Romanos 3

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Anɨg hagabin u, bɨ ap hagnab, “Juda nɨbi bɨ wasö, hañ rɨb gɨ dö gagal rö mɨdaibnop aij gɨböp,” a gɨnab u pen adö anɨbu hagagɨn.
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? Será que ser circuncidado tem algum valor?
2 Juda nɨbi bɨ mɨdpun u aij yabɨƚ mɨdpun. Manö yad ke nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñöl, a göm, God hanɨp Juda nɨbi bɨ nöp manö aij nɨpe ña.
2 Tem, sim, e de muitas maneiras! E a primeira vantagem é que Deus entregou a sua mensagem aos cuidados dos judeus.
3 Pen Juda nɨbi bɨ rɨmnap nɨhi bɨ manö kƚö hagla rö gagla. Anɨg gɨla u, God manö kƚö kalɨp haga u arö gɨnab aka?
3 Mas, se alguns não foram fiéis, será que por isso Deus vai ser infiel?
4 Wasö yabɨƚ, arö gagnab. Nɨbi bɨ gau magöŋhalö ñɨn rɨmnap piral hagnaböl, pen God nɨpe bɨ nɨŋö yabɨƚ hagöm, hagab rö nöp gɨnab. Manö anɨbu rö God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
4 De modo nenhum! Que Deus continue a ser verdadeiro, mesmo que todas as pessoas sejam mentirosas. Como dizem as Escrituras Sagradas a respeito dele: “Que fique provado que tu tens razão quando falas e que sejas vencedor quando fores julgado.”
5 “Hon pör pör gɨ naij gɨnabun u, nɨbi bɨ rɨmnap nɨŋöm, God pör pör gɨ aij göp u waiö nɨŋnaböl. Anɨb u, God hanɨp kal göm manö kub hagnɨg gab u aij gagöp,” a gɨnabun aka? (Pen manö anɨbu, nɨbi bɨ nɨŋöm hagpal rö nöp hagabin.)
5 Mas, se as injustiças que cometemos servem para mostrar que Deus age com justiça, o que é que podemos dizer? Que Deus é injusto quando nos castiga? (Eu falo aqui como as pessoas costumam falar.)
6 Wasö yabɨƚ! God nɨbi bɨ magöŋhalö manö kub hagnab u, böŋ lap aka böŋ lap aragnab; kabö göl adö u nöp hagnab.
6 É claro que não! Se Deus não fosse justo, como poderia julgar o mundo?
7 Pen kale rɨmnap hagnabim, “Hon pör pör piral adö rɨmnap gɨnabun u, nɨbi bɨ rɨmnap nɨŋöm, God pör pör nɨŋö nöp hagöp u waiö nɨŋöm, Bɨ mailö halö yabɨƚ mɨdöp, a göm, hib nɨpe haglö adö arnab. Anɨb u, nɨhön gɨnɨg God hanɨp nɨbi bɨ nan si nan naij gep, a göm, manö kub hagöm, ilön kub ñɨnab?” ö gɨnabim.
7 Mas digamos que a minha mentira faz com que a verdade de Deus fique mais clara, aumentando assim a glória dele. Nesse caso, por que é que devo ainda ser condenado como pecador?
8 Manö piral anɨbu rö hagmim hagnabim, “Nan si nan naij u nöp gɨno gɨno, God hanɨp mög yabɨƚ nɨŋöm, nan si nan naij ke ke iru yabɨƚ gɨnabun anɨbu nɨŋöm arö gɨnab u, nɨbi bɨ gau nɨŋöm, nɨpe bɨ aij unbö ke a göm hib nɨpe haglö adö arnab,” a gɨnabim. Pen nɨbi bɨ rɨmnap yɨp ke hag juöl gɨ, Pol manö anɨbu rö hagöp, a gɨpal. Manö anɨbu rö yad hagagɨn! Piral hagpal rö, God nɨŋö, kalɨp manö kub hagöm, pen ilön kub ñɨnab.
8 Então por que não dizer: “Façamos o mal para que desse mal venha o bem”? Na verdade alguns têm me caluniado, dizendo que eu afirmo isso. Porém eles serão condenados como merecem.
