Tiago 2
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Añ mam bɨ. Kale Bɨ Kub hon Jisas Krais, Bɨ aij yabɨƚ unbö ke nɨp nɨŋ udpim rö, nɨbi bɨ gau nɨŋmim, nɨme ke ke lɨmim, bɨ u bɨ kub, bɨ u bɨ mɨgan gau, a gɨmim, hagagmim.
1 Meus irmãos, vocês que creem no nosso glorioso Senhor Jesus Cristo, nunca tratem as pessoas de modo diferente por causa da aparência delas.
2 — ausente —
2 Por exemplo, entra na reunião de vocês um homem com anéis de ouro e bem-vestido, e entra também outro, pobre e vestindo roupas velhas.
3 — ausente —
3 Digamos que vocês tratam melhor o que está bem-vestido e dizem: “Este é o melhor lugar; sente-se aqui”, mas dizem ao pobre: “Fique de pé” ou “Sente-se aí no chão, perto dos meus pés.”
4 — ausente —
4 Nesse caso vocês estão fazendo diferença entre vocês mesmos e estão se baseando em maus motivos para julgar o valor dos outros.
5 Pen añ mam aij yad gau nɨŋim! Nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i, nɨbi bɨ mög gep rɨmnap nɨŋöm, nɨbi bɨ au kale nɨbi bɨ mɨgan gau, a gɨmɨdal. Pen God nɨpe nɨbi bɨ mög gep gau kalɨp anɨg gagöp. God nɨpe kalɨp ud aij göm, gasɨ aij ñö, kale God nɨp nɨŋ udöm cɨg aij göm, ana kale aŋ daŋ nɨbi bɨ gep yabɨƚ nɨpe gau mɨdlö nɨŋöl gɨ, nɨpe pör pör nöp Kiŋ kale mɨdeinab. Nɨpe manö kƚö hagöm, nɨbi bɨ yɨp mɨdmagö lɨbal gau kalɨp anɨg gɨnabin, a ga.
5 Escutem, meus queridos irmãos! Deus escolheu os pobres deste mundo para serem ricos na fé e para possuírem o Reino que ele prometeu aos que o amam.
6 — ausente —
6 No entanto, vocês desprezam os pobres. Por acaso, não são os ricos que exploram vocês e os arrastam para serem julgados nos tribunais?
7 — ausente —
7 São eles que falam mal do bom nome que Deus deu a vocês.
8 Pen God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Ne ke mɨdmagö lɨban rö, nɨbi bɨ gau kalɨp unbö rö nöp mɨdmagö lɨmön,” a gɨla. God lo manö kub yabɨƚ haga u rö geinabim u, kale gɨ aij yabɨƚ gɨnabim.
8 Se vocês obedecerem à lei do Reino, estarão fazendo o que devem, pois nas Escrituras Sagradas está escrito: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
9 Pen waƚɨj nan gau rol gɨpal rö nɨŋmim, nɨbi bɨ nɨme lɨnabim u, God lo manö anɨbu rɨb jumim, nan si nan naij gɨnabim.
9 Mas, se vocês tratam as pessoas pela aparência, estão pecando, e a lei os condena como culpados.
10 Nɨhön gɨnɨg: God lo manö nɨpe gau magöŋhalö nɨŋ dammim, pen lo manö añɨ ap nöp rɨb junabim u, God lo manö magöŋhalö rɨb junabim rö lɨnab.
10 Porque quem quebra um só mandamento da lei é culpado de quebrar todos.
11 God nɨpe lo manö hagöm, “Nɨbi si bɨ si gagmim,” a göm, “Wip al pakagmim,” a göm, haga. Anɨb u, kale nɨbi si bɨ si gagnabim, pen wip al paknabim u, kale God lo manö u rɨb junabim.
11 Pois o mesmo que disse: “Não cometa adultério” também disse: “Não mate”. Mesmo que você não cometa adultério, será culpado de quebrar a lei se matar.
12 Anɨb u, manö hagnɨg aka nɨhön nɨhön gɨnɨg, gasɨ ap nɨŋmim hagmim, “God Manö nɨbi bɨ ud kamɨŋ yuöp manö aij anɨbu nöp nɨŋöm, hanɨp manö kub hagnab,” a gɨmim gasɨ u nɨŋmim.
12 Falem e vivam como pessoas que serão julgadas pela lei que nos dá a liberdade.
13 Nɨbi bɨ kale nɨbi bɨ rɨmnap gau mög nɨŋagnaböl gau, God kalɨp manö kub hagöm, kalɨp u rö nöp mög nɨŋagnab. Pen nɨbi bɨ, nɨbi bɨ gau mög nɨŋnaböl gau, God kalɨp u rö nöp mög nɨŋöm, manö kub hagagnab.
13 Quando Deus julgar, não terá misericórdia das pessoas que não tiveram misericórdia dos outros. Mas as pessoas que tiveram misericórdia dos outros não serão condenadas no Dia do Juízo Final.
14 Añ mam bɨ. Nɨbi bɨ rɨmnap, God nɨp nɨŋ udpun, a gɨpal u pen God hagöp rö gagpal. Manö nöp hagöm, God hagöp rö gagnaböl u, God kalɨp pen ud kamɨŋ yuagnab.
14 Meus irmãos, que adianta alguém dizer que tem fé se ela não vier acompanhada de ações? Será que essa fé pode salvá-lo?
