Romanos 8
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 — ausente —
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 — ausente —
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Pen nɨbi bɨ aij mɨdagpun rö, God lo adö u gɨ damun, mɨd aij gun rö lagö, God Ñɨ nɨpe ke u yuö, bɨ yabɨƚ hañ romaŋ hibur mɨdmagö hon unbö rö löm, aua. Nɨpe umöm nan si nan naij gep magö u böŋ nöp gɨ ke yuaŋ, a göm, God nɨpe Ñɨ nɨpe ke nan sabe gep rö yuöm, nan si nan naij gep magö u nɨbi bɨ mɨdmagö prɨ aŋ kale daŋ mɨdöp u, manö kub hagöm, pɨs göp a ga.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 God anɨg ga u, kale gasɨ naij mɨdmagö prɨ aŋ hon yaŋ nɨbö auöp adö u arö göm, God Ana gasɨ ñab adö u gɨ damöm, lo manö yad hagab rö gɨ aij gɨnaböl, a göm ga.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Nɨbi bɨ gasɨ naij mɨdmagö prɨ aŋ kale yaŋ nɨbö auö, adö anɨbu nöp gɨlö aröp gau, hibur mɨdmagö kale nɨhön gasɨ göp adö u nöp gasɨ nɨŋbal. Pen nɨbi bɨ God Ana kalɨp gasɨ ñö gɨlö aröp gau, God Ana nɨhön gasɨ göp adö u nöp gasɨ nɨŋbal.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Nɨbi bɨ hibur mɨdmagö kale nɨhön gasɨ göp adö u nöp gasɨ nɨŋbal gau, adö anɨbu nöp nan si nan naij göm umnaböl. Pen nɨbi bɨ God Ana nɨp aij gɨnab u nöp gasɨ nɨŋbal gau, adö anɨbu nöp gɨ aij göm, God aip jɨm ñöl kamɨŋ mɨdöm, mɨd aij gɨnaböl.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Nɨbi bɨ hibur mɨdmagö kale nɨhön gasɨ göp adö u nöp gasɨ nɨŋbal gau, gasɨ magö kale God nɨp kauaƚ mauaƚ rö mɨdöp. Gasɨ magö kale God lo nɨpe nɨŋagöp; God lo nɨpe nɨŋnɨm rö lagöp.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Nɨbi bɨ gasɨ naij mɨdmagö prɨ aŋ kalɨp yaŋ nɨbö auö, adö anɨbu gɨlö aröp gau, God nɨp aij gɨnɨm adö u göl rö lagöp.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Pen kale nɨbi bɨ God Ana kalöp aŋ daŋ mɨdöp gau, gasɨ naij mɨdmagö prɨ aŋ kale yaŋ nɨbö auö, adö anɨbu gagabim; God Ana kalöp gasɨ ñab adö u nöp gabim. Nɨbi bɨ Krais Ana nɨpe kalɨp aŋ daŋ mɨdagöp gau, Krais nɨbi bɨ nɨpe mɨdagpal.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Krais nɨpe aŋ kalöp daŋ mɨdeinab u, nan si nan naij gep magö u gö, hañ romaŋ kale umnɨg gab; pen Jisas umö God kalöp nɨŋö, nɨbi bɨ aij rö mɨdpim u rö, Ana nɨpe gö, ana kale kamɨŋ mɨdeinab.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 God gö Jisas uraka u, Ana nɨpe aŋ kalöp daŋ mɨdöp u me, God añɨ anɨbu nöp kalöp u rö nöp gö, Ana nɨpe kalöp aŋ daŋ mɨdöp u nɨpe hañ romaŋ kale kamɨŋ mɨdep magö ñɨnab.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Anɨb u, añ mam bɨ, hon naböŋ mɨdöp. Gasɨ naij mɨdmagö prɨ aŋ hon daŋ pɨƚu gɨ ñö adö anɨbu gun, naböŋ anɨbu ñagnabun.
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 Adö anɨbu gɨpe arö, umnɨg gabim. Pen God Ana u kalöp gɨ ñö nɨŋöl gɨ, kale nan si nan naij gɨpim anɨbu böŋ nöp arö gɨnabim u, God aip kamɨŋ mɨdeinabim.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 God Ana gasɨ ñö nɨŋöl gɨ ajaböl nɨbi bɨ gau, God ñɨ pai nɨpe mɨdpal.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 — ausente —
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 — ausente —
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Ñɨ pai nɨpe mɨdpun u me, nan aij nɨhön nɨhön ñɨ pai nɨpe ñɨnab u, hon udnabun. Pen Krais nɨp hag juöm gɨ naij gɨla rö, hanɨp u rö nöp gɨ naij gɨlö, pɨñɨŋ gagnabun u, God Krais nɨp ud aij ga rö, hanɨp u rö nöp ud aij gɨnab.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 Gasɨ yad nɨŋbin, Krais nɨp cɨg mɨdun, marö rɨmnap gö, uɫham mɨdeinabun u, u nan pro. Hainö God nɨpe nan aij yabɨƚ hanɨp ñö, nɨpe aip mɨd aij gɨnabun u, u nan kub.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 God nan nɨhön nɨhön gɨ la gau magöŋhalö mɨñi mɨd aij gɨnɨm rö lagöp. Nan gau magöŋhalö abad mɨdö, God nɨpe ñɨ pai nɨpe waiö udnab ñɨn u nöp, nɨpe gö, nan anɨb gau kauyaŋ mɨd aij gɨnab.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 — ausente —
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 — ausente —
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Hon nɨŋbun, nan God gɨ la anɨb gau magöŋhalö mɨd aij gɨnɨg gab u pen hadame nöp marö gö, nɨbi ñɨ pai rɨknɨg gɨlö ilön göp rö u gɨmɨdöp.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Pen hon abe marö anɨbu mɨdöp. Hainö kalɨp böŋ nöp udnɨg gabin, a göm, God nɨpe Ana u nöd nöp yuö apöm hanɨp aŋ daŋ mɨdöp u, pen ñɨn mai rö hanɨp ñɨ pai nɨpe ke kabö rö yabɨƚ waiö udö, hañ romaŋ gɨsön nɨbö halu lun, a gun, mɨdmagö hon aŋ daŋ marö anɨbu gö nɨŋöl gɨ, mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i abad mɨdpun.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 God nan hainö waiö lɨnab a ga manö u nɨŋ udno, hanɨp uda. Pen nan nɨhön nɨhön hainö waiö lɨnab u magöŋhalö hadö nɨŋbnop, mɨñi gasɨ halö mɨdun ñɨn hain u abad mɨdagaibnop. Nan hadö nɨŋbal u abadagnaböl.