9 Anɨb u, nɨhön hagun? God nɨŋö, hon Juda nɨbi bɨ gau mɨd aij gɨpun; Juda nɨbi bɨ wasö gau mɨd aij gagpal, a gun aka? Wasö! Mɨdö nöp me hagpin rö, hon nɨbi bɨ magöŋhalö, Juda nɨbi bɨ gau abe, Juda nɨbi bɨ wasö gau abe, nan si nan naij nagɨ adö anɨbu hanɨp kƚö gɨ ɫɨp gɨ ud arnɨg gab.
9 Então será que nós, os judeus, estamos em melhor situação do que os não judeus? De modo nenhum! Já mostrei que todos, judeus e não judeus, estão debaixo do poder do pecado.
10 Manö anɨbu rö, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
10 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Não há uma só pessoa que faça o que é certo;
11 Nɨbi bɨ, nagɨ adö anɨbu aij,
11 não há ninguém que tenha juízo; não há ninguém que adore a Deus.
12 Nɨbi bɨ gau magöŋhalö God nɨp arö göm,
12 Todos se desviaram do caminho certo, todos se perderam. Não há mais ninguém que faça o bem, não há ninguém mesmo.
13 — ausente —
13 Todos mentem e enganam sem parar. Da língua deles saem mentiras perversas, e dos seus lábios saem palavras de morte, como se fossem veneno de cobra.
14 — ausente —
14 A boca deles está cheia de terríveis maldições.
15 Kal naij yabɨƚ juöm,
15 Eles se apressam para matar.
16 nɨbi bɨ gau kalɨp pör gɨ naij gɨlö,
16 Por onde passam, deixam a destruição e a desgraça.
17 Nɨbi bɨ gau aip mɨdöm,
17 Não conhecem o caminho da paz
18 God bɨ kub nɨŋ mɨdöp, a göm,
18 e não aprenderam a temer a Deus .”
19 God lo manö anɨbu hanɨp Juda nɨbi bɨ nöp ña u me, manö anɨbu magöŋhalö hanɨp Juda nɨbi bɨ hagab. Anɨb u, God manö kub hagnab ñɨn u, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau gau magöŋhalö manö pen ap hagöl rö lagnab; kale magöŋhalö manö mɨdeinab.
19 Nós sabemos que tudo o que a lei diz é dito para os que vivem debaixo da lei. Isso a fim de que todos parem de se justificar e a fim de que todas as pessoas do mundo fiquem debaixo do julgamento de Deus.
20 Anɨb u, bɨ ap lo manö hagöp rö geinab u, God bɨ anɨbu nɨp, bɨ aij yad, a gagnab. Pen God lo hagöp rö nɨŋun, hon nan si nan naij gɨpun, a gun nɨŋnabun.
20 Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda, porque a lei faz com que as pessoas saibam que são pecadoras.
21 — ausente —
21 Mas agora Deus já mostrou que o meio pelo qual ele aceita as pessoas não tem nada a ver com lei . A Lei de Moisés e os Profetas dão testemunho do seguinte:
22 — ausente —
22 Deus aceita as pessoas por meio da fé que elas têm em Jesus Cristo. É assim que ele trata todos os que creem, pois não existe nenhuma diferença entre as pessoas.
23 Hon nɨbi bɨ magöŋhalö nan si nan naij gɨpun rö, God mailö magö aij nɨpe ñöb udun rö lagöp u pen
23 Todos pecaram e estão afastados da presença gloriosa de Deus.
24 God hanɨp mög nɨŋöm, Krais Jisas yuö apöm hanɨp rau adog uda u me, God hanɨp nɨbi bɨ aij yad a gɨnab.
24 Mas, pela sua graça e sem exigir nada, Deus aceita todos por meio de Cristo Jesus, que os salva. Deus ofereceu Cristo como sacrifício para que, pela sua morte na cruz, Cristo se tornasse o meio de as pessoas receberem o perdão dos seus pecados, pela fé nele. Deus quis mostrar com isso que ele é justo. No passado ele foi paciente e não castigou as pessoas por causa dos seus pecados; mas agora, pelo sacrifício de Cristo, Deus mostra que é justo. Assim ele é justo e aceita os que creem em Jesus.
