Tiago 3
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Añ mam aij yad. Kale iru nöp manö hag ñeb bɨ mɨdaiun, a gɨmim, nɨŋagmim. Nɨhön gɨnɨg: hon manö hag ñeb bɨ gau, manö kub kƚö rö nɨŋnabun.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Hon magöŋhalö kabö rö gagöp adö u ke ke iru nöp gɨpun. Pen nɨbi bɨ aɫab kale abad mɨd aij göm, manö kabö rö gɨnab adö u nöp hagnaböl gau, hañ romaŋ kale magöŋhalö nɨŋ aij göl rö lɨnab.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Kaj hos u kaj kub yabɨƚ u pen nan ain pro ap nagɨ u halö adɨköm, ud meg mɨgan u löm, arnɨg gɨpal lau adö ɫɨp gɨlö arbal.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Ñɨg magɨb kub gau u rö nöp, yɨgön apöm nan kub anɨbu dam yɨharɨŋ gau arböp u pen, bɨ kapden gau sɨdia pro u udöm, arnɨg gɨpal lau adö ud kabö rö gajöl aröp.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Aɫab hon u rö nöp nan pro yabɨƚ u pen manö hagno iru nöp löp. Kale nɨŋbim, be kub yabɨƚ aŋ u, pro bad ap hapö ñɨlö, in damöm magöŋhalö innɨm rö löp.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Aɫab mab mɨɫaŋ rö mɨdöp. Hañ romaŋ naböŋ hon u, naij anɨbu rö ap halö mɨdagöp; aɫab u nöp gö, hañ romaŋ hon magöŋhalö gac gɨnab. Aɫab u nöp gö, arep auep hanɨp u magöŋhalö gɨ naij gɨnab. Pen mab mɨɫaŋ anɨbu, ram mɨnöŋ Hel u nɨbö apöm me, aɫab u anɨg göp.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Wal yaur, haiŋo sara, nan be gau mɨdöp gau abe, nan ñɨg solwara gau mɨdöp gau abe, damöm muklö, gasɨ nɨŋöm, nap kale hagnab rö gɨnaböl. Kale wal yaur nan gau damöm muköm anɨg gɨpal u pen
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 aɫab hon u hagno, gasɨ nɨŋnɨm rö lagöp. Aɫab pör pör nan si nan naij nɨhön gɨnam, a gɨ gasɨ nɨŋöm, ñɨg asɨ nɨbi bɨ al pak lep u ajmaŋ rau mɨdöp.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Aɫab hon u, Bɨ Kub Bapi hon u hib nɨpe hagno adö arnab, pen nɨbi bɨ God nɨpe ke rö gɨ la gau, nan naij apöm kalɨp paknɨm, a gɨnabun.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Anɨg göl, aɫab añɨ anɨbu nöp, manö aij abe hagun, manö naij abe hagun, gɨpun. Añ mam bɨ. Nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun? U aij gagöp.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Ñɨg ilam añɨ ap juöm, ñɨg aij rɨmnap, ñɨg naij rɨmnap auagöp.
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Añ mam bɨ. Mab u, nagɨ magö pɨlagnab; nagɨ u, mab magö pɨlagnab. Pen dö ajöŋ u, ñɨg kamɨŋ aij lagnab.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Kale gasɨ nɨŋ aij gɨpim akaŋ Gasɨ nɨŋ aij gɨpin, a gɨnabön u, ne nɨŋ aij gɨmön, hib ne ke hagö adö aragnɨm. God nɨp aij gɨnɨm adö u nöp gɨmön. Ne anɨg gɨnabön u me, gasɨ nɨŋ aij gɨpin, a gɨmön, hagnabön.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Pen gasɨ aŋ ne yaŋ, nan aij kale yad ke udnam, a gasɨ nɨŋnabön u, aka yad nöp bɨ kub mɨdeinam, a gasɨ nɨŋnabön u, yad gasɨ nɨŋ aij gɨpin, a gɨmön, hagagmön. Anɨg hagnabön u, manö piral hagnabön; manö nɨŋö u paƚu gɨnabön.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Nɨbi bɨ gasɨ nɨŋ aij gɨpun a gɨpal pen nan naij anɨb rö gɨpal gau, God gasɨ aij ñöb adö u nɨŋagpal; nɨbi bɨ ram mɨnöŋ iƚ i nɨŋbal rö nöp nɨŋbal. Gasɨ kale u God Ana nɨpe ñagöp; Seden nɨpe nöp ñöb.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Pen nɨbi bɨ, nan aij gau yad ke udnam, a gasɨ nɨŋnaböl gau, aka yad nöp bɨ kub mɨdeinam, a gasɨ nɨŋnaböl gau, kale pör pör pen pen göl gɨ, nan si nan naij adö u nöp gɨlö arnab.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Pen nɨbi bɨ God gasɨ aij ñöb rö nɨŋbal gau, mɨdmagö aŋ kale daŋ nan si nan naij gac anɨbu mɨdagöp. Nɨbi bɨ kauaƚ mauaƚ rö mɨdpal gau aip manö hagöm, kale jɨm ñɨmim mɨd aij gɨmim, a gɨpal. Kale nɨbi bɨ gau kalɨp hag wɨhai udöm, ud aij gɨpal. Kale nɨbi bɨ gau mɨdmagö yabɨƚ löm, mög nɨŋöm, ud aij göm, kalɨp aij adö u nöp gɨpal. Kale bɨ aij u aip hagnabin, bɨ naij u aip hagagnabin, a göm, gasɨ u nɨŋagpal. Manö piral hagagpal.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Nɨbi bɨ kauaƚ mauaƚ rö mɨdpal gau aip manö hagöm, kale jɨm ñɨmim mɨd aij gɨmim, a gɨlö, kale manö anɨbu nɨŋöm jɨm ñöl mɨdeinaböl u, nan yɨŋ yɨmbal anɨbu nan aij pɨlnab.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.