Romanos 10
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Mɨdeimam yad gau. Gasɨ kƚö yɨp auöp u, God nɨbi bɨ yad Isrel kai kalɨp ud kamɨŋ yunɨm, a gem, nɨp pör nöp sabe göl gɨ mɨdpin.
1 Irmãos, o desejo de meu coração e minha oração a Deus é que o povo de Israel seja salvo.
2 Yad kale gɨpal rö nɨŋem hagabin, hon God nɨbi bɨ nɨpe mɨdaiun, a göm, kƚö yabɨƚ gɨpal u pen gasɨ nɨŋ aij göm gagpal.
2 Sei da dedicação deles por Deus, mas é entusiasmo sem entendimento.
3 “Krais uma rö, God hanɨp, ‘Nɨbi bɨ asɨŋ mɨdagöp yad,’ a gɨnab,” a göm gasɨ u nɨŋblap u pen adö anɨbu nɨŋ aij gagöm, gasɨ kale ke adö u nöp nɨŋöm hagla, “Lo adö u gɨno areinab u, nɨbi bɨ aij nɨpe mɨdeinabun,” a gɨla. Anɨb u, lo manö adö anɨbu hain gun a göm gɨ damöm, hainö ap lug pakla.
3 Pois, não entendendo a maneira como Deus declara as pessoas justas diante dele, apegam-se a seu próprio modo de se tornar justos tentando seguir a lei, e recusam a maneira de Deus.
4 Krais ga anɨbu, uri lo u pɨs göp. Anɨb u me, nɨbi bɨ an an Jisas manö aij u nɨŋ udnaböl gau, God kalɨp magöŋhalö nɨbi bɨ asɨŋ mɨdagöp yad a gɨnab.
4 Pois Cristo é o propósito para o qual a lei foi dada. Como resultado, todo o que nele crê é declarado justo.
5 God Manö u, Mosɨs manö rɨmnap kalɨ kƚiñ rɨköm, lo manö udöm asɨŋ mɨdagöp rö mɨdeinaböl manö adö u hagöm, Isrel kai kalɨp haga, “Lo manö u udmim, hagöp rö nöp gɨmim me, kamɨŋ arnabim,” a ga.
5 Moisés escreve que o modo pelo qual a lei torna alguém justo exige obediência a todos os seus mandamentos.
6 God Manö u, Mosɨs manö rɨmnap kalɨ kƚiñ rɨköm, Krais nɨp nɨŋ udöm asɨŋ mɨdagöp rö mɨdeinaböl manö adö u hagöm, Isrel kai kalɨp haga, “Kale, ‘Bɨ an adö laŋ arnab?’ ö gagmim,” a ga. (Manö haga u iƚ u me, kale am kumi kabö adö laŋ au nɨbö Krais nɨp uɫ gɨ dauagnaböl.)
6 Mas o modo pelo qual a fé torna alguém justo diz: “Não diga em seu coração: ‘Quem subirá ao céu?’ (para trazer Cristo para a terra).
7 Anɨb unbö rö nöp, “Kale, ‘Bɨ an wip ana ram mɨdöp mo gayɨk arnab?’ ö gagmim,” a ga. (Manö haga u iƚ u me, kale am wip ana ram mɨdöp mo gayɨk nɨbö Krais nɨp uɫ gɨ dauagnaböl.)
7 E não diga: ‘Quem descerá ao lugar dos mortos?’ (para trazer Cristo de volta à vida)”.
8 Pen God Manö adɨŋ anɨbu, Mosɨs manö adö rɨmnap nɨhön nɨhön kalɨ kƚiñ rɨköm Isrel kai kalɨp haga. Nɨpe haga, “Manö magö anɨbu mɨlö gau mɨdagöp. Manö magö anɨbu mɨdmagö aŋ kale daŋ mɨdöp pör hagpim adö u nöp,” a ga. Mosɨs nɨpe Jisas manö aij, manö nɨŋ udep anɨbu nöp haga. Manö aij nɨŋ udep anɨbu nöp hon pör nöp hag ñabun u me.
8 Na verdade, diz: “A mensagem está bem perto; está em seus lábios e em seu coração”. E essa mensagem é a mesma que anunciamos a respeito da fé:
9 Anɨb u, God gö Jisas uraköp a gɨmim, gasɨ u nɨŋ mɨdmim, “Jisas nɨpe Bɨ kub yad,” waiö hagnabim u, God kalöp nɨbi bɨ asɨŋ mɨdagöp yad a göm, kalöp ud kamɨŋ yunab.
9 se você declarar com sua boca que Jesus é Senhor e crer em seu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, será salvo.
10 Pen nɨhön, kale gasɨ mɨdmagö aŋ kale daŋ manö nɨpe nɨŋ udnabim u, God kalöp nɨbi bɨ asɨŋ mɨdagöp yad a gɨnab. Meg mɨgan kale manö hagmim, nɨbi bɨ gau waiö hag ñɨnabim u, God kalöp ud kamɨŋ yunab.