25 Yad aigöl gem, nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau kalɨp nɨbi bɨ aij yad, a gɨnabin u nɨŋöl, a göm, God nɨpe Krais Jisas nɨp nan sabe gep rö mɨnöŋ naböŋ iƚ i hag yua. God nɨpe nɨbi bɨ nan si nan naij nöd gɨla gau, manö kub hagöm, kal juöm, ilön pen ñöm, böŋ nöp al pak lɨböp u pen nɨpe agamɨj hain rɨk mɨdöm, anɨg gaga. Pen uri Krais Jisas nɨpe apöm, nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau magöŋhalö hañ romaŋ nɨpe ke udöm ilön kub udöm uma. Anɨb u me, nɨbi bɨ an an, hagape nɨpe nan si nan naij yad ƚɨk gɨ yuöp, a göm, Jisas nɨŋ udeinaböl gau, God kalɨp nɨŋöm kal juöm ilön pen ap ñagnab.
25 — ausente —
26 Yad aigöl gem, nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau kalɨp nɨbi bɨ aij yad, a gɨnabin u nɨŋöl, a göm, God nɨpe anɨg ga. Manö kub hagem, nan si nan naij gɨpal rö pen ilön u rö nöp ñɨnabin, a ga u me, nɨpe haga rö nöp göm, Krais Jisas nɨp nan sabe gep rö hag yuö, nɨbi bɨ nɨp nɨŋ udnaböl gau kalɨp nɨbi bɨ aij yad a gɨnab.
26 — ausente —
27 Anɨb u, lo adö u gɨno, God hanɨp nɨbi bɨ aij yad a göm udö, nɨbi bɨ nɨpe mɨdpun, a gun, hib hon ke hagno adö arnɨm rö lagöp. Jisas hanɨp a göm uma manö aij u nɨŋ udun me, God nɨbi bɨ nɨpe mɨdpun.
27 Será que temos motivo para ficarmos orgulhosos? De modo nenhum! E por que não? Será que é porque obedecemos à lei? Não; não é. É porque cremos em Cristo.
28 Anɨb u, nɨbi bɨ gau lo manö hagöp rö gɨpal, a göm, God kalɨp nɨbi bɨ aij yad a gagnab. Nɨbi bɨ Krais Jisas ga manö aij u nɨŋ udpal, a göm me, God kalɨp nɨbi bɨ aij yad a gɨnab.
28 Assim percebemos que a pessoa é aceita por Deus pela fé e não por fazer o que a lei manda.
29 God nɨpe hon Juda nɨbi bɨ, God hon nöp wasö; nɨpe Juda nɨbi bɨ wasö gau God kale abe mɨdöp.
29 Ou será que Deus é somente Deus dos judeus? Será que não é também Deus dos não judeus? Claro que é!
30 Nɨhön gɨnɨg: God nɨpe añɨ u me, nɨbi bɨ ñɨ hañ rɨb gɨ dö gɨpal gau abe, nɨbi bɨ rɨb gɨ dö gagpal gau abe, kale adan añɨ u nöp arlö, God kalɨp nɨbi bɨ aij yad a gɨnab. Anɨb u, kale magöŋhalö Krais Jisas ga manö aij anɨbu nöp nɨŋ udöl.
30 Deus é um só e aceitará os judeus na base da sua fé e também aceitará os não judeus por meio da fé que eles têm.
31 Pen hon Jisas manö aij u nɨŋ udno, God hanɨp nɨbi bɨ aij yad a gɨnab, a gɨpin u, lo manö gau arö gɨnabun a gem hagagabin, wasö. Nɨbi bɨ Jisas manö aij u nɨŋ udnaböl gau, kale manö aij anɨbu hagöp rö nöp gɨlö, lo manö u am pɨdöŋ gɨnab.
31 Será que isso quer dizer que, por causa da fé, nós tratamos a lei como se ela não valesse nada? Não; de modo nenhum! Pelo contrário, afirmamos que a lei tem valor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.