Mateus 9

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jisas kauyaŋ ñɨg magɨb udöm, ñɨg waŋö juöm, ram mɨnöŋ nɨpe hanmɨdöp u böŋ lödaŋ ara.
1 Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.
2 Pen nɨbi bɨ rɨmnap, bɨ ñɨmagö ma kɨƚa ga ap, Jisas gö kamɨŋ lɨnab, a göm, nɨp ilöŋ lɨ dapöm Jisas mɨdeia au daula. Pen, Jisas gö kamɨŋ lɨnab, a göm nɨŋla rö, Jisas bɨ ñɨn ma kɨƚa ga anɨbu nɨp haga, “Ñɨ me! Gasɨ halö mɨdaimön. Nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,” a ga.
2 Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.
3 Jisas anɨg hagö, God lo manö hag ñeb bɨ gau rɨmnap hagla, “Bɨ i God nɨp hag juöl gɨ me, anɨg hagab,” a gɨla.
3 Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.
4 Pen Jisas gasɨ nɨŋla anɨbu ke nɨŋöm haga, “Kale nɨhön gɨnɨg yɨp gasɨ naij nɨŋmim anɨg hagabim?
4 Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?
5 Yad nɨp, ‘Nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,’ a gɨnö, kalöp aij gɨnab, aka ‘Urak aru!’ a gɨnö, kalöp aij gɨnabŋ Aka manö nɨhön hagnö, kalöp aij gɨnab?
5 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?
6 Mɨñi kale nɨŋnabim, Bapi God yɨp Bɨ Ñɨ nɨpe hag la nɨŋöm, mɨnöŋ naböŋ iƚ i apem, nan si nan naij gɨpal gau nɨŋem arö gɨnabin,” a ga. Jisas anɨg hagöm, bɨ ñɨn ma kɨƚa ga u nɨp haga, “Urakmön, köp ne u udmön, ram ne aru!” a ga.
6 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
7 Jisas anɨg hagö, bɨ anɨbu uraköm köp bad nɨpe u udöm ram nɨpe ara.
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 Ram nɨpe arö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau nɨŋöm, God hagö Jisas apöm gab, a göm pɨñɨŋ göm, bɨ ap mɨnöŋ naböŋ iƚ i anɨb unbö rö gö nɨŋagpun a göm, God hib nɨpe haglö adö ara.
8 Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.
9 Jisas ram mɨnöŋ anɨbu arö göm, mɨgan ap amöm nɨŋa, bɨ dakɨs udep wög gɨmɨdöp bɨ ap ram raul mɨgan u asɨk mɨdeia. Bɨ anɨbu hib nɨpe Madyu. Jisas nɨp nɨŋöm haga, “Yad aip aue!” gö, uraköm Jisas aip ara.
9 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.
10 Jisas bɨ nɨpe gau aip Madyu ram amöm, nan ñɨŋlö nɨŋöl gɨ, bɨ dakɨs udep gau abe, bɨ nan si nan naij gɨmɨdal bɨ gau abe, iru nöp apöm Jisas bɨ nɨpe gau aip nan ñɨŋla.
10 Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.
11 Nan ñɨŋeila, bɨ Perisi gau nɨŋöm, Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp hagla, “Manö hag ñeb bɨ kale u, nɨpe nɨhön gɨnɨg, bɨ dakɨs udep gau abe, nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau abe, aip dɨm ñöl nan ñɨŋab?” ö gɨla.
11 Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.
12 Hageila, Jisas manö anɨbu apdi nɨŋöm haga, “Nɨbi bɨ nan gagöp gau, wös wameb bɨ gau aragpal; nɨbi bɨ nan göp gau nöp wös wameb bɨ gau arbal.
12 Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.