15 — ausente —
15 Por exemplo, pode haver irmãos ou irmãs que precisam de roupa e que não têm nada para comer.
16 — ausente —
16 Se vocês não lhes dão o que eles precisam para viver, não adianta nada dizer: “Que Deus os abençoe! Vistam agasalhos e comam bem.”
17 Anɨb u, kale God nɨp nɨŋ udnabim pen God Manö nɨpe hagöp rö gagnabim u, nɨŋ udep kale u nan yɨharɨŋ rö lɨnab.
17 Portanto, a fé é assim: se não vier acompanhada de ações, é coisa morta.
18 Kale rɨmnap hagnabim, “Nɨbi bɨ rɨmnap God nɨp nɨŋ udpal; pen nɨbi bɨ rɨmnap God Manö hagöp rö göm, nɨbi bɨ gau gɨ aij gɨpal. Anɨb u, manö mɨdagöp,” a gɨnabim. Pen manö hagnabim anɨbu, kalöp pen hag nɨŋnabin, “Nɨbi bɨ God nɨp nɨŋö nöp nɨŋ udeinaböl u, kale aigöl göm nɨbi bɨ gau kalɨp gɨ aij gagnaböl? Yad God nɨp nɨŋ udpin u me, nɨpe hagöp rö nɨŋ aij gem, nɨbi bɨ gau kalɨp gɨ ñɨbin,” a gɨnabin.
18 Mas alguém poderá dizer: “Você tem fé, e eu tenho ações.” E eu respondo: “Então me mostre como é possível ter fé sem que ela seja acompanhada de ações. Eu vou lhe mostrar a minha fé por meio das minhas ações.”
19 Kale God añɨ nöp mɨdöp, a gɨmim, gasɨ nɨŋbim u aij gɨpim. Pen kɨjaki gau u rö nöp, gasɨ adö anɨbu nöp nɨŋöm, pɨñɨŋ göm gɨl gɨl gɨpal.
19 Você crê que há somente um Deus? Ótimo! Os demônios também creem e tremem de medo.
20 Kale nɨbi bɨ hauƚ rö! Kale, “God nɨp nɨŋ udpun,” a gɨpim u pen nɨpe hagöp rö gagpim. Anɨg gɨpim u, God nɨp nɨŋ udpun, a gɨpim u nan yɨharɨŋ rö löp. Manö hagabin anɨbi hadö nɨŋbim aka yad manö rɨmnap halö kalöp hagnam nɨŋmim?
20 Seu tolo! Vou provar-lhe que a fé sem ações não vale nada.
21 Kale nɨŋbim, bac hon Ebraham ñɨ nɨpe Aisak nɨp God nɨp pak sabe gɨ ñɨnɨg geia, God nɨŋöm, Ebraham nɨpe bɨ aij, a ga.
21 Como é que o nosso antepassado Abraão foi aceito por Deus? Foi pelo que fez quando ofereceu o seu filho Isaque sobre o altar.
22 Anɨb u, Ebraham God nɨp nɨŋ uda u me, God nɨp bɨ aij hagaga; Ebraham nɨpe God nɨp nɨŋ uda u abe, God haga rö nöp ga u abe, God nan anɨb mɨhau nɨŋöm haga, Ebraham nɨpe bɨ aij, a ga.
22 Veja como a sua fé e as suas ações agiram juntas. Por meio das suas ações, a sua fé se tornou completa.
23 Ñɨn nöd anɨbu me, God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm kale hadö nɨŋla, manö kalɨ kƚiñ rɨkla anɨbu, manö nɨŋö kalɨ kƚiñ rɨkla: “Ebraham God manö nɨpe nɨŋ uda u me, God Ebraham nɨpe bɨ kamɨŋ aij, a ga.” Ebraham ga anɨbu, God Ebraham nɨp, bɨ nɨŋeb yad, a ga.
23 Assim aconteceu o que as Escrituras Sagradas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.” E Abraão foi chamado de “amigo de Deus”.
24 Anɨb u kale nɨŋbim, kale God nɨp nɨŋ udnabim u nöp, God kalöp, nɨbi bɨ aij yad, a gagnab. Kale God nɨp nɨŋ udmim, nɨpe hagöp rö gɨnabim u me, God kalöp nɨbi bɨ aij yad, a gɨnab.
24 Assim, vocês veem que a pessoa é aceita por Deus por meio das suas ações e não somente pela fé.
25 Anɨb u rö nöp, nɨbi Rehap ga. Nɨpe bɨ si udep nɨbi mɨdmɨdöp u pen bɨ Isrel mɨhöp ram mɨnöŋ nɨpe u agamɨj si nɨŋnɨg aueilö, Rehap kalɨp mɨhöŋ ram nɨpe udöm gau pi göm, hainö adan ke nɨbö ap hag yuö, kale pɨñɨŋ gɨ ammil, ram kale ado gɨ arlö. Rehap ga rö nɨŋöm, God Rehap nɨp nɨbi kamɨŋ aij a ga.
25 Foi o que aconteceu com a prostituta Raabe, quando hospedou os espiões israelitas e os ajudou a sair da cidade por outro caminho. Deus a aceitou pelo que ela fez.
26 Pen nɨbi bɨ hañ romaŋ nöp mɨdöm, ana halö mɨdagpal u, kale kamɨŋ mɨdep magö u mɨdagöp. Anɨb u rö, nɨbi bɨ God nɨp nɨŋ udpun, a gɨpal u pen God Manö hagöp adö u gagpal gau, kale u rö nöp kamɨŋ mɨdep magö u mɨdagöp.
26 Portanto, assim como o corpo sem o espírito está morto, assim também a fé sem ações está morta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.