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Pen, nan hainö waiö lɨnab, a gɨ gasɨ u nɨŋun me, iru gö nɨŋöl gɨ abad mɨdagpun; gasɨ halö abad mɨdpun.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Nɨbi bɨ pɨdöŋ mɨdagpun rö, Ana hanɨp gɨ ñöl gɨ mɨdöp. Hon God nɨp sabe gun a gɨpun u pen aige gun God nɨp sabe gɨnabun u nɨŋagun. Pen Ana hanɨp ab hak löm, God nɨp sabe gɨnɨg gab. Manö nɨbi bɨ nɨŋeb rö wasö; kadkad manö löm hagnɨg gab.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 God pen gasɨ hon magöŋhalö nɨŋöb; nɨpe Ana gasɨ nɨpe u abe nɨŋöb. Ana nɨpe hon Krais Jisas nɨbi bɨ nɨpe marö udöm, God nɨp hagö, hagab rö gɨnab. Ana nɨpe God nɨp hagab u, God gɨnam a göm nɨŋöb adö u nöp hagab.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Hon nɨŋbun, God nɨp mɨdmagö lɨbun nɨbi bɨ gau, God nɨpe hanɨp abad mɨdö nɨŋöl gɨ, nan rɨmnap ke gagnab; mɨd aij gɨnabun adö u nöp hanɨp gɨnab. God nɨpe hadame gau gasɨ nɨŋöm haga rö, hanɨp yɨp aumim a ga.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Pen adö anɨbu nöp, God nɨbi bɨ nöd nɨŋa gau, “Yad gɨnö, kale Ñɨ yad mɨdöp rö löm, nɨñɨn nɨmam hain nɨpe iru yabɨƚ mɨdeinaböl,” a ga.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Anɨb u, nɨbi bɨ Ñɨ yad rö mɨdeinaböl a ga nɨbi bɨ gau, kalɨp yɨp aumim a ga. Nɨbi bɨ yɨp aumim a ga nɨbi bɨ gau, kalɨp nɨbi bɨ asɨŋ mɨdagöp a ga. Nɨbi bɨ kalɨp asɨŋ mɨdagöp a ga gau, Ñɨ yad mailö aij halö mɨdöp rö, kale u rö nöp mɨdeinaböl a ga.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 Pen hanɨp anɨg göm ud aij göp u, an hanɨp gɨ naij gɨnab? Bɨ ap hanɨp gɨ naij gɨnɨm rö lagöp, wasö yabɨƚ!
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 God nɨpe pɨñɨŋ gagöm, Ñɨ nɨpe ke u hanɨp nan a göm yuö apöm uma u nan kub yabɨƚ. Pen God hanɨp anɨg ga u me, nɨpe hanɨp ud aij göm, nan aij aij nöp hanɨp u rö nöp ñɨnab.
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 Pen God nɨpe hanɨp hag löp rö, an hanɨp manö kub hagnab? God nɨpe ke gö asɨŋ mɨdagöp rö mɨdpun u, manö mɨdagöp, a ga.
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 Anɨb u, bɨ an hanɨp manö kub hagnab? Bɨ ap anɨg hagnɨm rö lagöp. Krais Jisas hanɨp nan a göm umöm, uraköm, am God ñɨmagö yɨjɨg kɨd nɨpe lau adö mɨdöm, hanɨp a göm, Nap nɨp sabe göl gɨ mɨdöp.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 Krais hanɨp mɨdmagö yabɨƚ löp u me, an nɨp wasö göm hanɨp ud asɨk ke lɨnab? Nan ap ke waiö löm, hanɨp ud asɨk ke lɨnɨm rö lagöp.
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 Manö anɨbu rö God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Anɨb u, umeb rö aŋ u mɨdpun u pen Krais, bɨ hanɨp mɨdmagö löm uma u aip mɨdun, aij gö nɨŋöl gɨ nöp mɨdun, nan anɨb gau pɨñɨŋ gagnabun.
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 Adö anɨbu yad nɨŋbin, umnabun aka mɨdeinabun, God hanɨp mɨdmagö lɨ nöp mɨdeinab nɨŋöm nan ap hanɨp ud asɨk ke lɨnɨm rö lagöp. God ejol nɨpe gau, nan pɨdöŋ halö kumi kabö adö laŋ mɨdöp gau, nan kal naij gau, nan mɨñi mɨdöp gau, nan hainö mɨdeinab gau,
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 nan adö galɨk mɨdöp gau, nan mo gayɨk mɨdöp gau, nan nɨhön nɨhön mɨdöp gau magöŋhalö, nan ap hanɨp ud asɨk ke lɨnɨm rö lagöp. Bɨ Kub hon Krais Jisas mɨdöp rö, God hanɨp mɨdmagö lɨ nöp mɨdeinab.
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.