Romanos 8
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 — ausente —
1 De agora em diante, pois, já não há nenhuma condenação para aqueles que estão em Jesus Cristo.
2 — ausente —
2 A lei do Espírito de Vida me libertou, em Jesus Cristo, da lei do pecado e da morte.
3 Pen nɨbi bɨ aij mɨdagpun rö, God lo adö u gɨ damun, mɨd aij gun rö lagö, God Ñɨ nɨpe ke u yuö, bɨ yabɨƚ hañ romaŋ hibur mɨdmagö hon unbö rö löm, aua. Nɨpe umöm nan si nan naij gep magö u böŋ nöp gɨ ke yuaŋ, a göm, God nɨpe Ñɨ nɨpe ke nan sabe gep rö yuöm, nan si nan naij gep magö u nɨbi bɨ mɨdmagö prɨ aŋ kale daŋ mɨdöp u, manö kub hagöm, pɨs göp a ga.
3 O que era impossível à lei, visto que a carne a tornava impotente, Deus o fez. Enviando, por causa do pecado, o seu próprio Filho numa carne semelhante à do pecado, condenou o pecado na carne,
4 God anɨg ga u, kale gasɨ naij mɨdmagö prɨ aŋ hon yaŋ nɨbö auöp adö u arö göm, God Ana gasɨ ñab adö u gɨ damöm, lo manö yad hagab rö gɨ aij gɨnaböl, a göm ga.
4 a fim de que a justiça, prescrita pela lei, fosse realizada em nós, que vivemos não segundo a carne, mas segundo o espírito.
5 Nɨbi bɨ gasɨ naij mɨdmagö prɨ aŋ kale yaŋ nɨbö auö, adö anɨbu nöp gɨlö aröp gau, hibur mɨdmagö kale nɨhön gasɨ göp adö u nöp gasɨ nɨŋbal. Pen nɨbi bɨ God Ana kalɨp gasɨ ñö gɨlö aröp gau, God Ana nɨhön gasɨ göp adö u nöp gasɨ nɨŋbal.
5 Os que vivem segundo a carne gostam do que é carnal; os que vivem segundo o espírito apreciam as coisas que são do espírito.
6 Nɨbi bɨ hibur mɨdmagö kale nɨhön gasɨ göp adö u nöp gasɨ nɨŋbal gau, adö anɨbu nöp nan si nan naij göm umnaböl. Pen nɨbi bɨ God Ana nɨp aij gɨnab u nöp gasɨ nɨŋbal gau, adö anɨbu nöp gɨ aij göm, God aip jɨm ñöl kamɨŋ mɨdöm, mɨd aij gɨnaböl.
6 Ora, a aspiração da carne é a morte, enquanto a aspiração do espírito é a vida e a paz.
7 Nɨbi bɨ hibur mɨdmagö kale nɨhön gasɨ göp adö u nöp gasɨ nɨŋbal gau, gasɨ magö kale God nɨp kauaƚ mauaƚ rö mɨdöp. Gasɨ magö kale God lo nɨpe nɨŋagöp; God lo nɨpe nɨŋnɨm rö lagöp.
7 Porque o desejo da carne é hostil a Deus, pois a carne não se submete à lei de Deus, e nem o pode.
8 Nɨbi bɨ gasɨ naij mɨdmagö prɨ aŋ kalɨp yaŋ nɨbö auö, adö anɨbu gɨlö aröp gau, God nɨp aij gɨnɨm adö u göl rö lagöp.
8 Os que vivem segundo a carne não podem agradar a Deus.
9 Pen kale nɨbi bɨ God Ana kalöp aŋ daŋ mɨdöp gau, gasɨ naij mɨdmagö prɨ aŋ kale yaŋ nɨbö auö, adö anɨbu gagabim; God Ana kalöp gasɨ ñab adö u nöp gabim. Nɨbi bɨ Krais Ana nɨpe kalɨp aŋ daŋ mɨdagöp gau, Krais nɨbi bɨ nɨpe mɨdagpal.