13 Pen God manö ap haga iƚ u nɨŋ aij gɨmim mɨdaimim. Nɨpe haga, ‘Yɨp nan sabe gɨ ñɨnabim u, yɨp aij gagnab; pen nɨbi bɨ gau kalɨp mög nɨŋmim gɨ aij geinabim u, yɨp aij gɨnab,’ a ga. Pen yad aunö u, nɨbi bɨ, hon nɨbi bɨ aij, mɨd aij gɨpun a gɨ gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp uƚhai nɨŋ udnɨg auagnö; yad nɨbi bɨ, hon nan si nan naij gɨpun a gɨ gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp uƚhai nɨŋ udnam a gem aunö,” a ga.
13 E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
14 Ñɨn ap, Jon ñɨg pak ñeb bɨ nɨpe gau, Jisas mɨdeia au apöm hagla, “Hon abe, bɨ Perisi gau abe, ñɨn rɨmnap, God nɨp nöp gasɨ nɨŋun, a gun, nan ñɨŋagpun. Pen bɨ ne gau nɨhön gɨnɨg u rö nöp gagpal?” ö gɨla.
14 Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.
15 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Nɨbi bɨ gau, bɨ nɨbi udnɨg gab bɨ u aip mɨdeinaböl ñɨn u, mɨñ mɨñ göl göm nan ñɨŋnaböl; pen bɨ rɨmnap apöm bɨ anɨbu nɨp ud junaböl ñɨn u, mög gö nan hil göm ñɨŋagnaböl,” a ga.
15 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
16 Pen Jisas nɨpe kalɨp manö ap hod rɨköm haga, “Waƚɨj gɨsön u udöm, waƚɨj papɨƚ gɨ, pa gɨ dö gɨnab ramö u al dör gagnaböl. Pen ai gɨnɨg göm al dör gagnabölŋ Anɨg geinaböl u, waƚɨj ƚuƚö gabin a gɨnɨg gab, mɨgan kub yabɨƚ pa bɨƚɨƚɨ gɨnab.
16 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.
17 Pen ñɨg wain u, u rö nöp. Wain gɨsön nɨbö u göm, ud kaj meme hañ mɨƚep mɨgan u ral lagnaböl. Pen nɨhön: anɨg geinaböl u, ñɨg wain kamɨŋ u ranöm, bɨŋ yabɨƚ hagöm, kaj meme hañ u pak gɨ dö göm, hoŋ göm arnab. Anɨb u, ñɨg wain kamɨŋ u udöm, kaj meme hañ kamɨŋ nɨbö mɨgan u ud lɨlö nöp me, aij gɨnab,” a ga.
17 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.
18 Jisas manö anɨbu hagö nɨŋöl gɨ, Juda bɨ kub ap Jisas mɨdeia au apöm, kugom yɨmöm haga, “Pai yad u böŋ nöp umöb u pen ne am nɨp ud nɨŋö, uraknɨm,” a ga.
18 Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”
19 Hagö, Jisas bɨ nɨpe gau aip uraköm, bɨ anɨbu aip arla.
19 Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.
20 — ausente —
20 Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,
21 — ausente —
21 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
22 Ud nɨŋö, Jisas ado göm nɨbi anɨbu nɨp nɨŋöm haga, “Yɨp nɨŋ udpan u me, nöp kamɨŋ löp. Gasɨ halö mɨdaimön,” a ga. Hagö, nan nɨp gɨmɨdöp u magö anɨbu nöp kamɨŋ löm, hagape aumɨdöp u mɨƚep ga.
22 Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.
23 Pen Jisas nɨbi bɨ anɨbu arö göm am am, bɨ kub ram u amjaköm nɨŋa, aƚɨŋ magö pu göm, manö hauƚ kub yabɨƚ geila.
23 Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.
24 Jisas nɨŋöm kalɨp haga, “Kale ke gau arim! Pai i umagöp; yɨharɨŋ hon hanab,” a ga. Anɨg hagö, nɨp mɨhol gɨla.
24 “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.
25 Pen Jisas nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp hag höŋ yuöm, ram raul mɨgan yaŋ amöm, pai uma u nɨp, ñɨmagö kɨd u ud nɨŋö, uraka.
