Romanos 10
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Mɨdeimam yad gau. Gasɨ kƚö yɨp auöp u, God nɨbi bɨ yad Isrel kai kalɨp ud kamɨŋ yunɨm, a gem, nɨp pör nöp sabe göl gɨ mɨdpin.
1 Meus irmãos, desejo de todo o coração que o meu próprio povo seja salvo. E peço a Deus em favor deles
2 Yad kale gɨpal rö nɨŋem hagabin, hon God nɨbi bɨ nɨpe mɨdaiun, a göm, kƚö yabɨƚ gɨpal u pen gasɨ nɨŋ aij göm gagpal.
2 porque eu sou testemunha de que eles são muito dedicados a Deus. Mas a dedicação deles não está baseada no verdadeiro conhecimento,
3 “Krais uma rö, God hanɨp, ‘Nɨbi bɨ asɨŋ mɨdagöp yad,’ a gɨnab,” a göm gasɨ u nɨŋblap u pen adö anɨbu nɨŋ aij gagöm, gasɨ kale ke adö u nöp nɨŋöm hagla, “Lo adö u gɨno areinab u, nɨbi bɨ aij nɨpe mɨdeinabun,” a gɨla. Anɨb u, lo manö adö anɨbu hain gun a göm gɨ damöm, hainö ap lug pakla.
3 pois eles não conhecem a maneira como Deus aceita as pessoas e assim têm procurado conseguir isso da sua própria maneira. Eles rejeitaram o modo de Deus aceitar as pessoas.
4 Krais ga anɨbu, uri lo u pɨs göp. Anɨb u me, nɨbi bɨ an an Jisas manö aij u nɨŋ udnaböl gau, God kalɨp magöŋhalö nɨbi bɨ asɨŋ mɨdagöp yad a gɨnab.
4 Porque, com Cristo, a lei chegou ao fim, e assim os que creem é que são aceitos por Deus.
5 God Manö u, Mosɨs manö rɨmnap kalɨ kƚiñ rɨköm, lo manö udöm asɨŋ mɨdagöp rö mɨdeinaböl manö adö u hagöm, Isrel kai kalɨp haga, “Lo manö u udmim, hagöp rö nöp gɨmim me, kamɨŋ arnabim,” a ga.
5 Pois o que Moisés escreveu a respeito de as pessoas serem aceitas por Deus pela obediência à lei foi isto: “Viverá aquele que fizer o que a lei manda.”
6 God Manö u, Mosɨs manö rɨmnap kalɨ kƚiñ rɨköm, Krais nɨp nɨŋ udöm asɨŋ mɨdagöp rö mɨdeinaböl manö adö u hagöm, Isrel kai kalɨp haga, “Kale, ‘Bɨ an adö laŋ arnab?’ ö gagmim,” a ga. (Manö haga u iƚ u me, kale am kumi kabö adö laŋ au nɨbö Krais nɨp uɫ gɨ dauagnaböl.)
6 Porém, quanto a ser aceito por Deus por meio da fé, Moisés diz o seguinte: “Não fique pensando assim: quem vai subir até o céu?”, isto é, para trazer Cristo do céu.
7 Anɨb unbö rö nöp, “Kale, ‘Bɨ an wip ana ram mɨdöp mo gayɨk arnab?’ ö gagmim,” a ga. (Manö haga u iƚ u me, kale am wip ana ram mɨdöp mo gayɨk nɨbö Krais nɨp uɫ gɨ dauagnaböl.)
7 “Nem pergunte: quem descerá ao mundo lá de baixo?”, isto é, para fazer com que Cristo suba do mundo dos mortos .
8 Pen God Manö adɨŋ anɨbu, Mosɨs manö adö rɨmnap nɨhön nɨhön kalɨ kƚiñ rɨköm Isrel kai kalɨp haga. Nɨpe haga, “Manö magö anɨbu mɨlö gau mɨdagöp. Manö magö anɨbu mɨdmagö aŋ kale daŋ mɨdöp pör hagpim adö u nöp,” a ga. Mosɨs nɨpe Jisas manö aij, manö nɨŋ udep anɨbu nöp haga. Manö aij nɨŋ udep anɨbu nöp hon pör nöp hag ñabun u me.
8 O que Moisés diz é isto: “A mensagem de Deus está perto de você, nos seus lábios e no seu coração” — isto é, a mensagem de fé que anunciamos.
9 Anɨb u, God gö Jisas uraköp a gɨmim, gasɨ u nɨŋ mɨdmim, “Jisas nɨpe Bɨ kub yad,” waiö hagnabim u, God kalöp nɨbi bɨ asɨŋ mɨdagöp yad a göm, kalöp ud kamɨŋ yunab.
9 Se você disser com a sua boca: “Jesus é Senhor” e no seu coração crer que Deus ressuscitou Jesus, você será salvo.
10 Pen nɨhön, kale gasɨ mɨdmagö aŋ kale daŋ manö nɨpe nɨŋ udnabim u, God kalöp nɨbi bɨ asɨŋ mɨdagöp yad a gɨnab. Meg mɨgan kale manö hagmim, nɨbi bɨ gau waiö hag ñɨnabim u, God kalöp ud kamɨŋ yunab.