9 Vós, porém, não viveis segundo a carne, mas segundo o Espírito, se realmente o espírito de Deus habita em vós. Se alguém não possui o Espírito de Cristo, este não é dele.
10 Krais nɨpe aŋ kalöp daŋ mɨdeinab u, nan si nan naij gep magö u gö, hañ romaŋ kale umnɨg gab; pen Jisas umö God kalöp nɨŋö, nɨbi bɨ aij rö mɨdpim u rö, Ana nɨpe gö, ana kale kamɨŋ mɨdeinab.
10 Ora, se Cristo está em vós, o corpo, em verdade, está morto pelo pecado, mas o Espírito vive pela justificação.
11 God gö Jisas uraka u, Ana nɨpe aŋ kalöp daŋ mɨdöp u me, God añɨ anɨbu nöp kalöp u rö nöp gö, Ana nɨpe kalöp aŋ daŋ mɨdöp u nɨpe hañ romaŋ kale kamɨŋ mɨdep magö ñɨnab.
11 Se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vós, ele, que ressuscitou Jesus Cristo dos mortos, também dará a vida aos vossos corpos mortais, pelo seu Espírito que habita em vós.
12 Anɨb u, añ mam bɨ, hon naböŋ mɨdöp. Gasɨ naij mɨdmagö prɨ aŋ hon daŋ pɨƚu gɨ ñö adö anɨbu gun, naböŋ anɨbu ñagnabun.
12 Portanto, irmãos, não somos devedores da carne, para que vivamos segundo a carne.
13 Adö anɨbu gɨpe arö, umnɨg gabim. Pen God Ana u kalöp gɨ ñö nɨŋöl gɨ, kale nan si nan naij gɨpim anɨbu böŋ nöp arö gɨnabim u, God aip kamɨŋ mɨdeinabim.
13 De fato, se viverdes segundo a carne, haveis de morrer; mas, se pelo Espírito mortificardes as obras da carne, vivereis,
14 God Ana gasɨ ñö nɨŋöl gɨ ajaböl nɨbi bɨ gau, God ñɨ pai nɨpe mɨdpal.
14 pois todos os que são conduzidos pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 — ausente —
15 Porquanto não recebestes um espírito de escravidão para viverdes ainda no temor, mas recebestes o espírito de adoção pelo qual clamamos: Aba! Pai!
16 — ausente —
16 O Espírito mesmo dá testemunho ao nosso espírito de que somos filhos de Deus.
17 Ñɨ pai nɨpe mɨdpun u me, nan aij nɨhön nɨhön ñɨ pai nɨpe ñɨnab u, hon udnabun. Pen Krais nɨp hag juöm gɨ naij gɨla rö, hanɨp u rö nöp gɨ naij gɨlö, pɨñɨŋ gagnabun u, God Krais nɨp ud aij ga rö, hanɨp u rö nöp ud aij gɨnab.
17 E, se filhos, também herdeiros, herdeiros de Deus e co-herdeiros de Cristo, contanto que soframos com ele, para que também com ele sejamos glorificados.
18 Gasɨ yad nɨŋbin, Krais nɨp cɨg mɨdun, marö rɨmnap gö, uɫham mɨdeinabun u, u nan pro. Hainö God nɨpe nan aij yabɨƚ hanɨp ñö, nɨpe aip mɨd aij gɨnabun u, u nan kub.
18 Tenho para mim que os sofrimentos da presente vida não têm proporção alguma com a glória futura que nos deve ser manifestada.
19 God nan nɨhön nɨhön gɨ la gau magöŋhalö mɨñi mɨd aij gɨnɨm rö lagöp. Nan gau magöŋhalö abad mɨdö, God nɨpe ñɨ pai nɨpe waiö udnab ñɨn u nöp, nɨpe gö, nan anɨb gau kauyaŋ mɨd aij gɨnab.
19 Por isso, a criação aguarda ansiosamente a manifestação dos filhos de Deus.
20 — ausente —
20 Pois a criação foi sujeita à vaidade {não voluntariamente, mas por vontade daquele que a sujeitou},
21 — ausente —
21 todavia com a esperança de ser também ela libertada do cativeiro da corrupção, para participar da gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Hon nɨŋbun, nan God gɨ la anɨb gau magöŋhalö mɨd aij gɨnɨg gab u pen hadame nöp marö gö, nɨbi ñɨ pai rɨknɨg gɨlö ilön göp rö u gɨmɨdöp.