25 Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Anɨg gö, manö anɨbu yag dam ram mɨnöŋ anɨb gau magöŋhalö ud arla.
26 A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.
27 Pen Jisas ram mɨnöŋ anɨbu arö göm arö nɨŋöl gɨ, bɨ amgö magö we ga mɨhau nɨp hain göl gɨmil meg mɨgan dap ranmil, haglö, “Depid Ñɨ nɨpe! Halɨp mɨhöŋ mög nɨŋmön!” a gɨlö.
27 Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
28 Anɨg hagailö, pen Jisas nɨpe ram raul mɨgan u ara. Bɨ anɨb mɨhau hain ammil ram u apjaklö, Jisas kalɨp mɨhöŋ haga, “Kale mɨhöŋ, yad kalöp gɨnö kamɨŋ lɨnab a gɨmil, yɨp ap hagabilŋ Yad yau a gɨnabin, kale gasɨ nɨŋbil amgö kale ñɨl lɨnab aka wasö?” ö ga. Hageia, haglö, “Bɨ Kub, holmɨŋ nɨŋbul, ne halɨp geinabön kamɨŋ lɨnab,” a gɨlö.
28 Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.
29 Hagailö, Jisas amgö kalɨp mɨhöŋ ud nɨŋöm haga, “Yɨp nɨŋ udpil u me, hagpil rö gɨnɨm,” a ga.
29 Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.
30 Hagö, amgö kalɨp mɨhöŋ kamɨŋ lö, nɨŋlö nɨŋöl gɨ, Jisas kalɨp mɨhöŋ manö kƚö hagöm hag aij göm haga, “Nɨbi bɨ gau, Jisas gajɨp halɨp kamɨŋ löp, a gɨmil hagagmil,” a ga.
30 Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.
31 Anɨg haga u pen kalpe mɨhöŋ ammil, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ aŋ anɨb gau magöŋhalö hag ñɨlö ara.
31 Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.
32 Pen kalpe mɨhöŋ arlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ rɨmnap, bɨ aiön pi halö aɫab ado ga bɨ ap, dap Jisas mɨdeia au daueila.
32 Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.
33 Jisas aiön pi bɨ anɨbu nɨp abaŋ ala u hag yuö, manö hag aij ga. Anɨg gö, nɨbi bɨ gau aiö göm hagla, “Ram mɨnöŋ Isrel i, bɨ ap anɨbu rö gö nɨŋagpun,” a gɨla.
33 O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.
34 Pen bɨ Perisi gau hagla, “Nɨpe kɨjaki aiön pi nap kale Seden kƚö u udöm me, aiön pi gau hag höŋ yuöp,” a gɨla.
34 Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.
35 Pen Jisas nɨpe daun pro gau abe, daun kub gau abe gɨ ajöl göm, Juda magum gep ram gau amöm, Kiŋ kub ke yabɨƚ u nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö aij u hag ñɨmɨdöp. Pen nɨbi bɨ gau kalɨp nan nɨhön nɨhön ga u, u rö nöp gö kamɨŋ la.
35 Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.
36 Jisas nɨŋa, nɨbi bɨ anɨb gau kaj sipsip gau bɨ abad mɨdep kale ap mɨdagöp rö u mɨdeila. Gasɨ kub nɨŋöm uɫham mɨdeila u pen kalɨp bɨ gɨ ñeb ap mɨdageia. Anɨb u nɨŋöm, Jisas nɨpe mög yabɨƚ nɨŋöm,
36 Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Nan magö iru yabɨƚ nöp wög naböŋ au po gɨ mɨdöp u pen nɨbi bɨ ral dauep iru mɨdagpal.
37 Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Anɨb u, kale bɨ wög naböŋ nap nɨbö u nɨp hag nɨŋbe, bɨ ral dauep rɨmnap yuö, ral dap nɨp lau adö dauöl,” a ga.
38 Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.