbep. Pen nɨp hag nɨŋagpim.
2 Cobiçais e nada tendes; matais, e invejais, e nada podeis obter; viveis a lutar e a fazer guerras. Nada tendes, porque não pedis;
3 Pen God nɨp hag nɨŋbim ñɨn u, gasɨ nɨŋ aij gɨmim hag nɨŋagpim. Hanɨp ke aij gaŋ, a gɨmim, hañ romaŋ hon ke aij gaŋ, a gɨmim, hag nɨŋbim u me, hag nɨŋbim rö gagöp.
3 pedis e não recebeis, porque pedis mal, para esbanjardes em vossos prazeres.
4 Kale bɨ si udep nɨbi rö mɨdpim! Nɨŋim! Nɨbi bɨ gasɨ kale nan mɨnöŋ naböŋ iƚ i lau adö nöp aröp gau, God nɨp mulu lugö, nan anɨb gau nöp gasɨ nɨŋbal. Anɨb u, kale nan mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdöp nan gau mɨdmagö lɨnabim u, kale God kauaƚ mauaƚ nɨpe mɨdeinabim.
4 Infiéis, não compreendeis que a amizade do mundo é inimiga de Deus? Aquele, pois, que quiser ser amigo do mundo constitui-se inimigo de Deus.
5 Adö anɨbu God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “God Ana hanɨp aŋ daŋ la u, hon nan mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdöp nan gau mɨdmagö lagnabun, a göm, gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdöp,” a gɨla. Pen God Manö adɨŋ anɨbu nɨŋbe, yɨharɨŋ rö löp ar?
5 Ou supondes que em vão afirma a Escritura: É com ciúme que por nós anseia o Espírito, que ele fez habitar em nós?
6 Pen nɨpe hanɨp mög nɨŋöm, ud aij göm, abad mɨd aij yabɨƚ göp. Adö anɨbu nöp, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
6 Antes, ele dá maior graça; pelo que diz: Deus resiste aos soberbos, mas dá graça aos humildes.
7 Anɨb u, God nɨp böŋ lau mɨdmim, nɨpe hagöp rö nöp gɨmim. Seden nɨp wasö gɨnabim me, kalöp arɨk arnab.
7 Sujeitai-vos, portanto, a Deus; mas resisti ao diabo, e ele fugirá de vós.
8 God nɨp cɨg aij gɨpe, nɨpe kalöp cɨg aij gɨnab. Kale nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpim gau, nɨbi bɨ aij mɨdaiun, a gɨmim, ñɨmagö kale gac göp u ñɨg lɨ yu aij gɨmim. Pen kale God nɨp hain gɨpun, a gɨmim, piral hagpim gau, gasɨ mɨhöp nɨŋbim u arö gɨmim, gasɨ aij añɨ nöp nɨŋmim, God nɨp nöp cɨg aij göl gɨ mɨdaimim.
8 Chegai-vos a Deus, e ele se chegará a vós outros. Purificai as mãos, pecadores; e vós que sois de ânimo dobre, limpai o coração.
9 Mɨhol gɨpim u arö gɨmim, mög gö nɨŋöl gɨ mɨɫöŋ göl gɨ mɨdaimim.
9 Afligi-vos, lamentai e chorai. Converta-se o vosso riso em pranto, e a vossa alegria, em tristeza.
10 Bɨ Kub nɨŋ mɨdöp rö, hon nɨbi bɨ hib mɨdagöp, a gɨmim, nɨp sabe gɨnabim me, nɨpe hib kale gö adö laŋ arnab.
10 Humilhai-vos na presença do Senhor, e ele vos exaltará.
11 Añ mam bɨ. Añ mam rɨmnap, kale nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpal, a gɨmim, kalɨp hag dap lugagmim. Nɨbi bɨ añ mam hag dap lugpal gau, God lo manö nɨpe u abe hag dap lugpal. Anɨg gɨmim, nɨbi bɨ God lo manö hain gɨpal rö mɨdageinabim; nɨbi bɨ God lo manö aij mɨdöp aka nɨhön rö mɨdöp, a göm, gasɨ uƚhai nɨŋbal gau rö mɨdeinabim.
11 Irmãos, não faleis mal uns dos outros. Aquele que fala mal do irmão ou julga a seu irmão fala mal da lei e julga a lei; ora, se julgas a lei, não és observador da lei, mas juiz.
12 Pen God nɨpe nöp lo manö hag la. Nɨpe nöp lo manö nɨŋöm, nɨbi bɨ manö kub nɨŋnab. Nɨpe nöp hanɨp ud kamɨŋ yunab aka al pak lɨnab. Anɨb u, kale nɨhön gɨnɨg, “Nɨbi bɨ gau nɨbi bɨ aij, nɨbi bɨ gau nɨbi bɨ naij,” a gɨmim hagabim? Kale anɨg gagmim.
12 Um só é Legislador e Juiz, aquele que pode salvar e fazer perecer; tu, porém, quem és, que julgas o próximo?
13 Pen nɨŋim! Kale rɨmnap hagpim, mɨñi aka rol rö, daun kub ap amun, anɨb gau mɨ añɨ ap wög bisnis gun, mani kub udun, ado gɨ auun, a gɨpim. Pen nɨŋ aij gɨmim.
13 Atendei, agora, vós que dizeis: Hoje ou amanhã, iremos para a cidade tal, e lá passaremos um ano, e negociaremos, e teremos lucros.
14 Hainö nɨhön nɨhön gɨnab u nɨŋmim hagagpim. Mɨñi kamɨŋ mɨdpun u pen kamɨŋ mɨdpun anɨbu, kumi yuö yuöp rö nöp göp. Magö u mɨdöp, magö u agamɨj ur gö aröp.
14 Vós não sabeis o que sucederá amanhã. Que é a vossa vida? Sois, apenas, como neblina que aparece por instante e logo se dissipa.
15 Göp anɨbu rö, manö hagpim anɨbu arö gɨmim hagmim, “Bɨ Kub nɨp aij geinab u, hon kamɨŋ mɨdun, anɨg anɨg gɨnabun,” a gɨmim.
15 Em vez disso, devíeis dizer: Se o Senhor quiser, não só viveremos, como também faremos isto ou aquilo.
16 Pen bɨ kub nɨbi kub mɨdpun, a gɨmim, hib kale ke gɨpe adö aröp u, naij yabɨƚ göp.
16 Agora, entretanto, vos jactais das vossas arrogantes pretensões. Toda jactância semelhante a essa é maligna.
17 Unbö rö gep u aij, a gɨ gasɨ nɨŋbun u pen anɨg gagnabun u, nan si nan naij gɨnabun.
17 Portanto, aquele que sabe que deve fazer o bem e não o faz nisso está pecando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.