22 Pois sabemos que toda a criação geme e sofre como que dores de parto até o presente dia.
23 Pen hon abe marö anɨbu mɨdöp. Hainö kalɨp böŋ nöp udnɨg gabin, a göm, God nɨpe Ana u nöd nöp yuö apöm hanɨp aŋ daŋ mɨdöp u, pen ñɨn mai rö hanɨp ñɨ pai nɨpe ke kabö rö yabɨƚ waiö udö, hañ romaŋ gɨsön nɨbö halu lun, a gun, mɨdmagö hon aŋ daŋ marö anɨbu gö nɨŋöl gɨ, mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i abad mɨdpun.
23 Não só ela, mas também nós, que temos as primícias do Espírito, gememos em nós mesmos, aguardando a adoção, a redenção do nosso corpo.
24 God nan hainö waiö lɨnab a ga manö u nɨŋ udno, hanɨp uda. Pen nan nɨhön nɨhön hainö waiö lɨnab u magöŋhalö hadö nɨŋbnop, mɨñi gasɨ halö mɨdun ñɨn hain u abad mɨdagaibnop. Nan hadö nɨŋbal u abadagnaböl.
24 Porque pela esperança é que fomos salvos. Ora, ver o objeto da esperança já não é esperança; porque o que alguém vê, como é que ainda o espera?
25 Pen, nan hainö waiö lɨnab, a gɨ gasɨ u nɨŋun me, iru gö nɨŋöl gɨ abad mɨdagpun; gasɨ halö abad mɨdpun.
25 Nós que esperamos o que não vemos, é em paciência que o aguardamos.
26 Nɨbi bɨ pɨdöŋ mɨdagpun rö, Ana hanɨp gɨ ñöl gɨ mɨdöp. Hon God nɨp sabe gun a gɨpun u pen aige gun God nɨp sabe gɨnabun u nɨŋagun. Pen Ana hanɨp ab hak löm, God nɨp sabe gɨnɨg gab. Manö nɨbi bɨ nɨŋeb rö wasö; kadkad manö löm hagnɨg gab.
26 Outrossim, o Espírito vem em auxílio à nossa fraqueza; porque não sabemos o que devemos pedir, nem orar como convém, mas o Espírito mesmo intercede por nós com gemidos inefáveis.
27 God pen gasɨ hon magöŋhalö nɨŋöb; nɨpe Ana gasɨ nɨpe u abe nɨŋöb. Ana nɨpe hon Krais Jisas nɨbi bɨ nɨpe marö udöm, God nɨp hagö, hagab rö gɨnab. Ana nɨpe God nɨp hagab u, God gɨnam a göm nɨŋöb adö u nöp hagab.
27 E aquele que perscruta os corações sabe o que deseja o Espírito, o qual intercede pelos santos, segundo Deus.
28 Hon nɨŋbun, God nɨp mɨdmagö lɨbun nɨbi bɨ gau, God nɨpe hanɨp abad mɨdö nɨŋöl gɨ, nan rɨmnap ke gagnab; mɨd aij gɨnabun adö u nöp hanɨp gɨnab. God nɨpe hadame gau gasɨ nɨŋöm haga rö, hanɨp yɨp aumim a ga.
28 Aliás, sabemos que todas as coisas concorrem para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são os eleitos, segundo os seus desígnios.
29 Pen adö anɨbu nöp, God nɨbi bɨ nöd nɨŋa gau, “Yad gɨnö, kale Ñɨ yad mɨdöp rö löm, nɨñɨn nɨmam hain nɨpe iru yabɨƚ mɨdeinaböl,” a ga.
29 Os que ele distinguiu de antemão, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que este seja o primogênito entre uma multidão de irmãos.