10 Porque nós cremos com o coração e somos aceitos por Deus; falamos com a boca e assim somos salvos.
11 Adö anɨbu rö, Aisaia nɨpe God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga, “Nɨbi bɨ nɨp nɨŋ udnaböl gau, God nɨp nɨŋöm ana udagnaböl,” a ga.
11 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Quem crer nele não ficará desiludido.”
12 Juda nɨbi bɨ gau, Juda nɨbi bɨ wasö gau, ke ke mɨdagpal. Bɨ Kub nɨpe nɨbi bɨ gau nɨbö gau nɨbö magöŋhalö Bɨ Kub añɨ nöp mɨdöp. Nɨbi bɨ gau nɨbö gau nɨbö an an nɨp sabe gɨnaböl gau, kalɨp ud aij yabɨƚ gɨnab.
12 Isso vale para todos, pois não existe nenhuma diferença entre judeus e não judeus. Deus é o mesmo Senhor de todos e abençoa generosamente todos os que pedem a sua ajuda.
13 Adö anɨbu nöp, bɨ ne Joel, God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga, “Nɨbi bɨ an an Bɨ Kub nɨp, yɨp ud kamɨŋ yu, a göm hag nɨŋlö, kalɨp ud kamɨŋ yunab,” a ga.
13 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
14 Pen kale Bɨ Kub nɨp nɨŋ udagnaböl u, kale nɨp aigöl göm sabe gɨnaböl? Pen kale Jisas manö aij u apdi nɨŋagnaböl u, kale aigöl göm manö aij anɨbu nɨŋ udnaböl? Pen nɨbi bɨ rɨmnap apöm Jisas manö aij adö u hag ñagnaböl u, kale aigöl göm manö anɨbu apdi nɨŋnaböl?
14 Mas como é que as pessoas irão pedir, se não crerem nele? E como poderão crer, se não ouvirem a mensagem? E como poderão ouvir, se a mensagem não for anunciada?
15 Pen nɨbi bɨ Krais Jisas nɨŋ udpal gau kalɨp hag yuagnaböl u, kale aigöl göm arnaböl? Adö anɨbu nöp, Aisaia nɨpe God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga, “Nɨbi bɨ manö aij daunaböl gau, gɨ aij yabɨƚ gɨnaböl,” a ga.
15 E como é que a mensagem será anunciada, se não forem enviados mensageiros? As Escrituras Sagradas dizem: “Como é bonito ver os mensageiros trazendo boas notícias!”
16 Pen Isrel nɨbi bɨ Krais Jisas manö aij u nɨŋla gau rɨmnap nɨŋ udagla. Manö adö anɨbu nöp, Aisaia nɨpe God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga, “Yad manö aij ne u hagnö jɨ bɨ an nɨŋ udöp?” ö ga.
16 Mas nem todos aceitam a boa notícia do evangelho . Foi Isaías quem disse: “Senhor, quem creu na nossa mensagem?”
17 Anɨb u, nɨbi bɨ rɨmnap God manö hag ñɨlö, nɨbi bɨ nɨŋöm manö anɨbu nɨŋ udnaböl. Pen God manö hag ñɨlö, nɨŋ udnaböl u, Krais manö aij u me.
17 Portanto, a fé vem por ouvir a mensagem, e a mensagem vem por meio da pregação a respeito de Cristo.
18 Pen Isrel kai manö anɨbu nɨŋagla aka nɨhön? Wasö yabɨƚ! Nɨŋla. Kale nöd nɨŋla u me, Depid nɨpe God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
18 Mas eu pergunto: será que eles não ouviram a mensagem? É claro que ouviram! Como dizem as Escrituras: “A voz deles se espalhou pelo mundo inteiro; as suas palavras alcançaram a terra toda.”
19 Pen yad hag nɨŋeb ap halö mɨdöp: Isrel kai manö anɨbu nɨŋöm iƚ u nɨŋagla aka nɨhön? Wasö yabɨƚ! Iƚ u nɨŋla. Mosɨs nɨpe God manö haga u udöm, God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
19 Eu pergunto ainda: será que o povo de Israel não soube disso? Moisés foi o primeiro a dar uma resposta. Ele disse: “Eu farei com que vocês fiquem com ciúmes de um povo que não é uma nação; farei com que fiquem com raiva de uma nação de gente sem juízo.”
20 Aisaia nɨpe God manö haga u udöm God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm waiö yabɨƚ hagöm haga,
20 E Isaías foi mais corajoso ao anunciar o que Deus disse: “Eu fui achado por aqueles que não me procuravam e apareci aos que não perguntavam por mim.”
21 Pen Isrel gɨpal rö, Aisaia nɨpe God manö haga u udöm, God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
21 Mas, a respeito de Israel, Deus disse: “O dia inteiro eu abri os braços, pronto para receber um povo desobediente e rebelde.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.