10 Pois é crendo de coração que você é declarado justo, e é declarando com a boca que você é salvo.
11 Adö anɨbu rö, Aisaia nɨpe God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga, “Nɨbi bɨ nɨp nɨŋ udnaböl gau, God nɨp nɨŋöm ana udagnaböl,” a ga.
11 Como dizem as Escrituras: “Quem confiar nele jamais será envergonhado”.
12 Juda nɨbi bɨ gau, Juda nɨbi bɨ wasö gau, ke ke mɨdagpal. Bɨ Kub nɨpe nɨbi bɨ gau nɨbö gau nɨbö magöŋhalö Bɨ Kub añɨ nöp mɨdöp. Nɨbi bɨ gau nɨbö gau nɨbö an an nɨp sabe gɨnaböl gau, kalɨp ud aij yabɨƚ gɨnab.
12 Nesse sentido, não há diferença entre judeus e gentios, uma vez que ambos têm o mesmo Senhor, que abençoa generosamente todos que o invocam.
13 Adö anɨbu nöp, bɨ ne Joel, God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga, “Nɨbi bɨ an an Bɨ Kub nɨp, yɨp ud kamɨŋ yu, a göm hag nɨŋlö, kalɨp ud kamɨŋ yunab,” a ga.
13 Pois “todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo”.
14 Pen kale Bɨ Kub nɨp nɨŋ udagnaböl u, kale nɨp aigöl göm sabe gɨnaböl? Pen kale Jisas manö aij u apdi nɨŋagnaböl u, kale aigöl göm manö aij anɨbu nɨŋ udnaböl? Pen nɨbi bɨ rɨmnap apöm Jisas manö aij adö u hag ñagnaböl u, kale aigöl göm manö anɨbu apdi nɨŋnaböl?
14 Mas como poderão invocá-lo se não crerem nele? E como crerão nele se jamais tiverem ouvido a seu respeito? E como ouvirão a seu respeito se ninguém lhes falar?
15 Pen nɨbi bɨ Krais Jisas nɨŋ udpal gau kalɨp hag yuagnaböl u, kale aigöl göm arnaböl? Adö anɨbu nöp, Aisaia nɨpe God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga, “Nɨbi bɨ manö aij daunaböl gau, gɨ aij yabɨƚ gɨnaböl,” a ga.
15 E como alguém falará se não for enviado? Por isso as Escrituras dizem: “Como são belos os pés dos mensageiros que trazem boas-novas!”.
16 Pen Isrel nɨbi bɨ Krais Jisas manö aij u nɨŋla gau rɨmnap nɨŋ udagla. Manö adö anɨbu nöp, Aisaia nɨpe God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga, “Yad manö aij ne u hagnö jɨ bɨ an nɨŋ udöp?” ö ga.
16 Nem todos, porém, aceitam as boas-novas, pois o profeta Isaías disse: “Senhor, quem creu em nossa mensagem?”.
17 Anɨb u, nɨbi bɨ rɨmnap God manö hag ñɨlö, nɨbi bɨ nɨŋöm manö anɨbu nɨŋ udnaböl. Pen God manö hag ñɨlö, nɨŋ udnaböl u, Krais manö aij u me.
17 Portanto, a fé vem por ouvir, isto é, por ouvir as boas-novas a respeito de Cristo.
18 Pen Isrel kai manö anɨbu nɨŋagla aka nɨhön? Wasö yabɨƚ! Nɨŋla. Kale nöd nɨŋla u me, Depid nɨpe God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
18 Mas eu pergunto: o povo de Israel ouviu, de fato, a mensagem? Sim, eles ouviram: “Sua mensagem chegou a toda a terra, e suas palavras alcançaram os confins do mundo”.
19 Pen yad hag nɨŋeb ap halö mɨdöp: Isrel kai manö anɨbu nɨŋöm iƚ u nɨŋagla aka nɨhön? Wasö yabɨƚ! Iƚ u nɨŋla. Mosɨs nɨpe God manö haga u udöm, God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
19 Volto a perguntar: será que o povo de Israel entendeu? Sim, eles entenderam, pois, já no tempo de Moisés, Deus disse: “Provocarei seu ciúme por meio de um povo que nem sequer é nação. Provocarei sua ira por meio de gentios insensatos”.
20 Aisaia nɨpe God manö haga u udöm God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm waiö yabɨƚ hagöm haga,
20 E, mais tarde, Isaías se pronunciou com ousadia: “Fui encontrado por aqueles que não me procuravam. Revelei-me àqueles que não perguntavam por mim”.
21 Pen Isrel gɨpal rö, Aisaia nɨpe God manö haga u udöm, God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
21 A respeito de Israel, porém, diz: “O dia todo abri meus braços para eles, mas foram desobedientes e rebeldes”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.