30 Anɨb u, nɨbi bɨ Ñɨ yad rö mɨdeinaböl a ga nɨbi bɨ gau, kalɨp yɨp aumim a ga. Nɨbi bɨ yɨp aumim a ga nɨbi bɨ gau, kalɨp nɨbi bɨ asɨŋ mɨdagöp a ga. Nɨbi bɨ kalɨp asɨŋ mɨdagöp a ga gau, Ñɨ yad mailö aij halö mɨdöp rö, kale u rö nöp mɨdeinaböl a ga.
30 E aos que predestinou, também os chamou; e aos que chamou, também os justificou; e aos que justificou, também os glorificou.
31 Pen hanɨp anɨg göm ud aij göp u, an hanɨp gɨ naij gɨnab? Bɨ ap hanɨp gɨ naij gɨnɨm rö lagöp, wasö yabɨƚ!
31 Que diremos depois disso? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 God nɨpe pɨñɨŋ gagöm, Ñɨ nɨpe ke u hanɨp nan a göm yuö apöm uma u nan kub yabɨƚ. Pen God hanɨp anɨg ga u me, nɨpe hanɨp ud aij göm, nan aij aij nöp hanɨp u rö nöp ñɨnab.
32 Aquele que não poupou seu próprio Filho, mas que por todos nós o entregou, como não nos dará também com ele todas as coisas?
33 Pen God nɨpe hanɨp hag löp rö, an hanɨp manö kub hagnab? God nɨpe ke gö asɨŋ mɨdagöp rö mɨdpun u, manö mɨdagöp, a ga.
33 Quem poderia acusar os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Anɨb u, bɨ an hanɨp manö kub hagnab? Bɨ ap anɨg hagnɨm rö lagöp. Krais Jisas hanɨp nan a göm umöm, uraköm, am God ñɨmagö yɨjɨg kɨd nɨpe lau adö mɨdöm, hanɨp a göm, Nap nɨp sabe göl gɨ mɨdöp.
34 Quem os condenará? Cristo Jesus, que morreu, ou melhor, que ressuscitou, que está à mão direita de Deus, é quem intercede por nós!
35 Krais hanɨp mɨdmagö yabɨƚ löp u me, an nɨp wasö göm hanɨp ud asɨk ke lɨnab? Nan ap ke waiö löm, hanɨp ud asɨk ke lɨnɨm rö lagöp.
35 Quem nos separará do amor de Cristo? A tribulação? A angústia? A perseguição? A fome? A nudez? O perigo? A espada?
36 Manö anɨbu rö God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
36 Realmente, está escrito: Por amor de ti somos entregues à morte o dia inteiro; somos tratados como gado destinado ao matadouro {Sl 43,23}.
37 Anɨb u, umeb rö aŋ u mɨdpun u pen Krais, bɨ hanɨp mɨdmagö löm uma u aip mɨdun, aij gö nɨŋöl gɨ nöp mɨdun, nan anɨb gau pɨñɨŋ gagnabun.
37 Mas, em todas essas coisas, somos mais que vencedores pela virtude daquele que nos amou.
38 Adö anɨbu yad nɨŋbin, umnabun aka mɨdeinabun, God hanɨp mɨdmagö lɨ nöp mɨdeinab nɨŋöm nan ap hanɨp ud asɨk ke lɨnɨm rö lagöp. God ejol nɨpe gau, nan pɨdöŋ halö kumi kabö adö laŋ mɨdöp gau, nan kal naij gau, nan mɨñi mɨdöp gau, nan hainö mɨdeinab gau,
38 Pois estou persuadido de que nem a morte, nem a vida, nem os anjos, nem os principados, nem o presente, nem o futuro, nem as potestades,
39 nan adö galɨk mɨdöp gau, nan mo gayɨk mɨdöp gau, nan nɨhön nɨhön mɨdöp gau magöŋhalö, nan ap hanɨp ud asɨk ke lɨnɨm rö lagöp. Bɨ Kub hon Krais Jisas mɨdöp rö, God hanɨp mɨdmagö lɨ nöp mɨdeinab.
39 nem as alturas, nem os abismos, nem outra qualquer criatura nos poderá apartar do amor que Deus nos testemunha em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.